อันดับกายเซียน # 47 : กายอัสนีเทวะ

อันดับกายเซียน # 46 : กายหยินบริสุทธิ์

อันดับกายเซียน # 45 : กายเต๋าแห่งชีวิต

อันดับกายเซียน # 44 : กายหยางบริสุทธิ์

“ฮ่าฮ่า พี่ใหญ่ กายเซียนของเราอยู่ในอันดับ! กายหยางบริสุทธิ์ ของเจ้าอยู่ในอันดับที่ 44 น่าประทับใจ!” หลู่หยูฟานส่งเสียงเชียร์

“ข้าสงสัยว่าการจัดอันดับเต๋าสวรรค์ วัดความแข็งแกร่งของร่างกายพิเศษได้อย่างไร พูดตามเหตุผล ร่างกายของข้าควรอยู่อันดับรองจากพี่รอง!" หลู่หยูเฉินครุ่นคิด

กายอัสนีเทวะ นั้นแข็งแกร่งกว่าในแง่ของพลังการต่อสู้

นอกจากนี้กายอัสนีเทวะ ยังได้รับการยอมรับไปทั่วว่าแข็งแกร่งกว่ากายหยางบริสุทธิ์ ในแดนอมตะ

“ใช่ ในแง่ของความแข็งแกร่งในการต่อสู้ กายอัสนีเทวะนั้นทรงพลัง แต่การจัดอันดับเต๋าสวรรค์ อาจไม่เพียงประเมินร่างกายของคนตามความแข็งแกร่งในการต่อสู้เท่านั้น ยังต้องเกี่ยวข้องกับการคำนวณอย่างรอบด้านอีกด้วย! ตัวอย่างเช่นกายหยางบริสุทธิ์ ของเจ้าสามารถปราบปรามวิญญาณชั่วร้ายและผี กายอัสนีเทวะ ไม่สามารถเปรียบเทียบได้ในแง่ของการชำระล้างและการหล่อเลี้ยงจิตวิญญาณ!” หลู่ฟานเฉินอธิบาย

“เอาล่ะ สองพี่น้องควรรีบเตรียมตัว เตรียมติดตามลุงหยางสู่อาณาจักรล่าง! ก่อนไปอย่าลืมบอกลาแม่ของเจ้าด้วย!” หลู่ฟานเฉินกล่าวเสริม

“อย่ากังวลไปเลยพ่อ ข้าจะบอกลาท่านแม่ก่อน!” หลู่หยูฟานพูดด้วยรอยยิ้ม

“ไปเถอะ!”

พี่ชายทั้งสองออกจากที่พักของเต๋าหยางซี ด้วยกัน หลูหยู่เฉินพูดขึ้นอย่างกะทันหันว่า “พี่รอง ข้าจะอำลาอาจารย์ของข้าก่อนไปบ้านท่านแม่!”

หลู่หยูเฉิน และหลู่หยู่ฟาน ไม่ใช่พี่น้องทางสายเลือด พูดให้ถูกก็คือ หลู่หยูเฉิน คือเด็กที่หลู่ฟานเฉินเก็บมาเลี้ยง ในปีนั้น หลู่หยูฟานเพิ่งเกิด และทั้งสองอายุห่างกันห้าปี

หลู่ฟานเฉิน ปฏิบัติต่อเขาเหมือนลูกชายของเขาเอง และเขาก็ไม่ต่างจากน้องชายหลู่หยู่ฟานและน้องสาวหลู่หลี่

แม่ของพวกเขาปฏิบัติต่อเขาเป็นอย่างดี แต่ก็ยังมีความแตกต่างทางสายเลือด

เขาเชื่อว่าพวกเขาไม่สามารถสนิทสนมกันได้เท่ากับลูกแท้ๆ

ดังนั้นเพื่อหลีกเลี่ยงความอึดอัด เขาไม่ต้องการอำลาแม่ของเขาพร้อมกับหลู่หยู่ฟาน เพื่อให้แม่ของเขาสามารถพูดคุยกับหลู่หยู่ฟานตามลำพัง

