บทที่ 226: ชิ้นส่วนบด

เมื่อมองไปที่หนวดที่หนา หวังคังเหนียนและทีมของเขาตื่นตระหนกเล็กน้อย

เห็นได้ชัดว่าหนวดนี้ใหญ่กว่าหนวดก่อนหน้านี้มาก

เพื่อตอบสนองต่อการกระทำที่เป็นอันตรายของ โจวเฉียง พวกเขามองไปรอบ ๆ อย่างกระวนกระวาย กลัวว่านอกจากสัตว์ประหลาดติดเชื้อในแม่น้ำแล้ว ซอมบี้ตัวอื่น ๆ อาจถูกดึงดูดด้วย

ในขณะเดียวกันพวกเขาก็กลัวเช่นกัน

มีอะไรผิดปกติกับแม่น้ำสายนี้ ทำไมมีสัตว์ประหลาดติดเชื้อจำนวนมากที่นี่?

และพวกเขาเพิ่งตกบัวเขียวที่นี่

พวกเขากินอาหารต่อหน้าสัตว์ประหลาดติดเชื้อสองตัว มันเหมือนกับชายชราจุดเทียนในห้องน้ำเพื่อตามหาความตาย

โจวเฉียง ไม่รู้สึกอะไรมาก

สัตว์ประหลาดติดเชื้อขยายหนวดเพียงเส้นเดียว ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะยืนยันคุณลักษณะของมัน

“คุณล่อมันขึ้นมา”

โจวเฉียง มองไปที่ หวังคังเหนียน และทีมของเขา และชี้ไปที่แม่น้ำที่ไหลเชี่ยว

หวังคังเหนียน และทีมของเขาลังเล

หากเกิดความผิดพลาด พวกเขาอาจเสียชีวิตได้

แต่พวกเขาก็ตระหนักได้อย่างรวดเร็วว่าพวกเขามาที่นี่เพื่อหาบัวเขียว แต่เดิมต้องเสี่ยงชีวิตเพื่อหาอาหาร แต่ก็อันตรายมากเช่นกัน

ถ้วยบะหมี่ไม่อร่อยเท่าบัวเขียวเหรอ?

"ประจำที่."

หวังคังเหนียนกัดฟัน โบกมือ และวิ่งไปที่ฝั่งก่อน

เขาเป็นนักรบพันธุกรรมระดับสาม เป็นนักวิวัฒน์ที่เน้นความเร็ว ว่องไว

เมื่อเขาไปถึงฝั่ง หวังคังเหนียนหยิบปืนขึ้นมาและเริ่มยิงไปที่แม่น้ำ

กระสุนกระทบแม่น้ำ พวกมันควรจะโดนสัตว์ประหลาดติดเชื้อในแม่น้ำ หนวดโผล่ขึ้นมาจากผิวแม่น้ำอีกครั้ง ตบอย่างแรงบนแม่น้ำ ทำให้เกิดเม็ดน้ำขึ้นทั่วท้องฟ้า

นักรบพันธุกรรมคนอื่น ๆ ก็รีบเข้ามาเช่นกัน แต่พวกเขาก็กระจายออกไป

พวกเขารวดเร็ว

โจวเฉียง สังเกตได้อย่างรวดเร็วว่าทิศทางวิวัฒนาการทางพันธุกรรมของคนเหล่านี้คือความเร็ว

ไม่น่าแปลกใจที่พวกเขากล้ามาหาอาหารที่นี่

เพราะความได้เปรียบด้านความเร็วทำให้พวกเขากล้าที่จะยั่วยุสัตว์ประหลาดติดเชื้อ

"ปังปัง..."

เสียงปืนกลดังขึ้น กระสุนพุ่งลงแม่น้ำ ทำให้ดูเหมือนฝนกำลังตก

“ทุกคนระวัง มันกำลังจะขึ้นฝั่งแล้ว”

หวังคังเหนียน ด้วยประสบการณ์การต่อสู้อันโชกโชน เขายังคงยิงปืนต่อไป

"ปัง!"

