บทที่ 97: การปรากฏตัวของสิบเก้า สุนัขนรก

【คุณได้รับชิ้นส่วนเคียวศพ!】

โจวเฉียงได้รับการแจ้งเตือน

เมื่อหัวของมันพังยับเยิน เคียวศพ ตัวนี้ก็ตายอย่างไม่ต้องสงสัย

ในขณะนี้ ซอมบี้ตัวอื่น ๆ กำลังรวบรวมอยู่รอบ ๆ

ความโกลาหลที่นี่ทำให้ซอมบี้บนถนนสายนี้ตื่นตระหนก และพวกมันก็วิ่งเข้ามาโดยไม่สนใจโลก

ซอมบี้น่ากลัวจริงๆ

เสียงรบกวนใด ๆ สามารถก่อตัวเป็นฝูงซอมบี้ซึ่งนำไปสู่กระแสซอมบี้

"กระจายตัว"

โจวเฉียงเป็นผู้นำในการดำเนินการ

เขาหันหัวสุนัขอ้าปากและกัด

"ฉีกขาด!"

เมื่อเปิดใช้งานทักษะ ปากของ โจวเฉียงก็กลายเป็นมอเตอร์ความเร็วสูง

“แครก แคร็ก แคร็ก…”

หัวซอมบี้แหลกละเอียดทีละตัว

สำหรับ โจวเฉียงความรู้สึกไม่ต่างจากการเล่นตีตัวตุ่น

ปากของเขากวาดไปและหัวของซอมบี้ก็แตกและล้มลง

เส้นทางนองเลือดภายใต้การนำของ โจวเฉียงมุ่งตรงออกจากเมือง

เขาทะลวงผ่านถนนหลายสายอย่างแรง

ซอมบี้จำนวนนับไม่ถ้วนล้มลง แต่ก็ยังมีซอมบี้ที่ล้นหลามเข้ามาไม่ขาดสาย

โจวเฉียงรีบออกจากเมือง ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยการปนเปื้อนของเหลวสีดำของซอมบี้

สุนัขนรก สิบเก้าตัวที่ติดตามเขาก็เหมือนกัน

ฝูงสุนัขนรกสิบเก้าตัวที่โหดเหี้ยมและโอ่อ่า ดูเหมือนสุนัขชั่วร้ายที่พุ่งออกมาจากขุมนรก

"สดชื่น!"

การสังหารรอบหนึ่งทำให้ โจวเฉียงรู้สึกชัดเจน

อย่างไรก็ตาม เขายังคงพบว่ามันยากที่จะชินกับความรู้สึกแปลกปลอมในปากของเขา

เขาอ้าปากกว้างโดยสัญชาตญาณแล้วกัด

ดูลิ่มเลือดและเศษกระดูกที่สั่นออกจากปากของเขา

โจว เฉียง: "… "

โชคดีที่เขาไม่อาเจียน

ล่าถอย!

โจวเฉียงเป็นคนแรกที่รีบเข้าไปในห้องโดยสารของโดรนที่จอดอยู่

สุนัขนรก สิบเก้าตัวตามมาในเวลาเดียวกัน

“คืนสติ!”

จิตสำนึกของ โจวเฉียงแยกออกจาก สุนัขนรก หมายเลข 2 และกลับสู่ร่างเดิมในโรงแรม

"ถุ่ย!"

โจวเฉียงเปิดปากของเขาโดยสัญชาตญาณ

อืม ความรู้สึกของสิ่งแปลกปลอมหายไปแล้ว

เขาเปิดนาฬิกาอัจฉริยะส่วนตัวของเขา และ โจวเฉียงก็พบตำแหน่งที่ใกล้ที่สุด

คนที่ส่งข้อความชื่อหวังเค่อ

เขายังให้ข้อมูลเกี่ยวกับ เคียวศพ

หลายชั่วโมงต่อมา โจวเฉียงตัดสินใจส่งข้อความไปถามเผื่อว่าเขาเดินทางโดยเปล่าประโยชน์

“เคียวศพยังอยู่หรือเปล่า?”

