น้ำพุอมตะที่ภูเขาด้านหลังของนิกายชิงหยุน หลี่ชิงหยุน มองไปที่น้ำพุ และรู้สึกตื่นเต้นราวกับว่าเขาได้พบน้ำในทะเลทราย เขาเพิ่งจะดำลงไปดื่มจนอิ่ม

“มันคือ น้ำพุอมตะที่แท้จริง! แค่พลังอมตะที่ปล่อยออกมาก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้ข้ารู้สึกได้เกิดใหม่!” หลี่ชิงหยุนหายใจเข้าลึก ๆ และรู้สึกทันทีราวกับว่าน้ำพุทำให้ทุกสิ่งชุ่มชื่น และแม้แต่จิตวิญญาณของเขาก็กำลังจะฟื้นฟู

มันคือการเยียวยาอย่างแท้จริง!

เขาอดใจรอไม่ไหวแล้วนอนลงข้างสระน้ำและกลืนน้ำอมตะลงไปสองสามอึก

“ฮะ”

“มันอร่อยเกินไปแล้ว! หยูjเอ๋อ มาชิมกันเถอะ!” หลี่ชิงหยุนโบกมือของเขา

“ไม่เป็นไร ข้าไม่กระหายน้ำ ท่านพ่อ ท่านต้องดื่มให้มาก” หลี่หยู่ โบกมือปฏิเสธ

เขาจะไม่ดื่มมันแม้ว่าเขาจะต้องตาย ถ้าหลี่ชิงหยุน รู้ว่าน้ำพุอมตะนี้มาจากไหน เขาก็คงจะไม่สามารถดื่มมันได้เช่นกัน

หลี่ชิงหยุน ไม่ได้สนใจเกี่ยวกับหลี่หยู่ ในขณะที่เขาก้มหัวลงและกลืนลงไปอย่างต่อเนื่อง

มันเป็นน้ำพุอมตะ หนึ่งหยดก็ล้ำค่าหาที่เปรียบมิได้แล้ว ที่สำคัญกว่านั้น มีไม่กี่หยดในโลกสงครามอมตะทั้งหมด

ถ้าไม่ใช่เพราะหลี่หยู่ เขาคงไม่มีโอกาสได้ดื่มจนพอใจ

หากดินแดนศักดิ์สิทธิ์รู้ว่าสำนักชิงหยุนของพวกเขามีแอ่งน้ำเช่นนี้ วิญญาณของพวกเขาคงจะบินออกไปด้วยความอิจฉา

หลี่ชิงหยุน ดื่มไปสักพักและรู้สึกอิ่มเล็กน้อย จากนั้นเขาก็ยืนขึ้นและเรอ

พลังงานอมตะที่อุดมสมบูรณ์ในร่างกายของเขาเริ่มไหลไปตามเส้นลมปราณและกระดูกของเขา

มันหล่อเลี้ยงอวัยวะ กล้ามเนื้อ กระดูก เส้นลมปราณ และตันเถียนของเขา ทำให้พลังงานวิญญาณในตันเถียนของเขาได้รับการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ

“ผลจากน้ำพุอมตะนี้ พ่อของเจ้าจะกลับสู่จุดสูงสุดในอีกไม่กี่วัน เมื่อเจ้ากลับมาจาก แดนลับหลิงเทียน ข้าอาจอยู่ในอาณาจักรมหายานแล้ว!” หลี่ชิงหยุน ประกาศอย่างตื่นเต้น

“น้ำนี้มหัศจรรย์ขนาดนั้นเลยหรือ?”

"แน่นอน มันคือน้ำพุอมตะที่เรากำลังพูดถึง และเป็นทรัพยากรล้ำค่าแม้แต่ในแดนอมตะ เช่นเดียวกับเหมืองหินวิญญาณในโลกมนุษย์ของเรา น้ำพุอมตะนี้มักจะอยู่ในมือของมหาอำนาจในแดนอมตะ อมตะธรรมดาไม่สามารถดื่มมันได้อย่างอิสระ!” หลี่ชิงหยุนอธิบาย

เขาเคยได้ยินเรื่องนี้จากผู้อาวุโสในอดีตและไม่รู้ว่าเป็นเรื่องจริงหรือไม่ อย่างน้อยในโลกสงครามอมตะนี้ น้ำพุอมตะเป็นสมบัติที่หาได้ยากยิ่ง

“โอ้ใช่ เรียกถังจิ เย่ชิว และคนอื่นๆ ที่นี่เร็วๆ เข้า ทุกคนควรคว้าถังสักสองสามถังเพื่อดื่ม ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า พวกเขาควรจะสามารถปรับปรุงได้มากขึ้น ด้วยวิธีนี้ พวกเขาจะปลอดภัยยิ่งขึ้นในแดนลับหลิงเทียน!” หลี่ชิงหยุนกล่าวเสริม

