บทที่ 123: การเร่งสร้างค่าย

"ติงเฉาฮุ่ย ดูเหมือนจะมีของเหลวของยีนจำนวนมาก"

โจวเฉียงค่อนข้างประหลาดใจเมื่อได้ยินว่านักรบพันธุกรรมกว่าพันคนจะได้รับการยกระดับ

โจวเฉียง ไม่มีของเหลวยีนมากมาย

แม้จะสะสมมาเป็นเวลานาน โจวเฉียงก็มีของเหลวยีนลำดับที่หนึ่งเพียงหกหรือเจ็ดร้อยขวดเท่านั้น

ติงเฉาฮุ่ย กำลังทุ่มทุกอย่างเข้าไปในคลื่นซอมบี้ที่กำลังเข้ามา

ไม่น่าแปลกใจเลย

เขาเป็นผู้นำของฐาน

ถ้าเขาไม่ต่อสู้อย่างสิ้นหวัง ใครจะตามเขา และทำแบบเดียวกัน?

โจวเฉียง ไม่สนใจทั้งหมดนี้

ด้วยระบบการผลิตซอมบี้ โจวเฉียง อยู่ในเส้นทางที่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง

ปัจจุบันจำนวน สุนัขนรก ที่ โจวเฉียง ครอบครองมีมากกว่าสองร้อยตัวแล้ว

มี เคียวศพ น้อยกว่าเล็กน้อย แต่ก็ยังมีประมาณร้อยตัว

เขามีซอมบี้แมมมอธมากกว่าห้าร้อยตัวและซอมบี้สวิฟต์สามร้อยตัว

กองกำลังของ โจวเฉียง นั้นแข็งแกร่งมาก

"ปลดล็อกคีปเปอร์หรือตัวคำรามก่อน"

เป้าหมายของ โจวเฉียง นั้นชัดเจน

ทันทีที่เขาปลดล็อคซอมบี้กลายพันธุ์ระดับสาม โจวเฉียง จะเริ่มสร้าง ตัวคำราม

เป้าหมายของ ตัวคำราม คือการเผชิญหน้ากับ ไทแรนท์

ไทแรนท์ระดับสี่เป็นกุญแจสำคัญที่ทำให้ โจวเฉียง กลายเป็นนักรบพันธุกรรมระดับสาม

วิวัฒนาการของยีนคู่จะทำให้เขาแข็งแกร่งขึ้น แต่มันคงยากเกินไปที่จะก้าวหน้า

ด้วยความแข็งแกร่งระดับสองในปัจจุบันของ โจวเฉียง ถ้าเขาเป็นคนอื่น เขาคงไม่มีพลังที่จะท้าทาย ไทแรนท์

เว้นแต่พวกเขาจะต้องจ่ายราคาสูง

เช่น ใช้คนหมู่มากเป็นเหยื่อ

แต่ โจวเฉียง แตกต่างออกไป เขาไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับการสูญเสียซอมบี้ พวกมันมีพลังมากกว่าเมื่อเผชิญหน้ากับซอมบี้ตัวอื่น

“ฟางโจว สถานการณ์ที่ค่ายเป็นอย่างไรบ้าง?”

โจวเฉียง ส่งข้อความถึง ฟางโจว

ฟางโจวตอบอย่างรวดเร็ว: "หัวหน้า ทุกอย่างในค่ายเป็นปกติ แต่คลื่นซอมบี้จะส่งผลกระทบต่อค่ายหรือไม่ ตอนนี้ยังไม่แน่นอน"

“ฉันเตรียมอพยพแล้ว”

“เมื่อคลื่นซอมบี้คุกคามค่าย เราจะอพยพทันที”

