ในอาณาจักรคุกมืด หลังจากที่หลี่หยู่ และประมุขสวรรค์ไฉ่เหว่ยปราบผู้พิทักษ์ทั้งหมด ประมุขสวรรค์ไฉ่เหว่ย ก็เริ่มปรับแต่งและสกัดพลังต้นกำเนิดโลกของแดนคุกทมิฬ

พลังต้นกำเนิดโลกของแดนคุกมืด แดนบุปผาสามารถกลับไปยังสวรรค์ทั้งเก้าและเกิดใหม่ได้

ในขณะที่ประมุขสวรรค์ไฉ่เหว่ยกำลังยุ่งอยู่กับการปรับแต่งพลังต้นกำเนิดโลกหลี่หยู่ ก็ยุ่งอยู่กับการย่าง

“ข้าไม่คิดว่าสภาพแวดล้อมของคุกทมิฬ จะมืดและอับชื้นด้วยกลิ่นเค็มๆ แต่เห็ดที่นี่อร่อยจริงๆ พวกมันมีรสชาติคล้ายกับเนื้อมังกรหลังจากย่าง!”

หลี่หยู่ โรยเครื่องปรุงรสสำหรับเห็ดบนตะแกรงในขณะที่เคี้ยวเห็ดย่างสดๆอย่างเอร็ดอร่อย

เขาลิ้มรสมันอย่างระมัดระวัง มีกลิ่นหอมจางๆ ในเห็ด และเนื้อสัมผัสก็ยอดเยี่ยม

ใน แดนคุกทมิฬสามารถพบเห็นเห็ดขนาดใหญ่ได้ทุกที่ นอกจากนี้ พวกมันมีรูปร่างแปลกประหลาดทุกประเภท บางอันเหมือนร่ม บางอันเหมือนอมยิ้ม และบางอันเหมือนมังกรขดตัว

สีก็มีทุกสีสันและบางสีก็เรืองแสงได้

“ส่วนใหญ่เป็นเพราะเจ้ากล้าที่จะกินมันจริงๆ กินแล้วไม่กลัวตายเหรอ?” หลี่ชิงหยุนถาม

"ไม่ มันไม่เป็นพิษ!” หลี่หยู่ตอบอย่างไม่ไยดี

“เจ้าแน่ใจได้ยังไง” หลี่ชิงหยุน หันไปมองกิเลนหยู่ ซึ่งนอนอยู่บนพื้นโดยมีฟองสีขาวออกมาจากปากของเขาและบ่น

“มาเถิด กิเลนหยู่ ช่วยข้าชิมอันนี้ที่เปล่งประกาย ทุกอย่างปกติดี อย่ากลัว อย่างมากที่สุด เราจะต่อสู้กับยาพิษด้วยยาพิษ!”

“ไม่ ไม่นะไม่!” กิเลนหยู่ตอบกลับด้วยเสียงสั่น

ขณะที่หลี่หยู่เพลิดเพลินกับอาหารอันโอชะ เสียงหนึ่งก็ดังก้องไปทั่วท้องฟ้า “ประมุขสวรรค์ไฉ่เหว่ย มหาเทพหลี่หยู่! ข้าเหล่ยหมิงขอเข้าพบ!”

มุมปากของหลี่หยู่ กระตุกเมื่อเขาได้ยินเสียงนี้

'มหาเทพหลี่หยู่? อะไรว่ะ ชื่อแปลกๆ นี่คืออะไร?'

“เกิดอะไรขึ้น ประมุขสวรรค์เหล่ยหมิง?” เสียงของประมุขสวรรค์ไฉ่เหว่ยดังขึ้น

“ข้าพาคนมาที่นี่เพื่อขอโทษมหาเทพหลี่หยู่!” ประมุขสวรรค์เหล่ยหมิงตอบ

หลี่หยู่พูดไม่ออก

เกิดอะไรขึ้น? หลี่หยู่ และหลี่ชิงหยุนมองหน้ากัน สงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น

ประมุขสวรรค์ไฉ่เหว่ย ขอให้ผู้พิทักษ์แห่งแดนคุกทมิฬเปิดประตูทางเข้าและปล่อยให้เหล่ยเทียนหมิง เข้ามา

ไม่นานนัก ประมุขสวรรค์เหล่ยหมิง ก็มาถึงหน้าหลี่หยู่ พร้อมร่างกายที่ไหม้เกรียม

"คุกเข่า!" ประมุขสวรรค์เหลยหมิงผลักเย่เทียนซิง ให้เขาคุกเข่าต่อหน้าหลี่หยู่

หลี่หยู่ มองคนตรงหน้าด้วยความประหลาดใจ เขาจะทราบได้อย่างไรว่าบุคคลนี้เป็นใครจากรูปร่างหน้าตาที่เหมือนถูกแรงระเบิด?

