กงซูตี้เจี๋ย ก็ตกใจเช่นกันเมื่อเขาได้ยินคำพูดของกงซูจิน

เขาไม่รู้รายละเอียดเกี่ยวกับต้นกำเนิดของทักษะศักดิ์สิทธิ์ของผู้นำตระกูล ทักษะจักรพรรดิสังหาร

เขารู้เพียงว่าทักษะศักดิ์สิทธิ์นี้เป็นพลังศักดิ์สิทธิ์ของเต๋าต้นกำเนิด ที่เขาเข้าใจบนเส้นทางสู่สวรรค์โบราณ

นี่เป็นเหตุผลที่เส้นทางสู่สวรรค์โบราณได้รับการยกย่องเสมอว่าเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์และพิเศษจากโลกนับไม่ถ้วน นอกจากนี้ยังเป็นเหตุผลว่าทำไมจึงมีข่าวลือว่าเป็นเส้นทางสู่ดินแดนเทพเจ้าโบราณ

นี่เป็นเพราะหลายคนเคยบอกว่าพวกเขาเคยเห็นเทพเจ้าที่นั่นจริงๆ หลายคนกลับมาจากการฝึกฝนที่นั่นและได้รับโอกาสมากมาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพวกเขาเข้าใจเทคนิคเต๋าอันทรงพลังและทักษะศักดิ์สิทธิ์

ใครจะคิดว่าเทพเจ้าที่คนเหล่านี้กล่าวถึงคือหลี่หยู่ จริงๆ?

ดังที่กงซูจินได้กล่าวไว้ หลายคนไม่รู้ว่าพระเจ้าที่พวกเขาเห็นนั้นมีอยู่จริงหรือไม่ หรือเป็นเพียงภาพลวงตาที่เทพเจ้าโบราณทิ้งไว้

ในกรณีนั้นหลี่หยู่ไม่ได้มาจากอาณาจักรล่าง เขาเป็นเทพเจ้าที่อาศัยอยู่อย่างสันโดษในอาณาจักรล่าง ไม่น่าแปลกใจที่นิกายชิงหยุน มีคนพิเศษมากมาย

ตอนนี้ทุกอย่างสมเหตุสมผลแล้ว

“ข้าพเจ้าตาบอดและทำให้ท่านขุ่นเคือง เทพเจ้าที่เคารพ ได้โปรดลงโทษข้าด้วย!” กงซูจิน คุกเข่าลงบนพื้นและโค้งคำนับเพื่อขอโทษ

หลี่หยู่ มองไปที่ กงซูจิน ด้วยท่าทางที่ซับซ้อน การพัฒนาโครงเรื่องนั้นเหนือความคาดหมายของเขา

เขามาที่นี่เพื่อตบหน้ากงซูจิน และสอนบทเรียนให้เขา เขาไม่ได้คาดหวังว่าเพื่อนคนนี้จะคุกเข่าให้เขาทันทีที่เขามาถึง เขาจะไม่ตีคนยิ้ม เขาอายเล็กน้อยที่จะทำตอนนี้

อย่างไรก็ตาม นี่เป็นสิ่งที่ดี เขาไม่จำเป็นต้องแสดงพลังเพื่อให้กงซูจิน คุกเข่าและยอมจำนน มันช่วยเขาได้มากจากปัญหา

ดังคำกล่าวที่ว่า การปราบปรามด้วยกำลังนำมาซึ่งการต่อต้านเท่านั้น การทำให้ยอมจำนนด้วยความเต็มใจจะช่วยเขาลดปัญหาได้มาก

เป็นเหมือนพลังของศาสนาที่สามารถทำให้คนศรัทธาด้วยความเต็มใจ

ด้วยวิธีนี้ตระกูลกงซู จะภักดีต่อเขาอย่างยิ่งและเชื่อฟังคำสั่งของเขา

เขาคิดถึงความมั่งคั่งและอำนาจของตระกูลกงซู มันจะเป็นประโยชน์อย่างแน่นอนสำหรับเขาที่จะปราบตระกูลดังกล่าวเพื่อผลประโยชน์ของเขาเอง

การมีลูกน้องเพิ่มอีกหนึ่งคนมีความหมายมากกว่าการทำลายศัตรูหนึ่งคน

“เป็นเรื่องดีที่เจ้ารู้ การชดใช้บาปของเจ้าเป็นเรื่องง่าย ส่งบุตรแห่งโชคชะตา ทั้งหมดที่เจ้าพบมาที่นิกายชิงหยุนของข้า!” หลี่หยู่สั่งด้วยเสียงต่ำ

“ตกลง ไม่มีปัญหาเทพเจ้าที่เคารพ ข้าเพิ่งพบบุตรแห่งโชคชะตา สองคน ข้าจะนำมาพบท่านในภายหลัง!” กงซูจินได้ตอบกลับ

