***ราชวงศ์ชะตาสวรรค์ เปลื่ยนเป็น ราชวงศ์ลิขิตสวรรค์ นะครับ

เป็นวันพิธีราชาภิเษกของจักรพรรดิองค์ใหม่ วันฉลองของราชวงศ์ลิขิตสวรรค์ วันชาติของพวกเขา

หลังจากจักรพรรดิผู้ก่อตั้งราชวงศ์ลิขิตสวรรค์ หลู่ซางริเริ่มความเจริญรุ่งเรืองของอาณาจักร เขากำหนดให้วันเกิดของเขาเป็นวันแห่งการเฉลิมฉลองและบูชาสวรรค์

ต่อมาจักรพรรดิองค์ใหม่ที่มาภายหลังก็จะเลือกวันอันเป็นมงคลนี้สำหรับพิธีราชาภิเษกเช่นกัน

หลูซางยังตั้งกฎว่าจักรพรรดิทุกองค์จะอยู่ในอำนาจเป็นเวลาอย่างน้อยสามพันปีก่อนจะสามารถสืบทอดบัลลังก์ไปยังรุ่นต่อไปได้

หลังจากนั้นจักรพรรดิจึงสามารถส่งต่อบัลลังก์ไปยังรุ่นต่อไปได้ตลอดเวลาตามความปรารถนาของเขา เขาสามารถเกษียณและฝึกฝนอย่างสงบ แสวงหาเต๋าและกลายเป็นอมตะ

วันนี้เป็นวันสืบราชบัลลังก์ของจักรพรรดิเทียนหยุน และพิธีราชาภิเษกของจักรพรรดิเหิงหยุนองค์ใหม่

'จักรพรรดิแห่งราชวงค์ชะตาสวรรค์เทียนหยุนชื่นชมเหิงหยุนมากที่สุดในบรรดาลูกหลานของเขา จักรพรรดิเทียนหยุน อยู่ในความสันโดษเป็นเวลาหลายปี เขามาร่วมในพิธีราชาภิเษกในวันนี้เพื่อสวมมงกุฎให้ลูกหลานของเขาเป็นการส่วนตัว

'จักรพรรดิแห่งราชวงศ์ลิขิตสวรรค์ที่เกษียณแล้วมีชื่อว่า หลู่เทียนหยุน เขาเป็นเหลนที่รักมากที่สุดของหลู่ซาง ดังนั้น หลู่ซางจึงมอบอาณาจักรให้กับเหลนคนนี้

หลู่เทียนหยุน ไม่ทำให้ผิดหวัง เขากลายเป็นจักรพรรดิที่โดดเด่นที่สุดของราชวงศ์ และตอนนี้ยืนอยู่ที่จุดสูงสุดของโลก ครึ่งก้าวเข้าสู่อาณาจักรอมตะ

การเฉลิมฉลองในวันนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน เนื่องจากจักรพรรดิเทียนหยุนเสด็จมาเป็นการส่วนตัวเพื่อสวมมงกุฎจักรพรรดิองค์ใหม่

ดังนั้น นิกายขนาดใหญ่ต่างๆ ตระกูลชั้นนำ และผู้อาวุโสเก่าแก่ที่ซ่อนอยู่จำนวนมากของราชวงศ์ลิขิตสวรรค์ แม้กระทั่งอาณาจักรเพื่อนบ้านก็มาเพื่อเข้าร่วมในพิธีอันยิ่งใหญ่นี้

บางคนหวังว่าจะได้ชื่นชมท่าทางที่สง่างามของจักรพรรดิเทียนหยุน ในขณะที่คนอื่นๆ หวังที่จะได้รับโชคชะตาเต๋าของเขา

แน่นอนว่ามีบางคนมาเพื่อสนับสนุนจักรพรรดิเทียนหยุนเท่านั้น ท้ายที่สุดแล้ว เขาสมควรได้รับความเคราพอย่างเต็มที่ พวกเขาต้องให้เกียรติต่อเขา