หนวดนั้นตบผิวน้ำอีกครั้ง และในวินาทีต่อมาก็มีร่างใหญ่โตโผล่ขึ้นมาจากแม่น้ำ

จริงๆแล้วมันใหญ่กว่าสัตว์ประหลาดติดเชื้อระดับ 5 และร่างกายของมันถูกปกคลุมด้วยกระโหลกมนุษย์ ทำให้ โจวเฉียง รู้สึกสะอิดสะเอียน การออกแบบนี้น่ารำคาญเกินไป

แม้แต่ผู้ที่เคยมีประสบการณ์และเคยชินกับโลกหายนะ ท้องของพวกเขาก็บีบตัวและอยากจะอาเจียน

หรือบางทีพวกเขาอาจตกใจกลัว

แต่ โจวเฉียง ก็สังเกตเห็นรายละเอียดเช่นกัน

กะโหลกมนุษย์ของสัตว์ประหลาดติดเชื้อเคลื่อนไหวได้จริง ตาของพวกเขาเปิด อ้าปากค้าง ส่งเสียงแปลกๆ

"เชื้อแม่ระดับห้า สามารถเพาะเชื้อในระดับเดียวกัน เพิ่มจำนวนได้ไม่เกิน 20 ตัว และมีความสามารถในการอัญเชิญ อัญเชิญเชื้อในระดับเดียวกันหรือต่ำกว่า ปริมาณขึ้นอยู่กับขีดจำกัดของภูมิภาค"

ข้อความของระบบการผลิตซอมบี้ทำให้ โจวเฉียง อุทานด้วยความชื่นชม

ตัวที่มันเพาะออกมากลับติดเชื้อในระดับเดียวกัน อันที่จริง พวกมันเหมือนร่างโคลน คูณยี่สิบเอ็ดครั้ง

และในกรณีของการอัญเชิญ มันน่ากลัวยิ่งกว่า

ไม่ได้รับผลกระทบจากปริมาณ เฉพาะตามขีดจำกัดของภูมิภาค

กล่าวอีกนัยหนึ่งยิ่งมีการติดเชื้อในบริเวณนี้มากเท่าไหร่ก็ยิ่งสามารถเรียกตัวได้มากเท่านั้น

โชคดีที่มันสามารถเรียกสัตว์ประหลาดติดเชื้อได้เท่านั้น ไม่ใช่ซอมบี้ทุกชนิด

แต่ดูแล้วประทับใจมาก

“ตัวแม่...”

เสียงของ หวังคังเหนียน สั่นสะท้าน นี่ไม่โชคร้ายเกินไปเหรอ?

ก่อนที่เขาจะสิ้นเสียง หนวดของตัวแม่ก็แตกออกเป็นส่วนๆ

ทำร้ายตัวเอง?

ไม่อย่างแน่นอน

หนวดที่ถูกตัดเริ่มบิดงอและพองตัว

ในชั่วพริบตา พวกมันกลายเป็นสัตว์ประหลาดติดเชื้อขนาดใหญ่

หลังจากที่สิ่งมีชีวิตที่ติดเชื้อเหล่านี้แยกออก หนวดของตัวแม่ที่ติดเชื้อก็เปลือยเปล่า

อย่างไรก็ตาม เห็นได้ชัดว่ากล้ามเนื้อที่ขาดมีการเคลื่อนไหวแม้ว่าจะช้ามากก็ตาม

พวกมันมีแนวโน้มที่จะสร้างใหม่

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ความสามารถนี้อยู่ในช่วงคูลดาวน์

สัตว์ประหลาดลูกผสมระดับ 5 กว่าสิบตัวที่ติดเชื้อปรากฏขึ้นบนผิวแม่น้ำ เกือบเต็มแม่น้ำสายนี้

เมื่อยืนอยู่บนชายฝั่ง พวกเขายังคงตัวสั่นอย่างควบคุมไม่ได้

ลองคิดดูสิ แม่น้ำทั้งสายเต็มไปด้วยสัตว์ประหลาดติดเชื้อขนาดมหึมา มันจะน่ากลัวขนาดไหนกันนะ?

