หลังจากที่ความคิดของเธอถูกหลัวชิงเสวี่ย มองออกหญิงสาวในชุดสีเขียวก็ไม่สนใจอีกต่อไป เธอดึงแขนของหลัวชิงเสวี่ยเขย่าเบาๆและพูดออกมาอย่างเหนื่อยล้า

"เอาล่ะชิงเสวี่ย เจ้าแค่ไปกับข้าเพื่อดู ~"

เส้นเลือดสีน้ำเงินปรากฏบนหน้าผากของหลัวชิงเสวี่ยเล็กน้อย เธอต่อต้านการชักดาบฟันหญิงสาวในชุดสีเขียวที่อยู่ข้างๆเธอ

และพยักหน้าตอบรับอย่างช่วยไม่ได้

เมื่อเห็นว่าหลัวชิงเสวี่ยตอบรับคำขอ หญิงสาวในชุดสีเขียวก็กระโดดด้วยความดีใจ

และรีบดึงหลัวชิงเสวี่ย ไปยังสถานที่ซึ่งเป็นที่ตั้งของเวทีการประลองการแข่งขัน

ในขณะที่หลัวชิงเสวี่ย และหญิงสาวในชุดสีเขียวรีบไปที่เวทีประลองการแข่งขัน

หลัวเฉินและเย่ชางลี่ ก็ยืนอยู่บนเวทีประลองแล้ว และด้านล่างของเวทีประลองก็เต็มไปด้วยผู้ชมจำนวนมาก

แม้แต่ที่นั่งผู้ชมที่อยู่รอบๆ เวทีก็ยังเต็มไปด้วยอาจารย์จากสำนักหลิงหยุนที่มาเพื่อเฝ้าดูความตื่นเต้น

รวมถึงเหล่านักปรุงยาที่สวมเสื้อคลุมของนักปรุงยาระดับต่างๆ

"เย่ชางลี่ ขอบเขตปราณก่อกำเนิดขั้นที่สี่"

เย่ชางลี่มอบดาบให้กับหลัวเฉินและพูดด้วยใบหน้าที่จริงจัง: "ครั้งนี้ข้ามีความสุขมาที่ได้ประลองดาบกับเจ้า

หากมันทำให้เจ้าไม่พอใจ ข้าเย่ชางลี่ก็ขอโทษเจ้าด้วย”

ในขณะที่พูดเจตนาดาบของเย่ชางลี่ ก็เพิ่มขึ้นดาบยาวที่อยู่ในมือของเขาก็สั่นและส่งเสียงออกมาดังขึ้นและดังขึ้นเรื่อยๆ

"เมื่อมองการแสดงออกของเย่ชางลี่ ศิษย์พี่เย่เขาแสดงเจตนาดาบที่แท้จริงออกมา

ใช่ไหม" คนที่อยู่ด้านล่างสนามประลองอุทาน

"ศิษย์พี่เย่สามารถทำความเข้าใจเจตนาดาบได้เมื่อปีที่แล้ว

หลังจากที่ฝึกฝนมาหนึ่งปี เขาควรจะสามารถใช้เจตนาดาบได้"

"ว่ากันว่าเหล่าเด็กใหม่หลัวเฉิน ก็สามารถเข้าถึงเจตนาดาบได้แล้วเช่นกัน

แต่มันก็คงจะไม่มีประโยชน์เมื่ออยู่ต่อหน้า ศิษย์พี่เย่!"

ไม่มีใครในกลุ่มผู้ชมที่มองโลกในแง่ดีเกี่ยวกับหลัวเฉิน

เมื่อเทียบกับเย่ชางลี่แล้ว เวลาในการฝึกฝนของหลัวเฉินถือเป็นข้อบกพร่องอย่างแท้จริง

"ชายชราเจี้ยนเจ้าปล่อยให้พวกเขาต่อสู้กันได้อย่างไร!"

