บทที่ 121: ซอมบี้ปูปรสิตน่าเกลียด

ในป่า.

สัตว์ประหลาดรูปร่างคล้ายค้างคาวยักษ์หลบหลีกต้นไม้อย่างช่ำชอง

นี่คือ กรงเล็บปีศาจ

ด้วยประสบการณ์จากครั้งที่แล้ว การออกนอกบ้านของ โจวเฉียง ครั้งนี้เขาจะไม่ระวังตัวได้อย่างไร?

อย่างน้อยเขาก็นำ กรงเล็บปีศาจ มาด้วย

กรงเล็บปีศาจ ซึ่งเป็นหน่วยสอดแนมและมือสังหาร เป็นเหมือนบัคอย่างแท้จริง

ครั้งนี้เมื่อ โจวเฉียง ออกมา กรงเล็บปีศาจ ก็มากับเขาด้วย

ทันทีที่เสียงปืนดังขึ้น โจวเฉียง รีบเข้าไปในห้องโดยสาร จากนั้นจึงเริ่มผลิต สุนัขนรก จำนวนมากโดยไม่ลังเล

ในสถานการณ์เช่นนี้ ข้อดีของ สุนัขนรก มีมากกว่า เคียวศพ มาก

ความเร็วของ สุนัขนรก นั้นมากกว่าตัวอื่นๆ

โจวเฉียง เองก็เป็นโรงงานผลิตซอมบี้ขนาดใหญ่ ไม่ว่าเขาจะอยู่ที่ไหน ตราบใดที่มีทรัพยากรเพียงพอ เขาก็สามารถสร้างซอมบี้ได้อย่างไม่มีกำหนด

ในขณะที่สร้าง สุนัขนรก นั้น โจวเฉียง ก็ส่ง กรงเล็บปีศาจ ไปด้วย

กรงเล็บปีศาจ ที่ซุ่มอยู่รอบตัว โจวเฉียง ค้นพบนักแม่นปืนที่ซ่อนอยู่อย่างรวดเร็วหลังจากวนรอบหมู่บ้าน

"การรับรู้ทางยุทธวิธีของคู่ต่อสู้ไม่เลว"

การผสมผสานระหว่างการต่อสู้ระยะไกลและระยะประชิด

หากตัวเขาเองเคลื่อนไหวเขาจะต้องถูกซุ่มยิงโดยนักแม่นปืนเหล่านี้อย่างแน่นอน

สุนัขนรก นั้นทรงพลัง แต่พวกมันไม่ได้อยู่ในขั้นที่สามารถรับกระสุนได้ ถ้าโดนยิงหัวก็ตายเหมือนกัน

"จัดการพวกเขาซะ"

โจวเฉียง ออกคำสั่งโดยตรงกับ กรงเล็บปีศาจ

กรงเล็บปีศาจ เปิดใช้งานทันที เคลื่อนย้ายไปด้านหลังสไนเปอร์

กรงเล็บของมันฉีกไปทางด้านหลังหัวของสไนเปอร์

ขณะที่เขากรีดร้อง กรงเล็บปีศาจ ก็เทเลพอร์ตอีกครั้ง ปรากฏตัวต่อหน้าสไนเปอร์อีกคน และหยุมหัว

ในขณะนี้ บอดี้การ์ดแมมมอธขยับ

พวกเขายกโล่ขึ้นและพุ่งออกไปด้วยขวานรบของพวกเขา

โจวเฉียง ก็ไม่ช้าเช่นกัน เกือบจะพร้อมกัน เขาเปิดประตูห้องโดยสาร

จากนั้น คนเหล่านี้ได้เห็นภาพเหตุการณ์ที่พวกเขาจะไม่มีวันลืมตลอดชีวิต

อนุภาคแสงจำนวนนับไม่ถ้วนก่อตัวเป็น สุนัขนรก และปรากฏขึ้นในพริบตานั้น

สุนัขนรก ห้าสิบตัวพุ่งออกมาจากห้องโดยสาร

พวกมันพุ่งเข้าใส่พวกเขาโดยไม่หยุด

"นี่มันบ้าอะไรกัน"

"พระเจ้าของฉัน ทำไมมีสุนัขนรกเยอะขนาดนี้"

