ในตอนเช้าตรู่ของวันถัดไป หลัวเฉินเดินไปที่สนามฝึกซ้อมการต่อสู้หลังจากอาบน้ำเสร็จ

ตอนนี้สนามฝึกซ้อมการต่อสู้ของตระกูลหลัว เต็มไปด้วยผู้คน

และผู้คนมากมายในเมืองหลิงหยุนอยู่ที่นี้ แม้แต่ตระกูลหลี่ ที่ไม่เคยติดต่อกับตระกูลหลัว

ก็ยังส่งผู้อาวุโสใหญ่และผู้อาวุโสอีกคนมาร่วมพิธี

ท้ายที่สุดแล้ว ตระกูลหลัว เป็นหนึ่งในสองตระกูลหลักในเมืองหลิงหยุน

และมันเป็นประโยชน์ต่อพวกเขาที่จะมาดูความแข็งแกร่งของรุ่นเยาว์ของตระกูลหลัว

ตระกูลหลัวก็ยินดีที่จะใช้โอกาสนี้ในการแสดงความแข็งแกร่งของพวกเขา

ดังนั้นแม้ว่าจะไม่ได้รับคำเชิญจากตระกูลหลัว ตราบใดที่ความแข็งแกร่งถึงขอบเขตของนักรบ

สามารถเข้าสู่ตระกูลหลัว เพื่อชมการต่อสู้ได้ แต่ไม่มีมีสิทธิพิเศษเช่น แขกคนสำคัญ

ที่ได้รับเชิญจาก ตระกูลหลัว

การจ้องมองของ หลัวเฉิน กวาดไปทั่วที่นั่งวีไอพี แต่เขาไม่พบคนรู้จักเลยเขาส่ายหน้า

เดินตรงไปยังที่นั่งของผู้เข้าแข่งขัน หาที่ว่างนั่งลง แล้วหลับตา

ไม่นานหลังจากที่ หลัวเฉิน นั่งลงทันใดนั้นก็มีเสียงที่ดังมาจากประตูของตระกูลหลัว

"หอการค้าหลิงหยุนมาถึงแล้ว

ขอบคุณเจ้าของหอที่มาชมการแข่งขัน!"  และเจ้าของหอการค้า

เซี่ย ก็เดินไปอย่างรวดเร็วภายใต้การนำของสมาชิกคนหนึ่งของตระกูลหลัวมาถึงสนามฝึกซ้อมศิลปะการต่อสู้

"ขอบคุณท่านเจ้าของหอ ที่มาดูการแข่งขันของตระกูลหลัว

ของข้าเพื่อดูการต่อสู้ของรุ่นเยาว์ เป็นเกียรติของตระกูลหลัวของข้าจริงๆ!"

เมื่อเห็นเจ้าของหอเซี่ย หลัวเสี่ยวจากโต๊ะวีไอพีทักทายเขาอย่างรวดเร็วและหัวเราะ

"ผู้เฒ่าหลัวไม่ต้องสุภาพเกินไป ข้าแค่แวะมาทำธุระ"

เจ้าของหอเซี่ยรีบโบกมือของเขา ทักทาย หลัวเฉิน ที่อยู่บนแท่นผู้แข่งขันอย่างไร้ร่องรอย

จากนั้นพูดด้วยใบหน้าที่เคร่งขรึม "อาจารย์ผู้สอนระดับพิเศษของสถาบันหลิงหยุน

อยู่ข้างหลังข้า ผู้เฒ่าหลัวควรทักทายเขาโดยเร็ว"

ก่อนที่เฒ่าเซี่ยจะพูดจบ เสียงดังมาจากด้านหน้าประตูของตระกูลหลัวอีกครั้ง....

"จุนโมเซี่ยว อาจารย์ผู้สอนระดับพิเศษของสถาบันหลิงหยุน

มาชมการแข่งขัน!"

บูม....!

เมื่อได้ยินเสียงที่มาจากด้าหน้าประตูของตระกูลหลัว ทั้งสนามฝึกซ้อมศิลปะการต่อสู้ก็โกลาหลทันที!

"ไม่คาดคิดเลยว่า ตระกูลหลัวได้เชิญอาจารย์ระดับพิเศษจาก

สถาบันหลิงหยุน มาร่วมชมการแข่งขันด้วย!" ชายในชุดจีนกล่าวเสียงต่ำ

"ตระกูลหลัวช่างยอดเยี่ยม!"

"นี่ก็เป็นเรื่องปกติ ใครกันที่ทำให้ หลัวซิงเสวี่ย

เป็นคนของตระกูลหลัว" คนข้างๆเขาตอบ

แต่ทุกคนสามารถได้ยินความขุ่นเคืองในคำพูดของเขา

"เฮ้... ทำไมเราถึงไม่โชคดีเหมือนตระกูลหลัว" มีคนอิจฉาเขา...

ในขณะที่ทุกคนกำลังคุยกัน จุนโมเซี่ยว

ก็เดินเข้ามาภายใต้การนำของตระกูลหลัว

ทันทีที่พวกเขาเห็นจุนโมเซี่ยว ทั้งสาวกของตระกูลหลัวและกองกำลังรุ่นเยาว์ในเมืองคนอื่นๆ

ก็เงยหน้าขึ้นด้วยความพยายามที่จะทิ้งความประทับใจที่ดีไว้กับจุนโมเซี่ยว

หลัวเฉินซึ่งอยู่ในสภาวะหลับลืมตาขึ้นและมองไปที่จุนโมเซี่ยว ซึ่งล้อมรอบไปด้วยดวงดาวตรงกลาง มุมปากของเขากระตุกสองครั้งโดยไม่รู้ว่าจะพูดอะไรอยู่พักหนึ่ง

จุนโมเซี่ยว เหลือบเห็นการแสดงออกของ หลัวเฉิน รอยยิ้มในดวงตาของเขาหายวับไป

จากนั้นมองไปที่ หลัวเสี่ยว และผู้อาวุโสของตระกูลหลัว ที่กำลังเดินเข้ามาหาเขา

และยิ้ม "ผู้เฒ่าหลัว เป็นเกียรติกับข้ามากที่ปรมาจารย์หลัวมาต้อนรับด้วยตัวเอง

ก่อนที่ หลัวเสี่ยวจะพูด

ผู้อาวุโสรีบโบกมือและพูดด้วยใบหน้าที่จริงจัง "อาจารย์จุน ล้อเล่นแล้ว ท่านสามารถมาที่ตระกูลหลัว

ของข้าได้ มันทำให้ตระกูลหลัว ของข้ามีชื่อเสียงมากแล้ว โปรดนั่งลง! "

ด้วยเหตุนี้ ผู้อาวุโสใหญ่จึงนำจุนโมเซี่ยว ไปที่ที่นั่งวีไอพีและนั่งลงในแถวแรกของที่นั่งวีไอพี

หลังจากที่จุนโมเซี่ยวนั่งลง การจ้องมองของหลัวเสี่ยวก็กวาดไปรอบๆ

จากนั้นเขาก็ส่งพลังปรานของเขาออกมา และพูดเสียงดัง "ข้าขอประกาศ

การแข่งขันใหญ่ของตระกูลหลัว เริ่มได้!"