บทที่ 92: ความโหดร้ายของทักษะผสม

ตลอดการตั้งถิ่นฐานของเมืองตะวันตก สถานการณ์ที่คล้ายกันเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง

หลายคนได้รับเครื่องหมายถูกสีแดงนี้

"เฒ่าหลิว คุณคิดว่านี่จะเป็นความจริงได้หรือไม่"

แม้จะคุยกันไปแล้วแต่ก็ยังมีคนแสดงความสงสัย

หลี่หราน ที่ได้รับข้อความได้ติดต่อ หลิวหงกวงเพื่อนที่ดีของเขาทันที

หลิวหงกวงเป็นวิศวกรไฟฟ้า

อายุเกือบหกสิบปี

ในขณะนี้ ใบหน้าที่ตื่นเต้นของเขาเปลี่ยนเป็นสี: "ทำไมมันไม่จริงล่ะ"

"ลองนึกถึงความแข็งแกร่งของเจ้าของกลุ่ม เขาสัญญาว่าจะให้ข้าวอุ่นเองและเขาก็มาส่ง"

"สำหรับเครื่องแกะสลักโลหะเก่าๆ เครื่องหนึ่ง เขายอมให้ข้าว 100 กิโลกรัม และน้ำ 60 ลิตร เท่าที่ใครจะหาได้"

“นี่คือพลังแบบไหนกัน?”

“ใครในนิคมมีความสามารถในการแจกข้าวได้หลายพันกิโลกรัม”

“ตราบใดที่เจ้าของกลุ่มกวักมือเรียก ก็จะมีคนพิเศษมากมายมาหาเขา เขาจำเป็นต้องเล่นกับชีวิตของเราเพื่อความบันเทิงหรือ?”

การกระทำของ โจวเฉียงในนิคม

หลิวหงกวงใช้เป็นตัวอย่าง อย่างต่อเนื่อง

ใครก็ตามที่มีสมองจะรู้ว่า โจวเฉียงไม่มีเวลามาเล่นกับคนอย่างพวกเขาใช่ไหม?

แต่ โจวเฉียงจะเป็นอย่างไรต่อไป?

พวกเขาคิดไม่ออก

แต่สิ่งที่พวกเขาได้จะมีค่าสำหรับเขา?

ผู้ที่เลือกโดย โจวเฉียงนั้นไม่ใช่คนโง่ พวกเขาเป็นส่วนหนึ่งของนักรบพันธุกรรมอย่างแน่นอน

โดยธรรมชาติแล้ว พวกเขารู้ว่ากำลังเผชิญกับโอกาสครั้งใหญ่

ภายใต้การวางแผนและจัดระเบียบอย่างมีระเบียบ

ใช้เวลารวบรวมเพียงวันเดียวก็เสร็จ

ในช่วงบ่าย.

ฟางโจวนำทีมทั้งหมด พร้อมด้วยบุคคลพิเศษที่คัดเลือกมามากกว่าห้าสิบคน คุ้มกันผู้คนกว่าสองร้อยคนออกจากนิคม

"ว้าว ฟางโจวแตกต่างออกไปจริงๆ เมื่อมีอาหาร ทีมของเขาก็ใหญ่ขึ้นทันที"

“จ้างเหยื่อมามากมาย ฟางโจวต้องวางแผนการใหญ่แน่ๆ”

"นักรบพันธุกรรมเกือบเจ็ดสิบคน นั่นเป็นพลังที่ค่อนข้างทรงพลัง"

"คนมากขึ้นหมายถึงซอมบี้มากขึ้นหรือไม่ บางทีพวกเขาอาจประเมินความสามารถของพวกเขาสูงเกินไป และทั้งทีมจะถูกซอมบี้ฆ่าตาย"

“ใช่ ถ้าพวกเขาเจอซอมบี้กลายพันธุ์ระดับสองหรือสาม พวกเขาจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพวกเขาตายได้อย่างไร”