ทุกคนในค่ายมีประสบการณ์กับคลื่นซอมบี้

พวกเขากลัวคลื่นซอมบี้

แต่พวกเขาไม่ตื่นตระหนก แทนที่จะเผชิญหน้ากับมันอย่างสงบ

โจวเฉียง คิดอยู่ครู่หนึ่งและพูดว่า: "ในกรณีนั้น ฉันจะส่งของเหลวของยีนไปให้ และพยายามยกระดับกลุ่มของนักรบพันธุกรรม"

จริงๆ แล้ว โจวเฉียง มีแผนนี้มานานแล้ว

แต่เขาไม่สามารถหาเวลาที่จะดำเนินการได้

ตอนนี้คลื่นซอมบี้กำลังก่อตัวขึ้น ถึงเวลาแล้วที่จะทำมัน

ฟางโจวตกใจในตอนแรก แล้วจึงดีใจ

สำหรับทุกคน ของเหลวยีนมีค่ามาก

มีคนกี่คนที่เสี่ยงชีวิตต่อสู้กับซอมบี้เพียงเพื่อฆ่าซอมบี้กลายพันธุ์และได้ขวดบรรจุยีน?

ต้องใช้เวลาทั้งชีวิตและความตายเพื่อให้ได้มา

และมีกี่คนที่ตายด้วยน้ำมือของซอมบี้กลายพันธุ์ แม้กระทั่งเสียชีวิตเอง?

เขาไม่ได้คาดหวังว่าเจ้านายจะแจกของเหลวยีน

ฟางโจวไม่ได้ถามเจาะจง

“หัวหน้า ผมจะแจ้งให้พวกเขาทราบทันที”

“ฉันจะเอามันไปให้”

กลายเป็นนักรบพันธุกรรม ข่าวนี้จะสร้างความปั่นป่วนอย่างแน่นอน หากเจ้านายเลือกคนใดคนหนึ่ง คงไม่ใช่เรื่องเกินจริงหากจะบอกว่ามันเหมือนปลากระโจนผ่านประตูมังกร

อันที่จริงทั้งค่ายกำลังเดือดดาลด้วยความตื่นเต้น

ด้วยอาหารที่ปลอดภัย พวกเขามีความฝันบางอย่าง เช่น การได้เป็นนักรบพันธุกรรม

โจวเฉียง มาถึงอย่างรวดเร็วโดยใช้โดรนขนส่ง

เขาเดินทางเบาเหมือนเคย

เพียงนำบอดี้การ์ดแมมมอธห้าตัวมา

โดรนลงจอดที่โรงงาน

ฟางโจวและคนอื่นๆ รออยู่ตรงนั้นสักพักแล้ว

"เจ้านาย."

เสียงตะโกนที่เหมือนกัน ความตื่นเต้นบนใบหน้าทุกคน

คนเป็นร้อยยืนเบียดเสียดกันแน่นขนัด

สายตาของพวกเขามองไปที่ โจวเฉียง เต็มไปด้วยความกระตือรือร้น

ในช่วงเวลาที่อยู่ในค่ายพวกเขาจะฝัน

ชีวิตที่เหมือนความฝัน

ดังนั้นความกตัญญูที่มีต่อ โจวเฉียง จึงเป็นความจริงใจ

ฉากนี้ทำให้ โจวเฉียง รู้สึกถึงความยิ่งใหญ่อย่างแท้จริง

โจวเฉียง ออกจากห้องโดยสารของโดรน ยิ้มให้กับฝูงชน และชี้ไปที่กล่องขนาดใหญ่ 5 กล่องที่อยู่ข้างใน: "นำมันลงมา"

โดยธรรมชาติแล้วเหล่านักรบพันธุกรรมก็ทำหน้าที่นี้

กล่องทั้งห้าถูกนำลงมาเรียงกันเป็นแถวอย่างรวดเร็ว

ฟางโจวจ้องไปที่กล่องเหล่านี้ ใบหน้าของเขางุนงง เขาไม่เข้าใจว่าทำไมของเหลวในยีนของบอสถึงต้องใช้กล่องมากมายขนาดนั้น?