“อืม ดีมาก ข้าต้องการให้ตระกูลกงซู ของเจ้าพยายามอย่างเต็มที่เพื่อค้นหา บุตรแห่งโชคชะตา ให้ข้า!” หลี่หยู่ พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ ตามที่คาดไว้ของตระกูลกงซู ประสิทธิภาพของพวกเขานั้นสูงมาก

"แน่นอน! ตระกูลกงซู ของข้าจะทำให้ดีที่สุด เทพเจ้าที่เคารพ ข้าขอสร้างรูปปั้นทองคำถวายแด่ท่านและสร้างวิหารเพื่อบูชาดีหรือไม่? ลูกหลานของตระกูลกงซู ของข้าจะบูชาท่านไปชั่วนิรันดร์และพวกเขาจะเคารพบูชาท่านตลอดไป!” กงซูจินมองไปที่หลี่หยู่ ด้วยความคาดหวัง

เขารู้ว่า หลี่หยู่ นั้นพิเศษเพียงใด เขาเป็นเทพเจ้าที่แท้จริง หากตระกูลกงซู สามารถแกะสลักรูปปั้นทองคำของหลี่หยู่ และบูชาเทพเจ้าที่แท้จริงองค์นี้ได้ มันจะเป็นประโยชน์ต่อศักดิ์ศรีและโชคของตระกูลกงซู

นอกจากนี้ ไม่มีใครรู้ว่าหลี่หยู่ เป็นเทพเจ้าโบราณ

อย่างไรก็ตาม การปรากฏตัวของการจัดอันดับเต๋าสวรรค์ ได้ค่อยๆ เปิดเผยความพิเศษของ หลี่หยู่

ไม่ช้าก็เร็ว ตัวตนที่แท้จริงของหลี่หยู่ จะเป็นที่รู้จักไปทั่วโลก และเขาจะกลายเป็นเทพเจ้าในใจของทุกคน

ในเวลานั้นตระกูลกงซู จะใช้ชื่อของหลี่หยู่ เพื่อพัฒนาศักดิ์ศรีและสถานะของพวกเขาอย่างแน่นอน

นอกจากนี้ หากพวกเขาสามารถบูชาหลี่หยู่ได้ ตระกูลกงซู ก็สามารถใช้โอกาสนี้สร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับหลี่หยู่ และทำให้เขาเป็นเทพเจ้าของพวกเขาได้

นี่เป็นสิ่งที่คนธรรมดาไม่สามารถขอได้

“รูปปั้นทองคำ? อืม ในเมื่อเจ้าจริงใจมาก งั้นก็ทำไปเถอะ แต่ข้าไม่สนใจการบูชา!” หลี่หยู่ กล่าว

"ข้าเข้าใจ เนื่องจากตระกูลกงซูของข้าบูชารูปปั้นทองคำของท่าน เราจึงทำได้มากกว่าความเคารพบูชา ไม่ต้องห่วง ข้าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง!” กงซูจิน รู้กฎโดยธรรมชาติและเข้าใจว่าหลี่หยู่ ต้องการอะไร

แม้ว่า หลี่หยู่ อาจไม่ต้องการการบูชาจากตระกูลกงซู แต่เขาใช้ชีวิตอย่างสันโดษในอาณาจักรล่างและก่อตั้งนิกายเพื่อให้ความรู้แก่มนุษย์ในอาณาจักรล่าง โดยธรรมชาติแล้ว เขาต้องการทรัพยากรจำนวนมาก

“อืม ดีมาก!” หลี่หยู่ พยักหน้า เขาชอบทำงานกับคนฉลาดและเข้าใจได้ทันที “นำบุตรแห่งโชคชะตาสองคนนั้นมาก่อน!”

"ตกลง!" กงซูจิน ได้รับคำสั่งและสั่งให้คนพาบุตรแห่งโชคชะตาสองคนที่นำกลับมาจากอาณาจักรล่างให้กับหลี่หยู่ ทันที

บุตรแห่งโชคชะตา สองคนเป็นเด็กหนุ่มสองคนที่มีรูปลักษณ์และออร่าที่ไม่ธรรมดา เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเป็นมังกรในหมู่มนุษย์

เด็กหนุ่มทั้งสองตกตะลึงเมื่อเห็น หลี่หยู่ ขอบเขตความเข้าใจของพวกเขากว้างขึ้นเมื่อพวกเขาเห็นตระกูลกงซู ตอนนี้พวกเขาเห็นหลี่หยู่พวกเขาก็ต้องตกใจอีกครั้ง

"เจ้าชื่ออะไร?" หลี่หยู่ถามเด็กหนุ่มทั้งสอง

“เทพเจ้าที่เคารพ ชื่อของข้าคือ หลินหยาน!”

