วันต่อมา เมืองฟินิกซ์

ในฐานะหนึ่งในสามเมืองโบราณของดินแดนสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์ เมืองฟินิกซ์ ครอบครองพื้นที่ขนาดใหญ่มาก มีผู้คนหลายสิบล้านคนในเมืองนี้ หากรวมเมืองเล็กๆ สองสามเมืองโดยรอบ ประชากรทั้งหมดของ เมืองฟินิกซ์ เกิน 100 ล้านคน

วันนี้เป็นวันเกิดของเจ้าเมืองเซี่ยเฟิงเฉิน เมืองฟีนิกซ์ทั้งเมืองดูเหมือนจะเฉลิมฉลองเทศกาลด้วยโคมไฟและของประดับตกแต่ง

สำหรับคฤหาสน์ของผู้ครองเมืองซึ่งมีขนาดเท่าราชวัง มันยิ่งใหญ่และมีชีวิตชีวาอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อน แขกรีบมามอบของขวัญแสดงความยินดี

“ลอร์ดศักดิ์สิทธิ์ไป๋เหยา มาแล้ว!” ด้วยเสียงที่ดัง เรือเหาะบินมาจากระยะไกลและหยุดอยู่บนท้องฟ้าเหนือคฤหาสน์ผู้ครองเมือง

ทันใดนั้นร่างที่สง่างามไม่กี่ร่างก็ลงจากเรือเหาะ เสื้อผ้าของพวกเขาปลิวไสวไปตามสายลมและดูเหมือนเซียนจากสวรรค์

พวกเขาคือลอร์ดศักดิ์สิทธิ์แห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ธาราพิสุทธิ์ ไป๋เหยา ธิดาศักดิ์สิทธิ์เหยาซี และศิษย์ส่วนตัวสองสามคน

เมื่อเห็นลอร์ดศักดิ์สิทธิ์ไป๋เหยามาถึง ความโกลาหลก็เกิดขึ้นในที่พัก ผู้ฝึกฝนชายจำนวนนับไม่ถ้วนมองไปที่ลอร์ดศักดิ์สิทธิ์ไป๋เหยาและคนอื่น ๆ ด้วยสายตาที่เร่าร้อน

คนเหล่านี้เป็นเทพธิดาในใจของผู้ชายนับไม่ถ้วนในโลกสงครามอมตะ ซึ่งเป็นความงามที่แท้จริง

เจ้าเมืองเซี่ยเฟิงเฉิน นำทุกคนไปต้อนรับพวกเขาเป็นการส่วนตัวก่อนที่จะเชิญทุกคนจาก ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ธาราพิสุทธิ์ไปที่ที่นั่ง

.

ไม่นานก็มีเสียงอีกเสียงหนึ่งดังขึ้นจากระยะไกล “ลอร์ดศักดิ์สิทธิ์เทียนฮุ่ยมาแล้ว!”

เมื่อประกาศดังก้องไปทั่วทั้งเมืองฟินิกซ์ ประชาชนก็ตื่นเต้นเช่นกันขณะที่พวกเขาจ้องมองไปที่ร่างที่บินผ่านท้องฟ้า

ลอร์ดศักดิ์สิทธิ์ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ต่างๆ เป็นบุคคลในตำนานสำหรับคนทั่วไปส่วนใหญ่ในเมือง เปรียบเสมือนผู้เป็นอมตะ

ในขณะนี้ เสียงประกาศดังขึ้นอีกครั้ง “ปรมาจารย์อมตะหลี่มาแล้ว!”

“...!”

เมื่อได้ยินชื่อ ปรมาจารย์อมตะหลี่ เมืองฟินิกซ์ ทั้งหมดก็ปะทุขึ้น

ปัจจุบัน มีปรมาจารย์อมตะเพียงคนเดียวในโลกสงครามอมตะทั้งหมด และนั่นคือ หลี่หยู่ ซึ่งครั้งหนึ่งเคยกล่าวเสียงสะท้อนของเต๋าต้นกำเนิดและช่วยดินแดนศักดิ์สิทธิ์ต่างๆ และคนธรรมดาสามัญของโลก