ทันใดนั้นเขาก็กระโดด

จะเกิดอะไรขึ้นถ้ากล่องเหล่านี้เต็มไปด้วยของเหลวของยีน

เท่าไหร่ที่จะ?

โจวเฉียง เดินไปที่กล่องโดยไม่เสียคำพูด เขาเปิดกล่องหนึ่ง

ทันใดนั้นหลอดฉีดยาก็ปรากฏขึ้น

ของเหลวของยีนสีเขียวไหลอยู่ในกระบอกฉีดยา

ดวงตาของทุกคนเบิกกว้าง แต่ละคนกลืนน้ำลาย คอของพวกเขาขยับ

ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความคลั่งไคล้และความโลภ

แน่นอนว่าพวกเขาจำมันได้ นี่คือของเหลวของยีนลำดับที่หนึ่ง

เมื่อฉีดเข้าไปแล้ว พวกเขาจะกลายเป็นนักรบพันธุกรรมได้

ไม่ต้องพูดถึงคนธรรมดา แม้แต่นักรบพันธุกรรมที่นี่ต่างก็หายใจเฮือกใหญ่

น้ำยายีนหนึ่งขวดมีค่าเท่ากับข้าวหนึ่งร้อยกิโลกรัม

กล่องที่อยู่ตรงหน้าพวกเขามีมูลค่าเท่าไร?

โจว เฉียงหยิบเข็มฉีดยาออกมา ดวงตาของเขากวาดมองฝูงชน และเริ่มพูดว่า: "ฉันเดาว่าทุกคนคงรู้ว่านี่คืออะไร นี่คือของเหลวของยีน กุญแจสู่การเป็นนักรบพันธุกรรม ใครก็ตามที่มีมันสามารถก้าวข้ามขอบเขตของมนุษย์ธรรมดาได้."

“ตอนนี้ ฉันกำลังให้โอกาสพวกคุณทุกคน โอกาสที่จะกลายเป็นนักรบพันธุกรรม”

“ตราบใดที่คุณภักดีต่อฉันจริง ๆ คุณก็สามารถเป็นนักรบพันธุกรรมได้”

โจวเฉียง ยืนอย่างเงียบ ๆ

บอดี้การ์ดแมมมอธตัวสูงห้าคนยืนอยู่ด้านหลังโจวเฉียง

ในฝูงชน จางหยู่ซิน เป็นคนแรกที่ตอบสนอง

ความอัปยศในอดีต ความปรารถนาในอำนาจทำให้เขาไม่มีความลังเล เขาคุกเข่าลงบนพื้นทันที นอนลงอย่างสมบูรณ์ บั้นท้ายของเขายกขึ้นสูง และตะโกนเสียงดัง: "ฉัน จาง หยู่ซิน ยินดีที่จะลุยไฟและน้ำเพื่อเจ้านาย เพื่อติดตามเจ้านายตลอดไป"

เมื่อ จางหยู่ซิน เป็นผู้นำ คนที่คล่องแคล่วบางคนคุกเข่าลงและนอนลงบนพื้น

ในสมัยโบราณนี่เป็นสัญญาณของการยอมจำนนโดยได้รับความอนุเคราะห์จากกษัตริย์

พื้นที่ขนาดใหญ่ที่มีฝูงชนหนาแน่นก้มลง

ผู้ที่ยังคงยืนอยู่คือคนที่มีความภาคภูมิใจและท้าทายในใจของพวกเขา

บางคนเป็นผู้เชี่ยวชาญที่มีทักษะด้านเทคนิค

สถานะของพวกเขาก่อนวันสิ้นโลกทำให้พวกเขาทำสิ่งเหล่านี้ไม่ได้

แต่พวกเขาก็คุกเข่าในไม่กี่วินาทีต่อมา

มันง่าย

โลกหายนะทำให้ความเย่อหยิ่งของพวกเขาหมดไป สิ่งที่พวกเขาภาคภูมิใจนั้นไร้ค่าที่นี่

ความแข็งแกร่งเท่านั้นที่เป็นพื้นฐานของการอยู่รอดในโลกหายนะ

นอกจากนี้ การติดตามผู้แข็งแกร่งที่แท้จริงคือหนทางรอด

โจวเฉียง มีอาหารและน้ำ มีพละกำลัง และสามารถให้ของเหลวในยีนจำนวนมากออกมาได้อย่างง่ายดาย

