ตอนที่ 7

เมื่อเห็น หลี่จุนฮุย ถูกนำตัวไปโดยลูกสมุนที่ติดตามเขามาไปไกลแล้ว

หลัวเฉิน เก็บดาบของเขาแล้วเดินไปยังตำแหน่งที่ตั้ง หอการค้าหลิงหยุนหวู่ซิง

หลังจากที่ หลัวเฉินจากไป ฝูงชนโดยรอบที่ถูกดึงดูดโดยการกระทำของ

หลัวเฉินเริ่มพูดคุยด้วยเสียงต่ำ

“นั้นคือนายน้อย หลัวเฉิน จากตระกลูหลัวใช่หรือไม่

ไหนเขาบอกกันว่าเขาเป็นขยะไร้ประโยชน์ที่ไม่สามรถฝึกฝนได้?!!”ชายวัยกลางคนมีสีหน้าที่เคร่งขรึมมีความครางแครงใจในชีวิต

พูดไม่ออก

“นายไม่รู้หรอ

ข้าได้ยินมาว่าในขณะที่นายน้อยเฉินออกล่าบนภูเขาวอร์คราฟต์ได้บุกทะลวงไปถึงนักรบขั้นที่

9 แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าทางตระกูลหลัวอาจจะจงใจปิดซ่อนความแข็งแกร่งของ

หลัวเฉิน...”

เมื่อได้ยินสิ่งที่ชายคนนั้นพูด คนอื่นๆ

ก็อดไม่ได้ที่จะพยัคหน้าตามเห็นด้วย

พื้นฐานการฝึกตนที่ หลัวเฉิน แสดงออกมาในตอนที่โจมตี หลี่จุนฮุย

นั้นเห็นได้ชัดว่าเป็น นักรบระดับสูงขั้นที่ 1 พวกเขาไม่คิดว่า หลัวเฉิน

จะสามารถบุกทะลวงขอบเขต จาก นักรบขั้นที่ 9 ไปยัง นักรบระดับสูงขั้นที่ 1

ได้ในชั่วข้ามคืน

เพราะถ้าหลัวเฉินเป็นอัจฉริยะ

เขาจะไม่อยู่ในสถานที่เล็กๆอย่างเมืองหลิงหยุน!

หลัวเฉินไม่ได้สนใจว่าคนเล่านี้จะพูดอะไร

ตอนนี้เขาได้เดินมาถึงด้านหน้าหอการค้าหลิงหยุนหวู่ซิงแล้ว

หลัวเฉินยืนอยู่ด้านนอกของ หอการค้าหลิงหยุนหวู่ซิง แล้วมองดูรอบๆ

ก่อนจะเปิดประตูเดินเข้าไป

ด้านหลังเค้าเตอร์ตอนรับ มีชายสูงอายุสวมชุดจีนยืนตอนรับอยู่

เมื่อเห็น หลัวเฉิน เดินเข้ามาชายชราก็ยิ้มทันทีและพูดว่า

“นายน้อยเฉิน ยินดีตอนรับสู่ หอการค้าหลิงหยุนหวู่ซิง

ฉันเป็นเจ้าของหอการค้าแห่งนี้มีอะไรให้ช่วยไหม”

“เจ้าของหอ สวัสดี”หลัวเฉินพยัคหน้า ท่าทางของเขาสงบ

เขาไม่รู้สึกแปลกใจเลยที่ชายชราในชุดจีนเปิดเผยตัวตนของเขาออกมาในคราวเดี่ยว

เนื่องจาก หอการค้าหลิงหยุนหวู่ซิง สามรถแพร่กระจายไปทั่วทั้งจักรวรรดิ

หลิงหยุน จึงไม่น่าแปลกใจที่จะมีหน่วยรวบรวมข้อมูลของตัวเอง

“ข้าวางแผนที่จะเข้าไปในห้องฝึกฝนและอยากจะขอให้ท่านเจ้าของหอช่วยจัดการให้”หลัวเฉินกล่าวขณะที่มองไปที่ชายชราในชุดจีน

แม้ว่าตระกูลหลัวจะไม่มีตำแหน่งใหญ่โตใน ทวีปเฉียนคุน

แต่ในฐานนที่เป็นหนึ่งในสองตระกูลใหญ่ใน เมืองหลิงหยุน

พวกเขายังมีสิทธิพิเศษบางอย่างในสาขาหอการค้าแห่งนี้

อย่างไรก็ตาม

สาวกสายตรงของตระกูลหลัวทุกคนมีโอกาสที่ใช้ห้องฝึกซ้อมวิชาแห่งนี้ 10ครั้ง ฟรีทุกปี

แต่หลัวเฉินในอดีตไม่สามารถฝึกฝนได้จึงได้เสียโอกาสนี้ไปเท่านั้น

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ชายชราในชุดจีน

ก็หยิบเหรียญเล็กๆออกมาจากเคาน์เตอร์ทันที แล้วยื่นให้กับ หลัวเฉิน ยิ้ม

“นายน้อยเฉิน สามารถขอใช้ห้องฝึกฝนวิชาโดยใช้เหรียญนี้”

เมื่อเห็นเหรียญตรา หลัวเฉิน อดไม่ได้ที่จะตะลึงและพูดกับชายชรา

ทันที “ตรา VIP-ระดับต่ำ เจ้าของหาช่างใจกว้างจริงๆ”

ไม่น่าแปลกใจเลยที่ หลัวเฉิน มีอาการตกใจเล็กน้อย

คุณต้องรู้ว่าเหรียญตรา VIP สำหรับ หอการค้าหลิงหยุนหวู่ซิง

ไม่ใช่สิ่งที่ทุกคนจะสามารถรับได้ง่ายๆ ถึงแม้ว่าจะเป็นเพียง เหรียญตรา VIP

ระดับต่ำก็ตาม

“นายน้อยเฉินสามรถบุกทะลวงจาก นักรบขั้นที่9 ไปสู่

นักรบระดับสูงขั้นที่1 ในชั่วข้ามคืน ความสามารถเช่นนี้สามารถใช้เป็นใบรับรอง VIP-ระดับต่ำ

ได้แล้ว”ชายชายพูดจบและหัวเราะ....

เมื่อได้ได้ยินคำพูดขของชายชราแล้ว หลัวเฉิน

ก็ไม่แปลกใจเลยด้วยความสามรถของเขาถือได้ว่าเป็นหนึ่งในอัจฉริยะของเมืองหลิงหยุน

“ขอบคุณท่านเจ้าของหอ”หลัวเฉินรับเหรียญตราวีไอพีระดับต่ำและกล่าวด้วยรอยยิ้มแก่ชายชรา

ทันทีที่เขาได้รับเหรียญตราวีไอพีระดับต่ำ

เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นอีกครั้ง...

“ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับเหรียญตาวีไอพีระดับต่ำ

ของหอการค้าหลิงหยุนหวู่ซิง ภารกิจที่ซ่อนอยู่ [เหรียญตราวีไอพีระดับต่ำ]

สำเร็จ รางวัลคะแนนพลังปราน 2,000 คะแนน”