จากมุมมองของ หวังคังเหนียน มันน่ากลัวมาก แต่จากมุมมองของ โจวเฉียง มันต่างออกไป

เยี่ยม!

"สิ่งมีชีวิตที่ติดเชื้อที่แยกจากกันเหล่านี้ควรดรอปชิ้นส่วนแบบสุ่มด้วยใช่ไหม"

ไม่ว่าพวกมันจะดรอปทำหรือไม่ก็ตาม การฆ่าพวกมันเป็นแนวทางปฏิบัติที่ถูกต้อง

สิ่งมีชีวิตที่ติดเชื้อแยกตัวเริ่มกระโจนเข้าหาฝั่งทีละตัว

หนวดจำนวนมากพุ่งพล่าน ทำให้หนังศีรษะของคนๆ หนึ่งรู้สึกเสียวซ่า

ใบหน้าของ หวังคังเหนียน และทีมของเขาซีดไปนานแล้ว และพวกเขาทั้งหมดก็วิ่งไปที่ชายฝั่งอย่างสิ้นหวัง

"ฉวัดเฉวียน!"

ลูกผสมที่ติดเชื้อเริ่มโจมตี หนวดของพวกมันม้วนเข้าหาหวังคังเหนียนและทีมของเขา แตกกระจายบนท้องฟ้าอย่างต่อเนื่อง ในที่สุดกลายเป็นหนวดขนาดเล็กหนาแน่นราวกับลูกธนูแหลมคมนับล้าน

"โอ้พระเจ้า!"

หวังคังเหนียนและทีมของเขามองย้อนกลับไปเพียงครั้งเดียวและรู้สึกหวาดกลัวจนแทบสิ้นสติ

ในขณะนี้ พวกเขาใช้ทุกทักษะที่ทำได้เพื่อเพิ่มความเร็ว

โจวเฉียงขยับ

ในพริบตา ความเร็วที่เขาพุ่งออกไปก็พุ่งไปข้างหน้า

ชุดเกราะการต่อสู้ปรากฏขึ้น ทำให้โจวเฉียงได้รับอาวุธครบมือเมื่อเขาลงสู่พื้นดิน

เมื่อเผชิญหน้ากับหนวดเหล่านี้ โจวเฉียงยกโล่ขึ้น

"บูม บูม บูม..."

หนวดนับไม่ถ้วนโจมตีโล่ของ โจวเฉียง

โลหะคริปโตไนท์นั้นน่าประทับใจอย่างแท้จริง หนวดเหล่านี้สามารถแทงทะลุรถยนต์ได้ แต่เมื่อพวกมันโดนโล่ พวกมันก็จะแบนราบเหมือนโคลนที่กระเด็นใส่กำแพง

หนวดเหล่านี้ไม่สามารถเจาะโล่ของ โจวเฉียง ได้

อย่างไรก็ตาม ที่ด้านข้าง หนวดจำนวนนับไม่ถ้วนพัดผ่าน พุ่งเข้าสู่โคลนและทรายบนชายฝั่ง

“คลื่นกระแทก!”

ทักษะนี้มีประโยชน์มาก โดยเฉพาะเมื่ออยู่ท่ามกลางฝูงซอมบี้

พลังงานระเบิดออกมา สั่นสะเทือนไปทั่วบริเวณนี้

หนวดเหล่านี้กลายเป็นหมอกดำทันที

อย่างไรก็ตาม โจวเฉียง รู้ว่าสิ่งนี้ไม่ได้ทำอันตรายกับสัตว์ประหลาดติดเชื้อมากนัก เนื่องจากหนวดของพวกมันสามารถแบ่งตัวได้อีกครั้ง

ตามที่คาดไว้ สัตว์ประหลาดติดเชื้อที่สูญเสียหนวดไป กล้ามเนื้อส่วนที่ขาดขยับอย่างรวดเร็ว

ในพริบตาพวกเขาก็กลับมางอกใหม่

"ซุปเปอร์บีม!"

