บทที่ 100 – ขอบเขตมนุษย์ขั้นที่แปด

ตั๋วเงิน 200 ตำลึงทองเป็นความคิดของซูหนิงหลังจากพิจารณาอย่างถี่ถ้วน

ถ้าเขาต้องการขึ้นเหยียบที่สั่นคลอนนี้จริง ๆ เขาต้องมั่นใจในความปลอดภัยของตัวเองก่อน

ปัจจุบันเขามีพลังงานเหลืออยู่ 45 หน่วย ถ้าเขาได้รับตั๋วเงิน 200 เหรียญทองและใช้มันเพื่อซื้อยารักษาวิญญาณ เขาอาจจะได้รับพลังงานเพิ่มอีก 250 หน่วย

เมื่อถึงจุดนั้นเขาจะมีพลังงานทั้งหมดเกือบ 300 หน่วย

เขาต้องการพลังงานเพียง 200 หน่วยเท่านั้นที่จะเลื่อนระดับจากขอบเขตสภาวะจิตเป็นขอบเขตเจตจำนง

ด้วยพลังงานจำนวนนั้น เขาสามารถทะลุทะลวงไปสู่ขอบเขตเจตจำนงได้อย่างง่ายดาย

ยิ่งกว่านั้นหลังจากก้าวไป เขาจะมีพลังงานเหลืออยู่เกือบ 100 หน่วย

ก่อนที่หานหูเซียวจะได้รับบาดเจ็บ เขาอยู่ในขอบเขตเจตจำนง

ในขอบเขตเจตจำนงหานหูเซียวสามารถปกป้องหอศิลปะการต่อสู้เงาจันทราได้เป็นเวลานาน ดังนั้นหลังจากที่ซูหนิงไปถึงขอบเขตเจตจำนงเช่นกัน ตราบใดที่เขาระมัดระวัง ก็ไม่ยากที่จะรักษาตัวเองให้ปลอดภัย

“ ตั๋วเงิน 200 ตำลึงทอง ไม่มีปัญหา ! ”

หานหูเซียวไม่ลังเลที่จะยอมรับสภาพของซูหนิง

อันที่จริง ตั๋วเงิน 200 เหรียญทองนั้นไม่ใช่เงินก้อนเล็กๆ สำหรับหานหูเซียว

แม้ว่าหอศิลปะการต่อสู้เงาจันทราจะมีอิทธิพลมากมายใน มณฑลชุนหลิน เช่น ปาเป้าและการสอนศิลปะการต่อสู้ แม้กระทั่งในตอนนั้น รายได้ต่อปีของพวกเขาก็เพียงไม่กี่ร้อยเหรียญทอง

หลังจากพิจารณาค่าใช้จ่ายทั้งหมดแล้ว กำไรที่เข้ากระเป๋าของหานหูเซียวก็ไม่ได้มากไปกว่าที่ซูหนิงถามมากนัก

ดังนั้น ทองคำ 200 ตำลึงนี้จะต้องถูกนำออกจากเงินที่เก็บไว้

“ รองปรมาจารย์หอซู ไม่ว่าเราจะสามารถอยู่รอดได้ในเดือนนี้หรือไม่ ข้าต้องขอบคุณเจ้า ”

หานหูเซียวกล่าวอย่างจริงใจว่า “ ถ้าดันมาผลัก เจ้าไม่จำเป็นต้องอยู่ข้างหลัง ออกไปจากที่นี่ ข้าแค่หวังว่าในเวลานั้น เจ้าจะพาหานเยว่และตู้เช่อไปด้วยได้ ข้าจะปกป้องเอง ”

" ตกลง "

ซูหนิงให้สัญญาอีกครั้ง

“ งั้นข้าจะไปเดี๋ยวนี้ ต่อไปข้าจะนำวิชาลับของขอบเขตแห่งความว่างเปล่ามาให้เจ้า ”

