ทุกคนหันหน้ามองไปทางต้นต่อของเสียงและพบว่ามันคือ เจี้ยนชิงรองคณบดีของสาขาศิลปะการต่อสู้

ปรากฏตัวขึ้นด้านหลังฝูงชน จ้องมองมาที่ หลัวเฉินด้วยสายตาที่ร้อนแรง

“ปรมาจารย์ดาบ!” ทุกคนโค้งคำนับ

เห็นได้ชัดว่าในใจของพวกเขาสถานะของเจี้ยนชิง นั้นไม่ต่ำ

เจี้ยนชิงโบกมือของเขา มองไปที่หลัวเฉิน และพูดอย่างเคร่งขรึม:

"เจ้าได้สร้างความวุ้นวายในสาขานักปรุงยาก่อนมาที่นี้ใช่หรือไม่"

เขาเดาออกมานานแล้วว่า หลัวเฉิน

จะต้องเป็นคนที่ก่อความวุ้นวายในสาขานักปรุงยา ท้ายที่สุดแล้ว เจตนาดาบนั้นคุ้นเคยเกินไป

หลัวเฉินพยักหน้า เขาเป็นคนสร้างความวุ้นวายครั้งใหญ่ในสาขานักปรุงยา

เป็นไปไม่ได้เลยที่ เจี้ยนชิงรองคณะบดีของสาขาศิลปะการต่อสู้ จะไม่สังเกตเห็น

“เจ้าหนู เจ้าควรมาที่สาขาศิลปะการต่อสู้ของเรา!” เจี้ยนชิงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเสียดาย "ถ้าเจ้าเข้าสาขาศิลปะการต่อสู้

ด้วยความสามารถของเจ้าในด้านทักษะดาบ เมื่อเจ้าก้าวเข้าสู่ขอบเขตจักรพรรดิ

คุณจะสามารถก้าวข้ามราชาแห่งดาบได้อย่างแน่นอน และกลายเป็นตำนาน!"

หลัวเฉินดูเหมือนจะไม่ได้สนใจคำพูดของเจี้ยนชิง ดังนั้นเขาจึงมองไปที่เจี้ยนชิง

อย่างแน่วแน่และไม่พูดอะไรเลย

เมื่อเห็นการแสดงออกของหลัวเฉิน เจี้ยนชิงก็ถอนหายใจ เขาหาวิธีต่างๆเพื่อที่จะมาดึงตัวหลัวเฉิน

แต่ก็ทำไม่สำเร็จเขาพูดอย่างหมดหนทาง "ชายชรามาที่นี่เพื่อเตือนเจ้า

หลังจากที่เจ้าไปที่หอคอยเปลวไฟจิตวิญญาณ เพื่อเลือกเปลวไฟจิตวิญญาณ

ในวันรุ่งขึ้น อย่าลืมท้าทายหอคอยแห่งการทดสอบ เพื่อที่สำนักจะได้กำหนดทรัพยากรการฝึกฝนที่เจ้าสามารถได้รับตามผลลัพธ์ของหอคอยแห่งการทดสอบ

ถึงแม้ว่าพรสวรรค์และพละกำลังของเจ้าจะเพียงพอที่จะได้รับการปฏิบัติในระดับสูงสุดในสำนัก

แต่ก็ยังต้องใช้ความพยายามเพิ่มอีกสักเล็กน้อย

เหล่าศิษย์คนอื่นๆ คุ้นเคยกับการกระทำของเจี้ยนชิงมานานแล้ว

และพวกเขาก็มองไปที่หลัวเฉินด้วยความอิจฉา

สำหรับหลัวเฉินที่มีสิทธิ์ได้รับการปฏิบัติในระดับสูงสุดในสำนักหรือไม่

ทุกคนจะไม่สงสัย ท้ายที่สุดมันยังไม่ได้หมดวันเลยตั้งแต่หลัวเฉินเอาชนะเย่ชางลี่และบดขยี้ตู้ฮั่นเจียง!