โล่และดาบในมือของ โจวเฉียง หายไป และเสาพลังงานหนาก็ระเบิดออก

สิ่งมีชีวิตที่ติดเชื้อถูกแทงจนเป็นแผลขนาดใหญ่

หนวดของมันเหมือนลูกโป่งแตก ระเบิดลงในแอ่งน้ำสกปรกทันที

[คุณฆ่าสัตว์ประหลาดติดเชื้อระดับ 5 คุณได้รับ 10 คะแนนยีน 10 คะแนนการกลายพันธุ์!]

[คุณได้รับชิ้นส่วนแบบสุ่มระดับ 5!]

ข้อความแจ้งที่ปรากฏขึ้นทำให้ โจวเฉียง ต้องการที่จะหัวเราะออกมา

ร่างโคลน ที่เกิดขึ้นเหล่านี้ยังมีความสามารถในการดรอปของรางวัลอีกด้วย

"ฆ่า!"

โจวเฉียง มีความทะเยอทะยาน

เจาะเกราะ + โจมตีหนัก!

เพียงแค่การผสมผสานของทั้งสองทักษะก็เพียงพอแล้ว

โจวเฉียง เป็นวิวัฒนาการแบบสองยีน ความแข็งแกร่งเทียบไม่ได้กับวิวัฒนาการแบบทิศทางเดียว

ดูการผสมยีนที่ซับซ้อนจะบอกได้ว่าไม่ใช่สิ่งที่ทุกคนสามารถทำเล่นๆได้

มันต้องการของเหลวของยีนมากขึ้น มีความเสี่ยงมากขึ้น... แต่ผลตอบแทนนั้นยอดเยี่ยมมาก

ความแข็งแกร่งของ โจวเฉียง กำลังบดขยี้ในระดับเดียวกัน

การมีทักษะมากขึ้นทำให้ โจวเฉียง สามารถผสมผสานการใช้งานได้ โดยเพิ่มความแข็งแกร่งของเขาหลายเท่าตัว

"ซุปเปอร์บีม!"

"ซุปเปอร์บีม" แบบง่ายๆ มีพลังที่น่าเกรงขาม มันสามารถฆ่าสัตว์ประหลาดติดเชื้อเหล่านี้ในลำดับที่ห้าเดียวกันได้ทันที

"ซุปเปอร์บีม" ที่เอาแต่ใจจะทำให้สัตว์ประหลาดติดเชื้อกลายเป็นไอทันที

“คุณได้ฆ่าสัตว์ประหลาดติดเชื้อลำดับที่ห้า ได้รับ 10 คะแนนยีน 10 คะแนนการกลายพันธุ์!”

"คุณได้รับชิ้นส่วนสุ่มลำดับที่ห้า!"

ไม่มีชิ้นส่วนพิเศษตกหล่น แต่ โจวเฉียง ก็พอใจแล้ว

สัตว์ประหลาดติดเชื้อเหล่านี้มีความดุร้าย แต่ละครั้งที่มันสะบัดหนวดออก พวกมันแบ่งออกเป็นหนวดเล็กๆ หลายร้อยเส้น

หากเป็นนักรบพันธุกรรมคนอื่นๆ ชะตากรรมของพวกเขาคงจะน่าสลดใจ

พวกเขาจะถูกแทงด้วยหนวดเหล่านี้

หรือพวกมันจะถูกหนวดพันแล้วฉีกออกจากกัน

แต่ โจวเฉียง ไม่กังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้

เมื่อเผชิญหน้ากับหนวดที่พุ่งพล่านเหล่านี้ โจวเฉียงเพียงแค่ต้องยกโล่ขึ้นเท่านั้น

การโจมตีของร่างลูกนั้นค่อนข้างรวดเร็ว มักจะยิงออกไปก่อน จากนั้นจึงใช้หนวดของมันพันรอบตัวศัตรู

