“ข้ารู้ว่ามีถ้ำสวรรค์อยู่ในแดนลับหลิงเทียน มีห้องโถงอมตะอยู่ข้างใน แต่ทางเข้าได้รับการปกป้องโดยค่ายกลที่ทรงพลัง เป็นเวลาหลายพันปีที่ผู้เชี่ยวชาญจำนวนนับไม่ถ้วนของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของเราล้มเหลวในการทะลวงผ่านแถวนี้

“ดังนั้น ด้วยความสามารถของเจ้า เจ้าอาจลองดูก็ได้ ถ้าเจ้าสามารถทะลวงผ่านการก่อตัวของค่ายกลได้ จะต้องมีสมบัติล้ำค่าอยู่ข้างใน”

“ถ้าเจ้าช่วยข้าเข้าไปข้างในได้ ข้าจะไม่พูดอะไรเกี่ยวกับวิธีที่เจ้าแจกจ่ายสมบัติข้างในห้องโถงนี้ ทั้งหมดที่ข้าต้องการคือเข้าไปสำรวจข้างในเพื่อเติมเต็มความปรารถนาของข้า!” ผู้อาวุโสหวางซูกล่าวอย่างเคร่งขรึมด้วยสายตาที่จริงใจของเขา

พูดจบเขาก็โค้งตัวเล็กน้อย “ข้ารู้ว่ามันกะทันหันไปหน่อย ข้าหวังว่าเจ้าจะให้อภัยความหยาบคายของข้า โปรดพิจารณาคำขอของข้าเพราะเป็นโอกาสที่ดี นอกจากนี้ ข้าเห็นพลังที่เจ้าแสดงออกมาในตอนนี้ ดังนั้นข้าเชื่อว่าเจ้ามีโอกาสสูงที่จะเข้าสู่ห้องโถงอมตะ!”

หลี่หยู่ ยังคงไม่แสดงออก แต่เขามองไปที่ผู้อาวุโสหวางซู อย่างมีความหมายและคิดกับตัวเอง

เจ้ากับข้าเป็นคนแปลกหน้าที่เพิ่งพบกันโดยบังเอิญ แต่เจ้ายังชวนข้าเข้าถ้ำแบบสุ่มกับเจ้า กับดัก?

ที่กล่าวว่า เมื่อพิจารณาจากวิธีการที่ผู้อาวุโสคนนี้พูดกับข้าก่อนหน้านี้และน้ำเสียงของเขา ก็ไม่น่าจะเป็นเช่นนั้น

“ปล่อยให้ข้าคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ ตอนนี้ข้ามีเรื่องสำคัญที่ต้องทำ ดังนั้นจึงไม่สะดวกในตอนนี้!”

หลี่หยู่ตอบ เขารู้สึกว่าเรื่องเร่งด่วนที่อยู่ในมือคือการนำเย่ชิว ไปด้วยและทำภารกิจให้สำเร็จในคลังสมบัติของจักรพรรดิโบราณชิงซาง สำหรับห้องโถงอื่นๆ เขาไม่รีบร้อน

“เอาล่ะ สหายหลี่ โปรดรับโทเค็นนี้ เจ้าสามารถติดต่อข้าได้โดยใส่อักขระ 'ซู' ลงในโทเค็นนี้ได้ทุกเมื่อที่เจ้าต้องการ!” ผู้อาวุโสหวางซูหยิบโทเค็นที่มีสัญลักษณ์ของ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ต้นกำเนิด ออกมาและมอบให้หลี่หยู่

"เข้าใจแล้ว!" หลี่หยู่ รับมา และกล่าวอำลาก่อนที่จะบินออกไปพร้อมกับศิษย์น้องของเขา

มีคำแนะนำในภารกิจสมบัติของจักรพรรดิโบราณชิงชาง เขาเพียงแค่ต้องติดตามเย่ชิวเพื่อค้นหาที่ตั้ง “เจ้ากำลังบอกว่าศิษย์น้องหวางเจียเป็นคนปล่อยมือ?” หลี่หยู่ ถาม จี้ชิงหลัน

“ใช่ ข้าไม่รู้ว่าทำไมพี่เก้าถึงทำอย่างนั้น พี่ชายอาวุโส ท่านหาพี่ชายคนที่เก้าของข้าเจอไหม” จี้ชิงหลัน ถามค่อนข้างกังวล

“ข้าทำได้ แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้!” หลี่หยู่ รู้สึกว่า จี้หวางเจีย จงใจออกจากกลุ่มและไปคนเดียว

ผู้ชายคนนี้ต้องมีความลับมากมาย

ข้าเดาว่ามีความจำเป็นต้องซักถามเขาอย่างถูกต้อง หลังจากบินได้เป็นเวลานาน ทันใดนั้นพวกเขาก็ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายของกลุ่มคนที่โต้เถียงกันจากด้านล่าง “ฮึ่ม ผลเซียนปฐพี นี้เป็นของเราแน่นอน!”