หลังจากได้รับคำสัญญาของซูหนิงแล้วหานหูเซียวก็เริ่มรู้สึกโล่งใจ

…

ตอนกลางคืน

หลังอาหารเย็น

ภายในห้องของซูหนิงโต๊ะเต็มไปด้วยยาวิญญาณที่เขาซื้อในตอนบ่าย

ไม่นานหลังจากที่หานหูเซียวจากไป เขาได้มอบวิชาลับของขอบเขตแห่งความว่างเปล่าและตั๋วเงินสีทองของซูหนิง

ซูหนิงออกไปซื้อยารักษาวิญญาณพร้อมตั๋วเงินสีทอง

หลังจากยืนยันว่าประตูของเขาปิดแล้วซูหนิงก็เริ่มดูดซับพลังงานในยาวิญญาณ

ไม่นานหลังจากนั้น ยาวิญญาณกองเล็กๆ ถูกซูหนิงดูดซับจนหมดและกลายเป็นฝุ่น

ยาวิญญาณที่ซื้อโดย 200 เหรียญทองนี้ทำให้ซูหนิงมีพลังงานเพิ่มขึ้น 253 หน่วย

ตอนนี้เขามีพลังงานทั้งหมด 298 หน่วย

—

ชื่อ:ซูหนิง

ศิลปะการต่อสู้:

กลยุทธ์สายลมฤดูใบไม้ผลิ (ขอบเขตมนุษย์ ด่านที่เจ็ด: ขอบเขตสภาวะจิตใจ)+

กลยุทธ์เพาะกายต้นกำเนิดลมหายใจ (ขอบเขตสมบูรณ์แบบ)

วิชามีดพายุ (ขอบเขตสมบูรณ์แบบ)

วิชาธนูขนนกเบา (ระดับเริ่มต้น) +

พลังงานที่มีอยู่: 298 หน่วย

—

ด้วยพลังงานที่สะสมเพียงพอซูหนิงเริ่มส่งเสริมทักษะภายในของเขา

—

ใช้พลังงาน 200 หน่วยเพื่อพัฒนากลยุทธ์ กลยุทธ์สายลมฤดูใบไม้ผลิ?

ใช่/ไม่ใช่

—

" ใช่ "

ซูหนิงคลิกใช่

เช่นเดียวกับเมื่อเขาก้าวเข้าสู่ขอบเขตสภาวะจิตใจ ซูหนิงรู้สึกวิงเวียนในใจก่อนจะรู้สึกมีญาณทิพย์เหมือนคลื่นลูกใหญ่

แม้ว่าเขาจะยังไม่สามารถมองเห็นภายในร่างกายของเขาได้ แต่ซูหนิงก็สามารถสัมผัสทุกรายละเอียดในร่างกายของเขาได้

ซูหนิงตบไปข้างหน้า ทำให้เกิดเสียงอู้อี้ในอากาศ

'ความก้าวหน้าของข้าจากขอบเขตสภาวะจิตใจไปสู่ขอบเขตเจตจำนงทำให้ข้ารู้สึกไวขึ้นเป็นหลัก'

ซูหนิงรู้สึกว่าร่างกายของเขาเปลี่ยนไป 'ความไวของข้าต่อพลังปราณภายในและความชำนาญในการจัดการร่างกายของข้าเพิ่มขึ้นอีกครั้ง ก่อนหน้านี้ ข้าทำได้แค่ใช้วิธีกระตุ้นแรงอย่างง่าย ๆ เช่น การระเบิด การฉีกขาด และการกดขี่ แต่ตอนนี้ ข้าสามารถใช้พลังหมุนวน เพิ่มพลังและความพินาศของมันได้'

