รางวัลเต๋าสวรรค์ ได้ปรับปรุงร่างกายรากฐาน ความเข้าใจ จิตวิญญาณและอื่นๆ ของเย่ชิวอย่างมาก

ร่างกายและจิตวิญญาณของเขาแข็งแกร่งขึ้น เช่นเดียวกับความถนัดและการเข้าใจของเขา

"ไปกันเถอะ! เราจะหาทางออก!” หลี่หยู่นำกลุ่มและติดตามแม่ทัพหยู่ ไปที่ปลายอีกด้านของเกาะ

หลังจากผ่านเนินเขาที่อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของดอกไม้ ทุกคนก็มาถึงเนินเขาที่สวยงามแห่งหนึ่ง

พระราชวังอันงดงามที่สร้างขึ้นด้วยราวแกะสลักและชายคาหยกตั้งอยู่บนภูเขา แสงสีรุ้งส่องลงมาจากท้องฟ้าและห่อหุ้มห้องโถงที่สง่างาม เคลือบมันด้วยออร่าที่งดงาม ทำให้มันดูน่าอัศจรรย์ยิ่งขึ้น

“นี่คือวังอมตะ?” หลี่หยู่ มองไปที่วังเบื้องหน้าและถาม

"ถูกต้อง เจ้าสามารถเข้าไปและลองดูว่าเจ้าหาทางออกได้หรือไม่!” แม่ทัพหยู่ได้ตอบกลับ

หลี่หยู่ พยักหน้าและเดินไปที่วังอมตะคนเดียว ทันทีที่เขาไปถึงประตู เขาก็รู้สึกได้ถึงแรงกดดันมหาศาลที่ถาโถมเข้ามาราวกับคลื่นยักษ์

อย่างไรก็ตาม ระดับของแรงกดดันนี้ไม่มีประโยชน์สำหรับหลี่หยู่

เขาผลักประตูและเดินเข้าไปในห้องโถง ความศักดิ์สิทธิ์และความงดงามภายในเป็นสิ่งที่หลี่หยู่ ไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิตของเขา

“ใครกล้าบุกรุกเข้าไปในวังอมตะหยู่หลัว!”

เสียงที่ทุ้มลึกสง่างามดังขึ้น ในเวลาเดียวกัน อักษรรูนก็วาบขึ้นในความว่างเปล่าของห้องโถงเมื่อแรงกดดันที่มองไม่เห็นห่อหุ้มไว้

ที่กลางห้องโถง แสงรวมตัวกันเป็นชายรูปงามและโดดเด่น โทเท็มห้าสีลอยอยู่ใต้เท้าของเขา พวกเขาบินวนไปรอบๆ เหมือนแหวนวิญญาณของโต่วหลัว

“เจ้าเป็นวิญญาณผู้พิทักษ์ที่นี่เหรอ” หลี่หยู่ถาม

"ใช่ เจ้าคือใคร?" ชายคนนั้นมองไปที่หลี่หยู่อย่างใจเย็น

“ข้าชื่อหลี่หยู่ ข้าเข้ามาที่เกาะหมอกอมตะโดยบังเอิญและกำลังสงสัยว่าจะออกไปได้อย่างไร เจ้ารู้ทางออกจากเกาะนี้ไหม” หลี่หยู่ ป้องมือของเขาและถาม

"ข้าไม่รู้ ข้ามีหน้าที่เพียงเฝ้าวังอมตะนี้เท่านั้น ห้ามมิให้ผู้ใดเข้าไป ไม่เช่นนั้น ข้าจะฆ่าโดยไม่มีข้อยกเว้น!” วิญญาณผู้พิทักษ์พูด

หลี่หยู่ ส่ายหัวด้วยความผิดหวัง ดูเหมือนว่านี่เป็นเพียงผู้พิทักษ์ และไม่มีประโยชน์ที่จะถามเขา เขาควรหาทางออกด้วยตัวเอง

เขาสังเกตเห็นประตูที่ปิดแน่นในห้องโถง เขาสงสัยว่ามีอะไรอยู่ข้างในหรือนำไปสู่ที่ใด

ดังนั้นเขาจึงไม่พูดอะไรอีกและเดินไปหามัน

“เจ้ากล้า!!!” วิญญาณผู้พิทักษ์ตะโกน สายตาของเขาเปลี่ยนเป็นเย็นชาขณะที่เขาโบกมือ เชือกสีทองโผล่ขึ้นมาในอากาศทันทีและมัด หลี่หยู่

อย่างไรก็ตาม หลี่หยู่ไม่ได้หยุดอยู่กับที่ เชือกสีทองไม่สามารถหยุดเขาได้

ดวงตาของวิญญาณผู้พิทักษ์เผยสีหน้าตกใจเมื่อเห็นสิ่งนี้ ร่างของมันกระพริบและยืนอยู่ต่อหน้า หลี่หยู่ มันสร้างผนึกมือและยันต์สีทองขนาดยักษ์วางไว้ข้างหน้า หลี่หยู่

หลี่หยู่ ยกมือขึ้นและชกโดยไม่พูดอะไรสักคำ ยันต์สีทองขนาดมหึมาและร่างของวิญญาณผู้พิทักษ์สลายหายไปในอากาศทันที

