บทที่ 196: เพลิงชำระล้าง

"ไร้หน้า มีการโจมตีทางจิต การรับรู้ของมันเหนือกว่าซอมบี้ประเภทอื่นๆ มาก ระวังพลังจิตของมัน เพลิงชำระล้าง!"

เสียงนำทางของ ก็ปรากฏขึ้นทันที

"ล่องหน: ปกปิดตัวเอง, มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า, ไม่ได้รับผลกระทบจากการโจมตีและผลกระทบจากการถูกโจมตี, ได้รับอิทธิพลจากความสามารถในการรับรู้"

โจวเฉียง มองไปที่ทักษะนี้ของ โกสท์ (*แทนคำว่าวิญญาณ)

นี่เป็นการยืนยันว่า ไร้หน้า สามารถรับรู้ถึงการมีอยู่ของ โกสท์ได้

"การมองไม่เห็น" ได้รับผลกระทบจากความสามารถในการรับรู้

จากคำแนะนำที่ปรากฏขึ้นใหม่นี้ โจวเฉียงตกตะลึง

การโจมตีทางจิต?

เพลิงชำระล้าง?

ในที่สุด โจวเฉียง ก็เข้าใจว่าทำไม ไร้หน้า แม้จะไม่มีคุณสมบัติพิเศษใดๆ ก็สามารถจัดอยู่ในลำดับที่ห้าของซอมบี้กลายพันธุ์ได้

มันอยู่ในประเภทของซอมบี้กลายพันธุ์ที่มีการโจมตีทางจิต

ลำดับที่ห้า แท้จริงแล้วคือแหล่งที่มาระหว่างมนุษย์กับซอมบี้ สิ่งมีชีวิต

ทักษะที่เหนือจินตนาการมากมายเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง

หมอแห่งความตาย เป็นของฝ่ายร่างกาย ส่วน ไร้หน้า นี้เป็นของจิตใจ

ตัวก่อนพลัง ตัวนี้... มองไม่เห็นและจับต้องไม่ได้ นั่นคือความหวาดกลัวที่แท้จริง

ในขณะที่ โจวเฉียง อยู่ในความงุนงง ไร้หน้าด้านล่างก็ก้าวไปข้างหน้า

เมื่อไม่เห็นการกระทำใดๆ จากไร้หน้า โจวเฉียงรู้สึกเพียงความปั่นป่วนในใจ วิสัยทัศน์ของเขากลายเป็นมืดไปเล็กน้อย และเขาสูญเสียการควบคุมโกสท์ด้วยซ้ำ

และนั่นไม่ใช่ทั้งหมด

ดูเหมือนว่ามีแรงบางอย่างพยายามดึงสติของเขาออกจากโกสท์

โชคดีที่โกสท์ไม่มีอาการเจ็บปวด ดังนั้นโจวเฉียงจึงไม่รู้สึกเจ็บปวดใดๆ

แต่การรบกวนความรู้สึกสูญเสียการควบคุมแบบนี้ไม่ดีจริงๆ

"ถอยก่อน!"

โดยไม่ลังเล ขณะที่เขายังไม่สูญเสียการควบคุมอย่างสมบูรณ์ ทำให้ โกสท์กระโดดลงมาจากหอระฆังโดยตรง

ไม่จำเป็นต้องกังวลว่า โกสท์จะกระแทกพื้น

คุณสมบัติพิเศษของมันทำให้ลอยได้ ไม่แตะพื้น

มันหล่นลงพื้น

จากนั้นมันก็หยุดเหนือหัวซอมบี้

โจวเฉียงเคลื่อนไหว เคลื่อนไปทางด้านหลังอย่างรวดเร็ว บินข้ามหัวซอมบี้นับไม่ถ้วน

ในชั่วพริบตามันก็หายไปจากระยะของหอระฆังนี้

ไร้หน้าไม่ได้ไล่ตาม ดูเหมือนว่าจะสัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของโกสท์ แต่การรับรู้ยังคลุมเครือ

หนึ่งนาทีต่อมา

โจวเฉียง ควบคุม โกสท์และกลับไปยังที่ซ่อนของเขา

สติของเขากลับเข้าร่าง

โจวเฉียง ลืมตาขึ้นและลุกขึ้นจากโซฟา

"ฟู่!"

"เกือบไปแล้ว!"