"แน่นอน! ข้าจะเรียกหาพวกเขาเดี๋ยวนี้!” หลี่หยู่ พยักหน้าและเรียกถังจิ เย่ชิว กู่หยู่ฉี และสาวกอัจฉริยะที่เหลืออีกสิบคน

'เมื่อไม่กี่คนมาถึงบ่อน้ำพุอมตะ พวกเขาก็สัมผัสได้ถึงบางสิ่งที่ไม่ธรรมดาเกี่ยวกับน้ำพุแห่งนี้ในทันที พวกเขาเดาว่ามันเป็นรางวัลเพิ่มเติมจากการจัดอันดับเต๋าสวรรค์

อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่รู้อะไรเลยเนื่องจากหลี่หยู่ บอกพวกเขาว่าอย่าถามคำถาม

ผู้อาวุโสเนี่ย เคยเห็นน้ำพุมาก่อน และเสียงที่ตื่นเต้นของเขาดังก้องอยู่ในหูของ จี้ชิงหลัน

“น้ำพุอมตะ! แท้จริงแล้วมันคือน้ำพุอมตะ! รางวัลสำหรับหลี่หยู่ ในการจัดอันดับเต๋าสวรรค์ นี่มันบ้าไปแล้ว! นี่เป็นไปไม่ได้ หลี่หยู่ต้องเป็นคนที่ได้รับพรจากสวรรค์ พวกเขา

ให้รางวัลแก่เขาด้วยต้นโชคชะตาเต๋าโบราณ และตอนนี้เป็นน้ำพุอมตะ พวกเขากำลังจะสร้างนิกายชิงหยุน ให้เป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลอมตะ!”

เมื่อได้ยินคำพูดของผู้อาวุโสเนี่ย จี้ชิงหลัน ก็ตกใจอย่างหาที่เปรียบมิได้

แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าน้ำพุอมตะคืออะไร แต่ก็ไม่ยากที่จะบอกจากเสียงของผู้อาวุโสเนี่ย และชื่อของน้ำพุว่ามันเป็นสมบัติล้ำค่าแม้แต่ในดินแดนอมตะ

“ฮ่าฮ่าฮ่า น้ำพุอมตะ มีผลในการหล่อเลี้ยงจิตวิญญาณ ในที่สุดวิญญาณที่เหลืออยู่ของข้าก็มีโอกาสฟื้นตัว! ชิงหลัน โปรดขอน้ำอมตะเพิ่มจากหลี่หยู่!” ผู้อาวุโสเนี่ยอ้อนวอน

จี้ชิงหลัน พยักหน้า

“ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า เจ้าสามารถดื่มได้มากเท่าที่เจ้าต้องการ เจ้ายังสามารถใช้เป็นน้ำอาบน้ำของเจ้า น้ำอมตะนี้สามารถเสริมสร้างร่างกายของเจ้า อย่างไรก็ตาม เจ้าควรปรับปรุงการฝึกฝนของเจ้าให้มากที่สุดก่อนที่จะเข้าสู่แดนลับหลิงเทียน!” หลี่หยู่กล่าว

ไม่ว่าในกรณีใด น้ำพุอมตะจะไม่มีวันหมด ดังนั้นเขาจึงไม่สนใจเรื่องการสูญเสีย

เมื่อได้ยินคำแนะนำของหลี่หยู่ ความสุขก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของทุกคน จี้ชิงหลัน ที่ไม่ยิ้มตามปกติยิ้มแย้มแจ่มใสในขณะที่เศษเสี้ยววิญญาณของผู้อาวุโสเนี่ย สามารถฟื้นตัวได้อย่างราบรื่น

สาวกอัจฉริยะทั้งสิบคนเริ่มใช้น้ำพุอมตะเพื่อฝึกฝนอย่างบ้าคลั่งในอีกไม่กี่วันข้างหน้า

วิญญาณที่เหลืออยู่ของผู้อาวุโสเนี่ย ก็ฟื้นตัวอย่างช้าๆ ภายใต้การหล่อเลี้ยงของน้ำอมตะ

วันเวลาผ่านไป และวันเปิดแดนลับหลิงเทียน ก็มาถึงในพริบตา

ถ้าไม่ใช่เพราะคำเตือนของ หลี่หยู่ ทุกคนคงลืมเวลาไปแล้วและหมกมุ่นอยู่กับความสุขของการบ่มเพาะในน้ำพุอมตะ