แน่นอนว่าข่าวดังกล่าวไม่สามารถปกปิดได้

เพื่อปกปิดเจตนาที่แท้จริง นี่เป็นข้อแก้ตัวที่ ฟางโจว และคนอื่นๆ วางแผนไว้

วางแผนการใหญ่

พวกเขาใช้สิ่งนี้เพื่อหลอกลวงผู้คนในนิคม

หลายคนเฝ้าดูขณะที่ฟางโจวนำทีมออกไป ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความอิจฉาและอารมณ์เสีย

แม้แต่ผู้ถืออำนาจสูงสุดก็ดูเหมือนจะคิดว่า ฟางโจว กำลังนำหน้าตัวเอง

ยิ่งเคลื่อนไหวมากเท่าไหร่ ซอมบี้ก็จะยิ่งดึงดูดมากขึ้นเท่านั้น

ทีมเล็ก ๆ ที่ยอดเยี่ยมคือต้นแบบที่สามารถเติบโตได้ในยุคโลกาวินาศนี้

กลุ่มเล็ก ๆ ของนักรบพันธุกรรมหลายสิบคน เหยื่อสองถึงสามร้อยคน

ยังไม่เข้าตาผู้มีอำนาจ

โดยธรรมชาติแล้วพวกเขาไม่ได้คิดมากเกี่ยวกับเรื่องนี้

สามชั่วโมงต่อมา ฟางโจว และกลุ่มของพวกเขาก็มาถึง สวนทางใต้

ซอมบี้ที่นี่ถูก โจวเฉียงกำจัดไปนานแล้ว เหลือเพียงโครงกระดูกที่มีกลิ่นเหม็นนับไม่ถ้วน

“หัวหน้า เรามาแล้ว”

ฟางโจว ติดต่อ โจวเฉียงทันที

...

ภายในเมืองเทียนเว่ย

โจวเฉียงยุติการสื่อสาร

"ผู้มีความสามารถกลุ่มแรก ในที่สุดก็ได้มันมา"

รวมเป็นสองร้อยสามสิบเจ็ดคน

แต่ละคนได้รับการคัดเลือกโดย โจวเฉียงและแต่ละคนมีความสามารถทางเทคนิคที่โดดเด่นอย่างมาก

ในขณะนี้ โจวเฉียงไม่ต้องการคนธรรมดา

ตลอดกระบวนการทั้งหมด โจวเฉียงทำเพียงออกคำสั่งจากระยะไกล

เขาไม่จำเป็นต้องแสดงใบหน้าของเขาด้วยซ้ำ

สิ่งนี้ขึ้นอยู่กับชุดปฏิบัติการทั้งหมด

ความน่าเชื่อถือนำมาจากกลุ่มสวัสดิการและเครื่องแกะสลักโลหะสร้างภาพลักษณ์ของผู้มีอันจะกิน

สิ่งนี้ทำให้ โจวเฉียงเป็นที่รู้จักของผู้คน

เขามักจะให้รางวัลพวกเขาด้วยข้าวที่อุ่นด้วยตัวเอง เหมือนกับที่คนร่ำรวยให้ทิปสตรีมเมอร์ในอดีตด้วยทิปเป็นสิบเป็นร้อยล้าน ภาพลักษณ์ที่ร่ำรวยแบบนี้ทำให้ผู้คนรู้ว่าคุณไม่ได้ขาดแคลนเงิน

เมื่อผู้คนเห็นชื่อของคุณ พวกเขาจะจัดว่าคุณร่ำรวยโดยอัตโนมัติ

ด้วยภาพนี้ เมื่อ โจวเฉียงคัดเลือกคนเหล่านี้ ผลประโยชน์ที่สัญญาไว้จะถูกเชื่อและไว้วางใจโดยธรรมชาติ