"เราจบสิ้นแล้ว"

จิตใจของทุกคนว่างเปล่า

เพราะฉากนี้เกินจินตนาการของพวกเขา

พวกเขาไม่เคยคิดฝันมาก่อนว่าห้องโดยสารที่คาดว่าจะขนส่งข้าวสามารถจุสุนัขนรกได้มากมายขนาดนี้

ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาคิดเรื่องนี้ แต่มาเผชิญหน้ากับ สุนัขนรก จำนวนมากเหล่านี้

พวกเขาไม่มีเวลาแม้แต่จะพิจารณาความสัมพันธ์ระหว่าง โจวเฉียง และ สุนัขนรก เหล่านี้

ความโกลาหลจึงบังเกิด

เมื่อต้องเผชิญกับ สุนัขนรก ที่เข้ามา ทุกอย่างก็ยุ่งเหยิง

บางคนหันหลังวิ่ง

บางคนต้องการที่จะต่อต้าน

เหล่านี้คือ สุนัขนรก ซอมบี้กลายพันธุ์อันดับสอง

ในหมู่พวกเขา ยกเว้น จู้หู ซึ่งเป็นนักรบพันธุกรรมระดับสอง ทุกคนล้วนเป็นนักรบพันธุกรรมระดับหนึ่ง

พวกเขาจะต่อสู้กับ สุนัขนรก มนุษย์กลายพันธุ์อันดับสองได้อย่างไร?

ใบหน้าของ จู้หู เปลี่ยนเป็นสีซีด ปฏิกิริยาของเขารวดเร็ว สิ่งแรกที่เขาทำคือชักปืนออกมาและกวาดไปที่บอดี้การ์ดแมมมอธที่พุ่งเข้ามา

กระสุนเจาะเกราะ แต่บอดี้การ์ดแมมมอธไม่หยุด

จู้หู ไม่เคยคิดเลยว่าผู้คุ้มกันเหล่านี้คือแมมมอธ ดังนั้นเขาจึงทำพลาด—เขาไม่ได้เล็งไปที่หัวของพวกมัน

เมื่อเขารู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ บอดี้การ์ดแมมมอธก็มาหาเขาแล้ว

บอดี้การ์ดแมมมอธยกขวานศึกของมันและเหวี่ยงมันลงมาอย่างดุเดือด

จู้หู ใช้โล่ในมือของเขาเพื่อป้องกัน

"กราว!"

พลังของการโจมตีนี้รุนแรงมากจนทำให้แขนของเขารู้สึกเหมือนกำลังจะหัก

ก่อนที่บอดี้การ์ดแมมมอธจะแกว่งเป็นครั้งที่สอง ร่างสีแดงก็พุ่งออกมาจากด้านหลังพวกมัน—สุนัขนรกมาถึงแล้ว

พวกมันเคลื่อนไหวเร็วมากและกัดทันทีที่อ้าปาก

พวกมันรุมและล้มนักรบพันธุกรรมทีละคน

ในชั่วพริบตา พื้นที่ก็เต็มไปด้วยเสียงกรีดร้อง

ท่ามกลางเสียงคำราม ผู้คนนับไม่ถ้วนถูกกัดแขนขา บางคนศีรษะแหลกละเอียด

ฉากนั้นน่าสยดสยอง มันกลายเป็นนรกบนดิน

สุนัขนรก ขึ้นชื่อเรื่องความเร็ว ดังนั้นคนเหล่านี้ที่หวังจะหลบหนีจะหนีไปได้อย่างไร

นักรบพันธุกรรมหลายคนเปิดฉากยิง

กระสุนระเบิดเป็นละอองเลือดบนร่างของสุนัขนรก

อย่างไรก็ตาม สุนัขนรก เป็นซอมบี้กลายพันธุ์อันดับสอง การป้องกันของพวกมันอยู่ในอีกระดับหนึ่ง

กระสุนเหล่านี้ไม่สามารถเจาะเข้าไปในร่างกายของพวกมันได้และติดอยู่ในกล้ามเนื้อของพวกมัน

แม้แต่บางตัวที่โดนยิงที่หัว

เนื่องจากความต้านทานของกล้ามเนื้อและความแข็งของกะโหลกศีรษะ พลังของปืนไรเฟิลเหล่านี้จึงไม่สามารถเจาะทะลุได้