อัจฉริยะที่มีความสามารถพิเศษในศิลปะการต่อสู้และการปรุงยา

แม้ว่าเขาจะได้รับทรัพย์พยากรณ์การฝึกที่สูงกว่า แต่ก็ไม่มีใครพูดอะไรได้

แม้แต่คนที่อิจฉาหลัวเฉินอยู่ในใจก็ทำได้เพียงแอบสาปแช่งหลัวเฉิน

พวกเขาที่ก้าวหน้าช้าและในที่สุดก็ลดระดับลงมาจนเป็นคนธรรมดา

แต่ให้พวกเขากระโดดออกไปตอนนี้เพื่อมุ่งเป้าไปที่หลัวเฉิน

พวกเขาไม่ใช่คนโง่ โดยธรรมชาติแล้วเป็นไปไม่ได้ที่จะทำเรื่องโง่ๆ แบบนี้

"ขอบคุณสำหรับการเตือนอาจารย์เจี้ยน"

หลัวเฉินพยักหน้าให้เจี้ยนชิง และยิ้ม

แม้ว่าเขาจะรู้ว่า ถึงแม้เจี้ยนชิงจะไม่เตือนเขา แต่ก็มีคนอื่นที่เตือนเขาในเวลานั้น

อย่างไรก็ตามเจี้ยนชิง ในฐานะรองคณบดีของสาขาศิลปะการต่อสู้ ปรากฏตัวออกมาเพื่อเตือนเขาเป็นการส่วนตัวสำหรับเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้

ดังนั้นเขาจึงไม่รู้ว่าอะไรดีหรือไม่ดี

"ยังไงก็ตาม" เจี้ยนชิงโบกมือและพูดด้วยรอยยิ้ม

"แม้ว่าชายชราจะไม่พูดอะไร แต่ชายชราของสาขานักปรุงยาคนอื่นและชายชราหลิง ก็จะเตือนเจ้าอยู่ดีเมื่อถึงเวลานั้น

ที่ชายชรามาที่นี่ครั้งนี้ มีอีกเรื่องที่บอกเจ้าอยู่ เจ้าตามข้ามา "

หลัวเฉินลังเลอยู่ครู่หนึ่ง และเดินตามเจี้ยนชิง เพื่อออกจากสนามประลอง

เหลือเพียงผู้คนที่ยืนอยู่กับที่และสงสัย...

ในไม่ช้าเจี้ยนชิงก็พาหลัวเฉินไปที่บ้านของเขา

และในขณะเดียวกันก็เปิดใช้งานรูปแบบรอบๆบ้านพักของเขา

เมื่อหลัวเฉินเห็นฉากนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกงงงวยเล็กน้อย เขาไม่รู้ว่าอะไรคือสิ่งที่

เจี้ยนชิง ต้องการบอกเขา

"อย่ากังวลไปเลย เป็นสิ่งที่ดี"

เมื่อเห็นการแสดงออกของหลัวเฉิน เจี้ยนชิงยิ้มและอธิบายว่า

"ก็แค่ว่าหากลูกศิษย์คนอื่นเห็น พวกเขาจะกล่าวหาว่าข้าเข้าข้างคนอื่นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

และไม่ส่งผลดีต่อภาพลักษณ์ของข้า"

ขณะที่เขาพูดเจี้ยนชิงก็พลิกข้อมือของเขา

และหนังสือธรรมดาเล่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา

"นี่คือบันทึก [เจตจำนงแห่งดาบดับวิญญาณ]

ตอนนี้เจ้าได้รวบรวมเจตนาดาบขั้นต้นที่แท้จริงได้แล้ว เจ้าสามารถลองฝึกฝนทักษะลับนี้ได้

หากเจ้าประสบความสำเร็จในการบ่มเพาะ มันจะดีสำหรับเจ้าในการฝึกฝนเจตนาดาบและการปรุงยาของเจ้า"