บทที่ 158 เรียนรู้ความรุนแรงอย่างมีสไตล์

การโจมตีครั้งนี้ใช้ทักษะทั้งหมดที่ โจวเฉียง สามารถรวบรวมได้

"ซุปเปอร์บีม" ของการวิวัฒนาการพลังระดับ 4 (*โจมตีหนัก)

"เจาะเกราะ" ของการวิวัฒนาการความเร็วระดับ 4

ตั้งแต่ "บ้าคลั่ง" ไปจนถึงวิวัฒนาการความเร็ว เช่น "ว่องไว", ฯลฯ

ภายใต้การสะสมดังกล่าว ความแข็งแกร่งในปัจจุบันของ โจวเฉียง อยู่เหนือจินตนาการ

การใช้ "คลื่นกระแทก" เป็นสื่อกลางในการเผยแพร่ ผลที่ได้คือซอมบี้ที่อยู่ต่ำกว่าซอมบี้กลายพันธุ์อันดับสองจะแตกเป็นเสี่ยงๆ โดยตรงหลังจากถูกระเบิดไปในอากาศ

มีเพียงซอมบี้กลายพันธุ์ลำดับที่สามเท่านั้นที่สามารถรักษาความสมบูรณ์ในระดับหนึ่งได้

เช่นเดียวกับ ตัวคำรามและ คีปเปอร์ ซอมบี้กลายพันธุ์ลำดับที่ 3 ประเภทนี้ แม้ว่าพวกมันจะมีร่างกายที่ใหญ่โต แต่พวกมันก็ถูก โจวเฉียง กระแทกห่างออกไปกว่า 20 เมตรเช่นกัน

สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่า "คลื่นกระแทก" นั้นทรงพลังเพียงใด

เมื่อพวกมันกระแทกพื้น กระดูกจำนวนมากก็หัก พลังต่อสู้ของพวกมันลดลงอย่างมากเมื่อพวกมันพยายามลุกขึ้น

คีปเปอร์ ขายาวสองข้างหัก และเคลื่อนไหวได้โดยใช้ขาอีกสี่ข้างช่วยพยุงเท่านั้น

ความเร็วของมันช้า และไม่สมดุลอย่างมาก แกว่งไปมาขณะที่มันพุ่งเข้าหา โจวเฉียง ซึ่งขาดแรงผลักดันที่ควรจะมี

และตัวคำรามหลายตัว มีตัวหนึ่งสามารถคลานได้เท่านั้น

กระดูกสันหลังหักไม่สามารถพยุงร่างกายอันใหญ่โตไว้ได้

แต่มันไม่มีตัวรับความรู้สึกเจ็บปวด และความคลั่งไคล้ต่อมนุษย์ทำให้มันใช้แขนคลานไปกับพื้น ลากส่วนล่างของมันไปทาง โจวเฉียง

ซอมบี้กลายพันธุ์กว่าสองพันตัวถูก "คลื่นกระแทก" ของ โจวเฉียง โจมตีอย่างหนัก ทำให้เกิดสุญญากาศ

“เจ้านายสุดยอดมาก นี่มันทักษะอะไรกันเนี่ย”

“ทรงพลังมาก แม้แต่ ตัวคำราม ที่มีน้ำหนักขนาดนั้นยังกระเด็นออกไปได้ยี่สิบหรือสามสิบเมตร”

"สวิฟต์, เคียวศพ และ สุนัขนรก ถูกทำลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย"

“คุณรู้สึกอย่างนั้นเหรอ?

“ฉันเป็นเพียงนักรบพันธุกรรมลำดับที่หนึ่ง แต่ระดับของเจ้านายนั้นสูงมากจนฉันมองไม่ถึงด้วยซ้ำ”

การแกว่งแขนของ โจวเฉียง มีเอฟเฟกต์ภาพที่ชัดเจน

ซอมบี้จำนวนมากแตกเป็นเสี่ยงๆ หรือระเบิดหายไปในอากาศ

ไม่ว่าคุณจะตัวใหญ่หรือตัวเล็ก แข็งแรงหรืออ่อนแอ

วงกลมของซอมบี้ถูกพลิกลงบนพื้น เผยให้เห็นสุญญากาศขนาดใหญ่

"โจวเฉียง ราวกับเทพเจ้าสงครามยืนอยู่ในใจกลางของสุญญากาศนี้

สิ่งนี้ทำให้ทุกคนชื่นชมและเร่าร้อนต่อ โจวเฉียง มากยิ่งขึ้น

โจวเฉียงไม่มีเวลาสนใจว่านักรบพันธุกรรมเหล่านี้กำลังคิดอะไรอยู่ เนื่องจากการซ้อนทักษะก็มีเวลาจำกัดเช่นกัน

