บทที่ 183: ผู้หญิงทุกคน

มู่เสี่ยวหยู ยืนอยู่บนที่สูง จ้องมอง โจวเฉียง ในขณะนี้

มีอำนาจเหนือผู้ชายมาก

สมกับเป็นเจ้านายจริงๆ

"นี่ไม่ใช่เวทมนตร์"

แม้ว่านี่จะไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอได้เห็นมัน แต่มู่เสี่ยวหยูก็ยังรู้สึกทึ่ง

ถังเก็บน้ำขนาด 2,000 ลบ.ม. มีขนาดเท่าไหร่?

เกือบจะเหมือนกับอาคาร

แต่ด้วยการโบกมือของ โจวเฉียง มันก็ปรากฏขึ้น

นี่ไม่ใช่เวทมนตร์

เวทมนตร์ไม่สามารถบรรลุสิ่งนี้ได้

ถังเดียวยังพอเข้าใจ

แต่ตอนนี้มีอยู่สามร้อยถัง อัดแน่นเต็มพื้นที่หลายร้อยเอเคอร์ต่อหน้าต่อตาพวกเขา

หากพวกเขาเต็มไปด้วยน้ำสะอาดและดื่มได้...

ดวงตาของ มู่เสี่ยวหยู ก็แสดงความเร่าร้อนเช่นกัน

“นี่คือผู้ชายที่แท้จริง ผู้ชายแบบที่ฉัน มู่เสี่ยวหยู ดึงดูดใจ”

เธอยิ้ม

สามารถยืนยันได้ว่า โจวเฉียง ได้เป็นเทพอย่างสมบูรณ์

เพราะสิ่งที่ โจวเฉียง ทำนั้นมีเพียงเทพเจ้าเท่านั้นที่ทำได้

เธอพูดกับคนข้างๆ ว่า "เธอเห็นไหม ผู้ชายแบบนี้ไม่มีใครเทียบได้กับผู้ชายที่เธอเคยพบมาก่อน"

"เขาคือผู้กอบกู้"

............

ด้วยการโยนถังเก็บน้ำสามร้อยใบ โจวเฉียงก็กลายเป็นเทพอย่างสมบูรณ์

คนที่ตื่นเต้นที่สุดคือ จางหยู่ซิน เพราะเขาตระหนักว่างานของเขาจะดำเนินไปอย่างราบรื่น

เขาไม่จำเป็นต้องพูดอะไร ทุกคนเห็นด้วยกับมุมมองของเขา

ด้วยปริมาณน้ำ 600,000 ตัน แม้ว่าจะเป็นเพียงน้ำในอ่างเก็บน้ำ แต่การอาบน้ำก็ไม่เป็นปัญหา

หากต้องการดื่ม พวกเขาเพียงแค่ต้องต้ม

แม้ว่าพวกเขาจะไม่ต้ม แต่ก็ไม่มีปัญหาในการดื่ม

แน่นอนว่าคำสัญญาของ โจวเฉียง นั้นเชื่อถือได้

ผู้รอดชีวิตแต่ละคนแบกถังมาเรียงแถวหน้าถังเก็บน้ำทีละคน

นักรบพันธุกรรมรักษาความสงบเรียบร้อยที่นี่

"สาด..."

เมื่อเปิดก๊อกแล้วมีน้ำใสไหลออกมา ทุกคนก็ตื่นเต้น

หลังจากทดสอบน้ำและยืนยันว่าปลอดภัย หลายคนก็จุ่มหัวลงในถังและเพลิดเพลินกับอิสระในการดื่มน้ำ

พวกเขาจะอาบน้ำหรือไม่นั้นค่อยตัดสินใจในภายหลัง ตอนนี้พวกเขาคงจะดื่มจนอิ่ม

น้ำดิบ?

ใครจะดูแล?

โจวเฉียง ไม่ได้อยู่ที่นี่นานนัก เขาไปที่โกดังหลายแห่งที่ดัดแปลงมาจากโรงงานในเขตโลจิสติกส์แทน และนำข้าวกองโตกลับมา

ครั้งนี้ โจวเฉียงนำเสบียงอาหารมูลค่าเกือบครึ่งปีมาให้

ในระหว่างการก่อสร้าง จำเป็นต้องตรวจสอบการขนส่งของค่าย หลังจากการก่อสร้างเสร็จสิ้น โจวเฉียง จะถอนเสบียงและปล่อยให้พวกเขาอยู่แบบพอเพียง

หลังจากเสร็จงานยุ่งราวกับว่าเวลามันลงตัว...

"เจ้านาย!"

โจวเฉียง ได้รับข้อความ

มันมาจาก มู่เสี่ยวหยู

"ฉันอยู่นี่!"