การยึดติดกับชายที่แข็งแกร่งเช่นนี้ย่อมรับประกันได้

เมื่อคนเหล่านี้คุกเข่าลง ฟางโจวและคนอื่นๆ ก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นพวกเขาก็คุกเข่าลงเช่นกัน

จากมุมมองสมัยใหม่ สิ่งนี้อาจดูไร้สาระ

แต่บรรดาผู้ที่เคยประสบกับวันโลกาวินาศ ผู้ที่ต่อสู้กับความตายมานับครั้งไม่ถ้วน รู้ว่าโจวเฉียงนำอะไรมาให้พวกเขา

นับประสาอะไรกับขวดของเหลวยีนเหล่านี้ แค่อาหารที่ โจวเฉียง จัดหาให้ พวกเขาก็ยอมคุกเข่า ยอมสละทุกอย่างโดยไม่ลังเลใดๆ

ฝูงชนหนาแน่นทุกคนคุกเข่า

โจวเฉียง ไม่ได้หยุดพวกเขา

เพราะนี่คือผลที่เขาต้องการ

"ยืนขึ้น."

หนึ่งนาทีเต็มก่อนที่ โจวเฉียง จะพูด

ทุกคนยืนขึ้น แต่วิธีที่พวกเขามองไปที่ โจวเฉียง ได้เปลี่ยนไป

ก็เกิดความเลื่อมใสขึ้น

เพราะด้วยการคุกเข่านี้ ความสัมพันธ์ระหว่าง โจวเฉียง และพวกเขาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

มันกลายเป็นความสัมพันธ์ระหว่างผู้ปกครองและอาสาสมัคร

“นี่คือของเหลวยีนห้าร้อยขวด เพียงพอที่จะทำให้พวกคุณแต่ละคนกลายเป็นนักรบพันธุกรรม”

โจวเฉียง ชี้ไปที่ของเหลวยีนห้ากล่องและประกาศปริมาณ

คนด้านล่างตกตะลึงไปครู่หนึ่ง จากนั้นพวกเขาก็ส่งเสียงเชียร์

ตอนนี้ค่ายมีคนน้อยกว่าห้าร้อยคน ซึ่งหมายความว่าทุกคนจะกลายเป็นนักรบพันธุกรรม

ฟางโจวและกลุ่มของเขาสั่นคลอนไปหมด

ของเหลวยีนห้าร้อยขวด นี่เป็นการเคลื่อนไหวที่น่ากลัวอย่างยิ่ง

พวกเขาคิดถึงมากขึ้น

ตัวอย่างเช่น พลังที่อยู่เบื้องหลัง โจวเฉียง?

แรงที่สามารถผลิตของเหลวยีนห้าร้อยขวดได้อย่างง่ายดายจะแข็งแกร่งเพียงใด

ในห้องประชุมของโรงงาน

โจวเฉียง พูดกับฟางโจวว่า: "คุณเลือกกลุ่มคนที่มีศักยภาพ จำกัดไว้ที่ยี่สิบคน"

ไม่ต้องอธิบาย ฟางโจวก็ตื่นเต้นแล้ว

เจ้านายกำลังวางแผนที่จะส่งเสริมกลุ่มนักรบพันธุกรรมระดับสอง

ด้วยนาฬิกาอัจฉริยะส่วนตัวของพวกเขา รวมถึงฟางโจว คน 21 คนยืนอยู่ต่อหน้าโจวเฉียง

ขวดของเหลวยีนสีเหลืองยี่สิบขวดวางอยู่บนโต๊ะแล้ว

"นี่คือของคุณ"