ขอบคุณพระเจ้าที่เขาควบคุมโกสท์เพื่อสำรวจเส้นทาง

ถ้าเขารีบเข้าไปในตัวเองโดยสุ่มสี่สุ่มห้าด้วยความตื่นตระหนก เขาอาจจะเสียเปรียบ

โดยปกติแล้ว โจวเฉียง อาจหลีกเลี่ยง

แต่สารพันธุกรรมของไร้หน้ามีความสำคัญต่อเขามากเกินไป

เขาต้องเอามันมา

ดวงตาของ โจวเฉียง แคบลง เผยให้เห็นแสงที่รุนแรง

ชุดเกราะการต่อสู้ปรากฏขึ้นอย่างเงียบ ๆ พอดีกับร่างกายของ โจวเฉียง จากนั้นหัวเข็มขัดก็ล็อคโดยอัตโนมัติ

ชิ้นส่วนประกอบต่างๆ ปรากฏขึ้น และในชั่วพริบตา เขาก็สวมชุดเต็มยศ

โจวเฉียง มีความเข้าใจใหม่เกี่ยวกับการใช้พื้นที่จัดเก็บ เช่นเวลาจะปล่อยหรือเอาของออกก็วางตามใจปรารถนา

ในการสวมชุดเกราะต่อสู้ เขาเพียงแค่คิดถึงตำแหน่งของชิ้นส่วนประกอบนี้ และมันจะปรากฏขึ้นอย่างเงียบ ๆ บนส่วนนั้นของร่างกายของเขา

เช่นเดียวกับตอนนี้ โจวเฉียง เดินไปที่ด้านนอก

ชุดเกราะการต่อสู้ปรากฏขึ้นทีละชิ้นบน โจวเฉียง ดูเหมือนว่าพวกมันจะปรากฏตัวออกมาจากที่ไหนเลยและแนบตัวกับร่างของ โจวเฉียง

ชุดเกราะต่อสู้ของไอรอนแมน เต็มไปด้วยความรู้สึกทางเทคโนโลยี

โจวเฉียง เต็มไปด้วยความรู้สึกของเทววิทยา

เมื่อ โจวเฉียง ไปถึงประตู ชุดเกราะต่อสู้ก็สวมชุดเต็มยศแล้ว จากนั้นมือซ้ายก็ปรากฏโล่และมีดต่อสู้ในมือขวา

นักรบระดับทองปรากฏตัวขึ้น

เขายกมือขึ้น และนาฬิกาอัจฉริยะส่วนบุคคลก็เปิดใช้งาน

“คุณอยู่นอกเมือง ฉันจะดูแลซอมบี้ข้างใน”

“อย่าเข้ามาถ้าคุณได้ยินเสียง มีซอมบี้กลายพันธุ์ลำดับที่ห้าอยู่ข้างใน”

โจวเฉียงออกคำสั่ง

เขากลัวว่า มู่เสี่ยวหยู และคนอื่น ๆ จะได้ยินเสียงดังและรีบเข้าไปในเมือง

ไร้หน้าลำดับที่ห้าสามารถโค่นล้มพวกเธอได้ด้วยการเผชิญหน้าเพียงครั้งเดียว

การเข้ามาเป็นเพียงการรนหาที่

"ค่ะ เจ้านาย!"

เมื่อได้ยินเกี่ยวกับซอมบี้กลายพันธุ์ลำดับที่ห้า มู่เสี่ยวหยู และคนอื่นๆ ก็ตัวสั่น

พวกเขาต้องการช่วยแต่หมดหนทาง

หลังจากวางสายแล้ว โจวเฉียงก็ก้าวไปข้างหน้า

ดวงตาปีศาจควรเป็นซอมบี้ชนิดหนึ่งที่คล้ายกับ ไร้หน้า ความสามารถ "กลายเป็นหิน" ของมันนั้นผิดเพี้ยนยิ่งกว่าสิ่งที่เรียกว่าเพลิงชำระล้าง

"วันนี้ให้ฉันพลิกสถานที่นี้กลับหัวกลับหาง"

ท้ายที่สุดแล้ว สถานที่นี้อยู่ไกลจากเมืองเทียนเว่ย

ระดับสูงสุดที่นี่คือ ไร้หน้า เท่านั้น และเขาไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับการส่งเสียงดังมากเกินไป