โจวเฉียงส่งข้อความ

หวังเค่อตอบกลับเกือบจะในทันที: "หัวหน้า มันยังอยู่ที่นั่น ผมเฝ้าดูมันอยู่"

เป็นเวลาหลายชั่วโมง อีกฝ่ายหนึ่งเหนียวแน่นจริงๆ

"คุณเจ๋งมาก!"

โจวเฉียงส่งข้อความ

หวังเค่อยิ้ม แสดงรอยยิ้มไร้เดียงสา: "นี่คือข้าวและน้ำที่มีขา ผมไม่กล้าผิดพลาด ถ้าคุณมาและไม่เห็น เคียวศพ ข้าวและน้ำของผมจะไม่บินหนีไปได้อย่างไร"

คำพูดนี้ดูเหมือนไม่มีใครคัดค้าน

ข้าวกับน้ำมีขา คำพรรณนานี้ เหมาะทีเดียว.

“คุณออกจากตำแหน่งได้แล้ว ส่วนข้าวและน้ำ หาจ้าวอิง ฉันลงทะเบียนให้คุณแล้ว”

โจวเฉียงประเมินพลังของข้าว 100 ปอนด์และน้ำ 20 ลิตรต่ำเกินไป

หวังเค่อยิ้มและพูดว่า "ตกลง หัวหน้า"

เขาวางสาย

โจวเฉียงควบคุมโดรนส่งของด่วนทันทีเพื่อบินขึ้นและบินไปยังตำแหน่งของหวังเค่อ

จากที่นี่ไปยังจุดของหวังเค่อ แม้จะอ้อมไปหน่อย แต่โดรนสามารถบินเป็นเส้นตรงได้ ดังนั้นจึงไม่ไกล

ประมาณห้าสิบกิโลเมตร

ประมาณสิบนาทีต่อมา โดรนก็มาถึง

นี่เป็นตลาดเล็ก ๆ ที่สร้างขึ้นจากบ้านจำนวนมากที่สร้างโดยหมู่บ้านใกล้เคียงตามริมถนน

จำนวนซอมบี้ไม่มากนัก มันอาจจะเคยมีนักรบพันธุกรรมมาเยือนมาก่อน

ตลาดเช่นนี้เป็นเป้าหมายที่ชื่นชอบของผู้รอดชีวิต

เสบียงมีไม่มาก แต่ซอมบี้ก็มีจำนวนน้อยเช่นกัน และพวกมันก็กระจัดกระจาย

อดีตไม่ต้องพูดถึง

แม้กระทั่งตอนนี้ มันยังคงเป็นเป้าหมายที่ผู้รอดชีวิตชื่นชอบ

“โอนสติ!”

จิตสำนึกของ โจวเฉียงย้ายไปที่ สุนัขนรก หมายเลข 2 อีกครั้ง

ขณะที่เขาเพิ่งแยกตัวออกมาไม่นาน โจวเฉียงก็ปรับตัวได้ทันที

นำ สุนัขนรก สิบเก้าตัวออกจากห้องโดยสาร พวกมันรีบเร่งอย่างบ้าคลั่ง

จำนวนซอมบี้ที่นี่ไม่สูงนักและไม่ได้ขัดขวางเส้นทางของ โจวเฉียง

วิ่งผ่านซอมบี้ตัวต่อตัว ซอมบี้เหล่านี้ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองและยังคงจมอยู่ในการพเนจรตามสัญชาตญาณของพวกมัน

พวกมันไม่สนใจ สุนัขนรก ที่ปรากฏตัว

ไม่กี่นาทีต่อมา

โจวเฉียงเห็น เคียวศพ ในลานบ้านไร่

ลานนี้มีกำแพงสูง และประตูเหล็กที่ทางเข้าถูกล็อค

ดูเหมือนว่า เคียวศพ นี้เป็นผลมาจากวิวัฒนาการทางพันธุกรรมหลังจากที่คนในบ้านนี้ติดเชื้อ