ดวงตาของนักรบพันธุกรรมแต่ละคนเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

พวกเขาทำได้เพียงเฝ้าดูเมื่อ สุนัขนรก เหล่านี้พุ่งเข้ามาหาพวกเขา ห่างไปแค่เส้นผม

จู้หู กำลังจะคลั่ง เขาต่อสู้อย่างดุเดือด แต่ สุนัขนรกตัวหนึ่งกัดแขนของเขา ฟันอันแหลมคมของมันเจาะทะลุชุดป้องกันและกัดเข้าไปในกล้ามเนื้อของเขา

ในฐานะนักรบพันธุกรรมระดับสอง การป้องกันของเขาแข็งแกร่ง

แต่ภายใต้แรงกัดของ สุนัขนีกเขายังคงได้รับบาดเจ็บ

บาดเจ็บและเสียชีวิตเท่าเทียมกัน

"ไอ้สารเลวเอ๊ย"

เมื่อมาถึงจุดนี้ จู้หู ดูเหมือนจะเสียสติ เขาแทงหัวของสุนัขนรกอย่างสิ้นหวังด้วยมีดต่อสู้เพื่อจบชีวิตของมัน

แต่ สุนัขนรก ตัวที่สองและสามกระโจนเข้าใส่อย่างดุเดือด

เนื้อและเลือดถูกฉีกออกอย่างต่อเนื่อง ทำให้ จู้หู กรีดร้องซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ในการมองเห็นโดยรวม เขาเห็นการสังหารหมู่

ต่อหน้า สุนัขนรก ที่ว่องไวเหล่านี้ รูปลักษณ์ของพวกมันลึกลับเกินไป ใกล้จนไม่มีทางหนี

ผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาถูกชนล้มลงและถูกกัดทุกที่

ฉากนั้นน่าสยดสยองมาก มันสามารถอธิบายได้ว่าเป็นความพ่ายแพ้ที่สมบูรณ์

จู่ ๆ จู้หูก็รู้สึกกลัว

เขาคิดถึงความเชื่อมโยงระหว่าง โจวเฉียง และ สุนัขนรก เหล่านี้

หากมีใครบอกว่าไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ เขาก็คงไม่เชื่อแม้ว่าเขาจะถูกซ้อมจนตายก็ตาม

แต่สิ่งที่เชื่อมโยง?

เขาคิดไม่ออก

ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้

ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงทำให้เขาฟื้นคืนสติในทันที

เนื่องจากสุนัขนรกกัดคอของเขา การกัดอันทรงพลังจึงบดคอของเขา

ในขณะนั้นเขามีสติครั้งสุดท้าย

ตาของเขาแทบจะถลนออกมา เขาพยายามสองสามครั้งก่อนจะหายใจเฮือกสุดท้าย

ภายในเวลาไม่ถึงสามนาที

ไม่มีใครรอดชีวิตที่นี่ ทุกคนถูกฉีกเป็นชิ้นโดย สุนัขนรก

เพื่อป้องกันความลับของเขารั่วไหล

โจวเฉียง ยังสั่งให้ สุนัขนรก กัดหัวของนักรบพันธุกรรมทั้งหมด

กรงเล็บปีศาจ กลับมาในเวลานี้

มันลอยอยู่บนท้องฟ้าพร้อมกับเลือดสด ๆ ที่ไหลออกมาจากกรงเล็บของมัน

พลซุ่มยิงหลายคนถูกมันจัดการ

ทีมของ จู้หู ถูกกำจัดออกไปอย่างสมบูรณ์

โจวเฉียง มองไปที่ฉากที่นี่ ซึ่งเหมือนกับนรก ใบหน้าของเขาไม่แสดงอารมณ์ใดๆ

ฆ่าคนไปหลายสิบคน โจวเฉียงไม่รู้สึกเป็นภาระอีกต่อไป

จากพื้นที่จัดเก็บ โจวเฉียง นำโดรนขนส่งสามลำออกมา

เขามีทรัพยากรของเมืองและคนกลุ่มใหญ่ที่สามารถทำงานเกี่ยวกับโดรนในการถอดรหัสได้โดยเฉพาะ เขาจึงมีโดรนประเภทนี้สำรองไว้อยู่ในมือ

โจวเฉียง สั่งให้ สุนัขนรก เข้าไปในห้องโดยสารของโดรน

โดรนทั้งสามจากไปอย่างรวดเร็ว

...