วันนี้จักรพรรดิเทียนหยุน มีความสุด โดยธรรมชาติแล้วเขามีความสุขที่ได้เห็นอาณาจักรของเขาเจริญรุ่งเรืองและสร้างอัจฉริยะที่ไม่มีใครเทียบได้เช่น เหิงหยุน

แน่นอน เขามีความสุขมากกว่าที่อีกไม่นานเขาจะได้ขึ้นไปสู่ความเป็นอมตะ

เมื่อเขารับร่างเทพเจ้าโบราณแล้ว เขาสามารถหักพันธนาการในแก่นแท้จิตวิญญาณของเขาได้อย่างง่ายดาย ซึ่งเป็นผลมาจากการฝึกฝนเทคนิคคว้าชะตาสวรรค์ เขาสามารถทะลุทะลวงไปสู่อาณาจักรมหายานได้โดยตรงและกลายเป็นอมตะ

เมื่อเขาเข้าสู่ดินแดนอมตะ พลังของสายเลือดเทพเจ้าโบราณสามารถเปิดเส้นทางอมตะของเขาได้

ภายใต้ความสนใจของทุกคน พิธีราชาภิเษกเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ จักรพรรดิเทียนหยุนทรงวางมงกุฎบนศีรษะของจักรพรรดิองค์ใหม่เป็นการส่วนตัว

'ช่วงเวลานั้นศักดิ์สิทธิ์และเคร่งขรึม ผู้คนนับล้านมาสักการะและระฆังก็ดังขึ้นพร้อมเพรียงกัน ดวงไฟหลากสีสันเป็นประกายห่อหุ้มโลกไว้ และมีรูปมังกรเขียวแหวกว่ายอยู่บนท้องฟ้าด้วย นี่เป็นปรากฏการณ์ที่สร้างขึ้นด้วยสิ่งประดิษฐ์เวทมนตร์ และมันก็น่าตื่นเต้น

สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่จักรพรรดิเทียนหยุนและจักรพรรดิเหิงหยุนองค์ใหม่ พวกเขาไม่สามารถละสายตาจากพวกเขาได้ในขณะที่พวกเขากลั้นหายใจและตั้งสมาธิ

ทันใดนั้น ฟ้าร้องก็ดังขึ้นบนท้องฟ้าที่ปลอดโปร่ง ทำลายช่วงเวลาอันศักดิ์สิทธิ์และศักดิ์สิทธิ์นี้ในทันที

ในเวลาเดียวกัน เมฆดำขนาดมหึมาสีดำราวกับหมึกควบแน่นสูงประมาณสิบฟุตเหนือศีรษะของจักรพรรดิเทียนหยุน ฟ้าแลบและฟ้าร้องก็ดังกึกก้องอยู่ภายในขณะที่สายฟ้าฟาดลงมากระทบศีรษะของจักรพรรดิเทียนหยุน

มันเหมือนกับขดลวดเทสลาที่ดึงดูดสายฟ้า

"ฮะ!"

'การปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันของปรากฏการณ์ประหลาดนี้ทำให้ทุกคนประหลาดใจในขณะที่มีการแสดงออกที่แปลกประหลาด

ปรากฏการณ์ดังกล่าวไม่เป็นมงคล เมฆดำทะมึนและสายฟ้าฟาดลงมาจากท้องฟ้าแจ่มใสเป็นสัญญาณลางร้ายที่สำคัญ

นอกจากนี้ เมฆดำยังดูเหมือนติดอยู่เหนือศีรษะของจักรพรรดิเทียนหยุน และเขาไม่สามารถหลบเลี่ยงมันได้เลย

มันโจมตีเขาโดยเฉพาะ!

เขาทำกรรมชั่วอะไรถึงถูกสวรรค์ลงทัณฑ์!