ในตอนนี้ การกระทำของ โจวเฉียง ในใจกลางเมืองทำให้ซอมบี้ทั้งหมดในเมืองเดือด

น้ำทะลักเข้าท่วมถนน

การปรากฏตัวของ โจวเฉียง ดึงดูดความสนใจของซอมบี้จำนวนมากในทันที

แต่ในขณะที่พวกเขาพุ่งเข้าหา โจวเฉียง หัวของพวกเขาก็ถูกตัดออกอย่างลึกลับ และพวกเขาก็ล้มลงกับพื้นทีละคน

โจวเฉียง ไม่จำเป็นต้องเคลื่อนไหวใดๆ การมี โกสท์ก็เพียงพอแล้ว

โจวเฉียง เพียงแค่ต้องก้าวไปข้างหน้า และซอมบี้ที่อยู่ข้างหน้าเขาจะถูก โกสท์ฆ่าโดยธรรมชาติ

ด้วยความถี่ในการโจมตีที่สูงเป็นพิเศษ โกสท์จึงเป็นซอมบี้กลายพันธุ์ระดับสามเป็นคนขายเนื้อตัวจริง

แม้แต่ซอมบี้กลายพันธุ์ลำดับที่สามก็ไม่มีใครเทียบได้

ซอมบี้เหล่านี้ตรวจไม่พบโกสท์และถูกตัดศีรษะอย่างเงียบ ๆ

ไม่ว่าจะมีขนาดเท่าใดก็ตาม กรงเล็บของ โกสท์ก็สามารถยืดออกได้ โดยธรรมชาติจะกรีดผ่านพวกมันราวกับมีดร้อนๆ กรีดเนย

โจวเฉียงเดินไปตามถนนที่เต็มไปด้วยซากศพ พื้นดินเต็มไปด้วยของเหลวสกปรกที่ไหลออกมาจากซอมบี้ที่ตายแล้ว

เหยียบมันด้วยรองเท้าบูทต่อสู้คริปโตไนต์ ไม่ติดมันเลยสักนิด แสดงให้เห็นถึงความมหัศจรรย์ของโลหะคริปโตไนต์

"แฮ่แฮ่..."

เมื่อซอมบี้บนถนนหนาแน่นอย่างไม่น่าเชื่อ การตายของ โกสท์ลดลง และความเร็วของความคืบหน้าก็ช้าลง

"โกสท์ กลับมา!"

เขาสั่งโกสท์

โกสท์ถอยทันที

ซอมบี้ตามท้องถนนที่ถูกปราบปรามมาตลอดก็รุมเข้าหา โจวเฉียง

มีดต่อสู้ในมือของ โจวเฉียง หายไป ถูกแทนที่ด้วยระเบิด

ใช่แล้ว วันนี้ โจวเฉียง กำลังจะสร้างความหายนะครั้งใหญ่

เขาโยนระเบิดในมือโดยไม่ลังเล

เมื่อระเบิดกลิ้งปรากฏขึ้นเหนือหัวซอมบี้เหล่านี้ห้าเมตร โจว เฉียงก็จุดชนวนระเบิด

"บูม!"

บนถนนที่ไม่ใหญ่นัก การระเบิดอย่างรุนแรงของระเบิดลูกนี้ทำให้เกิดผลกระทบเพิ่มขึ้นอย่างทวีคูณ

เปลวไฟกลืนซอมบี้ด้านล่าง

เศษชิ้นส่วนสุ่มเจาะซอมบี้ที่ไม่ทราบจำนวน

ควันพวยพุ่งขึ้นไปในอากาศเปลี่ยนเป็นสีแดง

ซอมบี้จำนวนมากกลายเป็นไอจากการระเบิด

หน้าต่างกระจกทุกบานบนถนนแตกเป็นเสี่ยงๆ ช่องเปิดกระจกและสิ่งของที่เปราะบางของหลายครอบครัวในบริเวณใกล้เคียงแตกออกหมด

การระเบิดที่รุนแรงทำให้ซอมบี้บ้าคลั่งมากขึ้น

ซอมบี้ทั้งหมดในเมืองที่ถูกกระตุ้นด้วยเสียงระเบิดพุ่งเข้าหาตำแหน่งของ โจวเฉียง

โจวเฉียง ยิ้มเบา ๆ

ด้วยการสะบัดมือของเขา ระเบิดอีกลูกก็ปรากฏขึ้น

"สิ่งนี้มีประโยชน์มากเกินไป"

“สำหรับตอนนี้ การจัดการกับซอมบี้กลายพันธุ์ลำดับที่สองและสามและต่ำกว่านั้น มันเป็นเพียงอาวุธทำลายล้างสูง”

โจวเฉียงขว้างระเบิดอีกครั้งโดยไม่ลังเล คราวนี้มันตกลงท่ามกลางฝูงซอมบี้

"บูม!"

