"ว้าว! รากจิตกลายพันธุ์?" หลี่หยู่ มองไปที่ลูกบอลขนาดเล็กที่ควบแน่นจากสายฟ้าด้วยความประหลาดใจ

เขาไม่คาดคิดมาก่อนว่าสิ่งที่พุ่งเข้าใส่ชายเคราะห์ร้ายคนนี้เป็นรากจิตกลายพันธุ์

มังกรสายฟ้าม่วงพุ่งเข้ามาเช่นกัน ดวงตาของมันเป็นประกายเมื่อมองไปที่แก่นแท้อัสนีเทวะ

"เจ้าต้องการมัน?" หลี่หยู่ถาม

เขารู้ว่ามังกรสายฟ้าม่วงใช้พลังธาตุสายฟ้า แก่นแท้ของสายฟ้าศักดิ์สิทธิ์นี้มีประโยชน์ต่อมันอย่างแน่นอน

“ใช่ นายท่าน ท่านยินดีจะมอบให้ข้าหรือไม่” มังกรสายฟ้าพูดเป็นภาษามนุษย์

แก่นแท้อัสนีเทวะนี้สามารถทำให้พลังสายฟ้าของมันได้รับการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ ทำให้มีพลังมากยิ่งขึ้น

มันสามารถช่วยทำลายพันธนาการแห่งสายเลือดของมันและก้าวไปอีกขั้นสู่มังกรที่แท้จริง

“เอาล่ะ เราจะมาดูกันว่าต่อจากนี้ไปเจ้าจะทำอย่างไร!” หลี่หยู่ เก็บแก่นแท้อัสนีเทวะไว้ในพื้นที่ของระบบ

มังกรสายฟ้าม่วงเพิ่งเข้าร่วมกับเขาไม่นาน ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถให้วัตถุหายากเช่นนี้ได้ฟรี

การทำแบบนี้จะทำให้เขาเชื่อฟังมากขึ้น

“ขอบคุณนายท่าน ม่วงน้อยจะทำอะไรก็ได้เพื่อท่านในอนาคต!” มังกรสายฟ้ากล่าว แต่ก็ค่อนข้างผิดหวัง

อย่างไรก็ตาม มันรู้ว่าหลี่หยู่ยังไม่เชื่อใจมัน

ดังนั้นในอนาคต มันต้องทำงานอย่างหนักเพื่อให้ได้รับความไว้วางใจจากเจ้านาย

หลังจากเก็บแก่นแท้อัสนีเทวะแล้ว หลี่หยู่ก็ก้มลงตรวจสอบกู่หยู่ฉี

เพื่อนผู้เคราะห์ร้ายคนนี้ได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่เขายังมีชีวิตอยู่

บาดแผลที่ไหม้เกรียมกำลังสมานตัวด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ ดูเหมือนว่ารกายเทพเจ้าโบราณนั้นประหลาดจริงๆ

เขาไม่ตายแม้จะโดนโจมตีเช่นนี้!

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ข้าสงสัยว่าเพื่อนคนนี้โชคดีหรือโชคร้าย!

เขาถูกยิงลงมาจากท้องฟ้าและโยนลงมาในหลุมไฟของข้าอีกครั้ง

เขาใช้ความช่วยเหลือของข้าเพื่อหลบหนี

เขากำลังจะจากไป เขาก็ถูกฟ้าผ่า

และเขาได้พบกับรากจิตกลายพันธุ์ แก่นแท้อัสนีเทวะ

เขาเป็นบุตรแห่งโชคชะตาที่น่าสนใจคนหนึ่ง

“เอาล่ะ ในเมื่อสวรรค์ส่งเจ้ากลับมาหาข้า แสดงว่าเราถูกกำหนดมาให้พบกัน ข้าจะพาเจ้ากลับไป!” หลี่หยู่ดับไฟ

เขาโยนกู่หยู่ฉี ไปที่ด้านหลังของมังกรสายฟ้าม่วงและมัดเขาด้วยเชือกเพื่อป้องกันไม่ให้เขาตก

สำหรับตัวเขาเอง เขานั่งไขว่ห้างบนหัวของมังกรสายฟ้าม่วงและกินเนื้อแกะขณะกลับไปยังราชวงศ์เซี่ยอันยิ่งใหญ่

เมื่อ หลี่หยู่ กลับมาที่นิกายชิงหยุน ก็เป็นเวลาเช้าแล้ว

ในขณะนี้ เหล่าสาวกกำลังฝึกซ้อมในตอนเช้า เมื่อพวกเขาเห็นหลี่หยู่ กลับมา พวกเขาก็โค้งคำนับ

หลี่หยู่ มอบกู่หยู่ฉี ที่หมดสติให้กับสาวกสองคนและพูดว่า "พาเขาไปที่ห้องเพื่อพักฟื้น!"