มีคนคิดแบบนี้ขึ้นมา

ในขณะนั้นจักรพรรดิเทียนหยุน กำลังพังทลายลงภายใน

ในช่วงเวลาอันรุ่งโรจน์นั้น เหตุการณ์ที่แปลกประหลาดและน่าอัปยศอดสูก็เกิดขึ้น มันน่าอายเกินไป

ที่แย่กว่านั้นคือเขาไม่สามารถปัดเป่าเมฆดำได้ด้วยพลังของเขาเอง และเขาไม่สามารถหลบสายฟ้าได้

แม้ว่าสายฟ้าที่ปล่อยออกมาจากเมฆมืดจะไม่เป็นอันตรายต่อเขาและไม่ได้สร้างความเสียหายทางกายภาพมากนัก แต่ก็เป็นการดูหมิ่นอย่างมาก

นี่เป็นโอกาสอันน่ายินดีในวันฉลองของราชวงศ์ลิขิตสวรรค์ และยังเป็นช่วงเวลาศักดิ์สิทธิ์สำหรับเขาที่จะสวมมงกุฎให้กับจักรพรรดิองค์ใหม่

ภายใต้การจ้องมองของทุกคน เขาถูกไล่ตามอย่างต่อเนื่องโดยเมฆดำที่เป็นลางร้ายและถูกฟ้าผ่า มันเหมือนกับการถูกตรึงไว้กับแท่นประหารในที่สาธารณะและถูกเฆี่ยนตีซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ข้ายังต้องการใบหน้าของข้า!

สิ่งนี้จะทำให้ข้าเป็นตัวตลกของโลก!

แม้แต่จักรพรรดิเทียนหยุน ก็ไม่สามารถสงบลงได้ในขณะนี้ เหตุผลหลักคือเมฆดำนั้นแปลกเกินไป

ข้าไม่ใช่คนโชคร้าย แล้วทำไมหัวข้าถึงมีสัญลักษณ์ลางร้ายล่ะ? เกิดอะไรขึ้นหรือนี่คือเรื่องบ้าอะไร?

“นี่คือความพิโรธของสวรรค์?”

“จักรพรรดิเทียนหยุน ทำอะไรไม่ดีหรือเปล่า?”

“เขาทำชั่วมากขนาดไหนถึงกับเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น”

“นี่ไม่ใช่สัญญาณที่ดี ทันทีที่ฮ่องเต้องค์ใหม่ขึ้นครองราชย์ เรื่องไม่ดีก็เกิดขึ้น นี่เป็นสัญญาณว่าโชคชะตาของราชวงศ์ลิขิตสวรรค์สิ้นสุดลงแล้วหรือว่าจักรพรรดิเหิงหยุนไม่เหมาะที่จะเป็นจักรพรรดิ?”

“งานฉลองชะตาสวรรค์กลายเป็นงานฉลองโชคร้าย โลกกำลังจะเปลี่ยนไป!”

ทุกคนอึ้งเกินกว่าจะพูดได้ แต่พวกเขาก็คิดได้เท่านั้น ไม่มีใครกล้าส่งเสียง

ท้ายที่สุดแล้ว จักรพรรดิลิขิตสวรรค์ไม่ใช่คนธรรมดา พวกเขาจะกล้าพูดคุยกันที่นี่ได้อย่างไร?

ภายใน นิกายชิงหยุน โม่หวู่ฮุย นอนอยู่บนพื้นพร้อมกับสูบบุหรี่ กลิ่นของเนื้อย่างอบอวลอยู่ในอากาศทำให้สาวกสองสามคนกลืนน้ำลาย

ไม่นาน สาวกกลุ่ม นิกายชิงหยุน รวมตัวกันราวกับว่าพวกเขากำลังเฝ้าดูสัตว์หายาก

ผู้กล้าบางคนถึงกับหยิบสมบัติวิเศษที่สามารถบันทึกภาพออกมาเพื่อถ่ายรูปของเขา บางคนรู้สึกเสียใจที่ไม่ได้บันทึกช่วงเวลาที่น่าตกใจเมื่อเขาถูกฟ้าผ่า

โม่หวู่ฮุยต้องการที่จะดูดพลังชีวิตของพวกเขาให้แห้งและ…

จากนั้นมีการบำบัดด้วยสายฟ้าอีกรอบ

“บ้าเอ๊ย โดนฟ้าผ่าอีกแล้ว! นี่มันน่าตกใจ!”

