หลังจากความตกใจของพวกเขาหยูฮัว และ ผู้อาวุโสไต้หวู่ รู้สึกยินดีมากกว่าสิ่งอื่นใด

ด้วยความยิ่งใหญ่ที่ไม่เคยมีมาก่อนเช่นหลี่หยู่ ในหมู่คนรุ่นใหม่ของราชวงศ์เซี่ยอันยิ่งใหญ่ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าอาณาจักรนี้จะผงาดขึ้นในยุคที่วุ่นวายนี้

ในขณะนี้ พวกเขารู้สึกสงบอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อน

ราวกับว่าเรือลำเดียวที่อยู่ท่ามกลางพายุโหมกระหน่ำก็พบที่หลบภัยในทันใด

ด้วยหลี่หยู่ และหลี่ชิงหยุนที่ปกป้องราชวงศ์เซี่ยอันยิ่งใหญ่ จึงไม่ต้องกังวลกับปัญหาข้างหน้า

สิ่งที่ทำให้พวกเขาสองคนพอใจมากขึ้นก็คือ แดนลับหลิงเทียน กำลังจะเปิดในอีกสามเดือน

ในเวลานั้น ชนชั้นสูงของทวีปหัวเซี่ย และกลุ่มต่างๆ ของแดนศักดิ์สิทธิ์ จะเข้าสู่อาณาจักรลึกลับเพื่อฝึกฝนและแสวงหาสมบัติ

เป็นการแข่งขันระหว่างอาณาจักร นิกาย และตระกูลต่างๆ

การแย่งชิงทรัพยากรและโอกาส

ใน แดนลับหลิงเทียน เต็มไปด้วยอันตรายและโอกาส ใครก็ตามที่แข็งแกร่งกว่าสามารถคว้าโชคลาภ โอกาสและสมบัติทางธรรมชาติได้มากขึ้น

อย่างไรก็ตาม นี่เป็นเวทีสำหรับอาณาจักรนิรันดร์ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ และตระกูลโบราณมาโดยตลอด

อาณาจักรทางเหนือของทวีปหัวเซี่ย สามารถพบโอกาสเพียงเล็กน้อยระหว่างการต่อสู้ พวกเขาอาจถูกทำลายล้างในการช่วงชิงอำนาจได้ทุกเมื่อ และกลายเป็นผู้เสียสละในกระบวนการนี้

อย่างไรก็ตาม หากราชวงศ์เซี่ยอันยิ่งใหญ่มีสัตว์ประหลาดเช่นหลี่หยู่ สถานการณ์จะแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง

หลี่หยู่ อยู่ยงคงกระพันในยุคนี้ เขาเพียงคนเดียวก็เพียงพอที่จะปราบปรามอัจฉริยะทั้งหมดในโลกสงครามอมตะ

เขาจะเปล่งประกายในแดนลับหลิงเทียน อย่างแน่นอนในเวลานี้ และทำให้ผู้เชี่ยวชาญทุกคนตกตะลึง

ดังนั้นพวกเขาทั้งสองจึงเต็มไปด้วยความคาดหวัง

“สวัสดีผู้อาวุโส!” หลี่หยู่กุมมือของเขาอย่างสุภาพ

ทั้งสองคนนี้ได้รับการพิสูจน์แล้วว่าไม่เกรงกลัวเมื่อต้องเผชิญหน้ากับผู้ทรงพลังระดับราชามังกรโลหิต และเต็มใจช่วยพ่อของเขา

หลี่หยู่จะจำสิ่งนี้เอาไว้

นอกจากนี้ เขารู้ว่านิกายหยกพิสุทธิ์ เป็นนิกายเต๋าที่แท้จริงที่ดูแลโลก

ดังนั้นเขาจึงนับถือนิกายนิกายหยกพิสุทธิ์

“นายน้อยหลี่ วันนี้เจ้าได้เปิดโลกทัศน์ของชายชราคนนี้ให้กว้างขึ้นจริงๆ เป็นโชคดีของคนนับไม่ถ้วนที่ราชวงศ์เซี่ยอันยิ่งใหญ่ของเรามีวีรบุรุษหนุ่มเช่นเจ้า!” หยูฮัวไม่ตระหนี่กับคำชมของเขาและยกย่อง หลี่หยู่อย่างไม่รู้จบ