'นอกจากนี้ความสามารถในการป้องกันของข้าก็ดีขึ้นเช่นกัน ยิ่งกว่านั้น พลังงานสำรองปราณภายในที่สูงของข้าจะทำให้ข้ามีพละกำลังอยู่เสมอ ด้วยผิวที่แข็งของข้า ข้าสามารถป้องกันความเสียหายส่วนใหญ่ที่ร่างกายของข้าสามารถเผชิญได้ และทำให้ข้าสามารถเผชิญหน้ากับศัตรูที่แข็งแกร่งกว่าได้ ! '

การพัฒนาความแข็งแกร่งของเขาได้เพิ่มความมั่นใจให้กับซูหนิงอีกครั้ง

ด้วยทักษะภายนอกของขอบเขตความสมบูรณ์แบบทั้งสองและความแข็งแกร่งของนักรบขอบเขตเจตจำนง ตอนนี้เขาแข็งแกร่งกว่าหานหูเซียว

'ถ้า ปรมาจารย์หอศิลปะการต่อสู้หาน สามารถจัดการกับสถานการณ์ในอดีตได้ มันก็ไม่น่าจะเป็นปัญหาสำหรับข้าในตอนนี้'

ซูหนิงมั่นใจว่าเขาสามารถป้องกันตัวเองจากวิกฤตที่หอศิลปะการต่อสู้เงาจันทราจะต้องเผชิญในไม่ช้า

' ข้าได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นขั้นที่แปดของขอบเขตมนุษย์ และตอนนี้ข้าอยู่ห่างจากขอบเขตมนุษย์ขั้นสุดท้ายเพียงขั้นตอนเดียว ขั้นที่เก้าของขอบเขตมนุษย์: ขอบเขตวิญญาณ ! '

ซูหนิงรู้สึกค่อนข้างเต็มไปด้วยอารมณ์

ขอบเขตที่เขาปรารถนาจะบรรลุได้ในอดีต ปัจจุบันอยู่ห่างจากเขาเพียงก้าวเดียว

'มาดูกันว่าต้องใช้พลังงานมากแค่ไหนในการก้าวไปสู่ขอบเขตวิญญาณ'

ซูหนิงคลิกที่เครื่องหมาย "+" ข้าง กลยุทธ์สายลมฤดูใบไม้ผลิ

—

ใช้พลังงาน 300 หน่วยเพื่อพัฒนากลยุทธ์ กลยุทธ์สายลมฤดูใบไม้ผลิ?

ใช่/ไม่ใช่

—

"ใช่."

ซูหนิงลองแล้ว

—

พลังงานไม่เพียงพอ ความก้าวหน้าล้มเหลว

—

ซูหนิงกำลังทดสอบเพื่อดูว่าจะเกิดอะไรขึ้น

'พลังงาน 300 หน่วยดูเหมือนจะไม่มาก'

ทุกวันนี้ เมื่อขอบเขตของเขาพัฒนาขึ้นและในขณะที่เขาแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ซูหนิงก็พบว่ามันง่ายกว่าที่จะได้รับพลังงานจำนวนมหาศาล

'มันค่อนข้างง่ายที่จะก้าวไปสู่ขอบเขตวิญญาณ ตราบใดที่ข้ามีพลังงานเพียงพอ แต่ถ้าข้าต้องการก้าวไปสู่ขอบเขตแห่งความว่างเปล่า มันคงลำบากพอควร '

ก่อนหน้านี้ซูหนิงได้เรียนรู้เกี่ยวกับความก้าวหน้าสู่ขอบเขตแห่งความว่างเปล่าจาก เว่ยฉางชิง

มีความแตกต่างอย่างมากระหว่างขอบเขตมนุษย์กับขอบเขตแห่งความว่างเปล่า

เท่าที่ทักษะภายในของขอบเขตมนุษย์และม้วนคัมภีร์ลับของขอบเขตแห่งความว่างเปล่านั้นเกี่ยวข้องกัน ทั้งสองมีความคล้ายคลึงกันในด้านพื้นฐาน ทั้งสองเป็นวิธีการฝึกฝนที่อนุญาตให้บุคคลหนึ่งสามารถฝ่าฟันจากขอบเขตหนึ่งไปยังอีกขอบเขตหนึ่งได้