ปรมาจารย์อมตะหลี่ เป็นตำแหน่งที่ได้รับการยอมรับจากสาธารณชน

นอกจากนี้ ตอนนี้เมืองฟินิกซ์ อยู่ภายใต้เขตอำนาจของนิกายชิงหยุน ผู้คนจากนิกายชิงหยุน มักจะมาและไปจากเมืองฟินิกซ์ ดังนั้นพลเมืองของเมืองฟินิกซ์ จึงคุ้นเคยกับผู้คนจากนิกายชิงหยุน

อย่างไรก็ตาม มีคนไม่มากที่ได้เห็นหลี่หยู่ ด้วยตาของพวกเขาเอง นอกเหนือจากการจัดอันดับความเป็นเลิศแล้ว หลี่หยู่มีอยู่ในตำนานเท่านั้น

แม้ว่าพวกเขาจะยังไม่สามารถมองเห็นหลี่หยู่ ด้วยตาของพวกเขาเองในครั้งนี้ แต่พวกเขาก็ยังรู้สึกตื่นเต้นที่รู้ว่า หลี่หยู่ได้มาถึงเมืองฟินิกซ์แล้ว

“ปรมาจารย์อมตะหลี่ก็อยู่ที่นี่เช่นกัน!”

“สวรรค์ เป็นไปตามที่เจ้าเมืองของเราคาดไว้ แม้แต่ปรมาจารย์อมตะหลี่ก็ยังมาแสดงความยินดีกับเขาเป็นการส่วนตัว!”

“ดูสิ นั่นควรจะเป็นปรมาจารย์อมตะหลี่!” ผู้คนนับไม่ถ้วนบนถนนอุทานอย่างตื่นเต้นขณะที่พวกเขาจ้องมองไปยังร่างขนาดมหึมาบนท้องฟ้า

มันเป็นร่างของกิเลน คนนับไม่ถ้วนตกใจเมื่อเห็นกิเลน นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้เห็นของจริง

น่าเสียดายที่พวกเขาไม่เห็นหลี่หยู่

ในที่พัก ทั้งที่พักอยู่ในความโกลาหลเมื่อพวกเขาได้ยินคนรายงานการมาถึงของปรมาจารย์อมตะหลี่

ใบหน้าของเซี่ยเฟิงเฉิน แดงก่ำด้วยความตื่นเต้น และเขาก็กังวลเล็กน้อย

เขาไม่ได้คาดหวังว่า หลี่หยู่จะมาเป็นการส่วนตัว เขาเพียงส่งคำเชิญด้วยความสุภาพ แต่เขาไม่กล้าหวังว่าหลี่หยู่จะมาแสดงความยินดีกับเขาด้วยตัวเอง

หลี่หยู่ มีสถานะแบบใด? เขาเป็นคนพิเศษอย่างแท้จริง เขาเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกนับไม่ถ้วน สัญลักษณ์ของการอยู่ยงคงกระพัน เทพเจ้าในหัวใจของทุกคนในโลกสงครามอมตะ

เซี่ยเฟิงเฉิน ทั้งตื่นเต้นและหวาดกลัวที่บุคคลพิเศษดังกล่าวมาแสดงความยินดีกับเขา

เขารีบนำสมาชิกตระกูลเซี่ย ไปที่ห้องโถงเพื่อต้อนรับพวกเขาด้วยท่าทางที่เคารพอย่างหาที่เปรียบมิได้

มันเหมือนกันสำหรับลอร์ดศักดิ์สิทธิ์หลายคนและแขกนับไม่ถ้วน

คนรับใช้ในที่พักโค้งคำนับด้วยความเคารพและคุกเข่าลงบนพื้นเพื่อรอการมาถึงของ หลี่หยู่

สัตว์ศักดิ์สิทธิ์กิเลน บินเหนือที่อยู่อาศัยและกลายร่างเป็นมนุษย์ก่อนที่จะบินไปพร้อมกับ หลี่หยู่ และกู่หยู่ฉี

ทันใดนั้น ราวกับว่ามีแสงหลากสีส่องลงมาจากท้องฟ้า พลังอมตะที่อุดมสมบูรณ์กระจายลงมาจากฟากฟ้า และดูเหมือนจะมีเสียงที่ลึกซึ้งก้องกังวานในโลกดังเสียงดนตรีอมตะ

รัศมีของรูนเต๋า เปลี่ยนเป็นจุดสีทองของแสงที่กระจายไปบนท้องฟ้าเหมือนดอกไม้ที่ท่วมท้น