ประโยคเดียวทำให้ทุกคนเข้าสู่สภาวะแห่งความปีติยินดี

พวกเขาไม่คาดคิดว่าเจ้านายจะใจกว้างขนาดนี้ ส่งเสริมพวกเขาโดยตรงให้เป็นนักรบพันธุกรรมระดับสอง

วิธีที่พวกเขามอง โจวเฉียง เปลี่ยนไป

ในสายตาของพวกเขา โจวเฉียงยิ่งลึกลับมากขึ้น และพลังของเขาไปถึงสวรรค์

อาหารและน้ำที่หามาอย่างไม่มีที่สิ้นสุด และตอนนี้เขาก็พ่นของเหลวของยีนจำนวนมากออกมาอย่างไม่ตั้งใจ

พลังนี้น่าทึ่งมาก

ฟางโจวพูดว่า: "นายจะไม่ขอบคุณเจ้านายเหรอ?"

"ขอบคุณครับเจ้านาย"

ทุกคนพูดพร้อมกัน

หลังจากที่แต่ละคนมีขวดของเหลวยีนแล้ว พวกเขาก็แทบรอไม่ไหวที่จะใช้มัน

"พวกนายออกไปได้แล้ว"

ฟางโจวรู้ว่าพวกเขากำลังคิดอะไรอยู่ เขาจึงโบกมือไล่พวกเขา

โจวเฉียง ไม่ได้หยุดพวกเขา หลังจากที่พวกเขาออกไป ขวดของเหลวยีนสีน้ำเงินของคีปเปอร์ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าฟางโจว

"นี่คือของคุณ"

โจวเฉียง ยิ้มอย่างแผ่วเบา

"อา..."

ฟางโจวตกใจ จากนั้นเขาก็ดีใจเช่นกัน เมื่อถึงตาของเขา เขาก็ไม่สงบอีกต่อไป

รับขวดยีนสีน้ำเงินจากมือของ โจวเฉียง แม้แต่ริมฝีปากของ ฟางโจว ก็ยังสั่น สิ่งนี้เกิดจากความตื่นเต้นประหม่า

ของเหลวยีนระดับสาม

ในฐาน มันเป็นการดำรงอยู่ที่ประเมินค่ามิได้

แต่ตอนนี้ โจวเฉียง มอบให้เขาโดยไม่ลังเล

“ขอบคุณครับเจ้านาย!”

ฟางโจว คุกเข่าต่อหน้า โจวเฉียง อีกครั้ง

ครั้งนี้ได้ใจจริงๆ

เขาคิดว่าคราวนี้ของเหลวของยีนไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเขา

ท้ายที่สุด เขาก็เป็นนักรบพันธุกรรมระดับสอง และไม่ว่าเจ้านายจะใจกว้างแค่ไหน เขาก็จะไม่ได้รับการเลื่อนขั้นเป็นนักรบพันธุกรรมระดับสาม

แต่ตอนนี้ความประหลาดใจมาเร็วเกินไป

โจวเฉียง ยิ้มจาง ๆ และพูดว่า "ใช้มันให้เร็วที่สุด ตอนนี้คุณเป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงสุดในค่าย ถ้าใครควรได้รับมัน ก็ควรเป็นคุณ"

"ถ้าคุณแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น จึงจะปราบปรามคนด้านล่างและทำให้พวกเขาเชื่อฟังได้"

ฟางโจวพยักหน้า

โดยไม่ลังเลใดๆ เขาฉีดของเหลวยีนเข้าไปในเส้นเลือดของเขาโดยตรง

ใบหน้าของฟางโจวเปลี่ยนเป็นสีแดงในทันที

ความเจ็บปวดจากการปรับเปลี่ยนยีนเป็นสิ่งที่ โจวเฉียง เคยประสบมา

ฟางโจวกัดฟันแต่ไม่พูดอะไรและไม่ส่งเสียง

"ฟู่!"