แน่นอนว่าเขาต้องเพิ่มเอฟเฟกต์ของทักษะเหล่านี้ให้ได้มากที่สุด

ซอมบี้กลายพันธุ์กว่าสองพันตัว โจวเฉียง เพิ่งปลิวไปไม่กี่โหล

ซอมบี้กลายพันธุ์ตัวอื่น ๆ ล้อมรอบเขาทันที เติมสุญญากาศ

“ซุปเปอร์บีม!”

ลำแสงที่หนามากปรากฏขึ้นเหมือนลำแสงพลังงาน

ซอมบี้ตัวใดก็ตามที่สัมผัสกับ ‘ซุปเปอร์บีม’นี้จะถูกทำให้กลายเป็นไอ ไม่ว่าจะเป็นระดับที่สองหรือสามก็ตาม

การโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดของ โจวเฉียง ซุปเปอร์บีม เจาะผ่านฝูงซอมบี้

โซนสุญญากาศตรงปรากฏขึ้น

ซอมบี้ทุกตัวบนแนวโจมตีนี้ถูกตัดออกจากร่างกายท่อนบน

"บ้าจริง นี่คือ ‘ซุปเปอร์บีม’ เหรอ"

"ทำไม 'ซุปเปอร์บีม’ ของ โจวเฉียง จึงแตกต่างจากของฉัน? ของฉันใหญ่กว่านิ้วเพียงเล็กน้อยเท่านั้น"

"คำถามเดียวกัน ทำไม โจวเฉียง ถึงใหญ่ขนาดนี้"

“ฉันรู้สึกต่ำต้อย เพราะของฉันก็เหมือนไส้เดือน และของ โจวเฉียง ก็เหมือนกับเสาไฟ ไม่มีทางเทียบได้”

"ฉันไม่ได้คาดหวังว่า 'ซุปเปอร์บีม' จะทรงพลังขนาดนี้"

การโจมตีนี้คล้ายกับเอฟเฟกต์เลเซอร์เจาะเป็นเส้นตรง

ดังนั้นพลังจึงแข็งแกร่งมากจนซอมบี้กลายพันธุ์อย่างน้อยหลายร้อยตัวถูกฆ่าตาย

"หวือ!"

ก่อนที่ โจวเฉียง จะโจมตีครั้งที่สอง เกราะหนามสายฟ้าก็ขยับ

มันเปิดใช้ความสามารถสายฟ้าของมัน ราวกับแสงวาบ กะพริบอย่างต่อเนื่องบนร่างของซอมบี้ แฟลชแต่ละครั้งคือหัวของซอมบี้ที่ถูกทุบโดยหางของเกราะแหลมสายฟ้า

'สายฟ้า' อาจไม่ยิ่งใหญ่เท่า 'เทเลพอร์ต' แต่มันแรงจนน่าตกใจอยู่แล้ว

วาปไปที่ตัวของซอมบี้แต่ละตัว แล้วพวกมันก็ล้มลง

เพียงชั่วพริบตา หัวของซอมบี้หลายตัวก็ถูกเกราะสายฟ้าทุบเหมือนแตงโม

ความเร็วของเกราะหนามสายฟ้านั้นเร็วเกินไป แม้แต่พวกตัวคำราม ซอมบี้กลายพันธุ์ระดับสามเหล่านี้ พวกมันก็ไม่มีแรงที่จะต่อสู้กลับต่อหน้ามัน

บนไหล่ของตัวคำราม

เกราะหนามสายฟ้าปรากฏขึ้นที่นี่ เหวี่ยงหางของมันและทุบอย่างแรง

"ปัง!"

