ในขณะนี้ สาวกนิกายสายในจำนวนมากของดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งความว่างเปล่าได้รวมตัวกันที่ยอดเขาด้านนอก

วันอื่นพวกเขาไม่ค่อยไปที่ยอดเขาด้านนอก และพวกเขามารวมตัวกันที่นี่เพื่อมองหาหลี่หยู่

หลี่ชิงหยุน และดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งว่างเปล่าอาจกล่าวได้ว่าเป็นศัตรูกันอย่างมากในอดีต

อย่างไรก็ตามสำหรับสาวกรุ่นใหม่ ภัยพิบัตินั้นมีอยู่ในตำนาน

แม้ว่าพวกเขาจะเคยได้ยินเรื่องนี้ แต่ก็ยากที่จะเชื่อมโยง

ต่างจากคนรุ่นเก่าที่เคียดแค้นและเกลียดหลี่ชิงหยุนเข้ากระดูก อดีตไม่ได้ส่งผลต่อความเคารพต่อความแข็งแกร่งของผู้อื่น

นอกจากนี้ หลี่ชิงหยุน และผู้อาวุโสของดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งว่างเปล่ายังเป็นคนรุ่นก่อน และหลี่หยู่เป็นตัวแทนของคนรุ่นใหม่

ดังนั้น สาวกเหล่านี้จึงหวังว่าจะได้เห็นด้วยตาของพวกเขาเอง เด็กหนุ่มที่สามารถกล่าวเสียงสะท้อนของเต๋าต้นกำเนิดและกลายเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งของเผ่าพันธุ์มนุษย์เป็นแบบใด

นี่เป็นเรื่องน่าสนใจโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับสาวกหญิงสาวบางคนที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง

“ได้ยินจากศิษย์พี่ฉิน ว่าความแข็งแกร่งของหลี่หยู่ นั้นเหลือเชื่อ อีกทั้งรูปร่างหน้าตาและท่าทางของเขาก็ไม่ธรรมดาเช่นกัน!”

“อืม ไม่ว่ารูปร่างหน้าตาหรือระดับใด พี่ชูควรจะดีที่สุดและไม่มีใครเทียบได้ในโลก หลี่หยู่จะต้องไม่ธรรมดาและโดดเด่นเพื่อที่จะได้อยู่ข้างหน้าเขา!”

“อันดับบุตรสวรรค์ไม่ได้จัดอันดับตามรูปลักษณ์และหน้าตา ถ้าเขาดูธรรมดาล่ะ?”

"เป็นไปได้อย่างไร? คนที่สามารถอยู่ในอันดับหนึ่ง และกล่าวเสียงสะท้อนของเต๋าต้นกำเนิดจะต้องไม่ธรรมดา!”

"ถูกตัอง ปรากฏการณ์อันเป็นมงคลลงมาจากสวรรค์เมื่อเขาติดอันดับ ผู้ชายคนนี้ต้องมีภาพลักษณ์อมตะ!”

“ข้าคิดว่าพวกเจ้าแค่หลงใหล อย่าผิดหวังในภายหลังล่ะกัน!”

“ฮึ่ม ถูกต้อง ในแง่ของรูปลักษณ์ ข้าคิดว่าพี่ชายของเราดีที่สุด ชูหยุนเหอแค่คุยโม้ แม้ว่า หลี่หยู่ จะเป็นอัจฉริยะอันดับต้นๆ แต่เขาก็ไม่สามารถเปรียบเทียบกับพี่ชายอาวุโสของเราได้”

“แล้วเจ้ามาทำอะไรที่นี่? เจ้าก็มาดูความรุ่งโรจน์ของยอดอัจฉริยะด้วยไม่ใช่เหรอ!”

“แค่ต้องการพิสูจน์ด้วยตาของข้าเองว่า หลี่หยู่ด้อยกว่าพี่ชายโจว!” สาวกหญิงพูดไม่หยุด

ในขณะนี้ เสียงคำรามของมังกรดังก้องไปทั่วท้องฟ้า ดึงความสนใจของทุกคนในทันที

'มังกรสายฟ้าม่วงได้ผ่านการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญภายใต้การบำรุงของต้นโชคชะตาเต๋าโบราณ ความแข็งแกร่งของมันเทียบได้กับอาณาจักรรับรู้ความว่างเปล่า และร่างกายของมันก็มีขนาดใหญ่ขึ้น มันคล้ายกับมังกรที่แท้จริงมากขึ้นเรื่อยๆ

ราวกับว่ามังกรที่แท้จริงกำลังบินอยู่เหนือท้องฟ้าด้วยสายฟ้าสีม่วง

“มันคือนิกายชิงหยุน!” สาวกดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งว่างเปล่าที่ลาดตระเวนอยู่ในอากาศร้องอุทาน

“แจ้งพี่ต้วน!” ศิษย์คนหนึ่งพูดและบินไปที่ยอดเขาทันที

ต้วนเทียนหมิง ได้สั่งพวกเขาแล้วว่า หลี่หยู่ควรขี่มังกรสายฟ้าม่วง หากนิกายชิงหยุนมาถึง พวกเขาจะต้องแจ้งให้เขาทราบโดยตรง

