"คุณชายหลัว องค์จักรพรรดิรับสั่งกับข้าแล้วให้ทำตามคำสั่งทุกอย่างของเจ้า

เจ้าเป็นแขกผู้มีเกียรติของวังหลวงของข้า เจ้าไม่จำเป็นต้องทำตัวสุภาพกับข้ามากขนาดนี้ก็ได้

ถ้าหากองค์จักรพรรดิรู้เข้า ข้าเกรงว่าข้คงจะถูกตำหนิ"

เมื่อได้ยินเช่นนี้หยานจง รีบเดินเข้าไปหาหลัวเฉิน และพูดว่า

"คุณชายหลัว ได้โปรดตามข้ามา"

หลังจากพูดแล้วหยานจง ก็นำทางหลัวเฉิน ไปหาหวางซีที่สนามหลังพระราชวัง

ในไม่ช้าหลัวเฉิน ก็เห็นหวางซีและจางจื่อเฉิน กำลังประลองฝีมือกันที่สนามหลังพระราชวัง

เมื่อพิจารณาจากต่อสู้ของทั้งสองคน หลัวเฉินสามารถเห็นได้อย่างง่ายดายว่าจางจือเฉินไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหวางซี

แม้ว่าจางจื่อเฉิน จะอยู่ในท่าทางที่น่ารังเกียจเมื่อทั้งสองต่อสู้กันเอง

แต่หวางซี ก็ใช้กำลังเพียงเล็กน้อยในการแก้ไขการโจมตีของจางจื่อเฉิน

ในทางกลับกัน จางจือเฉินซึ่งไม่สามารถแก้ไขการโจมตีของหวางซี ได้เป็นเวลานานและค่อยๆสูญเสียการเคลื่อนไหวของเขา

เมื่อความแข็งแกร่งของเขาหมดลง ความพ่ายแพ้ก็จะเกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตา

เมื่อหวางซีเห็นการมาถึงของหลัวเฉิน หวางซีก็ชี้อาวุทแปลกๆที่ถืออยู่ในมือของเขา

ผลักจงจื่อเฉิน ไปข้างหลังแล้วทักทายหลัวเฉิน "ศิษย์น้องหลัวสภาวะตรัสรู้ของเจ้าจบลงแล้วใช่ไหม"

“ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณความช่วยเหลือจากเตียงน้ำแข็งซวนปิงพันปีขององค์จักรพรรดิ ไม่เช่นนั้นข้าเกรงว่าคงจะต้องใช้เวลาสักพักจึงจะออกจากสภาวะตรัสรู้”

หลัวเฉินพยักหน้าให้หวางซีและตอบคำถาม

"เตียงน้ำแข็งซวนปิงพันปี ของชายชราสามารถทำให้ผู้คนมีสมาธิเพิ่มขึ้นเท่านั้น

และความเร็วในการรวบรวมพลังปราณเพิ่มขึ้นอีกเพียงเล็กน้อย

และไม่มีผลกระทบอื่นใด"

หวางซีส่ายหัวและพูดด้วยใบหน้าจริงจัง "ถ้าไม่ใช่เพราะศิษย์น้องหลัว

มีพรสวรรค์ที่น่าทึ่งมาก เตียงน้ำแข็งซวนปิงพันปีเตียงนี้จะไม่มีผลใดๆ"

หลังจากพูดจบ หวางซีก็มองไปที่หลัวเฉินอย่างระมัดระวัง

และใบหน้าของเขาก็ค่อยๆ ดูน่าสงสัยมากขึ้นเล็กน้อย

"ศิษย์น้องหลัว เจ้ายกระดับการบ่มเพาะอีกแล้วเหรอ"

ขณะที่พูด การแสดงออกของหวางซี ค่อนข้างขมขื่น เพียงไม่กี่วันหลังจากที่หลัวเฉิน

ยกระดับการบ่มเพาะตอนนี้หลัวเฉินได้ยกระดับการบ่มเพาะของเขาอีกครั้งจริงหรือ?