เป็นเพราะพื้นฐานเหล่านี้เองที่ทำให้เรื่องนี้ดำเนินไปอย่างราบรื่น

เริ่มแรกค่ายตั้งอยู่รอบ ๆ สวนอุตสาหกรรม

ในอนาคตจะมีการขยายค่ายนี้

การให้อาหารพวกเขาไม่ใช่ปัญหาสำหรับ โจวเฉียงเลย

แต่สิ่งที่พวกเขาสามารถนำมาให้ โจวเฉียงได้คือผลตอบแทนร้อยเท่า พันเท่า หรือแม้แต่หมื่นเท่า

ข้อตกลงนี้ทำกำไรได้มาก

โจวเฉียงยืนอยู่หน้าหน้าต่างสูงจากพื้นจรดเพดาน พลางครุ่นคิดเงียบๆ พร้อมกับกอดอก

หลังจากนั้นไม่นาน โจวเฉียงก็เอนหลังลงบนเตียง

สติของเขาเปลี่ยนไปและปรากฏบนร่างของซอมบี้ไททันน้อย

เมื่อรู้สึกถึงพลังที่ส่งมาจากร่างกายของซอมบี้ไททันน้อย เลือดของเขาดูเหมือนจะเดือดพล่านในขณะนั้น

มันทำให้เขาตื่นเต้นและหงุดหงิดง่าย

โจวเฉียงยืนอยู่บนถนนอย่างเฉยเมย เหมือนยักษ์ตัวเล็ก ซอมบี้ไททันน้อยนั้นน่ากลัวมาก

สักครู่ต่อมา

ตามคำสั่งของ โจวเฉียงซอมบี้แมมมอธสวมชุดเกราะสีเงินแวววาว ถือโล่และดาบมารวมตัวกันรอบซอมบี้ไททันตัวน้อย

สมุนซอมบี้ตัวน้อยหลายร้อยตัวมารวมตัวกันในครึ่งชั่วโมง

เป้าหมายของ โจวเฉียงคือโรงพยาบาลประชาชนแห่งที่เจ็ด ซึ่งอยู่ตรงข้ามถนนสองสาย

ตามข้อมูลที่นำกลับมาโดยสุนัขนรกสิบตัว มีปูปรสิตอยู่ในลานจอดรถของโรงพยาบาลประชาชนที่เจ็ด

"ไปกันเถอะ!"

โจวเฉียงยกขาขึ้น

ก่อนหน้านี้ ยืนอยู่หน้าซอมบี้แมมมอธ เขารู้สึกเหมือนเป็นน้องชายคนเล็กเท่านั้น

แต่ตอนนี้ ด้วยสติของเขาในซอมบี้ไททันน้อย ซอมบี้แมมมอธดูเหมือนพี่น้องตัวน้อย

ไม่ต้องพูดถึงสวิฟต์ที่เล็กกว่า พวกมันเหมือนเด็กทารก

แค่ก้าวเดียวก็สองเมตรแล้ว

ซอมบี้แมมมอธทีละตัวหลีกทางให้ โจวเฉียงที่มีรูปร่างเหมือนยักษ์เดินนำไปก่อน

บนถนนทั้งเส้น ซอมบี้ตัวใหญ่นำกลุ่มซอมบี้หุ้มเกราะไปข้างหน้า

ฉากนั้นแปลกประหลาดมากจนทำให้ผู้คนพูดไม่ออก

กรงเล็บปีศาจบินผ่าน และภายใต้คำสั่งของ โจวเฉียงมันก็เกาะไหล่ของซอมบี้ไททันน้อย

เมื่อถึงเวลาที่พวกเขาอยู่ห่างจากโรงพยาบาลประชาชนหนึ่งถนน

สถานที่นี้ไม่ว่างเปล่าอีกต่อไป แต่เต็มไปด้วยซอมบี้จำนวนมาก

พวกมันอัดแน่น

เนื่องจากอยู่ใกล้โรงพยาบาลมากเกินไป ซอมบี้เหล่านี้จำนวนมากสวมเสื้อคลุมสีขาว และยังมีซอมบี้พยาบาลเดินไปมา

โจวเฉียงหมอบลงเล็กน้อย และขาของเขาก็งอมากขึ้น

กรงเล็บปีศาจทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า

วินาทีต่อมา โจวเฉียงเริ่มวิ่ง

"ตุ้บ ตุ้บ..."

