เมื่อเห็นหลี่หยู่ ปรากฏตัว หลงเทียนซาง หลงจือ และคนอื่น ๆ จากเผ่ามังกรฟ้า มีความรู้สึกที่ซับซ้อน

ด้านหนึ่งพวกเขารู้สึกดีใจที่รอดพ้นจากหายนะมาได้ ในทางกลับกัน คนที่ช่วยชีวิตพวกเขาคือศัตรูของเผ่ามังกรฟ้าของพวกเขา หลี่หยู่

พวกเขาได้ยินเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในวังเทพอสูร จากหลงเยว่ และหลงจือ

แม้ว่า หลงเยว่ไม่ต้องการพูดถึงมัน แต่ปีศาจหลายตัวก็เห็นเธอยอมเป็นสัตว์ขี่ของลี่หยู่ หลังจากที่ได้เห็นหลี่หยู่เอาชนะเธอ

เรื่องนี้ไม่สามารถซ่อนได้

หลงเทียนซาง และคนอื่น ๆ ไม่รู้ว่าคนที่อยู่ข้างหน้าพวกเขาคือหลี่หยู่ แต่พวกเขาก็แน่ใจหลังจากได้ยินคำพูดของหลี่หยู่

คนที่อยู่ต่อหน้าพวกเขาซึ่งมีพลังมากพอที่จะทำให้พวกเขารู้สึกเคารพคืออัจฉริยะอันดับหนึ่งของเผ่าพันธุ์มนุษย์ หลี่หยู่

พวกเขาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง เมื่อเผชิญหน้ากับศัตรูเช่นนี้ พวกเขารู้สึกราวกับว่ากำลังเผชิญหน้ากับสวรรค์

หลงอ่าว ดูเหมือนจะถูกสายฟ้าฟาดลงมาจากสวรรค์จนตาย แต่พวกเขาก็ไม่มีทางที่จะแก้แค้นได้

วันนี้สวรรค์ต้องการพรากเจ้าหญิงองค์สามไป พวกเขาอยากจะหยุดมัน แต่ก็ทำอะไรไม่ได้

นอกจากนี้ หลี่หยู่ต่อหน้าพวกเขาดูเหมือนจะน่ากลัวยิ่งกว่าสวรรค์ และเขาก็ทำให้พวกเขาหวาดกลัว

ก่อนที่ หลี่หยู่จะพูดจบประโยค กู่หยู่ฉี เย่ชิว ถังจิ จี้ชิงหลัน จี้หวางเจีย หวู่ซาง เฟิงเซียง และคุนหรง ก็บินมาด้วยกัน

เมื่อสัมผัสถึงออร่าของคนกลุ่มนี้ มังกรฟ้าก็ยิ่งตกใจมากขึ้นไปอีก และความเย็นก็ไหลลงมาตามสันหลังของพวกเขา

มากกว่าครึ่งหนึ่งของคนกลุ่มนี้มีออร่าที่เทียบเท่ากับหลงเยว่ พวกเขาดูแข็งแกร่งกว่าเธอด้วยซ้ำ พวกเขาล้วนเป็นอมตะในอาณาจักรวิญญาณอมตะ

ทุกคนจาก เผ่ามังกรฟ้า ตกตะลึงที่เห็นอมตะจำนวนมากพร้อมกัน

สิ่งที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือพวกเขาเรียกหลี่หยู่ ว่าเป็นศิษย์พี่ของพวกเขา กล่าวอีกนัยหนึ่ง คนเหล่านี้มาจากนิกายชิงหยุน

ความจริงที่ว่า นิกายชิงหยุน มีผู้ฝึกฝนอาณาจักรวิญญาณอมตะ จำนวนมากทำลายจินตนาการของพวกเขา

นิกายชิงหยุน เต็มไปด้วยเสือหมอบและมังกรที่ซ่อนอยู่ การตกต่ำของเผ่าพันธุ์มนุษย์เป็นเพียงการหลอกลวงครั้งใหญ่ที่สุดในศตวรรษ

โชคดีที่ เผ่ามังกรฟ้า ของพวกเขาไม่ฟังโฆษณาชวนเชื่อของเผ่าสิงโตเก้าหัว และเริ่มทำสงครามกับมนุษย์ มิฉะนั้น มันคงไม่ใช่ปีศาจที่ครอบครองโลกสงครามอมตะ

มันเป็นการทำลายเผ่าพันธุ์ปีศาจอย่างสมบูรณ์

ดวงตาของหลงเยว่ ก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจเช่นกัน เธอเคยคิดว่านิกาย นิกายชิงหยุน มีแต่คนประหลาดอย่างหลี่หยู่ เธอไม่คาดคิดว่ามันจะมีอมตะมากมายในอาณาจักรวิญญาณอมตะ

นอกจากนี้ ออร่าของทุกคนก็ไม่ธรรมดา มีพลังมากกว่าเธอเสียอีก

เมื่อเทียบกับพวกเขาแล้ว การฝึกฝนที่เธอภูมิใจมากกลายเป็นเรื่องธรรมดาและไม่คุ้มค่าที่จะกล่าวถึงในทันที

“ นิกายชิงหยุน เป็นการดำรงอยู่แบบไหน?” หลงเยว่ก็อยากรู้อยากเห็น

เธอยังสงสัยว่า นิกายชิงหยุน เป็นนิกายในแดนอมตะหรือไม่ มิฉะนั้นจะมีสาวกของอาณาจักรวิญญาณอมตะ จำนวนมากได้อย่างไร

"ไปกันเถอะ!" หลี่หยู่กล่าว

หลงเยว่ มองไปที่หลงเทียนซาง ด้วยท่าทางที่ซับซ้อนและโค้งคำนับด้วยมือที่ป้อง แต่เธอไม่สามารถพูดได้

ในขณะเดียวกัน หลงเทียนซาง ก็มาถึงหน้า หลงเยว่ เขาเอื้อมมือไปลูบผมข้างหูเธอแล้วพูดเสียงเบาว่า “ไปเถอะลูก นี่อาจไม่ใช่เรื่องเลวร้าย! เจ้าคือความภาคภูมิใจของ เผ่ามังกรฟ้า ของเรา ไปดูท้องฟ้าเบื้องบนในนามของพ่อ ศิษย์พี่ของเจ้า และเผ่ามังกรฟ้าของเรา!”