เสียงระเบิดดังขึ้นอีกครั้ง

ควันอีกระลอกหนึ่งปรากฏขึ้นพร้อมกับเศษเนื้อจำนวนนับไม่ถ้วนที่กระเซ็นออกมา

อาคารทั้งสองฝั่งของถนนมีหลุมอุกกาบาตจำนวนมาก และมีคราบเลือดจำนวนมากกระเด็นใส่อาคารเหล่านั้น สร้างความตื่นตาตื่นใจ

"อีกครั้ง!"

โจวเฉียงไม่หยุด ขว้างระเบิดลูกแล้วลูกเล่า

เจียงอ้ายกัว และทีมผู้เชี่ยวชาญด้านอาวุธของเขามีสิ่งเหล่านี้มากมายที่พวกเขาผลิตขึ้นในเวลาว่าง และ โจวเฉียง ก็มีสิ่งเหล่านี้มากมาย

การจัดการกับซอมบี้ธรรมดา ตราบใดที่เขามีระเบิดเพียงพอและด้วยพื้นที่จัดเก็บที่มีอยู่ สวมชุดเกราะ ต่อสู้ โดยไม่ต้องกังวลเรื่องการบาดเจ็บ โจวเฉียง สามารถบุกตะลุยฝูงซอมบี้นับล้านได้

เหมือนตอนนี้เป็นเพียงการทดสอบการทำงาน

ระเบิดถูกขว้างโดย โจวเฉียง ระเบิดท่ามกลางฝูงซอมบี้

เลือดและเนื้อปลิวว่อนไปทั่ว

โจวเฉียงเดินหน้าต่อไป เผชิญหน้ากับกลุ่มซอมบี้ที่เกิดขึ้นใหม่ เขากำลังทำลายล้างพวกมันออกไป

"คีปเปอร์ใช่มั้ย"

"นี่สำหรับคุณ"

ด้วยการสะบัดมือของ โจวเฉียง ด้วยพละกำลังและความแม่นยำ เขาขว้างระเบิดไปที่พื้นของขาแหลมทั้งหกของคีปเปอร์ที่กำลังจะมาถึง

ก่อนที่คีปเปอร์จะทันได้ตอบสนอง ระเบิดก็ระเบิดขึ้น

คีปเปอร์กลายเป็นชิ้นส่วนที่กระจัดกระจายจำนวนนับไม่ถ้วน หายไปทันที

ระเบิดแบบนี้ ของเหลวยีนใช้ไม่ได้แน่นอน

ไม่เป็นไร โจวเฉียง ไม่ได้ขาดของเหลวยีน

บูม!

บูม!

บูม!

"ฮ่าฮ่าฮ่า สุดยอด!"

โจวเฉียง ขว้างระเบิดอย่างต่อเนื่อง ความแข็งแกร่งของเขาเพียงพอที่จะขว้างระเบิดออกไปไกลกว่าร้อยเมตร

บนท้องฟ้าเหนือถนน ระเบิดกลิ้งและตกลงมาในตำแหน่งต่างๆ

ท่ามกลางเสียงกึกก้อง อาคารบางส่วนที่ได้รับผลกระทบพังทลายลงมา

เมืองนี้เต็มไปด้วยฝุ่น

ภายใต้อำนาจการยิงที่รุนแรงเช่นนี้ ไม่ว่าซอมบี้จะมากี่ตัว พวกมันก็ถูกฆ่าตาย บางตัวไม่เหลือแม้แต่ซาก

ถนนทั้งสายกลายเป็นนรกที่ปกคลุมไปด้วยเลือดและเนื้อ

อาคารหลายหลังกลายเป็นซากปรักหักพังและพังทลาย ทำให้ถนนกลายเป็นเศษหินหรืออิฐ

การครอบคลุมของอำนาจการยิงที่เข้มข้น การทิ้งระเบิดแบบปูพรม มีเพียงคนอย่าง โจวเฉียง ที่มีพื้นที่จัดเก็บเท่านั้นที่สามารถทำได้

ถ้าเป็นคนอื่นจะขนระเบิดได้กี่ลูก?

"เอ๊ะ?"