บริเวณหัวของ ตัวคำราม นี้ยุบตัวลงทันที ผิวหนังแตกและเลือดกระเซ็นออกมา

ย้อมคอของ ตัวคำราม นี้เป็นสีแดงทันที

การโจมตีครั้งนี้ทำให้ ตัวคำราม ซวนเซและล้มลงกับพื้น

และเมื่อ ตัวคำราม พยายามตบเกราะหนามสายฟ้า มันก็หายไปแล้ว ทุบหัวของ สุนัขนรก ให้กลายเป็นซากศพที่ไม่มีหัว

"นี่คือม้าของ โจวเฉียง หรือไม่"

"รุนแรงมาก รุนแรงมาก"

“ตาของฉันไม่สามารถจับความเร็วของมันได้ ฉันผู้อ่อนแอคงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันต้องตายอย่างไรเมื่อเผชิญหน้ากับมัน”

"ฉันมันขยะ ฉันยังไม่เก่งเท่าม้าของ โจวเฉียง"

นักรบพันธุกรรมบนกำแพงตกใจอีกครั้ง”

“ก่อนหน้านี้ พวกเขาไม่คิดว่าพาหนะของ โจวเฉียง จะมีพลังโจมตีมาก อาจจะเร็วกว่านี้เล็กน้อย

แต่ตอนนี้พวกเขาคิดผิด นี่ไม่ใช่แค่การวิ่งเร็วอีกต่อไป

มันแข็งแกร่งมากจนทำให้พวกเขากลัว

ไม่แพ้ใครด้วยความเร็ว

นี่เป็นคำพูดที่รู้จักกันดี

สิ่งที่พวกเขากลัวในสายตาของพวกเขา ก็คือดวงตาปีศาจตัวน้อยนั่นเอง

มันดูลึกลับ พวกเขาคิดว่ามันไม่เป็นอันตรายต่อมนุษย์และสัตว์

ใช่ มันไม่เป็นอันตรายต่อมนุษย์และสัตว์

แต่ซอมบี้กลายพันธุ์ทุกตัวที่มองดูมันถูกแช่แข็ง ร่างกายของพวกมันเปลี่ยนเป็นสีเทา ราวกับว่าพวกมัน 'กลายเป็นหิน'

นี่เป็นอันตรายถึงตาย

เมื่อคุณกลายเป็นหิน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการต่อสู้ มันต่างจากการฆ่าตัวตายอย่างไร?

ดูเหมือนว่ามันไม่มีพลังโจมตี แต่พลังทำลายล้างนั้นทำให้ขนหัวลุก

ความสามารถในการสนับสนุนแบบนี้คือสิ่งที่ทำให้ผู้คนหวาดกลัว

ด้วยความร่วมมือของดวงตาปีศาจ ดาบถัง ปรากฏขึ้นในมือของ โจวเฉียง

มือข้างหนึ่งถือโล่ต่อสู้ อีกมือหนึ่งถือดาบถัง

สิ่งที่ โจวเฉียง ต้องทำคือกวัดแกว่งดาบใส่ฝูงซอมบี้กลายพันธุ์

เขาไม่จำเป็นต้องหลบด้วยซ้ำ

ซอมบี้กลายพันธุ์ที่ปรากฏตัวต่อหน้า โจวเฉียง ล้วนเชื่องช้าจนแข็งกระด้าง ในที่สุดก็ 'กลายเป็นหิน'

เมื่อเผชิญหน้ากับซอมบี้กลายพันธุ์ที่ไม่สามารถเคลื่อนที่ได้ สิ่งที่ โจวเฉียง ต้องทำคือตัดหัวพวกมันออก

สิ่งนี้ส่งผลให้ โจวเฉียง เดินเล่นอย่างสบาย ๆ ในกลุ่มซอมบี้กลายพันธุ์นี้ ไม่เหมือนการต่อสู้กับซอมบี้กลายพันธุ์จำนวนมากเลย แต่ชอบซื้อของ เดินเล่น เพลิดเพลินกับการสังหาร

"ดูเจ้านายฆ่าซอมบี้ ฉันก็รู้สึกว่าฉันทำได้เหมือนกัน"

“เจ้านาย คุณแน่ใจหรือว่าไม่ได้มาที่นี่เพื่อเล่น”

"เป็นครั้งแรกที่ฉันรู้ว่าการฆ่าซอมบี้กลายพันธุ์นั้นง่ายมาก"

“แม่งโคตรเทพ”

นักรบพันธุกรรมกลุ่มหนึ่งตกตะลึง

เหล่านี้คือซอมบี้กลายพันธุ์

พวกเขาเคยฆ่าพวกมันมาก่อน นักรบพันธุกรรมระดับหนึ่งมากกว่าโหล เพื่อล้อมและฆ่าซอมบี้กลายพันธุ์ระดับหนึ่งตัวเดียว พวกเขาต้องระมัดระวังอย่างมาก วางแผนอย่างรอบคอบ เพียงกล้าที่จะดำเนินการหลังจากมั่นใจทุกมาตรการที่เป็นไปได้”

“เมื่อพวกเขาเผชิญหน้ากับซอมบี้กลายพันธุ์ระดับสอง นักรบพันธุกรรมระดับหนึ่งมากกว่าหนึ่งโหลอาจไม่กล้าล่ามัน

แต่สิ่งที่พวกเขาเห็นตอนนี้? เจ้านายอยู่ที่นี่คนเดียว มีตาและม้า เข่นฆ่าไปทั่ว?

