หวางซี นั่งมองอย่างไร้เดียงสา แต่ไม่กล้าโต้เถียงกับชายชราของเขา

ดังนั้นเขาจึงได้แต่หมกมุ่นอยู่กับการกินเค้ก ราวกับว่าเขาไม่ได้ยินคำพูดของหวางหวู่ซิน

หวางหวู่ซินตะคอกเมื่อเห็นการกระทำของเขา แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรมาก จากนั้นมองไปที่หลัวเฉิน

ลูบมือแล้วถามว่า "นั่น...เพื่อนตัวน้อยหลัว วัสดุสมุนไพรอะไรที่จำเป็นในการหลอมกลั่น

[เม็ดยาตรวจสอบย้อนกลับ]? ข้าจะได้จัดเตรียมมาให้"

เนื่องจากราชวงศ์ไม่ใช่ตระกูลนักปรุงยา แม้ว่าจะมีนักปรุงยาหลายคนอยู่ในตระกูลราชวงค์

แต่ก็ไม่มีนักปรุงยาคนใดอาศัยอยู่ในวัง

ดังนั้น นอกเหนือจากวัสดุสมุนไพร่หายากบางอย่างในคลังสมบัติของพระราชวังแล้ว

วัสดุยาธรรมดาเหล่านั้นก็เหมือนกัน

ถ้าหลัวเฉินเปิดเตาหลอมเพื่อหลอมกลั่นเม็ดยา แต่ตระกูลหวางของเขาไม่สามารถแม้แต่จะจัดหาวัสดุสมุนไพรสำหรับการหลอมกลั่นเม็ดยา

พวกเขาคงจะเสียใบหน้าของเขาอย่างแน่นอน!

หลัวเฉิน แอบยิ้มเมื่อเขาเห็นการแสดงออกของหวางหวู่ซิน

ใครจะคิดว่าจักรพรรดิแห่งเป่ยไห่ผู้โด่งดังแห่งจักรวรรดิหลิงหยุนจะแสดงสีหน้าประจบสอพลอเช่นนี้ต่อหน้าชายหนุ่มที่อายุน้อยกว่าเขาและไม่รู้ว่าเขาอายุเท่าไหร่?

ต้องรู้ว่าจักรพรรดิแห่งทะเลเหนือนั้นมีชื่อเสียงในอาณาจักรเมฆา เขามีนิสัยที่แข็งกร้าวและไม่เคยอ่อนข้อให้ใคร

แม้ว่าเขาจะอยู่ในเมืองหลวงของจักรพรรดิเมฆา จักรพรรดิแห่งเป่ยไห่ยังกล้าชี้ไปที่จมูกของจักรพรรดิหยุนองค์ปัจจุบัน!

“องค์จักรพรรดิไม่ต้องกังวล นอกจากเลือดของจักรพรรดินีเพียงไม่กี่หยด

วัสดุยาอื่นๆที่ล้ำค่าแต่ก็หาได้ไม่ยาก ข้าจะเขียนรายการใบสั่งยาสำหรับองค์จักรพรรดิเพื่อที่จะได้จัดเตรียมหาวัสดุสมุนไพร่

เพื่อที่ท่านจะได้สั่งให้คนรับใช้ไปที่ร้านขายวัสดุสมุนไพร่ในเมืองเพื่อซื้อ”

หลัวเฉินมองไปที่ หวางหวู่ซินและยิ้ม

“ถ้าอย่างนั้นข้าจะจัดเตรียมทุกอย่างตามที่เพื่อนตัวน้อยหลัวต้องการ”

หวางหวู่ซิน พยักหน้าให้หลัวเฉินเมื่อได้ยินคำพูดของหลัวเฉิน

ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสุข

แม้ว่าองค์จักรพรรดินีแห่งเป่ยไห่ที่อยู่ด้านข้างตื่นเต้นไม่แพ้กัน

แต่เธอก็สงวนท่าทีมากกว่าหวางหวู่ซินมาก เธอหันไปมอง หลัวเฉิน จากนั้นพยักหน้าและพูดด้วยใบหน้าที่จริงจัง