หลี่หยู่ ก้าวผ่านอากาศ ทุกย่างก้าวดูเหมือนจะมีระลอกคลื่นกระจายออกไป และทุกย่างก้าวดูเหมือนจะหยุดเวลาชั่วขณะ

เมื่อเขาลงมาพื้นดินก็ปกคลุมไปด้วยต้นไม้เขียวขจี ต้นไม้โดยรอบผลิดอกออกผล และดอกไม้นับร้อยบานในขณะที่นกร้องเจี๊ยก ๆ

อักษรรูนเต๋าจำนวนมาก และพลังอมตะห่อหุ้มโดยรอบพลังของเต๋าต้นกำเนิดไหลเปลี่ยนสถานที่นี้ให้กลายเป็นสวรรค์ทันที

ทันใดนั้นทุกคนก็ตกตะลึง

แม้แต่ลอร์ดศักดิ์สิทธิ์หลายคน ธิดาศักดิ์สิทธิ์เหยาซี บุตรศักดิ์สิทธิ์ชูหยุนเหอ และคนอื่น ๆ ที่เคยเห็นหลี่ยูมาก่อนก็ตกตะลึง

เป็นเวลานานแล้วที่พวกเขาพบกันครั้งสุดท้าย และหลี่หยู่ก็กลายเป็นคนพิเศษมากยิ่งขึ้น หลี่หยู่ ในอดีตมีความโดดเด่นเหมือนอมตะ

ตอนนี้เขาเป็นเหมือนเทพอมตะ เทพที่แท้จริง

เขาปล่อยพลังอมตะที่หนาแน่นออกมา และอักษรรูนเต๋า ราวกับว่าเขาเป็นตัแทนของเต๋าต้นกำเนิด

สาวกหญิงทุกคนของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ธาราพิสุทธิ์ และหญิงสาวจากนิกายอื่นๆ และตระกูลต่างๆอดไม่ได้ที่จะรีบเร่งและโอบกอดเต๋าต้นกำเนิด

เขาเป็นคนที่เคยสัมผัสกับเต๋าต้นกำเนิดเป็นการส่วนตัวและได้สัมผัสกับมันอย่างใกล้ชิด พวกเขามีการแลกเปลี่ยนที่ลึกซึ้งและหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว

“ยินดีต้อนรับ ปรมาจารย์อมตะ!” หลังจากที่เขาตกตะลึง เซี่ยเฟิงเฉิน ก็โค้งคำนับด้วยมือที่ป้องไว้ ทุกคนตอบสนองอย่างพร้อมเพรียงกัน และสายตาอันร้อนแรงจำนวนนับไม่ถ้วนรวมตัวกันที่ หลี่หยู่

ในขณะนี้ ขณะที่พวกเขายืนอยู่ข้างหลี่หยู่ พวกเขารู้สึกราวกับว่าขอบเขตการบ่มเพาะของพวกเขาพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว ราวกับว่าพวกเขาได้รับการขัดเกลาและเทคนิคเต๋าของพวกเขาได้รับการรู้แจ้ง

“ไม่ต้องมีพิธีรีตองหรอกทุกคน ขอบคุณเจ้าเมือง นี่คือของขวัญเล็กๆ โปรดรับมันไว้!” หลี่หยู่ มอบของขวัญแสดงความยินดีที่เขานำมาให้

“ขอบคุณ ปรมาจารย์อมตะ ท่านใจดีเกินไป!” เซี่ยเฟิงเฉิน ได้รับของขวัญจาก หลี่หยู่ด้วยมือที่สั่นเทา

จากนั้น เขาเชิญ หลี่หยู่เข้าไปในห้องโถงและจัดที่นั่งให้เขา

ในเวลาเดียวกัน ในป่าห่างจากเมืองโบราณ เมืองฟินิกซ์ 250 กิโลเมตร ปีศาจโบราณฟู่ตู ตื่นจากอาการโคม่า

เขามองไปรอบๆ ด้วยความสับสนก่อนที่จะค่อย ๆ นึกถึงทุกสิ่งที่เกิดขึ้น

เมื่อวานเขาใช้เทคนิคต้องห้ามเพื่อเคลื่อนยายระยะไกลมาที่นี่

อย่างไรก็ตามเนื่องจากการบริโภคจิตวิญญาณแลแก่นโลหิตของเขาอย่างรุนแรงทำให้เขาเป็นลมและเพิ่งตื่นขึ้นในตอนนี้