เมืองกุ้ยฮวา

โจวเฉียงตรวจสอบข้อมูลที่ได้รับก่อนหน้านี้ ยืนยันว่ามีซอมบี้ปูปรสิตอยู่ที่นี่

เขายังขาดอีกสามชิ้น ดังนั้นตอนนี้โจวเฉียงจึงมุ่งความสนใจไปที่การล่าซอมบี้ปูปรสิต

โดรนเข้าใกล้จากนั้นก็ลงจอด

สุนัขนรก ออกจากโดรนและหายไปอย่างรวดเร็วไปตามถนนในเมืองเล็กๆ แห่งนี้

โจวเฉียง ไม่ขยับ แต่เปลี่ยนจิตสำนึกของเขาไปที่ กรงเล็บปีศาจ

โจวเฉียงกระพือปีกพุ่งเข้าใส่เมืองเล็กๆ

"มันควรจะอยู่ที่นี่"

เมืองนี้ไม่ใหญ่ มีประชากรซอมบี้เพียงหมื่นกว่าคน ไม่แออัด

ขณะที่เขาบินไปนั้น เขาเห็นซอมบี้ปูปรสิตปะปนอยู่ในฝูงซอมบี้จริงๆ

เมื่อเห็นซอมบี้ปูปรสิตตัวนี้ ในที่สุด โจวเฉียง ก็เข้าใจว่าทำไมนักรบพันธุกรรมถึงไม่กำหนดเป้าหมายเมืองนี้

เพราะนอกจากซอมบี้ปูปรสิตแล้ว ยังมีแมมมอธและสวิฟท์อีกหลายตัวปะปนอยู่ด้วย

เขาสามารถเห็นคีปเปอร์เคลื่อนที่บนอาคารในใจกลางเมือง ซึ่งเป็นอาคารที่สูงกว่าสิบชั้น

ซอมบี้กลายพันธุ์มากมาย กว่าจะพิชิตที่นี่ได้ ราคาที่ต้องจ่ายก็ไม่ใช่น้อยๆ

เมืองเล็กๆ ทรัพยากรมีไม่มากนัก

ความเสี่ยงไม่คุ้มค่า

แต่ โจวเฉียง จะไม่พิจารณาเรื่องดังกล่าว

"ฆ่าซอมบี้ปูปรสิตตัวนี้"

โจวเฉียง ออกคำสั่ง

สุนัขนรก ซึ่งเข้ามาในเมืองเป็นเวลานานและยังคงไล่ต้อนฝูงซอมบี้ทั่วไปตามท้องถนนอย่างต่อเนื่อง เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วเพื่อล้อมฝูงซอมบี้ปูปรสิตตามคำสั่งของ โจวเฉียง

พวกมันโดดเด่นมากท่ามกลางฝูงซอมบี้ทั่วไป

กลุ่มสุนัขนรกสีแดงเข้มจำนวนห้าสิบตัวไม่ใช่น้อย

แต่ละตัวมีแผลเป็น มีรูกระสุนจำนวนมากกระจายอยู่ทั่วร่างกาย

ปืนของ จู้หู และทีมของเขาทำให้กล้ามเนื้อของพวกมันเสียหาย

โชคดีที่ไม่มีใครเสียชีวิต

พวกมันอยู่ใกล้เกินไป สุนัขนรก กระโจนออกมา ให้เวลาน้อยกว่าสามวินาทีในการตอบสนอง

สุนัขนรก ดูดุร้ายและน่ากลัวยิ่งขึ้น

โจวเฉียง ส่ง สุนัขนรก ออกไปประเภทเดียว เมื่อพวกมันเข้ามาในเมือง ซอมบี้ธรรมดาที่นี่จะไม่รู้ว่า สุนัขนรก เหล่านี้ไม่ใช่พวกมัน