ดังนั้นคุณจะต้องหลีกเลี่ยงการยิงรอบแรกของพวกมัน จากนั้นเมื่อหนวดของพวกมันม้วนรอบตัวคุณ ให้ใช้ "คลื่นกระแทก"

ทำลายหนวดเหล่านี้ ไม่ว่าจะแบ่งเร็วแค่ไหน พวกมันต้องใช้เวลาสองสามวินาที

ซึ่งสอดคล้องกับซุปเปอร์บีม

แทบทุกสองสามวินาที สัตว์ประหลาดติดเชื้อสามารถถูกฆ่าได้

หวังคังเหนียนและคนอื่น ๆ ที่หลบหนีไปยังฝั่งที่ห่างไกล หัวใจของพวกเขายังคงเต้นแรง

พวกเขานึกไม่ถึงว่าที่นี่จะมีร่างแม่

เมื่อหนวดนับร้อยโจมตีพวกเขา พวกเขาคิดถึงจุดจบของตัวเองไว้แล้ว

แต่...

เมื่อพวกเขาเห็น โจวเฉียง รีบวิ่งไปที่ชายหาดแม่น้ำ ดวงตาของพวกเขาก็เบิกกว้าง

พวกเขายอมรับก่อนหน้านี้ว่า โจวเฉียง นั้นแข็งแกร่งมาก และด้วยพลังของชายคนเดียว เขาก็ฆ่าสัตว์ประหลาดติดเชื้อได้

แต่ตอนนี้มีหลายสิบตัว

เมื่อพวกมันโจมตี ท้องฟ้าก็เต็มไปด้วยหนวด

สิ่งที่น่ากลัวกว่านั้นคือหนวดเหล่านี้สามารถแบ่งออกเป็นหนวดจำนวนมากขึ้นได้

แต่สิ่งที่พวกเขาเห็นตอนนี้คือ โจวเฉียง ยืนอยู่ต่อหน้าสัตว์ประหลาดติดเชื้อเหล่านี้

เมื่อพวกเขาเห็น โจวเฉียง แก้ปัญหาสัตว์ประหลาดติดเชื้อด้วย "ซุปเปอร์บีม" พวกเขาก็ตกตะลึง

"ฉันรู้วิธีใช้ 'ซุปเปอร์บีม' ด้วย แต่ทำไมฉันรู้สึกว่าทักษะที่ฉันใช้แตกต่างจากของคุณโจว"

"แค่ตัวเดียว ก็สามารถกำจัดทั้งทีมของเราได้ แต่เขาปฏิบัติต่อมันเหมือนกับการหั่นผัก"

“เราทำเพื่ออยู่รอด แต่เขาเหมือนกำลังเล่น”

“มันน่าผิดหวังจริงๆ ที่จะเปรียบเทียบกัน ช่องว่างระหว่างผู้รอดชีวิตจะมีช่องว่างขนาดใหญ่ได้อย่างไร”

พวกเขาทั้งหมดไม่มีอำนาจที่จะบ่น

มันแค่พิสูจน์ว่าแม้จะมีการศึกษาภาคบังคับเก้าปีแบบเดียวกัน แต่คนอื่นก็สามารถปีนได้สูงกว่า

โจวเฉียง ไม่สนใจฟังคำบ่นของคนเหล่านี้

"ซุปเปอร์บีม" ยังคงระเบิด หนึ่งครั้งฆ่าหนึ่งตัว

ลูกผสม 20 ตัวที่เกิดจากร่างแม่ที่ติดเชื้อนี้ได้รับการแก้ไขโดย โจวเฉียง ภายในเวลาไม่ถึง 3 นาที

เมื่อมันตายจะกลายเป็นหนองซึ่งมีกลิ่นเหม็น

นี่เป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย โจวเฉียงสามารถทนได้

หลังจากสังหารสัตว์ประหลาดติดเชื้อเหล่านี้แล้ว หนวดของร่างแม่สัตว์ประหลาดติดเชื้อนี้เติบโตเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