เคียวศพ ถือได้ว่าน่าเกรงขาม

ผู้รอดชีวิตจะไม่กล้ายั่วยุโดยปราศจากความมั่นใจอย่างเต็มที่

อย่างไรก็ตาม ในลานนี้ ระวังหน่อย อย่ายั่วยุ การมีอยู่ของมันจะไม่ส่งผลกระทบต่อผู้รอดชีวิตที่ปล้นเสบียงที่นี่

"จู่โจม!"

โจวเฉียงจะไม่สุภาพ

เขาออกคำสั่งและเป็นผู้นำในการวิ่งและกระโดด

ความสามารถในการกระโดดของสุนัขนรกไม่ใช่เรื่องตลกอย่างแน่นอน”

“พวกมันกระโจนขึ้นไปบนกำแพงสูงสองเมตรอย่างง่ายดาย

สุนัขนรก สิบเก้าตัวปรากฏขึ้นบนกำแพงในเวลาเดียวกันเป็นภาพที่น่าตื่นตาตื่นใจอย่างยิ่ง

หากมีมนุษย์อยู่ในลานบ้าน พวกเขาคงจะสิ้นหวัง

โจวเฉียงสังเกตเห็น เคียวศพ อยู่ข้างในทันที ซึ่งในทางกลับกันก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติของ สุนัขนรก เหล่านี้ด้วย

"แฮ่..."

เสียงร้องอันน่าสะพรึงกลัวดังขึ้นเหมือนเป็นการเตือน

ฮะ.

โจวเฉียงออกคำสั่ง: "โจมตีด้วยกัน"

รูปแบบการต่อสู้ของ สุนัขนรก นั้นดุร้ายและไม่กลัวความตาย

ภายใต้คำสั่งของ โจวเฉียงพวกมันกระโดดลงจากกำแพง

พวกมันลงมาอย่างเบาและเงียบ และวินาทีต่อมาพวกมันก็พุ่งเข้าหาเคียวศพ

โจวเฉียงยืนอยู่บนยอดกำแพง

แน่นอน เมื่อเขาพูดว่า 'โจมตีด้วยกัน' มันไม่ได้รวมถึงเขาด้วย

เขาเพียงแค่เฝ้าดูเคียวศพอย่างเฉยเมย โดยรู้ว่าการกำจัดมันในครั้งนี้อาจมีค่าใช้จ่าย

ทั้งที่มีจำนวนมากกว่า เคียวศพ ก็ยังเป็นไปไม่ได้ที่จะกำจัดมันโดยไม่สูญเสีย

"แฮ่..."

สุนัขนรก ส่งเสียงคำราม พวกมันทั้ง 19 ตัวกระโจนเข้าใส่ เคียวศพ อย่างรวดเร็ว

เคียวศพ เริ่มแกว่งเคียวกระดูกทันที จากนั้นเริ่มหมุน ก่อตัวเป็นพายุเคียวกระดูกทรงกลม

ไอ้สารเลวนี้ใช้ท่าไม้ตายตั้งแต่เริ่มต้น

พายุหมุนเฉือน.