“นั่นจะขึ้นอยู่กับว่าตระกูลซูของเจ้ามีความสามารถหรือไม่ ตระกูลเฉินจงฟัง เราพร้อมสำหรับการต่อสู้!”

“เฮ้ เฮ้ เฮ้ ศิษย์พี่ซู ศิษย์พี่เฉิน อย่าทำลายความสัมพันธ์ของตระกูลพวกเราเพราะผลไม้ศักดิ์สิทธิ์หนึ่งผล ในเมื่อทั้งสามตระกูลของเราได้ค้นพบผลเซียนปฐพี นี้ ทำไมเราแต่ละคนไม่ส่งผู้เยาว์ที่มีระดับการเพาะปลูกเดียวกันไปต่อสู้? ผลเซียนปฐพี เป็นของใครก็ตามที่ชนะ!”

“ฮึ่ม นั่นไม่จำเป็นแล้วเพราะเราจะชนะ เจ้าไม่ควรปฏิเสธการเดิมพันของเจ้าในภายหลัง!”

“พวกเราตระกูลเฉินจะไม่แพ้!”

หลี่หยู่ มองไปที่แหล่งที่มาของความวุ่นวาย ในป่าไม่ไกลนัก คนกลุ่มใหญ่กำลังโต้เถียงกันข้างต้นไม้เก่าแก่ที่มีลำต้นสีเงินและใบสีทอง

ผลเซียนปฐพี ห้อยลงมาจากต้นไม้เก่าแก่ และ หลี่หยู่จำมันได้

การจัดอันดับเต๋าสวรรค์ ครั้งหนึ่งเคยให้รางวัลแก่เขาด้วย ผลเซียนปฐพี

ผลไม้นี้เป็นสมุนไพรวิญญาณธรรมชาติและเป็นสมบัติล้ำค่าอย่างแท้จริง ผลเซียนปฐพี สามารถทำให้ผู้เพาะปลูกสามารถพัฒนาการเพาะปลูกของเขาได้อย่างน้อยห้าปี

นอกจากนี้ ยิ่งมีความถนัดมากเท่าไหร่ก็ยิ่งมีผลมากขึ้นเท่านั้น

ไม่เพียงเท่านั้นผลเซียนปฐพี ยังสามารถปรับปรุงร่างกายของคนๆ หนึ่งได้อีกด้วย

ในขณะเดียวกันก็มีร่องรอยของพลังแห่งปฐพี หลังจากกินมันแล้ว คนหนึ่งสามารถใช้พลังแห่งผืนดินในพลังวิญญาณของเขาได้ ทำให้มันแข็งแกร่งและทรงพลังยิ่งขึ้น

ความรู้ของหลี่หยู่มาจากหลี่ชิงหยุน และถังจิ ถังจิได้กินผลเซียนปฐพี และรู้ถึงผลกระทบของมันเป็นอย่างดี

ดังนั้น หลี่หยู่ จึงเข้าใจได้ว่าทำไมตระกูลผู้ฝึกฝนเหล่านั้นถึงต่อสู้เพื่อแย่งชิงผลไม้นี่

หลี่หยู่ และคนอื่นๆ บินผ่านหัวของพวกเขา

ทันทีหลังจากนั้น ขณะที่หลี่หยู่ และพรรคพวกบินผ่านภูเขาลูกนี้และไปถึงฝั่งตรงข้าม เขาก็ต้องประหลาดใจที่พบว่ามีต้นเซียนปฐพี มากกว่าสิบต้นเติบโตบนไหล่เขา ต้นไม้แต่ละต้นมีผล ผลเซียนปฐพี อย่างน้อยสามหรือสี่ผล

เขาเห็น ผลเซียนปฐพี อย่างน้อยสองสามโหลบนเนินเขาทั้งหมดในคราวเดียว

“บ้าเอ๊บ ข้าเห็นอะไรอยู่เนี่ย!” หลี่หยู่ กระพริบตาอย่างแรงเพราะเขาไม่อยากเชื่อโชคของเขา ต้นเซียนปฐพี ที่หายากเช่นนี้เติบโตขึ้นเป็นกระจุก?