แน่นอนว่าเขาไม่ได้พูดเรื่องไร้สาระ เขากำลังแสดงความคิดภายในของเขาออกมาด้วยความตกใจและดีใจ

เขารู้ว่าทำไม หลี่หยู่ถึงปฏิเสธที่จะเข้าร่วมนิกายหรืออำนาจใดๆ ในตอนนั้น และเขาเข้าใจว่าทำไมการจัดอันดับเต๋าสวรรค์ จึงให้รางวัลเพิ่มเติมแก่เขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เด็กคนนี้ไม่ใช่มังกรซ่อนแต่เป็นมังกรที่แท้จริง!

“ผู้อาวุโสพูดเกินไป! ข้าต้องขอบคุณพวกท่านทั้งสองคนสำหรับความช่วยเหลือในวันนี้!” หลี่หยู่ ยิ้มและขอบคุณพวกเขาอย่างสุภาพ

“เมื่อเทียบกับเจ้า สิ่งที่พวกเราทำไปนั้นไม่คุ้มค่าที่จะพูดถึง! ใช่แล้ว นายน้อยหลี่ ข้าสงสัยว่า นิกายหยกพิสุทธิ์ของข้าได้รับเกียรติเชิญเจ้าให้เป็นผู้อาวุโสกิตติมศักดิ์หรือไม่!” หยูฮัวกุมมือของเขาและถามด้วยท่าทีที่จริงใจและเคร่งขรึม

“ผู้อาวุโสกิตติมศักดิ์?” หลี่หยู่รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

เขาเคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน มันเป็นเพียงชื่อ และเขาไม่ต้องทำงาน

นอกจากนี้เขายังสามารถเข้าสู่นิกายหยกพิสุทธิ์ ได้ตามต้องการและเพลิดเพลินไปกับสิทธิพิเศษต่างๆ ของผู้อาวุโส

มันเหมือนกับคนเกียจคร้านจากชีวิตที่แล้วของเขาที่มียศฐาบรรดาศักดิ์และได้รับเงินเดือนจากมัน

แน่นอนว่า นิกายหยกพิสุทธิ์ สามารถใช้ชื่อเสียงของหลี่หยู่ เพื่อปรับปรุงอิทธิพลของตนได้

มันเป็นรูปแบบหนึ่งของผลประโยชน์ร่วมกัน

ในขณะเดียวกันก็เป็นหนทางที่จะเชื่อมโยงทั้งสองนิกายเข้าด้วยกันและสร้างความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิด

“นายน้อยหลี่ เจ้าสามารถวางใจได้ เจ้าเป็นเพียงผู้อาวุโสกิตติมศักดิ์ เจ้าไม่ต้องทำอะไร และจะไม่เป็นการจำกัดเสรีภาพของเจ้า เจ้ายังคงเป็นเจ้า เจ้ามีชื่อและสถานะเพิ่มเติมเท่านั้น นอกจากนี้เจ้ายังสามารถเพลิดเพลินกับสิทธิพิเศษของผู้อาวุโสในนิกายของข้า ในอนาคต เจ้าสามารถเข้าและออกจากนิกายของเราได้อย่างอิสระ!” หยูฮัวเพิ่ม

“ผู้อาวุโส คงไม่สุภาพหากข้าปฏิเสธคำเชิญของท่าน!” หลี่หยู่ จับมือเขาด้วยรอยยิ้ม แน่นอนว่าเขาจะยอมรับข้อเสนอดังกล่าวอย่างไม่เต็มใจ