เมื่อ โจวเฉียง กำลังเพลิดเพลินกับการทิ้งระเบิด กระแสซอมบี้ที่พุ่งเข้ามาหาเขาในตอนแรกก็หยุดลง

จากนั้นพวกเขาก็ถอยกลับไป

โจวเฉียง เข้าใจซอมบี้ เป็นกลุ่มไร้สติ การกระทำทั้งหมดเป็นไปตามสัญชาตญาณ

แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าพวกเขาจะได้รับคำสั่งบางอย่าง ไม่พุ่งไปหา โจวเฉียง อีกต่อไป

"มัน!"

โจวเฉียงเงยหน้าขึ้นหลังจากฝุ่นจางลง มองเห็นไร้หน้าในระยะไกล

มันยืนอยู่กลางถนน ล้อมรอบด้วยซอมบี้กลายพันธุ์

"เวรล่ะ ไร้หน้า สามารถควบคุมซอมบี้ได้จริงหรือ"

การค้นพบนี้ทำให้ โจวเฉียง ค่อนข้างตกตะลึง

ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะมีความสามารถในการควบคุมเป็นเลิศ เป็นซอมบี้ที่กินสมองหรือเปล่า?

ซอมบี้มีสมองหรือไม่?

การแสดงออกของ โจวเฉียง กลายเป็นเรื่องจริงจัง

ซอมบี้ที่มีความเฉลียวฉลาด?

มนุษย์ล่าซอมบี้โดยส่วนใหญ่ใช้ประโยชน์จากสัญชาตญาณที่ไร้สติ

ถ้าซอมบี้มีสติปัญญา หายนะสำหรับมนุษย์แน่นอน

โจวเฉียงหยุดการขว้างระเบิด ยืนอยู่บนถนน จ้องไปที่สิ่งมีชีวิตไร้หน้าตัวนี้

"เอ่อ..."

ซอมบี้กลายพันธุ์ที่ล้อมรอบ ไร้หน้า เคลื่อนไหวในขณะนี้

พวกเขาวิ่งไปหา โจวเฉียง

ตัวคำราม

คีปเปอร์

สุนัขนรก

เคียวศพ...

มีหลายสิบคน

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ไทแรนท์ตัวนั้น มันคำราม ไหล่ของมันจมลงมาจากระยะไกล ใช้ "พุ่งชนแห่งความตาย" เพื่อพุ่งเข้าไป

ไร้หน้าไม่เคลื่อนไหว มันยืนอยู่ตรงจุดนั้น

มีคีปเปอร์หลายตัวอยู่ข้างๆ ดูเหมือนว่าจะถูกทิ้งไว้เพื่อปกป้องมัน?

ครั้งนี้ โจวเฉียง ไม่ได้ใช้ระเบิด

เขาหยิบมีดต่อสู้ออกมาจากช่องเก็บของ ออกแรงที่เท้าของเขา และพุ่งตัวไปข้างหน้า

เพื่อจัดการกับซอมบี้กลายพันธุ์เหล่านี้ โจวเฉียง ไม่ได้ใช้ทักษะด้วยซ้ำ

"ฉับ!"

มีดต่อสู้อันแหลมคมผ่าครึ่งสุนัขนรกที่พุ่งเข้ามาก่อน

พลังของมีดต่อสู้ไม่ได้ลดลง มันเหวี่ยงขึ้นจากด้านล่าง ตัดขาของคีบเปอร์ซึ่งมีหัวอยู่ ร่างที่ใหญ่โตของมันราวกับว่าเรี่ยวแรงทั้งหมดถูกระบายออก ชนเข้ากับถนน กลิ้งเข้าไปในเศษซากของอาคาร

จังหวะที่สาม เขากระโจนขึ้นไปในอากาศ

ด้วยแสงเย็นวูบวาบ หัวของตัวคำรามครึ่งหนึ่งถูกตัดออก

เมื่อ โจวเฉียง ลงมา ไทแรนท์เพิ่งปรากฏตัวโดยใช้ "พุ่งชน"

เมื่อเผชิญหน้ากับมัน มีดต่อสู้ในมือของ โจวเฉียง ก็หายไป

เขาเหยียดมือออก นิ้วกางออกเป็นรูปฝ่ามือ

ใช้ "ความบ้าคลั่ง" เพิ่มความแข็งแกร่ง 1 เท่า

ใช้ "ความว่องไว" เพิ่มความแข็งแกร่ง 0.5 เท่า

เมื่อทักษะทั้งสองซ้อนทับกัน การเพิ่มพลังในปัจจุบันของ โจวเฉียง ถึง 3 เท่า

ทันใดนั้นลำแสงพลังงานหนาก็ปรากฏขึ้น

"ซุปเปอร์บีม!"