ด้วยพลังอมตะจากน้ำพุอมตะ ระดับการบ่มเพาะของทุกคนเพิ่มขึ้นเล็กน้อย และคนที่ปรับปรุงมากที่สุดคือ กู่หยู่ฉี

หลังจากรางวัล การจัดอันดับเต๋าสวรรค์ ได้เพิ่มความถนัดและจิตวิญญาณของเขา ควบคู่ไปกับพลังงานอมตะจากน้ำพุอมตะ สายเลือดของเทพเจ้าโบราณของกู่หยู่ฉี ได้รับการปลุกให้ตื่นขึ้น และร่างกายของเขาก็เริ่มเปลี่ยนแปลง การฝึกฝนของเขาก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว ข้ามจากขั้นต้นของอาณาจักรวิญญาณหลอมรวมไปสู่ขั้นสูงสุด

อันดับของเขาในอันดับบุตรแห่งสวรรค์ก็เปลี่ยนจากอันดับ 19 เป็น 15 แทนที่ตำแหน่งเดิมที่ 15 บุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ต้นกำเนิด ฉางเหอเซียง

อัจฉริยะต่าง ๆ ได้ฝึกฝนและใช้ทรัพยากรราวกับว่าชีวิตอยู่บนเส้นด้ายตั้งแต่มีการประกาศอันดับบุตรสวรรค์ นอกจากนี้ยังมีการเปลี่ยนแปลงบางอย่างในการจัดอันดับ

อย่างไรก็ตาม การเปลี่ยนแปลงส่วนใหญ่เกิดขึ้นหลังจากอันดับที่ 20 ในการจัดอันดับ นอกจากนี้ มันมักจะเป็นเพียงการปรับปรุงเล็กน้อยเท่นั้น

เป็นครั้งแรกที่มีคนอย่างกู่หยู่ฉี ใน 20 อันดับแรกที่ก้าวหน้าสี่อันดับในคราวเดียว

เขาเหนือกว่าบุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ต้นกำเนิด ที่อาณาจักรรับรู้ความว่างเปล่าด้วยการฝึกฝนอาณาจักรวิญญาณหลอมรวมขั้นสูงสุดของเขา

ได้รับความสนใจจากหลายๆ ฝ่าย

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขามาจาก นิกายชิงหยุน ชื่อของเขาก็ยิ่งโดดเด่นและทำให้ผู้คนอยากรู้เกี่ยวกับ นิกายชิงหยุนมากขึ้น

ในวันที่อาณาจักรลึกลับเปิดขึ้น หลี่หยู่ ขี่มังกรสายฟ้าม่วงไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งว่างเปล่าพร้อมกับน้องชาย และน้องสาวทั้งสิบคนของเขาและหวู่ซาง

ระหว่างทาง ผู้อาวุโสเนี่ย พูดคุยเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเขากับดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งว่างเปล่าซึ่งทำให้หลี่หยู่ และคนอื่น ๆ ประหลาดใจ

เขาไม่ได้คาดหวังว่าผู้อาวุโสเนี่ย จะเป็นเพื่อนที่ดีของผู้ก่อตั้ง ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งว่างเปล่า

เมื่อหลี่หยู่ และคนอื่น ๆ มาถึงดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งความว่างเปล่า กลุ่มต่าง ๆ ของทวีปหัวเซี่ย ก็มาถึงเช่นกัน

ทุกคนกำลังรออยู่ที่ยอดด้านนอกทั้งสองของดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งความว่างเปล่า เมื่อ แดนลับหลิงเทียน เปิดขึ้น พวกเขาจะเข้าสู่ค่ายกลเคลื่อนย้ายทางไกลในดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งว่างเปล่า

ยอดเขาด้านนอกเต็มไปด้วยเสียงและความตื่นเต้น

อย่างไรก็ตาม ทุกที่ที่มีผู้คน จะต้องมีความขัดแย้งเกิดขึ้น ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อกลุ่มต่างๆ รวมตัวกัน มันเป็นเรื่องยากสำหรับทุกอย่างที่จะสงบและสันติ

'โดยเฉพาะอย่างยิ่งอันดับบุตรแห่งสวรรค์เมื่อเร็วๆ นี้ ทำให้อัจฉริยะของนิกายต่าง ๆ รู้สึกอึดอัด

บางคนที่มีระดับการบ่มเพาะและอันดับใกล้เคียงกันก็เริ่มต่อสู้กันทันที เป็นการให้ความบันเทิงระหว่างรอ

อย่างไรก็ตาม ตัวละครหลักในวันนี้ยังคงเป็นหลี่หยู่ ในขณะนี้ ส่วนใหญ่กำลังพูดถึงหลี่หยู่ และ นิกายชิงหยุน

“ข้าไม่ได้คาดหวังว่า นิกายชิงหยุนจะมาจากราชวงศ์เซี่ยอันยิ่งใหญ่!”