ครู่ต่อมา ร่างของวิญญาณผู้พิทักษ์ปรากฏอยู่ข้างหลัง หลี่หยู่ อีกครั้งด้วยท่าทางหวาดกลัวมองไปที่หลี่หยู่

หลี่หยู่ เดินไปที่ประตูในห้องโถงและผลักมันด้วยมือของเขา เพียงเพื่อที่จะพบว่ามันได้รับการปกป้องโดยค่ายกลอันทรงพลัง

หลังจากนั้นเขาก็ผลักอย่างแรง โครมคราม ค่ายกลพังทลายลง และประตูก็เปิดออก

วิญญาณผู้พิทักษ์ตกใจกลัว นั่นเป็นค่ายกลที่แม้แต่เขาเองก็ไม่สามารถทำลายได้ แต่คนๆ นั้นผลักมันออกด้วยมือเปล่า

เขายืนอยู่ตรงนั้นและไม่กล้าเอะอะอะไร เขาทำได้เพียงเฝ้าดูในขณะที่หลี่หยู่ เดินผ่านประตู

อย่างไรก็ตาม เมื่อ หลี่หยู่ผลักประตู วังอมตะอันงดงามที่ปกคลุมด้วยหยกแกะสลักก็โผล่ขึ้นมาเหนือซากปรักหักพังของห้องโถงโบราณในอาณาจักรลวงตาลับนภา

บนกระดานจารึกแนวนอนของห้องโถง ถ้อยคำสองสามคำเปล่งแสงสีทองพราว วังอมตะหยู่หลัว

การปรากฏตัวของ วังอมตะ นี้ทำให้เกิดปรากฏการณ์สวรรค์ในทันที พื้นที่ผันผวนและพลังงานอมตะที่อุดมสมบูรณ์แผ่กระจายออกไป

ในไม่ช้า มันก็ดึงดูดร่างคนกลุ่มหนึ่ง พวกเขาแต่งกายด้วยเสื้อผ้าแปลกๆ สีดำทางซีกซ้ายและสีขาวทางซีกขวา

พวกเขาเป็นสมาชิกของหนึ่งในห้านิกายปีศาจ วังหยินหยาง

อัจฉริยะของวังหยินหยาง หยุนเซียว ซึ่งครั้งหนึ่งเคยอยู่ในอันดับที่เก้าและตอนนี้อยู่ในอันดับที่สิบของบุตรปีศาจสวรรค์ ก็เป็นหนึ่งในพวกเขาเช่นกัน

“ฮ่าฮ่าฮ่า มันคือวังอมตะ!” ชายชราที่มีผมสีดำครึ่งหนึ่งและผมสีขาวครึ่งหนึ่งอุทานด้วยรอยยิ้มขณะที่เขาจ้องมองที่วังอมตะหยู่หลัว ด้วยสายตาที่กระตือรือร้น

เขาเป็นเจ้านิกายคนปัจจุบันของวังหยินหยาง จ้าวปีศาจจือจี้ เขาอยู่ในช่วงปลายของอาณาจักรมหายานและครอบครองกายปีศาจสวรรค์ ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้เชี่ยวชาญชั้นนำของเผ่าปีศาจ

“ยินดีด้วย อาจารย์!” ชายหนุ่มรูปงามที่ยืนอยู่ข้างจ้าวปีศาจจือจี้ แสดงความยินดี

เขาเป็นอัจฉริยะอันดับต้นๆ ของ วังหยินหยาง รุ่นปัจจุบันและเป็นทายาทของวังหยินหยาง หยุนเซียว

เขาเกิดมาพร้อมกับพรสวรรค์อันยิ่งใหญ่และมีพลังที่ไม่อาจหยั่งรู้ได้ เขายังเป็นศิษย์ที่มีค่าที่สุดของ จ้าวปีศาจจือจี้ ซึ่งเป็นเจ้านิกายในอนาคตของวังหยินหยาง

“ขอแสดงความยินดี เจ้านิกาย!” ทุกคนจากวังหยินหยาง กล่าวพร้อมกันด้วยพลังที่รุนแรง

ผู้คนมากกว่า 200 คนจากวังหยินหยาง ได้เข้าสู่ อาณาจักรลวงตาลับนภา ผู้เชี่ยวชาญที่เก่งที่สุดจากนิกายมารวมกันเกือบครึ่งแล้ว

ในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา แม้ว่าพวกเขาจะพบโชคบางอย่างในอาณาจักรลวงตาลับนภา แต่พวกมันทั้งหมดก็เป็นสิ่งของที่ไม่มีค่ามากนัก

ดังนั้นเขาจึงรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ได้เห็นวังอมตะหยู่หลัว ในวันนี้

วังอมตะนั้นดูน่าอัศจรรย์พอสมควร และต้องมีโชคลาภสูงสุดอยู่ในนั้น

เกาะหมอกอมตะ วังอมตะหยู่หลัว

หลังจากที่ หลี่หยู่เดินผ่านประตู เขาก็รู้ว่ามีทางเดินที่นำไปสู่ห้องทั้งสองด้าน

ด้านหนึ่งดูเหมือนจะใช้สำหรับการเพาะปลูก และอีกด้านหนึ่งน่าจะเป็นห้องที่ใช้เข้าและออกจากเกาะหมอกอมตะ..

นิยายแปล : กำราบสวรรค์ สังหารเทพ

นิยายแปล : สร้างโลก รังสรรค์ชีวิต จำลองพระเจ้า