การปรับเปลี่ยนนั้นรวดเร็ว ไม่กี่นาทีต่อมา ฟางโจวที่เหงื่อออกอย่างหนักก็หายใจออกในที่สุด

ออร่าของเขาเปลี่ยนไปทันที

กล้ามเนื้อบนร่างกายของเขาแข็งแกร่งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

แสงเย็นในดวงตาของเขารุนแรงยิ่งขึ้น

ถ้าฟางโจวก่อนหน้านี้เป็นเหมือนเสือ ตอนนี้เขาได้พัฒนาเป็นไทแรนโนซอรัสเร็กซ์แล้ว

อย่าประมาทการเปลี่ยนแปลงหนึ่งระดับ ความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นเกือบสองเท่า

ขนาดนี้ค่อนข้างเกินจริง

ผิวหนังของฟางโจวแข็งแกร่งขึ้น แม้ว่ามันจะไม่เพียงพอที่จะป้องกันกรงเล็บของซอมบี้ได้อย่างสมบูรณ์ แต่พวกมันก็ไม่สามารถทิ้งรอยขีดข่วนได้ง่ายเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป

การเพิ่มระดับของนักรบพันธุกรรมจะนำมาซึ่งพลังป้องกันที่มากขึ้น ความแข็งแกร่งที่มากขึ้น และการระเบิดพลังที่สูงขึ้น

ในวินาทีแรก ฟางโจวคุกเข่าลงต่อหน้าโจวเฉียง: "ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือของคุณ เจ้านาย"

เขาตื่นเต้นจริงๆ

พลังที่ระเบิดออกมาจากทุกเซลล์ทำให้เขารู้ว่าตอนนี้เขาแข็งแกร่งแค่ไหน

ใครจะคิดว่าเขาจะประสบความสำเร็จหลังจากใช้เวลาไม่นานกับ โจวเฉียง

ตามจังหวะปกติ เขาต้องใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งถึงสองปีในการตามล่าซอมบี้กลายพันธุ์ลำดับที่สาม

โจวเฉียง ยิ้มเบา ๆ: "นี่เป็นความโชคดีของคุณเช่นกัน"

ในเวลานี้ นักรบพันธุกรรมระดับสองที่เพิ่งได้รับการเลื่อนขั้นจาก โจวเฉียง ทั้งหมดกลับมาที่นี่

แต่ละคนมีสีหน้าตื่นเต้น

“ขอบคุณครับ เจ้านาย!”

พวกเขาทั้งหมดคำนับ โจวเฉียง โดยพร้อมเพรียงกัน

โจวเฉียง พยักหน้า แต่มองไปที่ฟางโจว: "เสบียงในค่ายเหลือเท่าไหร่?"

“เสบียงที่คุณทิ้งไว้คราวที่แล้วยังมีค่อนข้างมาก เรายังสามารถกินได้อีกครึ่งเดือน”

“ปัญหาเดียวคือเราใช้น้ำไปมาก สาเหตุหลักมาจากสภาพอากาศ ทุกคนเหงื่อออกมาก และฉันก็ตัดสินใจให้ทุกคนไปอาบน้ำ”

ใบหน้าของฟางโจวเต็มไปด้วยความกลัว

เจ้านายได้ทิ้งน้ำไว้มาก นั่นเป็นเหตุผลที่เขากล้าที่จะฟุ่มเฟือยในครั้งนี้

ในโลกหายนะ การอาบน้ำเป็นเรื่องฟุ่มเฟือยจริงๆ

หลายคนไม่มีแม้แต่น้ำจะดื่มแต่ใช้อาบ

ภายในนิคม หลายคนไม่ได้อาบน้ำมาหลายปีและมีกลิ่นที่ทนไม่ได้

น้ำในโลกหายนะมีค่ามากเกินไป

ข้างนอกมีน้ำมากมาย แต่ใช้อาบโดยตรงไม่ได้ สารติดเชื้อที่บรรทุกมาจะทำให้ผู้คนบวมไปทั่ว และในที่สุดผิวหนังของพวกเขาจะเน่าเปื่อยและชีวิตจะทนไม่ได้

ฟางโจวรู้สึกเสียใจกับการตัดสินใจของเขา

นี่เป็นน้ำที่มีค่า ท้ายที่สุดแล้วหากเจ้านายตำหนิเขาล่ะ...