ใช่ มันไม่ใช่เรื่องใหญ่

“นี่เยี่ยมมาก! เป็นเกียรติของนิกายหยกพิสุทธิ์ ของข้า!” หยูฮัว มีความสุขมาก

เขาสัญญาทันทีว่าเขาจะเลือกวันฤกษ์ดีเพื่อจัดพิธีแต่งตั้งหลี่หยู่ เมื่อเขากลับมา

นิกายหยกพิสุทธิ์ ต้องการประกาศให้โลกรู้ว่า หลี่หยู่จะเป็นผู้อาวุโสกิตติมศักดิ์ของนิกายของพวกเขา

หลังจากนั้น หลี่ชิงหยุนได้เชิญหยูฮัว และผู้อาวุโสไต้หวู่ ไปที่วิหารเต๋าเพื่อสนทนา

หลี่หยู่ เปลี่ยนเป็นเสื้อคลุมเต๋าใหม่ หลังจากอำลาทั้งสามคนแล้ว เขาก็ขี่มังกรหายนะไปยังเมืองหนานอัน

อย่างไรก็ตาม การรับสมัครสาวกยังไม่สิ้นสุด และเขาต้องดูแลมัน

ความเร็วในการบินของมังกรหายนะนั้นเร็วมาก และความเร็วสูงสุดของมันเกือบจะเทียบได้กับเครื่องบินรบในชีวิตก่อนหน้าของเขา

พวกเขามาถึงเมืองหนานอันในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงจากภูเขาเก้าหาง

ถ้าเขาไม่แข็งแกร่งพอ เขาจะไม่สามารถต้านทานความเร็วที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ได้

โซนิคบูมเพียงอย่างเดียวสามารถฆ่าเขาได้

ในไม่ช้าก็มองเห็นเมืองหนานอัน และมังกรหายนะก็ชะลอตัวลง

ในฐานะเมืองหลวงของราชวงศ์เซี่ยอันยิ่งใหญ่ ไม่มีใครบินไปบนสมบัติวิเศษและสัตว์วิญญาณเหนือเมืองหนานอัน

อย่างไรก็ตาม กฎจำกัดไว้เฉพาะคนธรรมดาที่ด้านล่างเท่านั้น เมื่อเผชิญกับอำนาจสัมบูรณ์ กฎทั้งหมดก็ไร้ประโยชน์

ดังนั้น เมื่อพวกเขาเห็นมังกรหายนะขนาดมหึมาบินอยู่เหนือท้องฟ้า ผู้คุมเมืองไม่สามารถคิดอย่างอื่นได้นอกจากความตกใจและตื่นตระหนก

แม้ว่ามังกรหายนะจะไม่ใช่มังกรที่แท้จริง แต่ร่างกายและรูปลักษณ์ของพวกมันก็คล้ายกับมังกรอยู่แล้ว

คนธรรมดาไม่เคยเห็นมังกรที่แท้จริงมาก่อน นับประสาอะไรกับมังกรหายนะ

ร่างที่สง่างามราวกับภูเขานั้นก็ตกตะลึงเช่นเดียวกันและทำให้ผู้อื่นได้รับแรงกดดันที่มองไม่เห็น

ดังนั้นเมื่อมังกรหายนะบินเข้ามาในเมืองหนานอัน ทั้งเมืองก็โกลาหล

“มังกร มันคือมังกร!”

“โอ้ ข้าเพิ่งเห็นมังกรในตำนาน!”