“ใช่ ถ้าเราไม่ได้ยินจากผู้อาวุโสหยูฮัว เราจะจินตนาการได้อย่างไรว่าคนที่กล่าวเสียงสะท้อนของเต๋าต้นกำเนิดคือ หลี่หยู่!”

“เคยได้ยินข่าวลือทุกประเภท บางคนถึงกับกล่าวว่ามันคือบุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งแดนศักดิ์สิทธิ์เต๋าบรรพกาล ชูหยุนเหอ ข้าไม่ได้คาดหวังว่าจะเป็นหลี่หยู่! ไม่น่าแปลกใจเลยที่เขาได้รับปรากฏการณ์ที่เป็นมงคลในตอนอันดับและยังได้รับรางวัลพิเศษอีกด้วย!”

“อืม นี่ควรเป็นรางวัลพิเศษที่ได้รับจากการจัดอันดับเต๋าสวรรค์ หลังจากได้รับการยอมรับจากเสียงสะท้อนของเต๋าต้นกำเนิด!”

“ได้ยินว่าเจ้านิกายชิงหยุน เป็นอดีตบุตรศักดิ์สิทธิ์ของดินแดนสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์ หลี่ชิงหยุน หลี่หยู่ เป็นลูกชายของหลี่ชิงหยุน!”

"จริงหรือ? ลูกชายของหลี่ชิงหยุน? ไม่น่าแปลกใจที่ หลี่หยู่ เป็นสัตว์ประหลาด เขาเหนือกว่า หลี่ชิงหยุน จริงๆ ข้าได้ยินมาว่า หลี่ชิงหยุน ครั้งหนึ่งเคยเป็นอัจฉริยะที่ไม่เคยมีมาก่อนด้วยความแข็งแกร่งที่ไม่ธรรมดาในอดีต ข้าไม่เคยคิดเลยว่าลูกชายของเขาจะทรงพลังยิ่งกว่า!”

“ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นจริงๆ!”

“ที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือ หลี่หยู่อายุเพียง 17 ปีเท่านั้น มันน่าตกใจที่เห็นเขาเอาชนะบุตรศักดิ์สิทธิ์ เพื่อขึ้นสู่อันดับหนึ่งในวัยนี้!”

“แค่ 17? ศักยภาพของเขาน่าทึ่งมาก!”

“ข้าเพิ่งได้ยินจากคนของราชวงศ์เซี่ย ว่าหลี่หยู่ จะมาที่นี่ในวันนี้ ข้าได้ยินมาว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งความว่างเปล่าได้ให้ตำแหน่งนิกายชิงหยุน สิบตำแหน่ง!”

“หลี่ชิงหยุนไม่ได้มีความขุ่นเคืองใจกับดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งว่างเปล่าหรือ? ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งว่างเปล่าที่อยู่ตรงหน้าเรา และอนุญาตให้นิกายชิงหยุนเข้าสู่แดนลับหลิงเทียน ได้อย่างไร!”

“ท้ายที่สุด หลี่หยู่ เป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งของนิกายเต๋าในปัจจุบัน ความแค้นของคนรุ่นก่อนไม่ควรส่งต่อไปถึงคนรุ่นหลังใช่ไหม?”

“ในความคิดของข้า ทั้งหมดเป็นเพราะ หลี่หยู่ มีความโดดเด่นเพียงพอ มิฉะนั้นดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งว่างเปล่าคงไม่ปล่อยให้อดีตผ่านไป หลี่หยู่ ไม่เพียงเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งของเผ่าพันธุ์มนุษย์ แต่เขายังเป็นคนกล่าวเสียงสะท้อนของเต๋าต้นกำเนิด บอกข้าที ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ใดที่จะไม่ปฏิบัติต่อเขาในฐานะแขกผู้มีเกียรติ?”

"ถูกตัอง ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งว่างเปล่านั้นไม่โง่เขลา เด็กคนนี้มีอนาคตที่ไร้ขีดจำกัด ใครก็ตามที่มองการณ์ไกลย่อมแสวงหาความปรารถนาดีเป็นธรรมดา!”

“อืม นิกายชิงหยุน อยู่ที่นี่หรือยัง? ข้าแทบรอไม่ไหวที่จะได้เห็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งคนปัจจุบันแล้ว!”