“คารวะ มหาเทพหลี่หยู่!” ประมุขสวรรค์เหล่ยหมิงโค้งคำนับด้วยท่าทางเคร่งขรึม

“เดี๋ยวก่อน เพียงแค่เรียกข้าว่า ผู้ฝึกฝนหลี่ หยุดเรียกข้าว่ามหาเทพ มันทำให้ข้าอึดอัด!”

“โอ้ โอ ข้าเข้าใจแล้ว!" ประมุขสวรรค์เหล่ยหมิงคิดกับตัวเองว่าเขาเดาได้ถูกต้อง หลี่หยู่เป็นผู้เชี่ยวชาญโบราณที่อยู่ในความสันโดษ ให้เรียกเขาว่าผู้ฝึกฝนหลี่ รูปแบบที่อยู่ที่เรียบง่ายดังกล่าวเผยให้เห็นสภาพจิตใจที่ไม่ธรรมดาของเขา

นี่คือผู้เชี่ยวชาญที่แท้จริง!

ประมุขสวรรค์เหล่ยหมิงคิดกับตัวเองก่อนที่จะโค้งคำนับอีกครั้ง “โปรดยกโทษให้ข้าด้วย ผู้ฝึกฝนหลี่!”

หลี่หยู่ รู้สึกสับสนกับบุคคลนี้จริงๆ เกิดอะไรขึ้น? เขาจะสารภาพความผิดของเขางั้นรึ?

“นี่คือผู้นำตระกูลเย่ ของแดนอมตะรกร้าง เด็กสารเลวคนนี้กล้าหาญและโลภมาก เขาต้องการที่จะฉกฉวยร่างกายและสายเลือดที่ทรงพลังจากนิกายของท่าน สิ่งนี้ยกโทษให้ไม่ได้ โปรดลงโทษเขา ผู้ฝึกฝนหลี่!” ประมุขสวรรค์เหล่ยหมิงกล่าวด้วยท่าทางขุ่นเคือง และเต็มไปด้วยความชอบธรรม

หลี่หยู่ ขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อได้ยินสิ่งนี้ ตระกูลเย่ของแดนอมตะรกร้าง?

ตระกูลอื่นปรากฏขึ้น ก่อนหน้านี้เป็นตระกูลกงซู ต่อมาได้พบกับตระกูลฉิน คราวนี้เป็นตระกูลเย่

“เจ้าจับคนนี้ได้ที่ไหน” หลี่หยู่ถามอีกครั้ง เขารู้สึกว่ามันเป็นเรื่องแปลกเล็กน้อยที่ประมุขสวรรค์เหล่ยหมิงจะประจบประแจงเขา

ประมุขสวรรค์เหล่ยหมิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและอธิบายเรื่องทั้งหมด ท้ายที่สุดแล้ว ความซื่อสัตย์เป็นสิ่งที่ดีที่สุดต่อหน้าเทพเจ้าอย่างหลี่หยู่ ไม่อย่างนั้นคงยากที่จะรอดสายตาไปได้

หลังจากได้ยินคำพูดของประมุขสวรรค์เหล่ยหมิง หลี่หยู่ ก็เข้าใจว่าเพื่อนคนนี้เป็นคนบ้าบิ่น

เมื่อเห็นการแสดงออกที่เย็นชาของหลี่หยู่ ประมุขสวรรค์เหล่ยหมิง รู้สึกประหม่าอย่างมาก

เย่เทียนซิงกลัวจนไม่กล้าต่อต้าน ในที่สุดเขาก็ได้เห็นความพิเศษของหลี่หยู่

คนผู้นี้เป็นมนุษย์จากอาณาจักรล่างได้อย่างไร? เห็นได้ชัดว่าเขาเป็นเทพเจ้าที่ลงมาสู่โลกมนุษย์

นอกจากนี้ ระหว่างทางมาที่นี่ ประมุขสวรรค์เหล่ยหมิงยังได้กล่าวถึงชะตากรรมของประมุขสวรรค์หลี่ฮั่วและเทพปีศาจคุกทมิฬ ทำให้เย่เทียนซิงตัวสั่น

ข้อมูลที่ได้รับจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์เต๋าบรรพกาลนั้นเป็นเท็จโดยสิ้นเชิง ถ้าเขารู้ว่าหลี่หยู่นั้นทรงพลังมาก เขาคงไม่กล้าเล็งไปที่นิกายชิงหยุน

'ข้าเจอตอแล้วจริงๆ ไม่น่าแปลกใจที่ประมุขสวรรค์เหล่ยหมิงโกรธมาก ข้าพาทั้งตระกูลไปตายจริงๆ'

“ผู้ปลูกฝังหลี่ โปรดไว้ชีวิตข้าด้วย ข้าแค่สับสน…”

"หุบปาก!" ประมุขสวรรค์เหล่ยหมิงตำหนิและเย่เทียนซิงก็เงียบด้วยความกลัว

ประมุขสวรรค์เหล่ยหมิง มองการแสดงออกของหลี่หยู่ อย่างระมัดระวังและรอการลงโทษของเขา