บ้านไม้ไผ่แบบเรียบง่ายหลายหลังถูกสร้างขึ้นชั่วคราวในวิหารเต๋า เพื่อให้สาวกอาศัยอยู่

ท้ายที่สุดพวกเขาไม่สามารถนอนข้างนอกได้เสมอ นอกจากนี้ยังไม่สะดวกเนื่องจากมีสาวกหญิงจำนวนมากอยู่รอบ ๆ

สาวกทั้งสองมองไปที่กู่หยู่ฉีที่ไหม้เกรียมและอุทานด้วยความประหลาดใจ "โอ้ สวรรค์ พี่ชายอาวุโส ผู้ชายคนนี้ถูกไฟไหม้"

“ช่างน่าสลดใจ แม้แต่ผมของเขาก็ถูกไฟไหม้!”

“ไม่ เขาโดนฟ้าผ่า!” หลี่หยู่ เพิ่มอย่างไม่เป็นทางการ

ศิษย์ทั้งสองมองหน้ากันและประหลาดใจมากขึ้น

ทันใดนั้น จี้ชิงหลันก็เดินไปอย่างรวดเร็วและจับมือเขาไว้ “พี่ชาย ท่านกลับมาแล้ว ท่านเห็นพ่อข้าหรือไม่ เป็นยังไงบ้าง”

หลังจากที่ หลี่หยู่จากไปแล้ว จิตใจของจี้ชิงหลัน ก็เต็มไปด้วยความกังวล เขากลัวว่าพ่อของเขาจะโจมตีหลี่หยู่อีกครั้ง และ หลี่หยู่จะทำลายพระราชวังทั้งหมดลง

ในที่สุดหลี่หยู่ก็กลับมาแล้ว

"อืม เป็นการสนทนาที่ดีกับพ่อของเจ้า โอ้ ใช่ ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด พี่ชายของเจ้าน่าจะเข้านิกายชิงหยุนของเราในอีกไม่กี่วันนี้ พ่อของเจ้ากลัวว่าเจ้าจะเหงา ดังนั้นเขาจะให้เจ้ามีเพื่อน!” หลี่หยู่ แจ้งให้จี้ชิงหลันทราบด้วยรอยยิ้ม

สองวันต่อมา มีข่าวดีมาจากชายแดนของราชวงศ์เซี่ยอันยิ่งใหญ่ กองทัพของราชวงศ์ซีเหลียง ได้ล่าถอย

ในไม่ช้าทูตของราชวงศ์ซีเหลียง ได้เดินทางไปยังราชวงศ์เซี่ยอันยิ่งใหญ่เพื่อเยี่ยมชม มู่หรงซาง และคืนดินแดนที่เดิมเป็นของราชวงศ์เซี่ยอันยิ่งใหญ่

คนอีกกลุ่มหนึ่งรีบไปที่นิกายชิงหยุนจากราชวงศ์ซีเหลียง พร้อมของขวัญฟุ่มเฟือยและจี้หวางเจีย

การได้รับดินแดนเดิมกลับมาทำให้ มู่หรงซางรู้สึกยินดี

"เป็นไปตามคาดของหัวหน้าผู้พิทักษ์แห่งราชวงศ์เซี่ย! หลี่หยู่เป็นคนที่พึ่งพาได้จริงๆ!" มู่หรงซาง มีชีวิตชีวา

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ราชวงศ์เซี่ยถูกควบคุมโดยราชวงศ์ซีเหลียง และถูกบังคับให้แสวงหาสันติภาพซ้ำแล้วซ้ำเล่าผ่านการยกดินแดน วันนี้ในที่สุดเขาก็สามารถชูหัวขึ้นสูงและกอบกู้ดินแดนที่เสียไปกลับคืนมาได้

ทั้งหมดนี้เป็นความชอบของหลี่หยู่

มู่หรงซาง ต้องการการแสดงความขอบคุณต่อหลี่หยู่ "ประกาศราชโฮงการของข้าเพื่อประกาศความสำเร็จของหลี่หยู่ในที่สาธารณะ พร้อมกับโอกาสที่น่ายินดี ในอีกสามปีข้างหน้า ภาษีที่เรียกเก็บลดลงครึ่งหนึ่ง และข้าขอประกาศการนิรโทษกรรมทั่วอาณาจักร!"

“ขอรับ ฝ่าบาท!”

ในเวลาเดียวกัน ที่ประตูภูเขานิกายชิงหยุน

หลี่หยู่ รับของขวัญที่ส่งมาจากราชวงศ์ซีเหลียง อย่างมีความสุข และเขาไม่สามารถหยุดยิ้มได้

จี้ชิงหลันก็ยิ้มเช่นกัน ...