“นี่มันช่างน่าทึ่ง ข้าบันทึกมันสำเร็จแล้ว!”

“ชายชราคนนี้แข็งแกร่งเกินไป! เขายังมีชีวิตอยู่!”

"เฮ้! ดู! เขากำลังร้องไห้ ช่างน่าสงสาร!”

“ข้าไม่สามารถทนดูสิ่งนี้ได้อีกต่อไป พี่ชาย ทำไมเราไม่ให้เขาตายอย่างรวดเร็ว? มิฉะนั้นการถูกฟ้าผ่าซ้ำ ๆ จะเลวร้ายยิ่งกว่าความตาย!”

“เจ้าพูดถูกมาก! ดูการแสดงออกของเขา มันเลวร้ายยิ่งกว่าความตาย ข้าคิดว่าเขาต้องอยากตายมากในตอนนี้แน่ๆ!”

โม่หวู่ฮุย หลับตาลงช้าๆ และปิดประสาทสัมผัสทั้งห้าของเขา มิฉะนั้นเขาเกรงว่าจะควบคุมตัวเองไม่ได้

ไม่มีความคิด ไม่มีความชั่วร้าย ไม่มีความสุข ไม่มีความเศร้าโศก ไม่มีความรัก ไม่มีอะไรเลย

หลังจากปรับตัวเป็นเวลานาน โม่หวู่ฮุยรู้สึกว่าจิตใจของเขากลับมาแจ่มใสอีกครั้ง และการทำงานของร่างกายของเขาก็ฟื้นตัวไม่มากก็น้อย

เขาลืมตาขึ้นอีกครั้งและมองไปที่กู่หยู่ฉี ที่เห็นอกเห็นใจ

หลังจากนั้นเขาก็โบกมือคว้ากู่หยู่ฉี แล้วรีบออกไป เขาเร็วมากจนเกือบหายไปจากสายตาของสาวกทั้งหมด

ก่อนที่ทุกคนจะตอบสนอง โม่หวู่ฮุย ได้รีบออกจากประตูภูเขาของ นิกายชิงหยุน แล้วก่อนที่จะหลบหนีออกไปในระยะไกลพร้อมกับกู่หยู่ฉี ในมือของเขา

อย่างไรก็ตาม หลังจากวิ่งไปมากกว่าห้ากิโลเมตร โม่หวู่ฮุยก็ถูกสายฟ้าฟาดอีกครั้ง ในเวลาเดียวกันอุกกาบาตก็ตกลงมาจากท้องฟ้าและชนเข้ากับเขา

หลุมขนาดใหญ่กว้างหลายสิบเมตรปรากฏขึ้นในพื้นดิน คลื่นกระแทกอันน่าสะพรึงกลัวได้ทำลายต้นไม้โดยรอบ ขณะที่ฝุ่นและอากาศพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า พุ่งสูงขึ้นไปในระยะไกล

“อะไร… อุกกาบาต?”

หลี่หยู่ ซึ่งกำลังบินอยู่เหนือมังกรสายฟ้าม่วงของเขาบังเอิญเห็นอุกกาบาตตกลงมาจากท้องฟ้าและกระแทกเข้ากับเทือกเขาในระยะไกล

“หินจากฟากฟ้าต้องเป็นสิ่งที่พิเศษ!” ที่ด้านข้างของหลี่หยู่ จี้ชิงหลัน ก็มีท่าทางประหลาดใจเช่นกัน