นอกจากนี้ ต้นไม้หนึ่งต้นที่นี่ให้ผลเซียนปฐพี ได้หลายผล

“ผลเซียนปฐพี! มีมากมายเหลือเกิน!” ถังจิ ยังเห็นผลเซียนปฐพี บนเนินเขาและร้องออกมาด้วยความประหลาดใจ

เขาเป็นคนเดียวในหมู่พวกเขาที่เคยกินผลเซียนปฐพี มาก่อน ดังนั้นเขาจึงจำพวกมันได้ทันที “มี ผลเซียนปฐพีมากมายจริงๆ!” หวู่ซาง บินออกจากร่างของหลี่หยู่ ด้วยความตกใจ

"ใช่ ช่างเป็นความโชคดีอะไรเช่นนี้ ข้าไม่เคยเห็นผลเซียนปฐพี มากมายในแดนอมตะ พร้อมกันเลย!” ผู้อาวุโสเนี่ยก็ออกมาด้วยความประหลาดใจเช่นกัน

ทุกคนเข้ามาใกล้ไหล่เขาอย่างรวดเร็ว

“ฮ่าฮ่า คนเหล่านั้นเกือบจะต่อสู้เพื่อแย่งชิงผลเซียนปฐพีลูกเดียว พวกเขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะมีอีกมากมายถึงเพียงนี้!” ถังจิ หัวเราะอย่างตื่นเต้น

“ไม่ใช่ทุกคนที่มีโชคเช่นนี้! ศิษย์น้อง เร็วเข้า!” หลี่หยู่ หัวเราะ

“เราได้ประโยชน์จากโชคของพี่ชายอาวุโสของเรา ข้าเกรงว่าเราจะไม่มีวันพบเจอเหตุการณ์ที่บังเอิญเช่นนี้ในชีวิตของเรา!” เย่ชิว หัวเราะเบา ๆ

มันไม่ได้เป็นการเยินยอเพราะมันเป็นความจริง

จี้ชิงหลัน กู่หยู่ฉี และคนอื่น ๆ พยักหน้าด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น

แม้ว่า ซู่มู่ เหมิงเสวี่ยฉี และสาวกที่อายุน้อยกว่าคนอื่น ๆ จะได้รับอิทธิพลจากความกระตือรือร้นของผู้อาวุโส แต่พวกเขาก็ยังไม่รู้ว่า ผลเซียนปฐพี มีความหมายต่อพวกเขาอย่างไร

อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่จำเป็นต้องถามอะไรมาก จากปฏิกิริยาของหลี่หยู่ หวู่ซาง และผู้อาวุโสเนี่ย เดาได้ไม่ยากว่าพวกเขาพบสมบัติล้ำค่าแล้ว

“เดี๋ยวก่อน ผลเซียนปฐพี เหล่านี้ไม่ได้มีเพียงสิ่งเดียวบนเนินเขานี้!” เสียงหึ่งของ ผู้อาวุโสเนี่ย ดังขึ้นอีกครั้ง

ผู้อาวุโสเนี่ย ตระหนักว่าสมุนไพรวิญญาณธรรมชาติจำนวนมากเติบโตบนพื้นป่าเมื่อเข้าใกล้เนินเขา

มีสมุนไพรวิญญาณมากกว่าสิบชนิด เช่น ดอกกิเลน หญ้าโลหิตมังกร และหญ้าขนนกสีเงิน อย่างน้อยก็มีอย่างละไม่กี่ชนิด เป็นเพียงข้อสังเกตคร่าวๆ

“สมุนไพรวิญญาณธรรมชาติอื่นๆ อีกมากมายกำลังเติบโตบนภูเขานี้ นี่เป็นสวนสมุนไพรจิตวิญญาณธรรมชาติ! ว้าว ภูเขานี้น่าทึ่งมาก!” ผู้อาวุโสเนี่ย อุทาน แม้แต่ในดินแดนอมตะ เขาไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับสถานที่ที่เต็มไปด้วยสมุนไพรตามธรรมชาติเช่นนี้

“แต่ภูเขานี้ดูแปลกไปหน่อย ทำไมถึงมีสมุนไพรตามธรรมชาติมากมายที่เติบโตขึ้น” เขาชี้ให้ดู