เท้าขนาดใหญ่ของซอมบี้ไททันน้อยก้าวไปบนถนน ทำให้เกิดเสียงดังเป็นชุด

ซอมบี้ไททันน้อยที่วิ่งเร็วนั้นเหมือนกับรถบรรทุกที่ควบคุมไม่ได้

แต่นั่นไม่ใช่ทั้งหมด

“พุ่งชน!”

โจวเฉียงไม่ลังเลที่จะใช้ทักษะนี้

ในทันที

ความเร็วของไททันน้อยที่เร็วอยู่แล้วยิ่งเพิ่มขึ้นไปอีก

เมื่อไหล่ของมันลดลง การจู่โจมก็เริ่มขึ้น

ซอมบี้ที่หนาแน่นบนถนนถูกเงาขนาดใหญ่ปกคลุม

"ปัง!"

ซอมบี้ตัวหนึ่งกระเด็นปลิวว่อน กระดูกแตกเป็นเสี่ยงๆ

เงานั้นอาละวาดผ่านฝูงซอมบี้ แหวกเส้นทางที่เปื้อนเลือดในพริบตา

ซอมบี้จำนวนมากถูกกระแทกจนปลิวหรือแตกเป็นเสี่ยงๆ

แขนขานับไม่ถ้วนกระจัดกระจายอยู่บนถนน

"แฮ่แฮ่..."

ซอมบี้ที่นี่ตกอยู่ในสภาพคลุ้มคลั่งโดยไม่คาดคิด

พวกเขาล้อมรอบไททันน้อยทันทีภายใต้การควบคุมของ โจวเฉียงซึ่งเป็นผู้ร้ายหลัก

โจวเฉียงกำหมัดแน่น

เขายกมันขึ้นสูงแล้วตอกลงไปตรงๆ

ซอมบี้เงยหน้าขึ้น

สิ่งที่ต้อนรับมันคือกำปั้นขนาดใหญ่นี้

"แกร็ก!"

ด้วยเสียงกระดูกแตก ซอมบี้ตัวนี้ถูกทุบเป็นขนมพายจริงๆ

โจวเฉียงกะพริบตา

มันโหดร้ายเกินไป

ฉากนี้คนใจอ่อนคงไม่กล้าดู

เมื่อมองไปที่ซอมบี้ที่วิ่งเข้ามา โจวเฉียงก็ยกขาขึ้นและเตะออกไปอย่างแรง

พลังอันบ้าคลั่งทำให้ซอมบี้หลายตัวกลายเป็นลูกฟุตบอล

พวกเขาถูกเตะไปไกลกว่ายี่สิบเมตรและตกลงไปในกลุ่มซอมบี้อย่างแรง

โจวเฉียงกำหมัดแน่นราวกับกอริลลา จากนั้นก็ทุบลงมาอย่างบ้าคลั่ง

มันเหมือนกับการเล่นตีตัวตุ่นมากกว่า

ซอมบี้ที่อยู่รอบๆ ถูก โจวเฉียงทุบอย่างต่อเนื่องจนกระดูกของพวกมันแตกเป็นเสี่ยงๆ และกลายเป็นกองเนื้อ

ความรู้สึกพึงพอใจอย่างเหลือเชื่อ

โหดร้าย

เลือดสาด

"ฉับ!"