"ตกลง!" หลูหยูฟานไม่ได้คิดมากเกี่ยวกับเรื่องนี้และบินตรงไปยังที่พักของแม่ของเขา

ใต้ต้นไม้โบราณในลานบ้าน เด็กสาวนั่งข้างโต๊ะหยก เคี้ยวผลไม้อมตะพลางแกว่งเท้าไปมา

เธอเป็นน้องสาวของหลู่หยู่ฟาน หลู่หลี่

เมื่อเห็น หลู่หยู่ฟานบินผ่านไป หลู่หลี่ก็ถามอย่างเป็นกันเองว่า “ข้าได้ยินมาว่าเจ้ากำลังจะไปที่อาณาจักรล่างกับลุงหยาง?”

หลู่หยู่ฟาน รู้สึกไม่พอใจเล็กน้อยที่ได้ยินหลู่หลี่ พูดหยาบคายกับเขาโดยไม่เรียกเขาว่าพี่ชาย

น้องสาวของเขามักจะทำให้เขาปวดหัว เธอถูกพ่อแม่ตามใจตั้งแต่เกิดและหยาบคายกับเขาเสมอ

สิ่งสำคัญที่สุดคือเขาไม่สามารถทุบตีหรือดุด่าเธอได้

มันน่าปวดหัวมาก!

หลูหลี่น้องสาวของเขาดูเหมือนจะมีสายเลือดที่ไม่รู้จัก

ระดับพลังของเธอช่างน่าขัน แม้ว่าเธอจะอยู่แค่ในอาณาจักรวิญญาณอมตะ แต่ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเธอที่จะเอาชนะเขา แม้ว่าเขาจะอยู่ในระดับที่สูงกว่าก็ตาม!

“ฮึ่ม… เด็กนิสัยเสีย ทำไมเจ้ายังหยาบคายเช่นนี้อีก? ข้าต้องบอกเจ้ากี่ครั้งแล้วว่าเรียกชื่อก่อนพูดกับข้าเป็นมารยาทพื้นฐาน!” หลู่หยูฟานตะคอก

หลู่หลี่ มองไปที่ หลู่หยู่ฟานอย่างไม่แสดงอารมณ์และตอบว่า "ชื่อ? ข้าได้ยินมาว่าเจ้ากำลังไปที่อาณาจักรล่างกับลุงหยาง?”

หลู่หยู่ฟาน พูดไม่ออก

“ข้าไม่ยุ่งกับเจ้าแล้ว!” หลู่หยูฟานไม่ตอบและเดินเข้าไปในห้อง

หลู่หลี่ส่งเสียงพึมพำและกัดผลไม้คำใหญ่ จากนั้นเธอก็เดินตาม หลู่หยู่ฟาน เข้าไปในห้องและปิดประตู

ทันทีที่ประตูปิดลง ยันต์ป้องกันที่แปะไว้ก็ส่องแสง

ในเวลาเดียวกัน ม่านพลังที่มองไม่เห็นก็ห่อหุ้มบ้านทั้งหลังทันที

สักครู่ ประตูก็เปิดออกอีกครั้ง ยันต์เปลี่ยนเป็นลำแสงที่บินเข้ามาในห้อง หลังจากนั้น หลู่หลี่ก็เดินออกไปในขณะที่กำลังกัดผลไม้อยู่ในปาก โดยมีหลู่หยูฟานหมดสติอยู่บนไหล่ของเธอ

จากนั้นเธอก็เดินเข้าไปในห้องของตัวเอง และวางหลู่หยู่ฟานที่หมดสติไว้ในห้องนั้น

“พี่รอง อยู่บ้านกับพ่อ! พี่ใหญ่และข้าจะไปเล่นที่อาณาจักรล่าง!” หลู่หลี่ที่ปลอมเป็นหลู่หยู่ฟาน กล่าวพร้อมกับเสียงหัวเราะ