มังกรสายฟ้าม่วงมาถึงเหนือจุดสูงสุดด้านนอกของ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งว่างเปล่า ในพริบตา สายตาของทุกคนรวมตัวกันในขณะที่การสนทนาของพวกเขาก็เข้มข้นขึ้น ทุกคนเห็นมังกรสายฟ้าม่วงในขณะที่พวกเขาสงสัยว่าฝ่ายใดมาถึงแล้ว

อย่างไรก็ตามไม่มีใครมองเห็นผู้คนที่ยืนอยู่บนนั้นเนื่องจากมังกรสายฟ้าม่วงอยู่บนท้องฟ้า

“เจ้ามาจากนิกายชิงหยุนหรือไม่” สาวกของดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งว่างเปล่าในอากาศโค้งคำนับด้วยความเคารพด้วยมือที่ป้อง ในขณะที่พวกเขาถามคนที่ยืนอยู่บนหัวของมังกรอย่างอยากรู้อยากเห็น

แม้ว่าพวกเขาจะไม่รู้จักหลี่หยู่ แต่พวกเขาสามารถจำอัจฉริยะอันดับต้นๆ ได้จากตำแหน่งยืนและท่าทางของเขา

พวกเขายังรู้สึกทึ่งกับรูปร่างหน้าตาและอารมณ์ของหลี่หยู่

หลี่หยู่ เป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งของเผ่าพันธุ์มนุษย์ ท่าทางของเขานั้นพิเศษและไม่มีใครเทียบได้

ดูเหมือนว่าเขาจะโดดเด่นกว่าบุตรศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขาเสียอีก

คำถามดังกล่าวดึงดูดความสนใจของฝูงชนด้านล่าง และความโกลาหลก็เกิดขึ้นทันที การจ้องมองนับไม่ถ้วนรวมตัวกันในอากาศ แต่พวกเขาสามารถมองเห็นได้เพียงร่างมหึมาของมังกรสายฟ้าม่วง และพวกเขามองไม่เห็นหลี่หยู่ และคนอื่นๆ

"ถูกต้อง! นี่คือโทเค็นของเรา!” หลี่หยู่ ยังพูดไม่จบประโยคเมื่อ จี้ชิงหลัน ดึงโทเค็น 11 เหรียญออกมาให้เหล่าสาวกดูทันที

“ตกลง โปรดรอสักครู่!” ศิษย์ที่เป็นหัวหน้าป้องมือของเขาอีกครั้ง

ในขณะนี้ ต้วนเทียนหมิงบินด้วยความเร็วสูงและมาถึงในพริบตา

เมื่อเห็นหลี่หยู่ เขาป้องมือด้วยรอยยิ้ม “ฮ่าฮ่า ผู้ฝึกฝนหลี่ เราพบกันอีกแล้ว!”

“อา ใช่!” หลี่หยู่ ยกยิ้มและป้องมือของเขาเป็นการตอบรับ

“อาจารย์ของข้าได้จัดงานเลี้ยงแล้วและกำลังรอผู้ฝึกฝนหลี่ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของเราได้เตรียมสถานที่พักผ่อนสำหรับนิกายของเจ้า สหายเต๋าหลี่ โปรดตามข้ามา!” ต้วนเทียนหมิง กล่าวด้วยรอยยิ้ม

หลี่หยู่ ยิ้มเล็กน้อย เขาตกใจกับความสุภาพของดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งว่างเปล่า

แน่นอนว่าเขาไม่กังวลว่าอีกฝ่ายจะซุ่มโจมตีเขา ในความเห็นของเขา ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งว่างเปล่านั้นไม่ได้น่ารังเกียจขนาดนั้น

“เจ้าสุภาพเกินไป!” หลี่หยู่ ผ่อนคลายมากขึ้น เขาขี่มังกรสายฟ้าม่วงและตาม ต้วนเทียนหมิง ไปยังยอดเขาหลัก

'ในขณะที่ทุกคนจาก นิกายชิงหยุนติดตามต้วนเทียนหมิง โดยตรงไปยังจุดสูงสุดของดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งว่างเปล่า ความโกลาหลก็เกิดขึ้นในหมู่ผู้คนด้านล่าง พวกเขามาที่นี่เพื่อพบ หลี่หยู่ แต่เขาจะบินหนีไปได้อย่างไร?

หลังจากมาถึงยอดเขาหลัก ต้วนเทียนหมิง เริ่มต้นด้วยรอยยิ้ม “สหายเต๋าหลี่ พาหนะของเจ้าจะอยู่ที่เชิงเขาชั่วคราว เจ้าและเพื่อนผู้ฝึกฝนของเจ้าจะตามข้ามา!”

