หลี่หยู่ สงสัยว่ามันเป็นทางเข้าและออกเนื่องจากมีเสาเก้าต้นที่มีมังกรสีฟ้าเหมือนจริงที่แกะสลักจากหยกในห้อง

มังกรสีฟ้าเก้าตัวสร้างเป็นวงกลมและหัวของพวกมันชี้ไปที่ตรงกลาง โทเท็มประหลาดถูกสลักไว้บนพื้น

ไม่ว่าเขาจะมองอย่างไร ห้องนี้ก็ดูเหมือนที่ตั้งของค่ายกลเคลื่อนย้าย

ค่ายกลเคลื่อนย้ายไม่ได้เปิดใช้งานในขณะนี้ ลูกบอลแสงลอยอยู่ตรงกลางแท่น

หลี่หยู่ เดินไปและยื่นมือออกไปเพื่อคว้าลูกบอลแสง มันกระจายตัวและกลายเป็นกระแสน้ำอุ่นเข้าสู่ร่างกายของหลี่หยู่ในทันที

ปัง ปัง ปัง

ทั่วทั้งห้องโถงสั่นสะเทือนเมื่อมีรัศมีปรากฏบนรูปปั้นมังกรสีฟ้าที่อยู่รายรอบ เสียงคำรามของมังกรดังขึ้นพร้อมกับภาพลวงตาของอักษรรูนที่ปรากฏขึ้นในพื้นที่โดยรอบ

กระแสลมกระจายหายไปหลังจากเข้าสู่ร่างกายของหลี่หยู่ และข้อมูลใหม่ปรากฏขึ้นในใจของ หลี่หยู่

รายละเอียดเกาะหมอกอมตะ และวังอมตะ

มันรวมถึงวิธีการเข้าและออกจากเกาะนี้ด้วย

“ฮ่าฮ่า เยี่ยมมาก ข้ารู้วิธีออกไปจากที่นี่ในที่สุด!” หลี่หยู่รู้สึกตื่นเต้น ตราบเท่าที่เขาสามารถหาทางออกได้ เขาก็สามารถวางใจได้

แน่นอน เขารู้สึกยินดีมากกว่าที่สามารถควบคุมเกาะหมอกอมตะ ได้อย่างสมบูรณ์

ตามที่จื่อหยิง และแฟรี่คนอื่นๆ ได้อธิบายไว้ ที่นี่คือโลกใบเล็กๆ

มันเป็นโลกที่เปิดขึ้นโดยจักรพรรดิอมตะหยู่หลัว และมันก็เป็นสวนหลังบ้านของเธอด้วย

เธอปลูกดอกไม้และต้นไม้แปลกๆ ที่เธอเก็บสะสมไว้ที่นี่ และมักจะฝึกฝนอย่างสันโดษที่นี่

ข้อมูลที่บันทึกไว้ทำให้เขามีคู่มือใช้งานโดยละเอียดเกี่ยวกับโลกใบเล็กใบนี้

หลี่หยู่ สามารถเปลี่ยนแปลงทุกอย่างที่นี่ได้ตามความต้องการของเขา ลักษณะทางภูมิศาสตร์ สิ่งแวดล้อม การสลับสับเปลี่ยนของกลางคืนและกลางวัน การเปลี่ยนแปลงของฤดูกาลทั้งสี่ อุณหภูมิ…

เขาสามารถเปลี่ยนได้ตามใจชอบและทำทุกอย่างที่ต้องการ

เขาสามารถควบคุมทุกสิ่งในโลกนี้ได้

นอกจากนี้ จากข้อมูลวังอมตะหยู่หลัวมีสองแห่ง ตราบเท่าที่เขายึดวังอมตะหยู่หลัวอีกแห่ง เขาสามารถเข้าและออกจากเกาะหมอกอมตะ ได้ทุกเมื่อในอนาคต

“ข้าเดาว่าข้าพบที่พักผ่อนสำหรับอนาคตแล้ว” หลี่หยู่ตั้งข้อสังเกต

อย่างไรก็ตาม เขาได้เรียนรู้อะไรมากมายเกี่ยวกับจักรพรรดิอมตะหยู่หลัวจากข้อมูลที่ได้รับ

สำหรับเธอเป็นใคร ไปที่ไหน หรือว่าเธอยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ เขาไม่รู้

ราวกับไม่มีใครรู้ว่าเหตุใดโลกใบเล็กนี้จึงถูกทอดทิ้งและเกิดอะไรขึ้นในอดีต

โดยไม่คำนึงว่า หลี่หยู่รู้สึกว่าลูกบอลแสงจากก่อนหน้านี้มีความหมายเพียงว่า จักรพรรดิอมตะหยู่หลัว ไม่มีชีวิตอยู่อีกต่อไป

เมื่อ หลี่หยู่กลับมาที่ห้องโถงด้านหน้า วิญญาณผู้พิทักษ์คุกเข่าข้างหนึ่งและทำความเคารพ “นายท่าน!”