ลำแสงพลังงานหนานี้ยิงไปยัง ไทแรนท์ที่กำลังจะมาถึง แม้ว่าจะเปิดใช้งาน "แข็ง" แล้ว แต่การโจมตีที่ โจวเฉียง ปล่อยออกมาก็ยังคงทะลุทะลวงได้

รูขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นในร่างกายอันมหึมาของมัน

กล้ามเนื้อรอบรูนั้นแสบร้อนไปหมด

พลังงานที่น่าสะพรึงกลัวทำให้น้ำในกล้ามเนื้อแห้งและจุดไฟ

ไทแรนท์ตนนี้เดินไปหนึ่งเมตรข้างหน้า โจวเฉียง ก่อนที่มันจะล้มลงกับพื้นอย่างแรง

ลำแสงพลังงานยังคงไม่ลดลง ระเบิดเข้าไปในอาคารใกล้เคียง ราวกับปืนใหญ่เลเซอร์ เผาไหม้เป็นรูขนาดใหญ่

เหล็กและซีเมนต์ไม่สามารถหยุด "ซุปเปอร์บีม" นี้ได้

โจวเฉียง หดมือกลับ

"ตอนนี้ มันขยายเป็นสามเท่า และมันเกินกำลังไปแล้ว ถ้าฉันเพิ่ม 'โจมตีหนัก'พลังจะเพิ่มขึ้นอีกครั้งถึงหกเท่า"

"และถ้าคุณเพิ่มเอฟเฟ็กต์ของ 'เจาะเกราะ' เข้าไปด้วย มันจะยิ่งน่าอัศจรรย์มากขึ้นไปอีก"

ไทแรนท์และ โจวเฉียง อยู่ในระดับเดียวกัน แต่ต่อหน้า โจวเฉียง ไทแรนท์ได้กลายเป็นเป้าหมายของการสังหาร

มันไม่มีพลังอะไรจะต้านทานได้

ขนาดที่เพิ่มขึ้นซึ่งเกิดจากวิวัฒนาการของยีนคู่นั้นน่ากลัวมาก

โจวเฉียง เงยหน้าขึ้นและเห็น ไร้หน้า กำลังก้าวเข้ามาหาเขา

เมื่อเขาก้าวเข้าไปในระยะสามสิบเมตร โจวเฉียงรู้สึกว่าดวงตาของเขามืดลง และหัวของเขาดูเหมือนจะเปิดออกในทันที

ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงแผ่ซ่านไปทั่วร่างกายของเขา ทำให้โจวเฉียงรู้สึกหงุดหงิดในขณะนี้

หัวของเขารู้สึกเหมือนถูกกระแทกอย่างแรง

"ฟู่!"

โจวเฉียงหายใจหนัก ขาของเขาอ่อนแรง เขาเกือบจะคุกเข่า

เหงื่อเย็น ๆ ผุดขึ้นบนหน้าผากของเขาและเลื่อนลงมาที่แก้มของเขา

"นี่คือ 'เพลิงชำระล้าง' หรือไม่"

โจวเฉียง หอบอย่างหนัก มันเป็นเพียงช่วงเวลาที่ผ่านมา แต่ความรู้สึกที่เกิดขึ้นกับเขานั้นแย่มาก ราวกับหัวของเขาถูกตอกและระเบิด

แม้ตอนนี้ โจวเฉียง ยังไม่สามารถรวบรวมพลังจิตของเขาได้

และ ไร้หน้า ก็ก้าวไปข้างหน้าอีกขั้น

"ฮึ่ม!"

ครั้งนี้ โจวเฉียงรู้สึกได้

คลื่นวิญญาณที่มองไม่เห็นปรากฏขึ้นห่อหุ้มเขาไว้

ศีรษะของเขาซึ่งยังไม่หายจากความเจ็บปวดก็ถูกฉีกเป็นชิ้นๆ อีกครั้ง ทำให้การมองเห็นของ โจวเฉียง มืดลง

ศีรษะของเขาเอียงอย่างหนัก

เขาคุกเข่าอย่างนุ่มนวลบนถนน