เห็นได้ชัดว่าเวลาคูลดาวน์ของมันค่อนข้างนาน

โจวเฉียง ยืนอยู่บนชายฝั่ง จ้องมองไปที่ตัวแม่ที่ติดเชื้อนี้

ตัวแม่ดูเหมือนจะไม่มีทางโจมตี มันแค่แพร่พันธุ์เท่านั้น กะโหลกมนุษย์ที่หนาแน่นบนร่างของมันหันกลับมาในเวลานี้ จ้องมองที่ โจวเฉียง ดวงตาสีเทาเหล่านี้ดูค่อนข้างน่ากลัว'

"'ฉันควรรอให้มันงอกหนวดแล้วค่อยฆ่ามันอีกครั้งดีไหม'

สุ่มยี่สิบชิ้นในคราวเดียว ทำให้โจวเฉียง เต็มไปด้วยความปีติยินดี

โชคดีแค่ไหน การปลดล็อกอยู่ไม่ไกล

ถ้ามันเป็นไปได้อีกครั้ง สุ่มสี่สิบชิ้น มันจะปลดล็อกซอมบี้ลำดับที่ห้าอย่างน้อยหนึ่งชนิด นั่นคือน้อยที่สุด

ด้วยความโชคดี คุณสามารถปลดล็อกทั้งสามประเภทได้

'ดังนั้น กลิ่นเหม็นนี้ ฉันแค่ต้องทนกับมัน'

ตัวแม่ไม่มีทางโจมตีได้ แต่หลังจากฆ่าสัตว์ประหลาดติดเชื้อทั้งหมดแล้ว กะโหลกที่เติบโตบนร่างของมันก็ส่งเสียงประหลาดออกมา

พื้นผิวของแม่น้ำม้วนตัวอีกครั้ง

ซอมบี้หลายตัวที่ปกคลุมด้วยเกล็ดและร่างกายเต็มไปด้วยโคลนออกมาจากแม่น้ำ

พวกมันสูงประมาณสองเมตร แขนของพวกมันกลายเป็นกระดูกแข็งสองซี่ และต้นขาของพวกเขาก็ใหญ่และแข็งแรงมาก

เห็นได้ชัดว่าสิ่งเหล่านี้ควรเรียกว่าซอมบี้

หลังจากขึ้นฝั่ง เกล็ดของซอมบี้เหล่านี้เปลี่ยนสีจริง ๆ จากสีดำก่อนหน้านี้เป็นสีฟ้าอ่อน ทำให้เกิดเงาเหมือนโลหะ

แม้จะไม่รู้ว่าความสามารถนี้คืออะไร แต่แน่นอนว่าเป็นทักษะของซอมบี้ประเภทนี้

มันควรจะเกี่ยวข้องกับทักษะเช่น [แข็ง]

ครั้งนี้ ระบบการสร้างซอมบี้ไม่แจ้งเตือน

กล่าวคือสิ่งนี้แทบจะไม่มีอันตรายใด ๆ ต่อเขาเลย

'โกสท์!'

'ทดสอบความแข็งแกร่งของพวกมัน'

โจวเฉียง ไม่ได้เคลื่อนไหว แต่ออกคำสั่งกับโกสท์แทน

โกสท์ล่องลอยไปอย่างเงียบงัน

'ฉึบ...'