ถือได้ว่าเป็นการเคลื่อนไหวขั้นสูงสุดของ เคียวศพ แกว่งเคียวกระดูก หมุนอย่างบ้าคลั่ง ใครก็ตามที่เข้าใกล้จะตาย

แต่คราวนี้ คู่ต่อสู้ของมันไม่ใช่ซอมบี้ธรรมดา

แต่ สุนัขนรก ซึ่งเป็นซอมบี้กลายพันธุ์อันดับสอง

ความแกร่งของกระดูกและกล้ามเนื้อไม่เท่ากัน

สุนัขนรกตัวแรกที่กระโจนเข้าใส่นั้นค่อนข้างโชคร้าย เคียวกระดูกภายใต้การหมุนด้วยความเร็วสูงนั้นมีพลังทำลายล้างที่น่าสะพรึงกลัว

จริง ๆ แล้ว มันถูกตัดในแนวทแยงจากคอด้วยใบมีดของเคียวกระดูก จากนั้นก็ตัดไปที่ท้องส่วนหน้า

การฟันครั้งนี้เกือบจะผ่าครึ่ง

แต่การเสียสละของมันนั้นคุ้มค่า พายุเคียวช้าลงด้วยการต้านทานของร่างกายนี้ พายุเคียวของ เคียวศพ ก็หยุดลง

ก่อนที่มันจะหมุนตัวอีกครั้ง สุนัขนรก หลายตัวกระโจนเข้าใส่มัน

การฉีกขาดและการกัดอย่างบ้าคลั่งเริ่มต้นขึ้น”

เลือดและเนื้อไหลอาบไปทั่ว ทำให้ โจวเฉียงรู้สึกเจ็บปวดในนามของอีกฝ่าย

ไม่นะ.

มันเป็นซอมบี้ มันไม่มีเส้นประสาทความเจ็บปวด แล้วมีอะไรให้เจ็บปวด?

โจวเฉียงมองดูด้วยความยินดี

เพียงครู่เดียว เคียวศพ ก็แทบจะกลายเป็นโครงกระดูก

"กร็อบ!"

ด้วยเสียง เคียวกระดูกที่เชื่อมต่อกับสะบักของมันถูกกัดโดยสุนัขนรก

เหมือนปฏิกิริยาลูกโซ่

สุนัขนรก กัดลงทีละตัวและหักกระดูกของมันอย่างต่อเนื่อง

สุดท้ายก็เหลือแต่หัว

สุนัขนรกอ้าปากกว้างและขยี้หัว

【คุณได้รับชิ้นส่วนเคียวศพ!】

ด้วยการรุมของ สุนัขนรก เคียวศพ ถูกฆ่าอย่างสมบูรณ์แบบ

หนึ่งต่อหนึ่ง

แต่ โจวเฉียงก็ไม่แพ้ใคร

อย่างไรก็ตาม เขารู้สึกอิจฉาในความแข็งแกร่งของเคียวศพ

ถ้าเขาสามารถสร้าง เคียวศพ และนำมันเข้าสู่สนามรบได้ พลังของพายุเคียว สามารถกวาดถนนได้

ซอมบี้จะตายกี่ตัวถ้ามันหมุนไม่กี่รอบ?

"ตอนนี้มีชิ้นส่วนอยู่ 5"

ครึ่งทางเพื่อปลดล็อก

มีผู้รอดชีวิตให้ข้อมูล ใช้เวลาไม่นาน

แค่สองสามวันเอง

เมื่อมองดูสุนัขนรกที่บาดเจ็บสาหัส นัยน์ตาของโจวเฉียงแสดงท่าทีไม่เต็มใจ

ท้ายที่สุดมันได้รับบาดเจ็บสาหัสเพราะเขา

"คนมีเมตตาเป็นทหารไม่ได้"

ด้วยจิตใจที่แข็งกระด้าง โจวเฉียงออกคำสั่งให้ทำลาย

นี่เป็นครั้งแรกที่ โจวเฉียงใช้คำสั่งนี้

เพียงแค่เห็นสุนักนรกที่บาดเจ็บสาหัสตัวนี้ก็ละลายหายไปอย่างลึกลับราวกับไอศกรีมภายใต้แสงแดดที่แผดเผา กลายเป็นแอ่งเลือดในพริบตา

สุนัขนรก หายไปจากโลกนี้ตามคำสั่งของ โจวเฉียง

ความสามารถของนั้นยอดเยี่ยมมาก

มันสามารถสร้างคุณและทำลายคุณได้ พลังการควบคุมนี้แข็งแกร่งมาก

โจวเฉียงก็ตกตะลึงเมื่อเห็นกองเลือดนี้เช่นกัน

"ไปกันเถอะ!"