ซอมบี้กลายพันธุ์ทีละตัวถูกจัดการด้วยคมมีดของ โจวเฉียง

พวกนี้ยังเป็นซอมบี้กลายพันธุ์หรือซอมบี้คลั่ง? ฉากที่อยู่ต่อหน้าพวกเขาเป็นเพียงการโค่นล้มโลกทัศน์ของพวกเขา

แต่เหตุผลบอกพวกเขาว่าพวกเขาไม่สามารถบรรลุสิ่งนี้ได้ มีเพียงเจ้านายเท่านั้นที่ทำได้

ในใจของพวกเขา ความชื่นชมที่มีต่อ โจวเฉียง นั้นสูงถึงระดับบูชา

ณ ตอนนี้.

“ฟู่ นี่ไทแรนท์เหรอ?”

“โอ้พระเจ้า ไทแรนท์สิบตัวอยู่ใต้กำแพงของฉัน ห่างจากฉันไม่ถึงสิบเมตร”

"มันจะเป็นไทแรนท์ได้อย่างไร"

“ไทแรนท์ตัวนี้ถูกเรียกโดยหัวหน้างั้นเหรอ?”

ในชั่วพริบตา เหล่านักรบพันธุกรรมแต่ละคนและทุกคนที่ยืนอยู่บนกำแพงก็ขนหัวลุก ความกลัวของพวกเขาเกือบจะนำไปสู่การเสียสติ

ไทแรนท์

ซอมบี้ที่ทรงพลังและโด่งดัง

ในขั้นตอนนี้ นักรบพันธุกรรมคนใดก็ตามที่เห็นไทแรนท์จะหลบให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้ ไม่กล้าเข้าไปในระยะหนึ่งกิโลเมตรอย่างแน่นอน

แต่ตอนนี้ ไทแรนท์สิบตัวเรียงกัน ยืนอยู่ใต้จมูกของพวกมัน

มีกี่คนที่หวาดกลัวจนหัวใจกระตุก

ในชีวิตของพวกเขา พวกเขาเคยใกล้ชิดกับไทแรนท์แบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?

นักรบพันธุกรรมทุกคนที่เข้าใกล้ได้ตายไปหมดแล้ว

เมื่อ ติงเฉาฮุ่ยล่าซอมบี้ ไทแรนท์ กลายพันธุ์ระดับที่สี่ เขาใช้นักรบพันธุกรรมหลายพันคนและต้องทนทุกข์ทรมานกับการตายของนักรบพันธุกรรมกว่าพันคน ก่อนที่เขาจะได้รับของเหลวยีนของ ไทแรนท์ ระดับสี่ในที่สุด

การต่อสู้ครั้งนั้นทำให้นักรบพันธุกรรมหน้าซีดไปนับไม่ถ้วน

เมื่อใดก็ตามที่พูดถึง ไทแรนท์ ใบหน้าของทุกคนจะเปลี่ยนไปและพวกเขาก็ตัวสั่น

จางหยู่ซินเป็นคนที่น่าสงสารที่สุด

เขายืนอยู่ข้างขาของ ไทแรนท์

ความสูงเพียงโคนขาทำให้รูขุมขนบนร่างกายเปิดออก เขามึนงงไม่รู้จะขยับตัวอย่างไร

จิตใจของเขาว่างเปล่า

เขาแค่ต้องการถามว่านี่อยู่ที่ไหน เขามาที่นี่ได้อย่างไร เกิดอะไรขึ้น?

คำถามสามข้อของจิตวิญญาณ

น่าเสียดายที่ไม่มีใครให้คำตอบเขาได้

"อา..."