“ข้าชื่อเจียงหลิง!” เด็กหนุ่มทั้งสองโค้งคำนับด้วยความเคารพ

พวกเขาเพิ่งได้ยินกงซูจิน เรียกหลี่หยู่ ว่าเป็นเทพเจ้า ดังนั้นพวกเขาจึงปฏิบัติตาม

“อืม!” หลี่หยู่ พยักหน้า เด็กสองคนนี้ฉลาดจริงๆ เป็นไปตามคาดของบุตรแห่งโชคชะตา

“ในอนาคต พวกเจ้าสองคนจะฝึกฝนร่วมกับข้า!” หลี่หยู่ กล่าวเสริม

“ขอบคุณเทพเจ้าที่เคารพ!” เยาวชนทั้งสองรู้สึกประหลาดใจและโค้งคำนับทันทีพร้อมกับกุมมือ

“เอาล่ะ พวกเจ้าสองคนตามข้ามาได้เลย!” หลี่หยู่กล่าว

เมื่อเห็นว่า หลี่หยู่กำลังจะจากไป กงซูจินจึงต้องการให้เขาอยู่ต่ออีกสองสามวัน แต่หลี่หยู่ ปฏิเสธ

เขาไม่ได้มาที่ตระกูลกงซู ในฐานะแขกในครั้งนี้ นอกจากนี้ เขารีบพา หรงซิงเฉียว ไปที่วังวิหคลี้ลับ และทักทายตระกูลเย่ และฉิน เขาไม่มีเวลาอยู่ที่นี่นาน

หลังจากหลี่หยู่ จากไป กงซูจิน ก็จัดการประชุมกลุ่มทันทีและบอกทุกคนเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้ เขายังกล่าวว่าเขาต้องการสร้างวิหารสำหรับหลี่หยู่

ระดับบนของตระกูลรู้โดยธรรมชาติเกี่ยวกับเทพเจ้าบนเส้นทางสู่สวรรค์โบราณ แต่พวกเขาไม่คาดคิดว่าเทพเจ้าคือ หลี่หยู่

พวกเขาไม่คาดคิดว่าเทพเจ้าองค์นี้จะมาเยี่ยมตระกูลกงซูของพวกเขา

“เป็นเกียรติของตระกูลกงซู ที่ได้สร้างวิหารให้กับท่าน ข้าเห็นด้วยกับคำแนะนำของผู้นำตระกูล!”

“อืม ข้าเห็นด้วย เรามาเลือกวันฤกษ์ดีเพื่อหล่อเทวรูปทองคำและวิหารกันเถอะ!”

“ข้าก็เห็นด้วย!” ทุกคนเห็นด้วยและแทบไม่มีใครกล้าคัดค้าน

ท้ายที่สุดพวกเขารู้ถึงการเดิมพันและรู้ว่านี่เป็นสิ่งที่ยอดเยี่ยมสำหรับตระกูลกงซู

…

ตระกูลโม่ โม่เฉิน บินไปยังแดนศักดิ์สิทธิ์โกลาหล ในทิศตะวันตกเฉียงใต้ของแดนอมตะรกร้าง พร้อมกับผู้พิทักษ์เต๋าของเขา

ในฐานะที่เป็นหนึ่งในสามพื้นที่ต้องห้ามของแดนอมตะรกร้าง แดนศักดิ์สิทธิ์โกลาหล เป็นพื้นที่ต้องห้ามสำหรับสิ่งมีชีวิตส่วนใหญ่ในแดนอมตะ

ระดับความอันตรายไม่ได้ด้อยไปกว่าแดนดาราโกลาหล สิ่งมีชีวิตที่ทรงพลัง พื้นที่ลึกลับ และความน่าสะพรึงกลัวมากมายถูกซ่อนอยู่ภายใน

แม้แต่เซียนก็ไม่อาจกลับมามีชีวิตได้หลังจากเข้าไป

หากไม่ใช่เพราะเกี่ยวข้องกับโอกาสอันยิ่งใหญ่ของโม่เฉิน ตระกูลโม่จะไม่มีวันปล่อยให้โม่เฉิน เสี่ยงที่จะเข้าไปในสถานที่นั้น

เพื่อให้มั่นใจในความปลอดภัยของ โม่เฉิน ตระกูลโม่ได้ระดมเซียนขั้นสูงสิบคนและราชันเซียนหนึ่งคนเพื่อปกป้องเขา

“เธอจะอยู่ที่นั่นไหม” โม่เฉินพึมพำกับตัวเองในขณะที่เขามองไปที่จี้หยกวิหคลี้ลับในมือของเขา

ไม่กี่วันก่อน จู่ๆ เขาก็สัมผัสได้ถึงพลังเรียกหาลึกลับ และแหล่งที่มาของพลังนั้นอยู่ในแดนศักดิ์สิทธิ์โกลาหล

เขาต้องการรู้ว่าความทรงจำที่แตกสลายเหล่านั้นคืออะไร และเขาเป็นใครในชาติที่แล้ว แล้วใครคือคนงามในความทรงจำของเขา? ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครที่จะรู้สึกเศร้าอย่างอธิบายไม่ได้ทุกครั้งที่นึกถึงเธอ?

ทุกอย่างกำลังรอให้เขาคลี่คลาย

…