“เฮ้ เสื้อผ้าข้าอยู่ไหน” เมื่อปีศาจโบราณฟู่ตู กลับมามีสติสัมปชัญญะ เขาก็ตกใจเมื่อพบว่าเขาถูกเปลือยกาย เสื้อคลุมอมตะและเสื้อผ้าวิเศษของเขาถูกขโมยไป และแม้แต่แหวนเก็บของของเขาก็ถูกขโมยไปด้วย เหลือแต่กางเกงในของเขา

“ให้ตายเถอะ ใครกล้าขโมยเสื้อผ้าของข้า!” ปีศาจโบราณฟู่ตู คำรามด้วยความโกรธ จากนั้นด้วยความคิด ร่างหนึ่งก็กระแทกลงกับพื้นอย่างแรงต่อหน้าเขา

ในเวลาเดียวกัน เสื้อคลุมอมตะและแหวนเก็บของก็กลับคืนสู่ร่างของเขาทันที

“ไอ้เด็กตัวเล็ก แกกล้าดียังไงมาขโมยเสื้อผ้าของข้า! เจ้าเหนื่อยกับการใช้ชีวิตใช่ไหม”

“ผู้เชี่ยวชาญ โปรดไว้ชีวิตข้าด้วย ข้าถูกความโลภบังตาไปชั่วขณะ กรุณายกโทษให้ข้า!"

ปีศาจโบราณฟู่ตู มองไปที่โจรอย่างเย็นชา เขาเป็นเพียงผู้ฝึกฝนระดับต่ำ

“เจ้าหนู ที่นี่คือที่ไหน?” ปีศาจโบราณฟู่ตู ถาม

“ดินแดนสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์!” ชายคนนั้นตอบว่า

“มีนิกายหรือเมืองใหญ่ๆ อยู่ใกล้ๆ หรือไม่? ยิ่งคึกคักยิ่งดี?”

“มี 250 ลี้ทางตะวันออกคือ เมืองฟินิกซ์ มีคนนับสิบล้านอยู่ที่นั่น!”

“หลายสิบล้านคน อืม ไม่เลว ถ้าข้าดูดพลังของพวกเขาจนแห้ง การฝึกฝนของข้าควรจะสามารถฟื้นตัวได้อย่างสมบูรณ์!” ปีศาจโบราณฟู่ตูเผยรอยยิ้มที่โหดร้าย

เมื่อได้ยินคำพูดของ ปีศาจโบราณฟู่ตู ชายคนนั้นก็มองเขาราวกับว่าเขาเป็นคนโง่

เขาจำได้ว่าหญ้าบนหลุมศพของใครบางคนที่ต้องการทำครั้งสุดท้ายควรสูง 30 ฟุต

นอกจากนี้ เมืองฟินิกซ์ เป็นเมืองที่อยู่ภายใต้เขตอำนาจของนิกายชิงหยุน ใครก็ตามที่กล้าทำลายเมืองฟินิกซ์ จะต้องพบกับความตาย

“ผู้เชี่ยวชาญ ท่าน…ไม่ได้มาจาก โลกสงครามอมตะ ใช่ไหม?” จู่ๆ ชายคนนั้นก็ถามขึ้น

“แน่นอน ข้ามาจากดินแดนอื่น วังเทพตกสวรรค์ ของแดนอมตะใต้พิภพ!” ปีศาจโบราณฟู่ตู มองไปที่ชายคนนั้นด้วยความประหลาดใจ สงสัยว่าทำไมจู่ๆ เขาถึงถามเรื่องนี้

“อือ ไม่แปลกใจ”

ปีศาจโบราณฟู่ตู รู้สึกประหลาดใจมากขึ้นกับปฏิกิริยาของชายคนนั้น

'มีอะไรผิดปกติกับหัวของผู้ชายคนนี้หรือเปล่า? เขาดูไม่แปลกใจเลยเมื่อได้ยินว่าข้ามาจากแดนอมตะ เขากลับพูดอะไรไร้สาระแทน'

อย่างไรก็ตาม ปีศาจโบราณฟู่ตู ไม่มีเวลาที่จะพูดคุยเรื่องไร้สาระกับเขา เขาโบกมือและกลืนพลังชีวิตของชายคนนั้นทันที

จากนั้นร่างของเขาก็หายไปและบินไปยังเมืองฟินิกซ์

…