การแสดงออกของ โจวเฉียง ไม่มีการเปลี่ยนแปลง เขาไม่ได้ขาดน้ำจริงๆ

“ไม่เป็นไร”

เมื่อได้ยินคำตอบของ โจวเฉียง ฟางโจวก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก เช่นเดียวกับนักรบพันธุกรรมระดับ 2

ถ้าเจ้านายโกรธพวกเขาไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร

ในใจของพวกเขา เมื่อได้ยินน้ำเสียงที่เฉยเมยของ โจวเฉียง พวกเขานึกได้ทันทีว่า... เจ้านายไม่ขาดน้ำเหรอ?

เป็นไปได้ไหมว่าเจ้านายมีเครื่องกรองน้ำเหมือน ติงเฉาฮุ่ย ด้วย?

โจวเฉียงมองพวกเขาอย่างแผ่วเบา ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นค่อยๆ ยื่นมือออกไป

คนเหล่านี้ที่อยู่ต่อหน้าเขาซึ่งมียีนและอาหารเพียงอย่างเดียวสามารถโน้มน้าวใจให้เชื่อฟังเขาได้

แต่นั่นยังไม่เพียงพอ

ต้องมีมาตรการมากกว่านี้เพื่อทำให้พวกเขาบูชาเขา

วิธีที่ดีที่สุดคือการทำให้ตัวเองเป็นผู้วิเศษ

“ในเมื่อไม่มีน้ำ ฉันจะจัดหาให้”

น้ำดื่มบรรจุขวดที่สั่งซื้อจากบริษัทจัดหามากถึงหนึ่งล้านบาร์เรล ถูก โจวเฉียง ทิ้งลงในพื้นที่จัดเก็บของเขาทั้งหมด เขาไม่ได้ขาดน้ำจริงๆ

ในขณะที่ฟางโจวและคนอื่นๆ กำลังสับสน ฝ่ามือของโจวเฉียงก็พลิกกลับ

ทันใดนั้นถังน้ำสิบถังก็ปรากฏขึ้น

"อา..."

ฟางโจวและคนอื่นๆ ต่างตกตะลึง ต่างคนต่างเบิกตากว้าง

บางคนถึงกับกะพริบตาโดยไม่รู้ตัว ขยี้ตา อยากรู้ว่าเป็นภาพหลอนหรือไม่

เจ้านายเสกน้ำจริงหรือ?

โจวเฉียงไม่ให้เวลาพวกเขาคิดว่ามันเป็นเรื่องจริงหรือไม่ ครู่ต่อมา ถังน้ำหนึ่งร้อยถังก็ปรากฏขึ้น ซ้อนถังหนึ่งทับอีกถังหนึ่ง

ครั้งที่สาม มันเป็นพันบาร์เรล

ห้องประชุมขนาดใหญ่เต็มไปด้วยถังน้ำเหล่านี้

ฟางโจวและคนอื่นๆ จ้องมองที่ภูเขาบรรจุขวดนี้อย่างว่างเปล่า ดวงตาของพวกเขาเบิกกว้าง อ้าปากกว้าง พวกเขารู้สึกเพียงว่าจิตใจว่างเปล่า ไม่รู้วิธีคิดอีกต่อไป

ภาพตรงหน้าท้าทายโลกทัศน์ของพวกเขา

เวทมนตร์?