อย่างไรก็ตาม ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญระหว่างประเภทของทักษะภายในของขอบเขตมนุษย์ที่มีอยู่ ไม่ว่าทักษะภายในประเภทใด พวกเขาก็มีทั้งข้อดีและข้อเสียของตัวเอง หลังจากฝึกฝนทักษะภายในแล้ว ก็ไม่มีอะไรแตกต่างกันมากนัก คล้ายกับตำราเรียนในหลักสูตรเดียวกัน

แต่ม้วนคัมภีร์ลับของขอบเขตแห่งความว่างเปล่านั้นแตกต่างออกไป จากคำกล่าวของ เว่ยฉางชิง ม้วนคัมภีร์ลับของขอบเขตแห่งความว่างเปล่านั้นเกี่ยวข้องกับระดับพลังที่สูงกว่า และมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญในด้านคุณภาพระหว่างม้วนคัมภีร์ลับประเภทต่างๆ

ม้วนคัมภีร์ลับของขอบเขตแห่งความว่างเปล่าคุณภาพสูงมีขีดจำกัดที่สูงกว่าและจะช่วยให้ผู้ปฏิบัติงานมีความสามารถในการต่อสู้ที่แข็งแกร่งขึ้น

ม้วนคัมภีร์ลับของขอบเขตแห่งความว่างเปล่าคุณภาพต่ำไม่เพียงแต่จำกัดขอบเขตเท่านั้น แต่ยังทำให้ผู้ฝึกหัดไม่สามารถไปถึงความแข็งแกร่งของนักรบระดับปานกลางในขอบเขตเดียวกันได้

ซูหนิงมีแผงศิลปะการต่อสู้และเขามีความคาดหวังสูงในตัวเอง แน่นอนว่าเขาต้องการม้วนคัมภีร์ลับของขอบเขตแห่งความว่างเปล่าคุณภาพสูง

อย่างไรก็ตาม ความเป็นจริงก็โหดร้าย แม้แต่ม้วนคัมภีร์ลับของขอบเขตแห่งความว่างเปล่าคุณภาพต่ำก็ไม่สามารถหาได้จากนักรบระดับมนุษย์ธรรมดา

ซูหนิงไม่มีทางติดต่อกับม้วนคัมภีร์ลับของขอบเขตแห่งความว่างเปล่า

'ข้าสามารถก้าวไปได้ทีละก้าวเท่านั้น'

ซูหนิงรู้ว่ามันต้องใช้โชคสำหรับเขาที่จะได้รับม้วนคัมภีร์ลับของขอบเขตแห่งความว่างเปล่า

'มาฝึกเคล็ดวิชาลับของขอบเขตแห่งความว่างเปล่าที่ปรมาจารย์หอหานมอบให้ข้าก่อน'

ซูหนิงวางหนังสือเก่าที่มีจุดด่างอยู่บนโต๊ะและเช็ดพื้นผิวเบา ๆ

ผิวของหนังสือเก่าสลักคำว่า " หมัดน้ำขึ้นน้ำลง"

'หมัดน้ำขึ้นน้ำลง'

นี่เป็นวิชาลับของขอบเขตแห่งความว่างเปล่าที่หานหูเซียวมอบให้เขา

' อะไรคือความแตกต่างระหว่างวิชาลับของขอบเขตแห่งความว่างเปล่ากับทักษะภายนอกของขอบเขตมนุษย์ ? '

ซูหนิงเต็มไปด้วยความคาดหวัง

เขายกหน้าหนังสือขึ้นและเริ่มพลิกดู

สิ่งที่ซูหนิงต้องทำตอนนี้คือการเรียนรู้แก่นแท้ของหมัดน้ำขึ้นน้ำลง และแกะสลักไว้บนแผงศิลปะการต่อสู้ของเขา