เมื่อได้สติกลับคืนมา โจวเฉียงก็สงบอารมณ์ลงและสั่งให้สุนัขนรกล่าถอย

...

หมู่บ้านถัง

นี่คือตำแหน่งที่ เฉินหนิง จัดหาให้ ซึ่งเป็น เคียวศพ

การกำจัดเตียวศพนี้ โจวเฉียงจะมีชิ้นส่วนของเคียวศพหกชิ้น ทำให้เขาเข้าใกล้การปลดล็อคไปอีกก้าวหนึ่ง"

"เสียงโดรนลงจอดในทุ่งนอกหมู่บ้านถัง

ไม่กล้าเข้าใกล้

โจวเฉียงออกจากห้องโดยสารและมองขึ้นไปที่หมู่บ้านถัง ที่อยู่ห่างไกล

หมู่บ้านถังค่อนข้างใหญ่ เป็นหมู่บ้านใหญ่ที่มีประชากรเกือบสามพันคน

"ไปกันเถอะ!"

โจวเฉียงเริ่มวิ่งอย่างดุเดือด

ในสนามนี้ ความเร็วของ สุนัขนรก ถูกปลดปล่อยออกมา

อวาตารที่ โจวเฉียงควบคุมอยู่ในขณะนี้คือ สุนัขนรก ที่ได้รับการเสริมประสิทธิภาพอย่างสมบูรณ์ ความเร็วของมันสามารถสูงถึง 80 กิโลเมตรต่อชั่วโมง มันกลายเป็นเงาดำในสนามและหายไปในทันที

สุนัขนรก ที่ตามมาไม่สามารถติดตามได้

ครู่ต่อมา โจวเฉียงก็มาถึงหมู่บ้านถัง

ซอมบี้ของหมู่บ้านถัง ยังคงอยู่ที่นั่น แสดงว่ายังไม่มีใครมาเยือนสถานที่นี้

ที่ทางเข้าหมู่บ้านมีซอมบี้สองสามตัวเดินไปมา

ซอมบี้แก่ ซอมบี้เด็ก...

โจวเฉียงคุ้นเคยกับสถานที่ดังกล่าว

หลังจากรอครู่หนึ่ง สุนัขนรก ทั้งสิบเจ็ดตัวที่อยู่ข้างหลังเขาก็มาถึงเช่นกัน

การพุ่งอย่างบ้าคลั่งแบบนี้ไม่มีผลกับพวกมัน

พวกมันจ้องมองซอมบี้ตรงหน้า น้ำลายไหลออกมาจากปาก ดูดุร้าย

เคียวศพ อยู่ที่ลานด้านหน้าห้องโถงบรรพบุรุษในใจกลางหมู่บ้าน

โจวเฉียงไม่ใช่ผู้รอดชีวิตอีกต่อไป เขาไม่จำเป็นต้องระมัดระวัง ไม่จำเป็นต้องปีนกำแพงและขึ้นไปบนหลังคา

"ไป!"

โจวเฉียงรีบเข้าไปในหมู่บ้านก่อน

ซอมบี้หนุ่มสองสามตัวมาพบเขาแบบต่อหน้า โจวเฉียงไม่สนใจพวกมัน ดังนั้นเขาจึงรีบวิ่งผ่านพวกมันไป

แต่พี่น้องสุนัขนรกที่ติดตามเขากลับไม่มีความปราณีเช่นนี้

"โพล๊ะ!"