"ไม่" หลัวเฉินส่ายหัวและพูดด้วยรอยยิ้ม

"เพียงแค่ว่าข้ามีความเข้าใจเพิ่มขึ้นเล็กน้อยเกี่ยวกับทักษะขัดเกลาร่างกาย

เลยทำให้ความแข็งแกร่งของข้าพัฒนาขึ้นมาเล็กน้อย"

"ทำไมพวกเราสองไม่ลองต่อสู้กับศิษย์น้องหลัวกันดูล่ะ

มาดูกันว่าตอนนี้ศิษย์น้องหลัวมีความแข็งแกร่งถึงระดับใดแล้ว"

หลังจากได้ยินคำพูดนั้น หวางซีก็ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

จากนั้นก็ยิ้มให้หลัวเฉิน

ดวงตาของจางจื่อเฉิน สว่างขึ้นเช่นกันตั้งแต่ที่หลัวเฉิน

ยกระดับการบ่มเพาะเข้าสู่ขอบเขตปรมาจารย์ปราณก่อกำเนิด เขาก็ไม่เคยเห็นหลัวเฉินต่อสู้เลย

แม้ว่าเขาจะเดาได้ว่าความแข็งแกร่งของหลัวเฉินอาจจะเหนือกว่าเขาไปแล้ว

แต่หลังจากนั้นเขาก็ไม่เคยเห็นหลัวเฉินแสดงความแข็งแกร่งอย่างเต็มที่ จางจื่อเฉินก็รู้สึกโชคดีอยู่บ้าง

“นอกจากนี้ ข้าก็ยังอยากรู้ว่าหวางซีมีความแข็งแกร่งมากแค่ไหนมานานแล้ว

แต่ข้าก็ไม่รู้สักและตอนนี้ข้าเห็นเหมือนกัน” หลัวเฉินพยักหน้าให้กับหวางซีและพูดด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย

อันที่จริง เขาค่อนข้างอยากรู้เกี่ยวกับความแข็งแกร่งของหวางซี ยกเว้นความจริงที่ว่าหวางซีได้แสดงความแข็งแกร่งส่วนหนึ่งของเขาออกมาในตอนที่ป้องกัน

ทัณฑ์สายฟ้าของของเม็ดยา ก่อนที่จะเกิดการโจมตีอย่างกะทันหันของทัณฑ์สายฟ้า เขาไม่เคยเห็นหวางซี เคลื่อนไหวเลย

และตามข่าวที่เขาได้เรียนรู้จากสำนักหลิงหยุน ความแข็งแกร่งของหวางซี

นั้นเหนือกว่า เซียวหลี่ ซึ่งเป็นอันดับที่สองในรายการจัดอันดับการต่อสู้

และครั้งหนึ่งเคยปราบปรามอัจฉริยะของตระกูลเซียว

ดังนั้นหลัวเฉิน จึงต้องการเห็นความแข็งแกร่งของหวางซี อย่างแท้จริง

แม้ในแง่หนึ่ง หวางซีควรเป็นอันดับหนึ่งในรายการจัดอันดับการต่อสู้ท้ายที่สุดแล้ว

ความแข็งแกร่งของหลัวชิงเสวี่ย หลังจากที่หลอมรวมกับ[ธนูน้ำแข็งซวนชา]

นั้นเหนือกว่าเพื่อนรุ่นเดียวกันไปแล้วในตอนนี้

และไม่มีเหตุผลใดที่จะทำให้เธออยู่ในรายการจัดอันดับการต่อสู้อีกต่อไป

ถ้าเขาต่อสู้กับหวางซีได้ หลัวเฉินก็จะรู้ว่าความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขานั้นห่างไกลจากอัจฉริยะอันดับต้นๆในรายการจัดอันดับการต่อสู้มากน้อยเพียงใด

"ระวังตัวด้วยศิษย์น้องหลัว" เมื่อได้ยินคำพูดของหลัวเฉิน หวางซีก็หัวเราะและทำการโจมตีออกมาทันที

ด้วยอาวุทแปลกๆที่อยู่ในมือของเขาหวางซีคว้าตัวหลัวเฉิน และเปิดการโจมตี!