หลงเทียนซาง ไม่ยอมรับความพ่ายแพ้ มันเป็นเพียงว่าเขาเพิ่งตระหนักถึงบางสิ่งบางอย่าง

ด้วยอสูรโกลาหลมากมายที่ปรากฎขึ้น จึงไม่รู้ว่าเผ่ามังกรฟ้า จะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้หรือไม่

อย่างไรก็ตาม ตราบใดที่หลงเยว่ ติดตามหลี่หยู่ เธอควรมีทางออก

นอกจากนี้ พวกเขายังได้เห็นความพิเศษของหลี่หยู่ คนผู้นี้ไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน และภูมิหลังของเขาก็ไม่ธรรมดา

ดังคำกล่าวที่ว่า เมื่อบุคคลบรรลุถึงเต๋า ไก่และสุนัขของเขาก็จะขึ้นไปบนสวรรค์เช่นกัน บางทีมันอาจเป็นโอกาสสำหรับหลงเยว่ ที่จะติดตามหลี่หยู่ ไม่ใช่ความโชคร้ายและความอัปยศอดสู

เมื่อได้ยินคำพูดของหลงเทียนซาง ดวงตาของ หลงเยว่ ก็ชุ่มชื่นขึ้น เธอคุกเข่าลงบนพื้นและโค้งคำนับไปที่ หลงเทียนซาง สองสามครั้งก่อนที่จะหันกลับมาและบินไปหาหลี่หยู่

เธอรู้ว่าการจากลาครั้งนี้อาจเป็นความแตกต่างระหว่างความเป็นกับความตาย แต่ก็เป็นไปตามที่พ่อของเธอพูด

เธอต้องการนำความหวังและความฝันของเผ่ามังกรฟ้า เพื่อทะลวงพันธนาการแห่งสวรรค์และโลกและนำพวกเขากลับไปสู่อาณาจักรอมตะเก้าสวรรค์

เธอเต็มใจทำทุกอย่างเพื่อมัน

หลังจากพา หลงเยว่ออกไปแล้ว หลี่หยู่ ยังคงค้นหาอสูรโกลาหล โดยรอบและเริ่มฆ่าพวกมันระหว่างทางเพื่อรวบรวมพลังฉีโกลาหล

เขาฆ่าอสูรโกลาหลทีละตัวและค่าประสบการณ์ของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

พลังฉีโกลาหลสะสมมากขึ้นเรื่อยๆ

บนภูเขาลูกหนึ่ง อสูรโกลาหลขนาดยักษ์ทำให้ภูเขาราบเรียบได้อย่างง่ายดาย หนวดที่น่าสะพรึงกลัวเหล่านั้นเขย่าโลกได้อย่างง่ายดาย

ภายใต้การกวาดโลกก็พังทลายลง เผ่าขนนกทองคำ เผ่านกฟีนิกซ์ และเผ่าจิ้งจอกปีศาจ เป็นเหมือนใบไม้ที่ร่วงหล่นในสายลมอันรุนแรงที่แตกกระจายไปทุกทิศทุกทางโดยไม่สามารถต้านทานได้

ผู้คนมากกว่าครึ่งเสียชีวิตหรือบาดเจ็บในทันที จาจาฮุ่ย และเฉียนหยู ได้รับบาดเจ็บสาหัสเช่นกัน ออร่าของพวกเขาอ่อนแอและใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความตกใจ

กู่เยว่ จากเผ่าจิ้งจอกปีศาจ โชคดีพอที่จะหลบศูนย์กลางของพลังได้ในตอนนี้ อย่างไรก็ตาม คลื่นพลังทำให้ใบหน้าของเธอซีดลง และดวงตาของเธอก็เต็มไปด้วยความสยดสยองและความสิ้นหวัง

เธอไม่คาดคิดว่าจะเกิดการเปลี่ยนแปลงและพบกับสัตว์ประหลาดที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้

“ดูเหมือนว่าวันนี้พวกเราจะกลายเป็นอาหารของสัตว์ประหลาดตัวนี้จริงๆ!” กู่เยว่ รู้สึกเย็นลงกระดูกสันหลังขณะที่เธอเฝ้าดูคนในตระกูลของเธอถูกกลืนเข้าไปในปากของสัตว์ประหลาด

อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้ ร่างของสัตว์ประหลาดก็หยุดกะทันหัน ทันใดนั้น ราวกับว่าเงาดาบขนาดมหึมาที่สามารถผ่าสวรรค์และโลกได้ฟันลงมาจากเบื้องบน

ชั่วขณะหนึ่ง ราวกับว่าโลกเงียบลง หนวดของอสูรโกลาหลที่ดูเหมือนเทพปีศาจผู้ทำลายล้างโลกก็ร่วงลง และร่างมหึมาของมันก็พังทลายลงราวกับภูเขาที่พังทลาย

ในเวลาเดียวกัน ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นเหนือหัวของสัตว์ประหลาด ร่างกายของเขาดูเหมือนจะถูกอาบด้วยแสงสีทอง และเขาก็มีออร่าที่ไม่ธรรมดา