ในที่สุดแมมมอธก็มาถึง ขวานศึกยกขึ้นและฟันผ่าเหมือนผ่าแตงโม

ซอมบี้ธรรมดาที่อยู่ตรงหน้าพวกมันไม่มีโอกาศรอด

แถวของซอมบี้ถูกตัดหัว

แมมมอธเป็นเหมือนเครื่องบดเนื้อ ไม่ว่าพวกมันจะไปที่ไหน ซอมบี้ทั้งหมดก็ถูกทำลายลง

สวิฟต์ที่ตามมาเป็นเหมือนลิง เข้าใกล้ซอมบี้ทีละตัวอย่างว่องไว เหวี่ยงกรงเล็บอย่างบ้าคลั่ง ผ่าซอมบี้

ซอมบี้ตัวต่อตัวล้มลงกับพื้น แทบไม่มีตัวใดเล็ดรอดไปได้

พวกมันก้าวหน้าไปพร้อมกัน

และมาถึงถนนอย่างรวดเร็วซึ่งเป็นที่ตั้งของโรงพยาบาล

จำนวนซอมบี้ที่นี่หนาแน่นมากขึ้น

โจวเฉียงมองดูแล้วเดินไปที่ไฟถนนบนถนน

"อา!"

โจวเฉียงใช้ พุ่งชน กับไฟถนน

ร่างใหญ่ของไททันน้อยชนกับไฟถนนอย่างแรง

แรงของการชนครั้งนี้ไม่น้อยไปกว่าการชนกันของรถ

ไฟถนนเกิดเสียงโลหะแตกอย่างรุนแรง และ หักลง

โจวเฉียงจับไฟถนนที่หัก ออกแรงด้วยแขนของเขา และหักมันออกมา

เสาไฟถนนหนักหลายร้อยปอนด์กลายเป็นอาวุธของ โจวเฉียงในทันที

เขาก้าวไปข้างหน้า เล็งไปที่ซอมบี้ และเหวี่ยงเสาไฟถนน

มันเหมือนกับการเล่นกอล์ฟ

ซอมบี้มากกว่าหนึ่งโหลไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น และพวกมันก็ถูกโจมตี

กระดูกแตก

พวกมันถูกเสาไฟถนนกวาดไป

โจวเฉียงไม่หยุดแกว่งไปมาอย่างบ้าคลั่ง

ด้วยการแกว่งแต่ละครั้ง กระดูกของซอมบี้หลายสิบตัวแตกเป็นเสี่ยงๆ

ในขณะนี้ ไททันน้อยภายใต้การควบคุมของ โจวเฉียงเป็นเหมือนเทพเจ้าแห่งสงครามที่อยู่ยงคงกระพัน

มีซอมบี้มากมายบนถนน แต่พวกมันก็แตกเป็นเสี่ยงๆ

ในชั่วพริบตา โจวเฉียงก็มาถึงทางเข้าโรงพยาบาลประชาชน

ทางเข้าโรงพยาบาลยังมีซอมบี้จำนวนมากเดินเตร่อยู่รอบๆ และเสียงข้างนอกก็ดึงดูดความสนใจของพวกมัน

"แฮ่แฮ่..."

"เอ่อ เอ่อ..."

เสียงที่เป็นเอกลักษณ์ของซอมบี้ทั้งสองดังก้องไปพร้อมกัน

ฝูงซอมบี้จำนวนมากเริ่มหลั่งไหลออกมาจากโรงพยาบาล

โจวเฉียงมองซอมบี้ในโรงพยาบาลอย่างเฉยเมย ก่อนวันสิ้นโลก โรงพยาบาลประชาชนที่เจ็ดต้องมีชื่อเสียงมากที่มีผู้ป่วยจำนวนมาก

มีกี่คนที่พบว่าการมาถึงของวันสิ้นโลกเป็นเหมือนการปลดปล่อยสำหรับพวกเขา?