พลเมืองนับไม่ถ้วนเงยหน้าขึ้นมองมังกรหายนะด้วยความตกใจ

ที่ จัตุรัสแสวงหาเต๋า การรับสมัครสำหรับชุมนุมร้อยนิกาย ยังคงดำเนินต่อไป ยังคงมีผู้คนจำนวนมากที่โต๊ะรับสมัครของนิกายชิงหยุน

จี้ชิงหลัน และซู่มู่ ดูเหมือนจะได้รับบทบาทแล้ว

จี้ชิงหลัน รับผิดชอบในการสั่งการผู้ติดตามไม่กี่คนเพื่อรักษาความสงบเรียบร้อย ในขณะที่ ซู่มู่ ช่วยเย่ชิว ในการลงทะเบียน

พวกเขาทั้งสามคนให้ความร่วมมือเป็นอย่างดีอย่างน่าประหลาดใจในช่วงเวลาสั้นๆ

แม้ว่าฉากจะมีชีวิตชีวา แต่อารมณ์ของทุกคนดูเหมือนจะถูกปกคลุมไปด้วยความเศร้าโศก และพวกเขาก็กังวลเล็กน้อย

พวกเขาเคยได้ยินจากศิษย์ของนิกายห้าธาตุ เมื่อไม่นานที่ผ่านมาเกี่ยวกับพลังของราชามังกรโลหิตจากแดนศักดิ์สิทธิ์

สัตว์ประหลาดตัวเก่านั้นขี่มังกรหายนะราวกับเทพเจ้าจากสวรรค์ทั้งเก้า ทำลายแนวป้องกันภูเขาที่ยอดเขาห้าธาตุ ด้วยการโบกมือของเขา

พลังของฝ่ามือดูเหมือนจะถล่มท้องฟ้า สีของสวรรค์และโลกเปลี่ยนไป และทุกสิ่งก็เงียบงัน

ผู้นำนิกายนิกายห้าธาตุ และผู้อาวุโสทั้งหมดเสียชีวิตภายใต้พลังที่น่าสะพรึงกลัวนั้น

และอย่างน้อยการบ่มเพาะของเขาก็อยู่ที่อาณาจักรรับรู้ความว่างเปล่าในตำนาน

สำหรับคนของราชวงศ์เซี่ยผู้ยิ่งใหญ่ อาณาจักรรับรู้ความว่างเปล่ามีอยู่ในตำนานอมตะเท่านั้น

พวกเขาไม่เคยเห็นใครเลยในอาณาจักรรับรู้ความว่างเปล่า

ดังนั้น เมื่อพวกเขาได้ยินว่าราชามังกรโลหิตอยู่ที่อาณาจักรรับรู้ความว่างเปล่า มันก็ทำให้เกิดเงาปกคลุมเหนือทุกคน

พวกเขาเริ่มกังวลเกี่ยวกับนิกายชิงหยุน และหลี่หยู่

“พี่เย่ พี่หลี่สบายดีจริงๆ เหรอ” ซู่มู่เปล่งความกังวลในใจของเขา

เด็กชายและเด็กหญิงที่อยู่รอบๆ ก็จ้องมองที่เย่ชิวด้วยสีหน้าจริงจัง

พวกเขาไม่ต้องการให้หลี่หยู่ ผู้กล้าหาญตายตั้งแต่ยังเด็ก

“เฮ้ เฮ้ ไม่ต้องห่วง ความแข็งแกร่งของพี่ชายอาวุโสนั้นไม่อาจหยั่งรู้ได้ นอกจากนี้ หัวหน้านิกายของเราก็อยู่ใกล้ๆ เช่นกัน เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญจากดินแดนสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์!” เย่ชิ ยิ้ม

อย่างไรก็ตาม พูดตามตรง เขาไม่มั่นใจเท่าที่เขาแสดงตัว

ท้ายที่สุดแล้ว สำหรับเขาแล้ว อาณาจักรรับรู้ความว่างเปล่าคือการดำรงอยู่ที่ทรงพลังราวกับเทพเจ้า

แม้ว่าเขาจะรู้ว่าหลี่หยู่ นั้นแข็งแกร่ง แต่เขาก็ไม่แน่ใจว่าเขาจะสามารถเอาชนะใครซักคนที่อาณาจักรรับรู้ความว่างเปล่าได้หรือไม่

…