ในหมู่ผู้ชม ชายชราในชุดคลุมสีขาวรีบเดินไปที่ เจี้ยนชิงและตะโกนว่า

"หลัวเฉินนั้นเขาอยู่เพียงแค่ขอบเขตปรมาจารย์การต่อสู้ขั้นที่ห้า

เขาจะเป็นคู่ต่อสู้ของ เย่ชางลี่ได้อย่างไร?

ถ้าหลัวเฉินแพ้ เจ้าต้องห้ามเขาไม่ให้ไปที่สาขานักปรุงยาเข้าใจไหม

ในสายตาของชายชราในชุดขาว หากอัจฉริยะอย่างหลัวเฉินถูกสาขานักปรุงยาแย่งตัวไปด้วยเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้

มันจะเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่ของสาขาศิลปะการต่อสู้!

จะต้องรู้ว่าสาขาศิลปะการต่อสู้และสาขานักปรุงยา จะเป็นของสำนักหลิงหยุน

แต่ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองสาขานั้นไม่ถูกกันมากนัก

แม้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างอาจารย์และลูกศิษย์ของทั้งสองจะดีในวันธรรมดา

แต่เมื่อเกิดข้อพิพาทระหว่างทั้งสองสาขา ทั้งสองฝ่ายจะไม่แสดงความเมตตาต่อกันเลยแม้แต่น้อย!

ในทางตรงกันข้ามอาจารย์ของสาขานักปรุงยาต่างก็ตั้งตารอฉากนี้

ราวกับว่าพวกเขาจะได้เห็นหลัวเฉินพ่ายแพ้ต่อเย่ชางลี่

และตั้งแต่นั้นมาเขาก็ไม่มีความตั้งที่จะฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ และจดจ่ออยู่กับการฝึกฝนการปรุงยา

และกลายเป็นปรมาจารย์นักปรุงยา

บนสนาประลองหลัวเฉินมองเห็นสีหน้าของทุกคนที่อยู่ในสายตาของเขา และยิ้มออกมาอย่างลับๆในใจ

และคืนดาบให้กับเย่ชางลี่ทันที "หลัวเฉิน ปรมาจารย์การต่อสู้ขั้นที่ห้า ขอคำชี้แนะจากเย่ชางลี่ด้วย"

“ในฐานะเด็กใหม่ข้าให้เจ้าเป็นฝ่ายเริ่มก่อน” เย่ชางลี่พยักหน้าให้กับหลัวเฉินและถือดาบไว้ในมือ

และเสื้อผ้าบนร่างกายของเขาก็ถูกลมพัดสั่น มันทำให้ดูเหนือกว่านิดหน่อย

"ศิษย์พี่เย่ระวังตัวด้วย" หลัวเฉินยิ้มเล็กน้อย

มีแสงแวบวาบในดวงตาของเขา ร่างของเขาหายไปอย่างรวดเร็ว และลำแสงจำนวนนับไม่ถ้วนก็ปรากฏขึ้นในอากาศ

ปกคลุมเย่ชางลี!

[ก้าวแสงพริ้วไหว] + [วิชาดาบแสงพลิ้วไหว]!

เมื่อเผชิญหน้ากับขอบเขตปราณก่อกำเนิดขั้นที่สี่ หลัวเฉินก็ไม่กล้าที่จะประมาท

ทันทีที่เขาโจมตี เขาก็โจมตีอย่างสุดความสามารถ

ใบหน้าของเย่ชางลี่ดูมีความสุข เขาดึงดาบออกมา จากนั้นตวัดดาบยาวในมือออกไป

และแสงดาบจำนวนนับไม่ถ้วนก็ปรากฏขึ้น ปะทะกับการโจมตีของหลัวเฉินบนท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยแสงดาบ

"ดิง ดิง ดิง ดิง..."

มีการชนกันกลางอากาศเป็นชุดๆ

คนรอบข้างยังคงประหลาดใจกับความแข็งแกร่งของทั้งสองคน

ร่างของหลัวเฉินก็กระพริบแวบไปอยู่ด้านหลังของเย่ชางลี่ และแสงดาบไขว้ก็ปรากฏขึ้นที่ด้านหลังของเย่ชางลี่อย่างกระทันหัน...