"ไม่มีปัญหา!" หลี่หยู่ พยักหน้า และเขาปล่อยให้มังกรสายฟ้าม่วงพักผ่อนในป่าที่กลางของภูเขา ในขณะที่เขาพาศิษย์น้องรุ่นเยาว์ไปยังยอดเขาหลัก

ผู้คนมากมายมารวมตัวกันที่ยอดเขาหลัก พวกเขารีบไปหาหลี่หยู่ เมื่อได้ยินการมาถึงของเขา

เมื่อเห็นหลี่หยู่ ด้วยตาของพวกเขาเอง ดวงตาของทุกคนก็สว่างขึ้น และพวกเขาก็ตกตะลึง สาวกหญิงสาวบางคนหลงใหลเล็กน้อย

หลี่หยู่ เป็นเหมือนอมตะที่ลงมา รูปร่างหน้าตาและรูปลักษณ์ของเขาช่างงดงาม ร่างกายของเขาเปล่งแสงอมตะที่นุ่มนวล และดูเหมือนจะมีแสงสว่างจางๆ ของโชคชะตาเต๋า ไหลเวียนอยู่รอบตัวเขา

ต้วนเทียนหมิง เรียกสาวกสองสามคนให้พาสาวกนิกายชิงหยุน ไปพักผ่อนในขณะที่เขาพา หลี่หยู่ ตรงไปที่ห้องโถง

ห้องโถงเต็มไปด้วยแขก ไม่มีที่นั่งว่างและมีคนจำนวนมากยืนอยู่ด้านหลังที่นั่งเหล่านั้น

หลี่หยู่ ไม่รู้จักใครเลยในห้องนี้ คนที่นั่งในที่นั่งนั้นอายุมากอย่างเห็นได้ชัด บางที่ก็มีบางคนที่ดูยังเด็กอยู่ สิ่งหนึ่งที่เหมือนกันคือ พวกเขามีรัศมีแห่งอำนาจ

เห็นได้ชัดว่าผู้คนที่นั่งอยู่ที่นี่มีภูมิหลังที่แข็งแกร่ง พวกเขาอาจจะเป็นผู้นำของนิกายใหญ่ทั้งหมดในทวีปหัวเซี่ย

ในขณะที่เยาวชนที่ยืนอยู่ข้างหลังอาจเป็นอัจฉริยะรุ่นเยาว์ของนิกายใหญ่ต่างๆ

ในขณะนั้น สายตาของทุกคนในห้องจับจ้องไปที่ หลี่หยู่ และพวกเขาก็ทำให้เขามีสีหน้าที่หลากหลาย

ดวงตาของคนรุ่นเก่าสงบนิ่งราวกับน้ำในบ่อน้ำโบราณ และพวกเขาไม่ได้เปิดเผยอารมณ์ของพวกเขา นอกจากบางคนที่ดูชื่นชมแล้ว ที่เหลือแทบไม่มีสีหน้า

ในทางกลับกัน คนหนุ่มสาวที่อยู่ข้างหลังพวกเขามีดวงตาเป็นประกาย เห็นได้ชัดว่าพวกเขาตกตะลึงกับอัตลักษณ์ของหลี่หยู่

ท้ายที่สุดแล้ว หลี่หยู่ มีรูปร่างหน้าตาดี และเขามีท่าทางที่ไม่ธรรมดา เมื่อรวมกับสิ่งต่างๆ ที่การจัดอันดับเต๋าสวรรค์มอบให้กับเขา เขาดูเหมือนเป็นอมตะ

ต้วนเทียนหมิง กุมมือของเขาและพูดว่า "ท่านอาจารย์ ผู้อาวุโส ผู้ฝึกฝนหลี่ หลี่หยู่ มาแล้ว!"

“ฮ่าฮ่าฮ่า สหายน้อย หลี่หยู่ ขอต้อนรับสู่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งว่างเปล่า เชิญนั่ง!" ผู้อาวุโสไท่ชิงรีบยืนขึ้นและต้อนรับเขาด้วยรอยยิ้ม

"ขอบคุณสำหรับการต้อนรับของท่าน ผู้อาวุโส!" หลี่หยู่ ยิ้มและตอบกลับคำทักทาย

ต้วนเทียนหมิง รีบพาหลี่หยู่ ไปที่โต๊ะสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ด้านข้างเพื่อนั่ง

เขาถอยกลับไปด้านข้างของห้องโถงอย่างรวดเร็วและยืนอยู่กับพี่น้องอาวุโสคนอื่น ๆ ของเขา

แม้ว่าที่นั่งของ หลี่หยู่ ใกล้จะถึงจุดสิ้นสุดแล้ว แต่ผู้คนที่นั่งอยู่ในห้องโถงนั้นเห็นได้ชัดว่าเป็นหัวหน้าของนิกายใหญ่ในทวีปหัวเซี่ย ไม่ว่าจะด้วยอายุ ความอาวุโส หรือสถานะ พวกเขาควรจะไม่ธรรมดา

ในแง่ของความแข็งแกร่ง เขาสามารถเอาชนะคนเก่าแก่ทุกคนในห้องนี้ได้

อย่างไรก็ตาม หลี่หยู่แทบไม่คู่ควรที่จะนั่งกับพวกเขาในแง่ของอายุและความอาวุโส