ภายใต้การล่องหน โกสท์นั้นไร้ยางอายอย่างยิ่ง มันไปหาซอมบี้ขนาดใหญ่ กางกรงเล็บ

ครึ่งหัวของซอมบี้เกล็ดถูกตัดออกและล้มลงโดยไม่มีเสียง

โจวเฉียง ส่ายหัว

มันเป็นเพียงตัวประกอบจริงๆ ไม่น่าแปลกใจที่ระบบการสร้างซอมบี้ไม่เตือน

ด้วยระดับนี้ มันแค่ทำให้นักรบพันธุกรรมหวาดกลัวเท่านั้น

ซอมบี้ขนาดใหญ่ไม่กี่ตัวเหล่านี้ยังไม่เพียงพอให้ โกสท์ จัดการด้วยซ้ำ

เมื่อมองไปที่ตัวแม่ ในที่สุดหนวดของมันก็งอกขึ้นเล็กน้อย

'สิ่งนี้จะสิ้นสุดลงเมื่อใด'

ความสามารถในการฟื้นฟูคูลดาวน์นี้นานเกินไปใช่ไหม?

ตัวแม่ไม่ได้หลบหนี มันแค่จ้องไปที่ โจวเฉียง ธรรมชาติของซอมบี้ทำให้มันไม่มีแนวคิดในการหลบหนี แต่มีสไตล์การต่อสู้ของซอมบี้ที่ไม่ยอมแพ้ต่อมนุษย์

ถ้าไม่ใช่เพราะไม่มีความสามารถในการโจมตี มันคงกระโจนใส่เขาไปนานแล้ว

ความสามารถของตัวแม่ในการสร้างหนวดขึ้นมาใหม่นั้นไม่มีความหมายสำหรับนักรบพันธุกรรมอื่น ๆ

ผู้ที่สามารถฆ่าสายพันธุ์ที่ติดเชื้อได้ทั้งหมดจะไม่ทิ้งมันไว้ข้างหลัง แต่จะฆ่ามันโดยตรง

แต่ โจวเฉียง แตกต่างออกไป เขาเฝ้ารอ

การเผชิญหน้ากับ ไร้หน้าหรือ หมอแห่งความตาย นั้นไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะฆ่าพวกเขา เป็นไปไม่ได้ที่จะได้ชิ้นส่วนมาโดยไม่ฆ่าเป็นสิบหรือเป็นร้อยรอบ

อะไรจะดีไปกว่าตัวแม่ตัวนี้ที่จะได้รับชิ้นส่วนอย่างต่อเนื่อง?

หลังจากคิดเรื่องนี้แล้ว โจวเฉียงก็หยิบสายเหล็กออกมาจากช่องเก็บของของเขาเพื่อป้องกันไม่ให้สิ่งนี้หนีไป จากนั้นทำบ่วงบาศแล้วขว้างไปที่ตัวแม่ คล้องศีรษะอันมหึมาของมัน

ดึงมันให้แน่น เขาโยนปลายอีกด้านหนึ่งไปที่ หวังคังเหนียน และคนอื่นๆ

'มาฉุดตัวแม่นี้ขึ้นฝั่ง'

เมื่อได้ยินประโยคนี้ หวังคังเหนียนและคนอื่น ๆ ก็สับสนไปหมด

โจวเฉียง คนนี้ไม่รังเกียจที่จะก่อปัญหาใหญ่

เขาไม่ได้ฆ่าตัวแม่ แต่ต้องการจับมัน?

ใครบ้างในโลกหายนะทั้งหมดเคยทำสิ่งนี้?

ทุกคนหลีกเลี่ยงซอมบี้ให้ได้มากที่สุด มีเพียงคนบ้าคนนี้ โจวเฉียง เท่านั้นที่ต้องการจับตัวแม่ไปเพาะเชื้อต่อไป?

คนบ้า?

อย่างไรก็ตามพวกเขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็ยังต้องเชื่อฟังโจวเฉียง

พวกเขาหลายสิบคนคว้าสายเหล็กทันทีดึงสุดกำลัง

ตัวแม่ตัวใหญ่ แต่มันสูญเสียหนวดไปแล้ว และค่อนข้างกลมและลื่น ไม่ว่ามันจะขัดขืนแค่ไหน มันก็ยังถูกดึงออกจากแม่น้ำโดยหวังคังเหนียนและคนอื่นๆ อีกหลายสิบคน และลากไปที่ริมฝั่งแม่น้ำ