ท่ามกลางซอมบี้ที่พล่าน มีหมอ พยาบาล และซอมบี้ในชุดรักษาความปลอดภัย

ซอมบี้จำนวนมากในชุดผู้ป่วยที่มีใบหน้าน่าเกลียดน่ากลัวกำลังวิ่งอย่างดุเดือด

โจวเฉียงไม่มีเวลาถอนหายใจอีกต่อไป ฝูงซอมบี้จำนวนมากมาถึงแล้ว

เสียง "แฮ่แฮ่" ทำเอาขนหัวลุก

หากพวกเขาเป็นผู้รอดชีวิต แม้แต่นักรบพันธุกรรม ทางเลือกเดียวของพวกเขาคือหันหลังกลับและวิ่งหนี

แต่ โจวเฉียงแตกต่างออกไป

การควบคุมซอมบี้ไททันตัวน้อยในฐานะซอมบี้ตัวอื่น เขาไม่กลัวการบาดเจ็บและไม่กลัวพวกมันโดยธรรมชาติ

โจวเฉียงเหวี่ยงเสาไฟถนน กวาดไปทางด้านหน้า เมื่อเผชิญหน้ากับซอมบี้สวิฟต์ธรรมดาสองสามตัวที่ออกมาจากโรงพยาบาล

(*ซอมบี้ที่ไม่ใช่สมุนขอเรียกชื่อและตามด้วย-ธรรมดา)

รูปแบบการต่อสู้ของซอมบี้นั้นบ้าคลั่งมาก

เมื่อพวกมันพบเป้าหมายแล้ว พวกมันจะพุ่งเข้าใส่อย่างสุ่มสี่สุ่มห้า โดยไม่หลบเลี่ยง

ดังนั้นการแกว่งของเสาไฟถนนนี้จึงส่ง สวิฟต์ธรรมดา บินตรงกระเด็นออกไป

สวิฟต์ธรรมดาไม่สามารถต้านทานแรงแบบนี้ได้

กระดูกของพวกมันแตกเป็นเสี่ยง ๆ และแม้ว่าพวกมันจะยังเคลื่อนไหวได้เมื่อร่อนลง พวกมันก็ยืนขึ้นไม่ได้อีกต่อไป

มีเพียงหนึ่งหรือสองตัวเท่านั้นที่ยังคงคลานด้วยมือของพวกมัน ลากเส้นทางที่เปื้อนเลือดไปทาง โจวเฉียง

การบาดเจ็บหนักเช่นนี้น่าจะคร่าชีวิตรูปแบบอื่นในจุดนั้น

แต่ไม่ใช่ซอมบี้

โจวเฉียงไม่ได้สนใจนัสวิฟต์ธรรมดาที่พิการเหล่านี้

เขาเหวี่ยงเสาไฟถนนอีกครั้ง กวาดอย่างรุนแรง ส่งฝูงซอมบี้บินว่อน

รูปแบบการต่อสู้ของไททันน้อยนั้นดุร้ายจริงๆ

มันเป็นซอมบี้กลายพันธุ์ที่พิเศษจริงๆ

มันไม่เหมือนใคร

จำนวนซอมบี้ในชุดนี้มีเพียงแค่สองหรือสามร้อยตัวเท่านั้น

ในชั่วพริบตา พวกเขาแทบจะกลายเป็นกองแขนขาหัก

แมมมอธที่ตามมาซึ่งเคยเป็นกำลังหลักตอนนี้ถูกลดกำลังสนับสนุน

สิ่งที่พวกมันทำได้คือใช้ขวานศึกทุบหัวซอมบี้ที่ยังไม่ตาย

ฉากทั้งหมดเป็นเหมือนนรก

แต่ โจวเฉียงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องทำสิ่งนี้

ซอมบี้ที่กระดูกแตกกระจาย บางตัวแขนและขาหัก ยังคงเคลื่อนไหว ยังคงคำราม แต่พวกมันจะไม่ตาย

ในสถานการณ์นี้ ทางเลือกเดียวคือกำจัดพวกมันให้สิ้นซาก

"วู้..."