เมื่อได้ยินคำพูดของวิญญาณผู้พิทักษ์ หลี่หยู่ก็มั่นใจมากขึ้นว่าเขาได้เป็นเจ้านายของสถานที่แห่งนี้

ไม่เพียงแค่นั้น เมื่อหลี่หยู่ เดินออกจากห้องโถง อสูรศักดิ์สิทธิ์กิเลน จื่อหยิง และแฟรี่ตัวอื่น ๆ ก็สังเกตเห็นออร่าของ หลี่หยู่ทันที

มันเป็นออร่าเดียวกับเจ้านายของพวกเขา

พวกเขาคุกเข่าและหมอบลงทันที “นายท่าน!”

คำพูดของพวกเขาทำให้สาวกของนิกายชิงหยุนประหลาดใจ

อย่างไรก็ตาม พวกเขาเข้าใจว่า หลี่หยู่ ได้รับมรดกบางอย่างในวังอมตะ และกลายเป็นเจ้าของสถานที่นี้

“โชคของพี่ชายช่างน่าอัศจรรย์จริงๆ!” ศิษย์น้องทุกคนถอนหายใจในใจ

“ไม่ต้องมีพิธีรีตอง!” หลี่หยู่โบกมือให้อย่างไม่ตั้งใจ

แฟรี่รายล้อม หลี่หยู่ ทันทีเหมือนดวงดาวที่หมุนรอบ สนทนาไม่หยุด

“ข้ารู้แล้ว นายท่านต้องถูกลิขิตให้มาปรากฏตัวที่นี่ ในที่สุดเกาะหมอกอมตะของเราก็มีเจ้านายคนใหม่แล้ว!”

"ใช่ๆ ขอแสดงความยินดี นายท่าน สำหรับการได้รับมรดกของจักรพรรดิอมตะหยู่หลัว ในอนาคตเราจะฟัง ภักดี และรับใช้ท่าน…” กลุ่มแฟรี่มีความสุข

ด้วยเจ้านายคนใหม่ สถานที่นี้จะไม่เงียบเหงาเหมือนหมื่นปีที่แล้วอีกต่อไป

นอกจากนี้ ผู้นำคนใหม่ของพวกเขายังเป็นนายน้อยหนุ่มหล่ออีกด้วย ในอนาคตพวกเขาเชื่อว่าเขาจะมาที่นี่บ่อยๆ เพื่อกินองุ่น กินลูกพีช ชมดอกไม้ ดื่มไวน์ และสนุกสนาน...

ช่างวิเศษเหลือเกิน!

หลี่หยู่ ไม่รีบร้อนที่จะออกจากเกาะหมอกอมตะ กับศิษย์น้องของเขา

เขากลับอยู่ที่นี่เพื่อพักผ่อนเป็นเวลาหนึ่งวันและเพลิดเพลินกับน้ำพุร้อน ไวน์ ผลไม้อมตะ และขนมอบที่ทำโดยแฟรี่

หากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ นิกายปีศาจ และปีศาจเห็นสิ่งนี้ พวกเขาคงจะอิจฉาอีกครั้ง

คนอื่น ๆ มาที่แดนลับหลิงเทียน เพื่อแสดงความกล้าหาญต่ออันตรายและต่อสู้เพื่อสมบัติ แต่หลี่หยู่ และรุ่นน้องของเขามาที่นี่เพื่อพักผ่อน

เช่นเดียวกับที่ หลี่หยู่ และคนอื่น ๆ กำลังผ่อนคลายและเพลิดเพลิน ผู้คนหลายร้อยคนก็มารวมตัวกันที่ด้านนอกวังอมตะหยู่หลัว ที่ปรากฏในอาณาจักรลวงตาลับนภา

นอกจากผู้ที่มาจากวังหยินหยาง แล้ว ยังมีผู้ที่มาจากวังเทพรัตติกาล นิกายสุขาวดี

วังหยินหยาง ไม่ต้องการแบ่งปันโอกาสที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้กับผู้อื่น

อย่างไรก็ตาม การปรากฏตัวของวังอมตะนี้ได้ก่อให้เกิดปรากฏการณ์ที่ดึงดูดความสนใจของวังเทพรัตติกาล และ นิกายสุขาวดี

นอกจากนี้ แม้จะใช้ความพยายามร่วมกันของห้องวังหยินหยางทั้งหมด พวกเขาก็ไม่สามารถฝ่าแนวป้องกันภายนอกวังอมตะได้

ดังนั้น หากพวกเขาต้องการเข้าไปในวังอมตะ พวกเขาทำได้เพียงรวมพลังกันและพยายามฝ่าแนวป้องกัน

นิยายแปล : กำราบสวรรค์ สังหารเทพ

นิยายแปล : สร้างโลก รังสรรค์ชีวิต จำลองพระเจ้า