โจวเฉียง ตอบกลับ

จุดประสงค์อย่างหนึ่งของการเดินทางไปค่ายครั้งนี้คือพาทีมรวบรวมไปด้วย

ของเหลวของยีนต้องไม่เสียไป

มู่เสี่ยวหยู พูดว่า "คุณต้องการพบสมาชิกทีมสะสมของคุณหรือไม่"

"บอกที่อยู่มา"

โจวเฉียงยังต้องการทราบว่ามู่เสี่ยวหยูมีสมาชิกในทีมประเภทใดที่หาอะไรให้เขาได้บ้างหลังจากผ่านเรื่องวุ่นวายมากมายในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา

ในสายตาของ โจวเฉียง ไม่สำคัญว่าพวกเขาจะเป็นใคร

ท้ายที่สุดแล้ว การทำงานของทีมรวบรวมเป็นเรื่องง่าย และการทำให้สมาชิกในทีมแข็งแกร่งขึ้นเป็นเพียงโบนัส

ไม่จำเป็นต้องมีบุคคลที่มีความสามารถพิเศษ

มู่เสี่ยวหยู ส่งที่อยู่ให้ โจวเฉียง จากนั้นเธอก็นั่งลงบนเก้าอี้อย่างใจจดใจจ่อ

แต่เธอยังคงรวบรวมจิตวิญญาณของเธอและลบเครื่องสำอางที่น่าเกลียดออก เผยให้เห็นใบหน้าที่สวยงามน่าทึ่งของเธอ

เธอจ้องมองภาพสะท้อนของเธอในกระจกและยิ้มจางๆ

อย่างไรก็ตาม มู่เสี่ยวหยู ไม่ได้เปลี่ยนเป็นชุดอื่นเช่นชุดเดรส แต่เธอสวมชุดหนังรัดรูปแทน ทำให้เธอดูเฉี่ยวและมีความสามารถเป็นพิเศษ

หลังจากตรวจสอบรูปลักษณ์ของเธออีกครั้ง มู่เสี่ยวหยู ก็ออกจากห้องไป

โจวเฉียง มาถึงอย่างรวดเร็ว

เมื่อ โจวเฉียง ปรากฏตัวบนอาคารหอพักของโรงงานขนาดเล็กขณะขี่เกราะกนามสายฟ้า มันไม่วุ่นวายเท่ากับโลกภายนอก

มู่เสี่ยวหยู รู้วิธีใช้ประโยชน์จากตัวตนของเธอ และด้วยความร่วมมือของฟางโจวและหลิวเจิ้นหนิง เธอจึงได้รับอำนาจที่สำคัญ

ตัวอย่างเช่น หอพักโรงงานขนาดเล็กที่เป็นอิสระนี้เป็นเขตอำนาจของ มู่เสี่ยวหยู

"เอ่อ..."

เมื่อ โจวเฉียง ขี่ เกราะหนามสายฟ้า ผู้คนรู้สึกไม่สบายใจ

เพราะที่นี่ มู่เสี่ยวหยูยืนเอามือไพล่หลัง

ข้างหลังเธอมีผู้หญิงสูงเกือบเท่ากันยืนอยู่แถวหนึ่ง ทุกคนสวมชุดรัดรูปสีดำ แต่ละคนมัดผม สวมแว่นกันแดด และสวมรองเท้าบูทหุ้มข้อสูง

โจวเฉียง มองดูอย่างรวดเร็ว

"ว้าว."

"น่าประทับใจจริงๆ"

ผู้หญิงแต่ละคนในแถวนี้มีรูปร่างหน้าตาที่โดดเด่น ถ้าคะแนนสมบูรณ์คือ 100 คะแนน ไม่มีคะแนนต่ำกว่า 85 คะแนน

บางคนสูงถึง 90 คะแนน

ในโลกธรรมดา พวกเธอย่อมถูกมองว่าเป็นสาวงามชั้นยอดอย่างไม่ต้องสงสัย

คะแนนสูงไม่ใช่สิ่งที่สำคัญที่สุด สิ่งที่สำคัญกว่านั้นคือร่างกายของพวกเธอสมบูรณ์แบบหรือใกล้เคียงกับความสมบูรณ์แบบ พวกเธอทั้งหมดมีด้านหน้าที่โดดเด่นและส่วนหลังที่โค้งเว้า มีอกที่กว้างขวางซึ่งสร้างภาพลวงตาว่าชุดรัดรูปของพวกเขากำลังจะระเบิด

มีเพียงไม่กี่คนที่เปล่งประกายออร่าที่มีเสน่ห์ออกมาบนใบหน้าของพวกเธอ และผู้ชายทุกคนจะรู้สึกได้ถึงเลือดที่พุ่งพล่าน

โอ้พระเจ้า.

แถวนี้มีสาวงามระดับแนวหน้ายืนอยู่ที่นี่ สวมชุดรัดรูป ปล่อยให้ทุกคนได้เห็นรูปร่างของพวกเธออย่างเต็มที่

โจวเฉียง รู้สึกคันจมูก และเพียงแค่มองแวบเดียว เขาก็รู้สึกถูกกระตุ้นอย่างมาก

“ให้ตายเถอะ นี่ทีมรวบรวมของฉันเหรอ”

โจวเฉียงเบิกตากว้าง

ให้ตายเถอะ เขาไม่สามารถจัดการเรื่องนี้ได้

“สวัสดีค่ะ เจ้านาย!”