ทันใดนั้น ไทแรนท์ ก็คำราม ทั้งสิบเริ่มเคลื่อนไหว

พวกมันวิ่งอย่างดุเดือด ส่งเสียง 'ตึงตึง"

“ถนนซีเมนต์นอกค่ายภายใต้การเหยียบย่ำดูเหมือนจะแตกร้าว

ในชั่วพริบตา ไทแรนท์สิบตัวก็เข้ามาใกล้ซอมบี้กลายพันธุ์กลุ่มนี้

พวกมันทั้งหมดเปิดใช้งาน 'แข็งและพุ่งชน’เกราะเกล็ดชั้นหนึ่งปรากฏขึ้นบนร่างกายของพวกมันในทันที

ด้วยการลดไหล่ของพวกเขา

'พุ่งชนแห่งความตาย' เปิดใช้งานแล้ว

สิบไทแรนท์ที่กลายร่างเป็นสิบภาพติดตา พุ่งเข้าใส่กลุ่มซอมบี้กลายพันธุ์อย่างโหดเหี้ยม

ซอมบี้กลายพันธุ์ตัวใดก็ตามที่โดนโจมตี ไม่ว่าจะเป็นระดับที่หนึ่งหรือสาม จะถูกทำให้แตกเป็นเสี่ยงๆ แล้วส่งบินพ่นขึ้นไปบนท้องฟ้า

เส้นทางเลือดสิบสายถูกไถออกไป

บนเส้นตรง 50 เมตร ไม่มีซอมบี้สักตัวที่ไม่เสียหาย

ความดุร้ายของฉากเป็นเพียงการท้าทายความเข้าใจเชิงสุนทรียภาพของผู้คนเกี่ยวกับความรุนแรง

'พุ่งชนแห่งความตาย' เพียงหนึ่งเดียวก็แบ่งซอมบี้กลายพันธุ์กลุ่มนี้ออกเป็นหลายสิบเส้น

"พระเจ้า!"

"สุดสุด!"

“ต้องทำเท่ขนาดนั้นเลยเหรอ”

"โหดร้ายเกินไป"

นอกจากคำอุทานเหล่านี้แล้ว เหล่านักรบพันธุกรรมไม่รู้ว่าจะใช้คำใดอธิบายความรู้สึกในปัจจุบันของพวกเขา

ก่อนหน้านี้พวกเขากังวลว่าไทแรนท์เหล่านี้อาจโจมตีพวกเขา

แต่ตอนนี้พวกเขาลดการป้องกันลง เพราะพวกมันถูกอันเชิญโดยหัวหน้า และตอนนี้พวกมันกำลังโจมตีซอมบี้กลายพันธุ์กลุ่มนี้

พลังการต่อสู้ของ ไทแรนท์ ทำให้พวกเขาหลงใหลและคลั่งไคล้

นี่คือสุนทรียภาพแห่งความรุนแรงอย่างแท้จริง

แต่ไทแรนท์ไม่สนใจว่านักรบพันธุกรรมจะหน้าตาเป็นอย่างไร เมื่อพวกมันยืนตัวตรงอีกครั้ง พวกมันก็ไม่ลังเลที่จะเปิดใช้งาน 'พุ่งชนแห่งความตาย' อีกครั้ง

สิบไทแรนท์ไถผ่านที่นี่หลายครั้ง

ซอมบี้กลายพันธุ์ที่น่ากลัวกลุ่มนี้ไม่มีโอกาสแม้แต่จะวางมาดของพวกมันก่อนที่พวกมันจะถูก ไทแรนท์ ชนกระจายออกไป

ต่อจากนั้น ไทแรนท์จับซอมบี้กลายพันธุ์เหล่านี้ด้วยมือเปล่าทีละตัว บิดคออย่างต่อเนื่อง

เสียง 'งับ' ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ขนาด สุนัขนรก ต่อหน้า ไทแรนท์ หัวของมันไม่แม้แต่จะบังฝ่ามือของ ไทแรนท์

กดหัวลงแล้วใช้นิ้วจับให้แน่นแล้วบิด

เสียงกระหึ่ม ฉีกหัวของมัน

แม้แต่ ตัวคำราม พวกมันไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกับ ไทแรนท์

ตัวคำรามใช้ 'การพุ่งชน’ แต่เมื่อมันพุ่งเข้าใส่ด้านหน้าของ ไทแรนท์ มันถูกขัดขวางโดย ไทแรนท์ และบังคับหยุดการพุ่งที่ทรงพลังอย่างเหลือเชื่อของมัน