“พี่เก้า ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าท่านพ่อส่งท่านมาที่นี่ ช่างยอดเยี่ยม ในที่สุดท่านก็เป็นอิสระ!” จี้ชิงหลัน รู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง

ในบรรดาเจ้าชาย จี้หวางเจียมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเขามากที่สุด

ย้อนกลับไปหลังจากที่จี้หวางเจียถูกขังอยู่ในพระราชวังเย็น จี้ชิงหลันก็คอยปกป้องเขาอย่างลับๆ

เขาหวังอยู่เสมอว่าพี่ชายคนที่เก้าของเขาจะได้รับอิสรภาพกลับคืนมาในสักวันหนึ่ง

เขาไม่ได้คาดหวังว่าจะได้พบกับพี่ชายด้วยวิธีนี้

สำหรับจี้หวางเจีย นี่คือการเกิดใหม่อีกรูปแบบหนึ่ง

"ยินดีต้อนรับสู่ นิกายชิงหยุน!" หลี่หยู่ ยิ้มในขณะที่เขามองไปที่จี้หวางเจีย

เด็กชายคนนี้ดูมีความสามารถและทัดเทียมกับจี้ชิงหลัน เป็นเพียงว่าการแสดงออกของเขาดูไม่มีความสุขเลย

อย่างไรก็ตาม จี้หวางเจีย ราชาวิญญาณโลหิต มองไปที่หลี่หยู่ ด้วยรอยยิ้มที่น่าเกลียดยิ่งกว่า และร้องไห้ภายใน

เขาก่นด่าอยู่ในใจไม่รู้ว่าควรจะพูดดีไหม

หลังจากวิ่งวนเป็นวงกลม ข้าก็กลับไปสู่ราชวงศ์เซี่ยอันยิ่งใหญ่ได้อย่างไร แถมยังถูกส่งไปยังนิกายชิงหยุน

โชคชะตาช่างเล่นตลกอะไรเช่นนี้!

ราชาวิญญาณเลือดเกือบจะน้ำตาไหล

เมื่อวานนี้ ชายชราคนหนึ่งชื่อกู่หลาน และผู้หญิงชื่อหยูเฟิง ก็มาถึงวังเย็น และแจ้งให้เขาทราบ

พวกเขารับสั่งให้พาเขาไปยังที่แห่งหนึ่ง

พวกเขาไม่ได้บอกตำแหน่งที่แน่นอนและจะบอกเขาหลังจากที่ไปถึงที่หมายแล้วเท่านั้น

กู่หลาน เป็นผู้ฝึกฝนอาณาจักรวิญญาณหลอมรวม ดังนั้นราชาวิญญาณโลหิต จึงไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่าม

เพราะเขายังไม่ได้หลอมรวมกับร่างใหม่อย่างสมบูรณ์ และเขาก็ยังอ่อนแอ

ถ้าเขาทำอะไรผิดปกติ มันจะกระตุ้นความสงสัยของพวกเขา

ดังนั้นเขาจึงเล่นตามน้ำและออกจากราชวงศ์ซีเหลียงอย่างเชื่อฟังพร้อมกับ หยูเฟิง และผู้อาวุโสกู่หลาน

เขาไม่ได้คาดหวังว่าจะถูกส่งไปยังนิกายชิงหยุนในราชวงศ์เซี่ยอันยิ่งใหญ่ในท้ายที่สุด

เขาถูกส่งตรงไปยังหลี่หยู่!

สิ่งที่เขากลัวก็เป็นจริง!

ถ้าหลี่หยู่รู้จักตัวตนที่แท้จริงของเขา เขาจะต้องถูกฆ่าด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว

ดังนั้น ราชาวิญญาณโลหิตจึงตื่นตระหนกอยู่ข้างใน

อันที่จริง เขาได้ครอบครองจี้หวางเจียและหลอมรวมความทรงจำบางส่วนของเขา เขาสามารถปลอมตัวเป็นจี้หวางเจีย

และปกปิดตัวตนของเขา

ถึงกระนั้น ใครจะรู้ว่าการจัดอันดับเต๋าสวรรค์ จะเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของเขาหรือไม่?

ดาบวิญญาณโลหิตของข้า! ข้าต้องรีบส่งมันออกจากราชวงศ์เซี่ย มิฉะนั้น อันดับอาวุธศักดิ์สิทธิ์อาจเปิดเผยข้า!

เป็นครั้งแรกในรอบหลายหมื่นปีที่เขารู้สึกว่าดาบวิญญาณโลหิตของเขากลายเป็นเผือกร้อน