ฝูงสุนัขนรกพุ่งตรงเข้ามาโดยปราศจากการกีดขวางของซอมบี้ทั่วไป

ซอมบี้ปูปรสิตตัวนี้ยังรู้สึกถึงความวุ่นวายตามท้องถนน มีสุนัขนรกจำนวนมาก ไม่ว่าจะว่องไวแค่ไหน พวกมันก็จะชนกับซอมบี้บางตัว จึงทำให้ซอมบี้คำราม

ซอมบี้ปูปรสิตหันหัวมาจ้องที่บริเวณนี้

แต่มีซอมบี้ธรรมดาจำนวนมากเกินไปขวางกั้น ทำให้มันไม่สามารถเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าได้อย่างชัดเจน

มันไม่รู้สึกถึงลมหายใจแห่งชีวิต ดังนั้นมันจึงไม่ตกอยู่ในโหมดการโจมตีตามสัญชาตญาณของมัน

“หึ!”

สุนัขนรก ตัวแรกมาถึง มันกระโดดออกมาจากฝูงซอมบี้

โดยไม่ลังเลใดๆ มันกระโดดออกไป กระโดดสูงกว่าครึ่งเมตร อ้าปากกว้าง กัดไปทางซอมบี้ปูปรสิต

"กร๊อบ!"

ขาข้างหนึ่งของมันถูกกัด และกระดูกก็ส่งเสียงภายใต้แรงกัดอันทรงพลังของสุนัขนรก

การตอบสนองตามสัญชาตญาณแรกของซอมบี้ปูปรสิตตัวนี้คือการพ่นของเหลวเหล่านี้ที่มีฤทธิ์กัดกร่อนอย่างรุนแรงไปทั่ว

เหมือนน้ำพุ

ของเหลวที่พุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าตกลงมาหลังจากสูญเสียแรงขึ้น

ในกระบวนการนี้ สุนัขนรก อีกหลายตัวพุ่งออกมาจากฝูงซอมบี้ กระโจนใส่มัน และกัดอย่างเมามัน

ของเหลวที่ตกลงมาทำให้เกิดหมอกสีเขียว

ซอมบี้รอบข้างถูกน้ำกรดกระเด็นใส่

ฤทธิ์กัดกร่อนปรากฏขึ้นทันที ผิวของพวกมันเริ่มเน่า และการกัดกร่อนทำให้เกิดคลื่นควันสีขาว

ซอมบี้ที่สึกกร่อนเหล่านี้ยังคงไร้เดียงสา

พวกเขาไม่สนใจเลยสักนิดว่าหัวของพวกเขากำลังปล่อยควันจากการกัดกร่อน

สุนัขนรก ที่กำลังกัดซอมบี้ปูปรสิตก็สึกกร่อนเช่นกัน

กล้ามเนื้อสีแดงเข้มของพวกเขาถูกปกคลุมด้วยชั้นสีขาวและมีฟองเดือดปุดๆ

“หึ!”

สุนัขนรก อีกสิบกว่าตัววิ่งออกมา

ในชั่วพริบตา ซอมบี้ปูปรสิตตัวนี้ถูกครอบงำโดย สุนัขนรก และเนื้อก็ปลิวว่อน

มันแทบไม่ต้องต่อสู้เลย

ฉากทั้งหมดเป็นเหมือนฝูงสุนัขบ้าที่รุมกัดอย่างไม่สามารถควบคุมได้

ด้วยการปลอมตัวเป็นชนิดเดียวกัน การฆ่าซอมบี้ปูปรสิตนี้ง่ายเกินไป

[ คุณได้รับ ชิ้นส่วนซอมบี้ปูปรสิต! ]

เสียงเตือนดังขึ้น

บ่งบอกถึงการตายของปูซอมบี้ปรสิตตัวนี้

ก่อนที่ซอมบี้กลายพันธุ์ตัวอื่นๆ จะทันตอบสนอง สุนัขนรก พวกนี้ก็ล่าถอยไปอย่างรวดเร็ว

เหมือนสายฟ้าแลบ

พวกมันได้สิ่งที่ต้องการแล้วก็หนีไปทันที

“เหลืออีก 2 ชิ้น!”