ในโรงพยาบาลมีเสียงร้องโหยหวนของซอมบี้อีกครั้ง

ฝูงซอมบี้ชุดใหม่พุ่งออกมา

บางส่วนมาจากตึกผู้ป่วยใน บางส่วน มาจากตึกฉุกเฉิน

ซอมบี้ประหลาดที่มีร่างกายใหญ่โตปรากฏขึ้น

วิวัฒนาการของมันทำให้มันไม่มีมือ แต่มีหกขาที่แข็งแรงพยุงร่างกายไว้

หัวของมันเล็กมากและตั้งอยู่บนขาข้างหนึ่งอย่างแปลกประหลาด

สิ่งที่ดึงดูดความสนใจคือก้อนเนื้องอกขนาดใหญ่ที่มีรูปร่างคล้ายปรสิตบนร่างกายของมัน เคลื่อนไหวตลอดเวลา ปกคลุมไปด้วยก้อนเนื้อ

"น่าเกลียดจริงๆ"

นี่คือซอมบี้ปูปรสิต

ซอมบี้กลายพันธุ์อันดับสอง

หนึ่งในเป้าหมายที่ โจวเฉียงจำเป็นต้องปลดล็อก

ซอมบี้ปูปรสิตตัวนี้กำลังพุ่งเข้าหา โจวเฉียงพร้อมกับคลื่นซอมบี้นี้

ในวิดีโอสั้น โจวเฉียงได้เห็นวิธีการต่อสู้ของมันแล้ว

เขามีความเข้าใจในเรื่องนี้

"เหอะ!" โจวเฉียงเย้ยหยันอยู่ในใจ

เมื่อมนุษย์ไม่กลัวอันตรายจากซอมบี้อีกต่อไป พวกมันก็เป็นเพียงขยะ

“แข็ง!”

ร่างของซอมบี้ไททันน้อยปกคลุมไปด้วยเกล็ดนับไม่ถ้วน

ทันใดนั้น ซอมบี้ไททันน้อยก็กลายเป็นยักษ์ที่น่าสะพรึงกลัวและมีผิวสีคล้ำ

มันใกล้เข้ามาแล้ว

ซอมบี้ปูปรสิตตัวนี้เข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ

โจวเฉียงกำลังประเมินระยะทางโดยประมาณ

เมื่อซอมบี้ปูปรสิตก้าวเข้ามาในระยะสามสิบเมตร

โจวเฉียงรู้ว่าถึงเวลาแล้ว

เขาเล็งปลายเสาไฟถนนที่หักไปที่ซอมบี้ปูปรสิต

"ฆ่า!"

เลือดของ โจวเฉียงกำลังเดือด

ทักษะ [แข็ง] ไม่เพียงเพิ่มการป้องกัน แต่ยังเพิ่มความแข็งแกร่งด้วย

ตุ้บ ตุ้บ...

โจวเฉียงเริ่มวิ่งอย่างดุเดือด

เมื่อเขาเพิ่มความเร็ว โจวเฉียงก็เปิดใช้งาน [พุ่งชน] ทันที

โจวเฉียงใช้พลังของการวิ่งเพื่อเพิ่มแรงกระแทกและความเร็วของ [พุ่งชน]

นี่คือภูมิปัญญาของมนุษย์

ภายใต้การปรับปรุงของ [พุ่งชน] ไททันน้อยที่ควบคุมโดย โจวเฉียงกลายเป็นภาพเบลอ

ซอมบี้ที่ขวางทางของ โจวเฉียงนั้นกระเด็นออกไปหมด

แม้แต่เสาไฟถนนก็ทะลุซอมบี้หลายตัวราวกับเสียบลูกชิ้นไว้

"ปุ!"

เสาไฟถนนทิ่มเข้าไปในหลังขนาดใหญ่ของซอมบี้ปูปรสิต ซึ่งไม่มีเวลาตอบสนอง เมื่อซอมบี้ติดอยู่สองสามตัว มันถูกผลักลงไปด้านหน้าอย่างดุเดือด ตอกตะปูซอมบี้เหล่านี้เข้ากับร่างของปูปรสิต

โจวเฉียงก็ปะทะกับซอมบี้ปูปรสิตตัวนี้อย่างดุเดือด

"กร๊อบ!"

ขาของซอมบี้ปูปรสิตหัก