“ทิ้งคนไว้ข้างหลัง เจ้ากลับไปได้!” หลี่หยู่ กล่าวกับประมุขสวรรค์เหล่ยหมิง

“เอาล่ะ ถ้าอย่างนั้น… ผู้ฝึกฝนหลี่… แม้ว่า เย่เทียนซิง สมควรได้รับการตายเป็นหมื่น แต่ข้าสัญญากับบรรพบุรุษของเขาว่าข้าจะทำให้ดีที่สุดเพื่อช่วยเหลือตระกูลเย่ ดังนั้น ข้าเหล่ยหมิง อยากจะขอให้เจ้าแสดงความเมตตาและไว้ชีวิตของเขา ในอนาคต ข้ายินดีทำตามคำสั่งของเจ้าเพื่อตอบแทนน้ำใจในครั้งนี้!” ทันใดนั้น ประมุขสวรรค์เหล่ยหมิงก็พูดด้วยการแสดงออกที่จริงใจ

เย่เทียนซิง มองเขาด้วยความประหลาดใจ และเขารู้สึกประทับใจ

เขาไม่ได้คาดหวังว่า ประมุขสวรรค์เหล่ยหมิงจะขอร้องเขาในวินาทีสุดท้าย

สำหรับประมุขสวรรค์ผู้สง่างามที่เต็มใจขอร้องเขาและแม้แต่เสียสละตัวเองเพื่อติดตามหลี่หยู่ นั้นเป็นความเมตตาอย่างแท้จริงต่อเย่เทียนซิง และตระกูลเย่

ดูเหมือนว่าเขาเป็นคนที่มีลิ้นแหลมคม แต่ใจอ่อนโยน แม้ว่าเขาจะเสียชีวิตในวันนี้ ประมุขสวรรค์เหลยหมิงจะปกป้องตระกูลเย่ในอนาคตอย่างแน่นอน

"กลับไปเถอะ!" หลี่หยู่ โบกมือของเขาและหันกลับมาเพื่อย่างเห็ดของเขาต่อไป

เมื่อเห็นปฏิกิริยาของหลี่หยู่ ใบหน้าของประมุขสวรรค์เหล่ยหมิง เต็มไปด้วยความผิดหวัง

เย่เทียนซิง รู้สึกประทับใจกับการแสดงออกนี้มากยิ่งขึ้น เขาคิดกับตัวเองว่า 'ท่านทำดีที่สุดแล้ว ประมุขสวรรค์เหล่ยหมิง ข้าจะทำทุกอย่างเพื่อตอบแทนน้ำใจของท่านในชาติหน้า'

“งั้นข้าขอตัวก่อนนะ!” ประมุขสวรรค์เหล่ยหมิงกุมมือของเขาเล็กน้อยแล้วหันไปรอบ ๆ พร้อมกับถอนหายใจเศร้าโศก

'เฮ้อ ประมุขสวรรค์ธรรมดาอย่างข้าไม่คู่ควรกับความสนใจของเขาเลย!'

หลังจากที่ประมุขเหล่ยหมิงจากสวรรค์ไปแล้ว หลี่ยู่ก็เตะเย่เทียนซิงที่คุกเข่าแล้วถามว่า “ให้ข้าถามเจ้า เจ้าส่งผู้ฝึกฝนระดับไหนไป”

“นายท่าน ข้าได้ส่งเซียนหนึ่งคนและกึ่งเซียนสิบคนไป!” เย่เทียนซิงตอบตามจริงด้วยท่าทางหวาดกลัว

หลี่หยู่ พยักหน้าอย่างใจเย็น เป็นเรื่องยากสำหรับคนเหล่านี้ที่จะทะลวงผ่านแนวป้องกันภูเขาของนิกายของเขา

นอกจากนี้ เมื่อเขาจากไป ผู้อาวุโสเนี่ย ได้ใช้รางวัลจากการจัดอันดับเต๋าสวรรค์ เพื่อเข้าสู่ อาณาจักรเซียนแล้ว เย่ชิว กู่หยู่ฉี และจี้ชิงหลัน ได้เข้าสู่อาณาจักรกึ่งเซียน แล้ว

ด้วยความแข็งแกร่งและสิ่งประดิษฐ์วิเศษของพวกเขา มันเป็นเรื่องง่ายที่จะจัดการกับตระกูลเย่

“ลองชิมเห็ดนี้ดูสิ มันต้องอร่อยเพราะมันส่องแสง! ลองชิมเห็ดหน้าตาคล้ายอมยิ้มทั้งสองนี้ดูสิ!” หลี่หยู่ หยิบเห็ดเรืองแสงขึ้นมาและส่งให้เย่เทียนซิง

เมื่อได้ยินคำพูดของ หลี่หยู่ กิเลนหยู่ ก็ยิ้มอย่างมีความสุข

…