โจวเฉียง ถอดจิตสำนึกของเขาออกจากกรงเล็บปีศาจและเปิดที่อยู่ที่เขาเก็บไว้ก่อนหน้านี้

สถานที่ที่สองไม่ไกลจากที่นี่เพียงยี่สิบกว่ากิโลเมตร

ภายใต้คำสั่งของ โจวเฉียง ฝูง สุนัขนรก กลับมาแล้วพุ่งเข้าไปในห้องโดยสารโดรนทีละตัว

โดรนทั้งสามบินขึ้นอีกครั้ง การล่าซอมบี้กลายพันธุ์แบบตายตัวแบบนี้ง่ายเกินไปหากมีตำแหน่งที่ตั้ง

นำกลุ่มสมุนซอมบี้เคลียร์สถานที่โดยตรง

ฝูงซอมบี้ที่น่าสะพรึงกลัวในสายตาของผู้รอดชีวิต ในสายตาของ โจวเฉียง นั้นถูกเพิกเฉย

..........

สามชั่วโมงต่อมา โจวเฉียง กลับมาที่เมืองเทียนเว่ย

[คุณต้องการใช้ชิ้นส่วนซอมบี้ปูปรสิตระดับสอง สิบชิ้นเพื่อปลดล็อกหรือไม่]

[ใช่ไม่ใช่]

เช่นเดียวกับก่อนหน้านี้ โจวเฉียง ปลดล็อกไอคอนการผลิตสำหรับ ปูปรสิต ทันที

ไอคอนที่เป็นสีเทาก่อนหน้านี้ของ ปูปรสิต สว่างขึ้น

"สร้างซอมบี้ปูปรสิต"

การปลดล็อก ปูปรสิต นั้นไม่ง่ายเลย จากซอมบี้กลายพันธุ์ระดับ 2 สามตัว มันเป็นซอมบี้ตัวสุดท้ายที่จะปลดล็อค

ต้นทุนการสร้างเท่ากัน

เมื่ออนุภาคของแสงปรากฏขึ้น พวกมันค่อยๆ ก่อตัวเป็นแสงขนาดใหญ่

สามนาทีผ่านไป และซอมบี้ปูปรสิตหกขายืนอยู่ตรงหน้าโจวเฉียง

สูงประมาณสามเมตร.

มันดูเหมือนแมงมุมยักษ์

ความแตกต่างคือมันมีลำตัวเหมือนมนุษย์ โดยมีเนื้องอกขนาดมหึมาที่หลัง

ดูราวกับว่าหัวของมันถูกตัดออกอย่างรวดเร็ว

ในความเป็นจริงหัวของมันตั้งอยู่บนหนึ่งในสองขาหน้า

หัวมีขนาดเล็กมากและดวงตาเล็ก ๆ ทั้งสองข้างมีประกายแวววาว

เมื่อยืนอยู่ตรงหน้า โจวเฉียงรู้สึกกดดันอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อน

มันน่ากลัวมาก

มันน่าเกลียดเกินไป

แค่ยืนอยู่ตรงนั้นก็ทำให้ผู้คนนับไม่ถ้วนหลั่งน้ำตาได้

มันค่อนข้างเหมือนสัตว์ประหลาดในหนังสยองขวัญ

แม้ว่าเขาจะรู้ว่าเขาสร้างมันขึ้นมา แต่ โจวเฉียง ก็ยังรู้สึกเย็นยะเยือกยืนอยู่ตรงหน้ามัน

รูปแบบการเคลื่อนไหวของซอมบี้ปูปรสิตคือเดินด้านข้าง

ลักษณะเดียวกับปูจึงเป็นที่มาของชื่อ

โหมดการโจมตีของมันคือพ่นของเหลวที่มีฤทธิ์กัดกร่อนออกมา ตราบใดที่มันสัมผัสกัน แม้แต่เหล็กก็ยังสึกกร่อน

มันควรจะเป็นรังนาพญาเวอร์ชั่นที่อ่อนแอลง

โจวเฉียง เพิ่งตระหนักถึงปัญหาหลังจากที่เขาสร้างมันขึ้นมา

“เวรเอ๊ย ฉันลืมอีกแล้ว ฉันทำไว้ในห้อง”

“คราวนี้จะเอายังไงดีล่ะ”

ซอมบี้ปูปรสิตที่ยืนอยู่เกือบจะถึงเพดาน เห็นได้ชัดว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะออกไปทางประตู

ทางเดียวคือทางหน้าต่าง