"ถ้าเพื่อนตัวน้อยหลัว สามารถหลอมกลั่น [เม็ดยาตรวจสอบย้อนกลับ] ได้จริงๆ ฉันจะตอบแทนเจ้าอย่างดี"

"องค์จักรพรรดินีหวาง จริงจังเกินไปแล้ว" หลัวเฉินส่ายหัวและพูดด้วยรอยยิ้ม

"ผู้อาวุโสหวางช่วยข้ามาก แค่กลั่น[เม็ดยาตรวจสอบย้อนกลับ] ไม่กี่เม็ด ข้าก็ใช้เวลาไม่นาน

ยิ่งไปกว่านั้น องค์จักรพรรดิยังตกลงที่จะแนะนำข้าอย่างเป็นการส่วนตัวเป็นเวลาสามวัน

ด้วยคำแนะนำของจักรพรรดิผู้แข็งแกร่งเป็นเวลาสามวัน ข้าเกรงว่าแม้แต่อัจฉริยะที่โดดเด่นของกองกำลังขนาดใหญ่ในเมืองหลวงของจักรวรรดิก็ยังไม่กล้าคาดหวัง

เป็นโชคดีของข้าแล้วที่โชคดีแบบนี้ "

“มันไม่เหมือนกัน” หยุนเสวี่ยเหมย ส่ายหัวเมื่อได้ยินคำพูดของหลัวเฉิน

และพูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม “หวู่ซิน สัญญาว่าจะชี้แนะการฝึกฝนให้กับเจ้า

เพื่อนตัวน้อยหลัวช่วยข้ามากขนาดนี้ ถ้าข้าไม่ทำอะไร มันจะไม่ทำให้คนอื่นหัวเราะเยาะข้าและหาว่า

ข้าหยุนเสวี่ยเหม่ยขี้เหนียวเหรอ? "

เมื่อพูดเช่นนั้น หยุนเสวี่ยเหม่ย ก็พลิกข้อมือของเธอ

และเม็ดยาที่แปลกตาก็ปรากฏขึ้นในมือของเธอ

"นี่คือยาอายุวัฒนะเม็ดยาระดับสี่ [ยาเม็ดแกะสลัก] ดังนั้น ลองใช้มันเป็นของขวัญแทนคำขอบคุณจากข้า"

หยุนเสวี่ยเหม่ยมองยาอายุวัฒนะที่อยู่ในมือของเธอที่ถูกหอหุ้มด้วยพลังปราณแท้จริง

และผลักมันให้กับหลัวเฉิน

หลัวเฉินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วยิ้ม "ผู้อาวุโสให้ของขวัญข้า

ข้าจะไม่ยอมรับได้อย่างไร ข้ากำลังคุยกับเพื่อนร่วมงานหวางเสวี่ยชาง

และองค์จักรพรรดินีก็ยังเป็นข้านับถือด้วย ถ้าอย่างนั้นข้าจะยอมรับของขวัญชิ้นนี้

ด้วยความเต็มใจ "

หลังจากพูดจบ หลัวเฉินก็คว้า [ยาเม็ดแกะสลัก] ที่ลอยอยู่ข้างหน้าเขาทันที

และเก็บมันไว้ในแหวนมิติ

"ฮ่าฮ่า เด็กดี!" เมื่อเห็นการเคลื่อนไหวของหลัวเฉินแล้ว หวางหวู่ซินก็หัวเราะทันที

ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความชื่นชม

"เจ้ามีความสามารถมากทีเดียว

ถ้าไม่ใช่เพราะซีเอ๋อร์ ผู้ชายตัวเหม็นคนนี้ ชายชราจะต้องแสดงความเคารพต่อเจ้าอย่างแน่นอน!"

หวางหวู่วินมองไปที่ หลัวเฉิน และพูดออกมาอย่างประหลาดใจ