จากนั้น ไทแรนท์ ก็ตรึง ตัวคำราม นี้ลง มือทั้งสองข้างกดที่หัวของมัน

ด้วยการบิดอย่างรุนแรง หัวของ ตัวคำราม หมุนไปด้านหลัง 360 องศา

ไทแรนท์ คำรามอีกครั้ง ฉีกหัวของ ตัวคำราม คนนี้อย่างแรง ฉากของกล้ามเนื้อฉีกขาดทำให้หลายคนกลืนน้ำลาย เบิกตากว้าง ทุกคนหวาดกลัว

รูปแบบการต่อสู้ที่โหดเหี้ยมของ ไทแรนท์ ทำให้ความเข้าใจของพวกนักรบพันธุกรรมสดชื่นขึ้น"

“ซอมบี้กลายพันธุ์มากกว่าสองพันตัว พวกมันถูก โจวเฉียง และ ไทแรนท์ สังหารอย่างโหดเหี้ยม

ซอมบี้กลายพันธุ์เหล่านี้ไม่สามารถทำอะไร โจวเฉียง และ ไทแรนท์ได้

มันเหมือนกลุ่มยักษ์ในประเทศแคระที่ไม่ได้อยู่ในมิติเดียวกัน

ซอมบี้กลายพันธุ์ค่อยๆ ลดลงทีละตัว เกือบจะหมดไป เมื่อกระแสน้ำของซากศพมาถึงในที่สุด

หากไม่รวมซอมบี้กลายพันธุ์ พวกมันยังมีขนาดมากกว่าหกหมื่นห้าพันตัว

สิบไทแรนท์ปล่อยไหล่ของพวกมันอีกครั้ง พุ่งเข้าใส่คลื่นซอมบี้ และไถเส้นทางเปื้อนเลือดสิบเส้นที่ยาวห้าสิบเมตรออกไป

"กัปตันฟาง มีสุนัขนรกและคีปเปอร์จำนวนมากอยู่ด้านหลัง"

โดรนพบความผิดปกติในเวลาไม่นาน

สุนัขนรก สีแดงจำนวนมากอัดแน่นอยู่อย่างหนาแน่น มากเกินไปจนน่าสยดสยอง

คีปเปอร์ นับสิบเหมือนกลุ่มรถถัง

เหล่านักรบพันธุกรรมก็สังเกตเห็นความผิดปกตินี้เช่นกัน

“เราควรแจ้งเจ้านายดีไหม”

ขณะที่พวกเขาไม่รู้จะทำอย่างไร สุนัขนรก เหล่านี้ก็พุ่งเข้าไปในคลื่นซอมบี้ อ้าปากกว้างและฉีกออกอย่างบ้าคลั่ง ระเบิดหัวของซอมบี้ทีละตัว

และพวกคีปเปอร์ก็น่ากลัวยิ่งกว่า

ใช้ความสูงของพวกเขา พวกมันพุ่งเข้าไปในคลื่นซอมบี้ โดยไม่จำเป็นต้องเคลื่อนไหวโจมตีใดๆ พวกเขาเพียงแค่ต้องเดินไปรอบๆ ในฝูงซอมบี้

กรงเล็บที่ยาวและแหลมคมของพวกมันแทงผ่านซอมบี้อย่างต่อเนื่อง

คีปเปอร์สูงประมาณห้าเมตร กรงเล็บของพวกมันสูงกว่าคน และเมื่อพวกมันเดิน พวกมันสามารถกวาดไปทั่วร่างของซอมบี้ได้อย่างง่ายดาย

และขายาวทั้งหกกรงเล็บของพวกมันเหมือนเข็มของจักรเย็บผ้า ไม่ว่าพวกมันจะผ่านที่ใด ซอมบี้จะถูกเจาะทะลุร่างกาย หรือพุ่งตรงจากศีรษะผ่านลำตัว ตอกตะปูพวกมันลงกับพื้น

คีปเปอร์เคลื่อนที่เร็วมากในพริบตาพวกเขาสามารถวิ่งได้หลายสิบเมตร

ซอมบี้จำนวนนับไม่ถ้วนถูกฆ่าตาย

แม้แต่บนต้นขาของพวกมันก็ยังถูกมัดด้วยซากศพซอมบี้เหมือนน้ำเต้า

คีปเปอร์ ไม่สนใจน้ำหนักนี้ พวกมันเดินไปตามคลื่นของซอมบี้อย่างมีความสุขพร้อมกับฝูงซอมบี้เหล่านี้ จากด้านหนึ่งไปอีกด้านหนึ่ง แล้วกลับมา"