หัวแตกเป็นเสี่ยง ๆ พวกมันไม่แสดงความเมตตาใด ๆ จัดการหัวของซอมบี้หนุ่มเหล่านี้ในคราวเดียว

โจวเฉียงหันศีรษะไปมอง รู้สึกเจ็บแปลบในใจ

โหดร้ายเกินไป

หมู่บ้านเล็ก ๆแห่งนี้ไม่แม้แต่จะดึงดูดสายตาของ โจวเฉียง

"โพล๊ะ!"

เขาเปิดปากของเขาและพุ่งผ่านไป ทำให้หัวของซอมบี้แตกเป็นเสี่ยงๆ

ตอนนี้ โจวเฉียงเป็นกองกำลังที่ต้องคำนึงถึง เขาไม่สนใจซอมบี้เจ้าถิ่นเหล่านี้ เขาสามารถกัดตามใจชอบ

ถนนเต็มไปด้วยซากซอมบี้

รวมทั้ง โจวเฉียงมี สุนัขนรก สิบแปดตัว และความเสียหายที่พวกมันสามารถสร้างได้นั้นยิ่งใหญ่มาก

เมื่อเทียบกับผู้รอดชีวิตหรือนักรบพันธุกรรม

เมื่อพวกมันฆ่าซอมบี้ พวกมันระมัดระวังอยู่เสมอ กลัวที่จะดึงดูดความสนใจของซอมบี้

แต่ โจวเฉียงแตกต่างออกไป

ต่างบทบาท ต่างสไตล์ ต่างกรรมต่างวาระ

ในไม่ช้า ซอมบี้ในหมู่บ้านก็เริ่มปั่นป่วน

และความโกลาหลที่เกิดจาก โจวเฉียงและ สุนัขนรก ก็ดึงดูดความสนใจของทีมของ เฉินหนิง ซึ่งไม่เคยจากไป

หลังจากรายงานเกี่ยวกับ โจวเฉียงแล้ว เฉินหนิง ก็ไม่ได้จากไป

แต่เขาอยู่บนเนินเขาเล็ก ๆ นอกหมู่บ้านถังเฝ้าดูหมู่บ้าน

เขาอยากรู้อยากเห็นมาก จุดประสงค์อะไรที่ทำให้ โจวเฉียงต้องการรู้ตำแหน่งของ เคียวศพ เหล่านี้ เพื่อการล่างั้นเหรอ?

แค่นี้ก็สามารถอธิบายได้ชัดเจนแล้ว

มีอีกเหตุผลหนึ่งที่จะอยู่ต่อ เฉินหนิงต้องการทำความรู้จักกับโจวเฉียง

ในนิคมนี้ ใครจะไม่รู้ว่า โจวเฉียงเป็นเจ้าพ่อรายใหญ่? การทำความรู้จักกับผู้ประกอบการรายใหญ่นั้นมีประโยชน์และไม่เป็นอันตรายต่อพวกเขา

เดิมที เขาไม่ได้สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงในหมู่บ้านถังแต่การจลาจลของซอมบี้ที่เกิดจากการเร่งรีบของ โจวเฉียงนั้นยากที่จะเพิกเฉย

เขาสังเกตเห็นความผิดปกติในวินาทีแรก

"เกิดอะไรขึ้น?"

"มีใครมาถึงและค้นพบ เคียวศพ หรือไม่"

“ไอ้บ้า เราเป็นคนแรกที่เจอมัน”

"ใครบังอาจฆ่า เคียวศพ ตัวนี้ อย่าหาว่าพวกเราหยาบคาย"

"ฉันกล้าที่จะต่อสู้กับพวกเขาจนตาย"

สมาชิกในทีมต่างก็กังวล

ข้าวร้อยกิโลกรัมกับน้ำยี่สิบลิตรที่กำลังจะสูญหายไปหรือ? เฉินหนิงยืนขึ้นและมองผ่านกล้องโทรทรรศน์

เขาไม่พบร่องรอยของผู้รอดชีวิตคนอื่นๆ

"ส่งโดรนตรวจสอบ"

เฉินหนิงกล่าว

โดรนเป็นหนึ่งในอุปกรณ์ที่จำเป็นสำหรับทีมขาออก เป็นอาวุธที่ทรงพลังในการต่อสู้กับซอมบี้

การรู้จำนวนและประเภทของซอมบี้ล่วงหน้าคือการรับประกันชัยชนะ

โดรนขนาดเล็กในทีมบินออกไปอย่างเงียบ ๆ และบินไปที่หมู่บ้านถัง

ไม่นานโดรนก็ส่งภาพกลับมา

“น่าแปลกที่ไม่มีผู้รอดชีวิตเลย”

"ไม่มีรถของผู้รอดชีวิตหรืออะไรอยู่รอบๆ"

"กัปตัน ตรวจไม่พบโดรนของผู้รอดชีวิตรายอื่น"

"ซอมบี้กำลังก่อกวนและรวมตัวกันไปที่ห้องโถงบรรพบุรุษ"

ผู้ควบคุมโดรนรายงานอย่างรวดเร็ว

เฉินหนิงและคนอื่นๆ ขมวดคิ้ว

ไม่มีผู้รอดชีวิต? ถ้าไม่มีผู้รอดชีวิต ซอมบี้จะบ้าดีเดือดได้อย่างไร?

"เอ๊ะ!"

ทันใดนั้น คนที่ควบคุมโดรนส่งเสียงประหลาดใจ เขารีบปรับโดรนและหลังจากซูมเข้าไปในเลนส์ ดวงตาของเขาก็เบิกกว้าง: "เวรแล้ว!"

"พระเจ้า ฝูงสุนัขนรก"

“กัปตัน สุนัขนรกสิบแปดตัว”

ฟังก์ชั่นล็อคเป้าหมายของโดรนกำหนดจำนวนของ สุนัขนรก ได้อย่างรวดเร็ว

ตัวเลขนี้ทำให้เขารู้สึกเย็นไปทั่วหลัง

ด้วยเสียงกรีดร้องของชายคนนี้ เฉินหนิงและคนอื่นๆ ก็มารวมตัวกัน

บนหน้าจอเสมือน มี สุนัขนรก ฝูงหนึ่งปรากฏตัวขึ้น พวกมันวิ่งอย่างบ้าคลั่งในหมู่บ้าน ปากของพวกมันเปิดและปิดตลอดเวลา และทุกครั้งที่หัวของซอมบี้ถูกกัดและแตกเป็นเสี่ยงๆ"

“พวกมันเป็นเหมือนเครื่องบดเนื้อ ฆ่าซอมบี้ทุกตัวที่เดินผ่าน

ฉากนี้ทำให้เฉินหนิงและคนอื่น ๆ เหงื่อเย็น

มันโหดร้ายเกินไป

ไม่น่าแปลกใจที่ซอมบี้ในหมู่บ้านถังเริ่มก่อการจลาจล เมื่อมีกลุ่มนักฆ่าอยู่รอบ ๆ ความสงบสุขของหมู่บ้านก็พังทลายลงอย่างแน่นอน

โดยทันที.

เฉินหนิงและทีมของเขาเริ่มเหงื่อตก

บัดซบ

แผนก่อนหน้านี้ของพวกเขาคือการโจมตีหมู่บ้านถัง

โชคดีที่แผนนี้ถูกยกเลิกเพราะพวกเขาต้องรายงาน เคียวศพ

มิฉะนั้น ถ้าพวกเขาพุ่งเข้ามาและเผชิญหน้ากับ สุนัขนรก สิบแปดตัว...

พวกเขาจะต้องถูกกวาดล้างอย่างแน่นอน

“ให้ตายเถอะ มีสุนัขนรกสิบแปดตัวอยู่ที่นี่ได้ยังไง”

“เราสำรวจดูก่อน ไม่มีอะไร”

ทุกคนหวาดกลัวหลังจากข้อเท็จจริง