มู่เสี่ยวหยู ตะโกนเสียงดัง

ผู้หญิงยี่สิบคนที่อยู่ข้างหลังเธออุทานพร้อมกัน "สวัสดีค่ะ เจ้านาย"

ผู้หญิงเหล่านี้แต่ละคนยืนสูงและตรง

คลื่นขนาดใหญ่ที่เกิดจากการเคลื่อนไหวนี้ทำให้ดวงตาของ โจวเฉียง เบลอ

พวกเธอได้รับการเลี้ยงดูอย่างดีอยู่แล้ว และตอนนี้หน้าอกของพวกเขาพองออก มันน่าตื่นเต้นยิ่งกว่า

"ฟู่!"

โจวเฉียง ตระหนักว่าเขาแทบจะควบคุมตัวเองไม่ได้

หลังจากหายใจเข้าลึก ๆ โจว เฉียง ก็จ้องไปที่ มู่เสี่ยวหยู อย่างดุเดือด

ปีศาจน้อยตัวนี้กำลังทำอะไรอยู่?

ผู้หญิงทุกคนมองไปที่ โจวเฉียง ด้วยสายตาคลั่งไคล้

เมื่อพวกเธอได้รับเลือกในตอนแรก มู่เสี่ยวหยู ได้บอกพวกเธฮอย่างชัดเจนว่านี่เป็นโอกาสเดียวที่จะเปลี่ยนแปลงโชคชะตาของพวกเธอ

หากพวกเธอไม่ต้องการเป็นของเล่นของผู้ชาย ถูกส่งต่อไปทั่ว พวกเธอต้องคว้าโอกาสนี้ไว้

ความจงรักภักดีในอนาคตของพวกเธอคือคนเพียงคนเดียว โจวเฉียง

ในความเป็นจริงพวกเธอยังคงค่อนข้างต่อต้านอยู่ลึกลงไป

แต่เมื่อสักครู่ที่ผ่านมา หลังจากที่ มู่เสี่ยวหยู จัดให้พวกเธอได้เห็นปาฏิหาริย์ที่ โจวเฉียง แสดง พวกเธอทั้งหมดก็พ่ายแพ้

ชายผู้นี้จะเปลี่ยนชะตากรรมของพวกเธอ

ในโลกหลังหายนะนี้ ผู้หญิงที่สวยงามพอ ๆ กับพวกเธอเป็นเพียงของเล่นภายใต้การปกครองของอำนาจ เป็นเพียงเครื่องประดับ

ในโลกที่ไร้กฎหมาย ชีวิตและความตายของพวกเขาเป็นไปตามความต้องการของมนุษย์โดยสิ้นเชิง

โจวเฉียง พยักหน้า

อย่างไรก็ตาม การจ้องมองของเขากลายเป็นเคร่งขรึม และเขาพูดกับ มู่เสี่ยวหยู ว่า "มานี่สิ"

เขาขี่ เกราะหนามสายฟ้าไปที่ต้นไม้ใกล้ๆ

มู่เสี่ยวหยู กัดฟันของเธอและเดินไป

"คุณกำลังทำอะไร?"

“ฉันขอให้คุณตั้งทีมรวบรวมแต่คุณรับแต่ผู้หญิงเหรอ”

โจวเฉียง มีสีหน้าจริงจังขณะที่เขาตรวจสอบ มู่เสี่ยวหยู

แต่ มู่เสี่ยวหยู ไม่แสดงความกลัวเลย เธอสบตากับ โจวเฉียง และพูดว่า "เจ้านาย คุณตกลงให้ฉันเป็นหัวหน้าทีม และคุณมอบความไว้วางใจให้ทีมรวบรวมให้ฉันควบคุมโดยอิสระ"

“ผู้หญิงแล้วเป็นยังไง”

“ผู้หญิงทำงานดีๆ ให้คุณไม่ได้เหรอ”

“นอกจากนี้ คุณเต็มใจเผชิญหน้ากับกลุ่มผู้ชายหยาบกร้านมากกว่ากลุ่มผู้หญิงสวยสดหรือไม่?”

“ถ้าอย่างนั้นฉันก็ต้องสงสัยว่าคุณผิดปกติ”

“ใช่ คุณมันโรคจิต”

โจวเฉียง พูดไม่ออกในทันที

นี่เป็นตรรกะแบบไหน?

เขาเป็นคนที่ผิดปกติและนิสัยเสีย?

ตลกล่ะ!

โจวเฉียงรู้สึกว่าไม่สามารถโต้เถียงได้

อันที่จริง เขาได้มอบอำนาจให้ มู่เสี่ยวหยู ในการจัดตั้งทีมรวบรวมอย่างอิสระ

ดูเหมือนว่าใครก็ตามที่เธอคัดเลือกเป็นคนสุดท้าย

แน่นอนว่าในฐานะผู้ชายธรรมดา เขาชอบผู้หญิงสวยมากกว่าผู้ชายหยาบกระด้าง ฉันหมายความว่าใครจะอยากอยู่กับกลุ่มชายกำยำที่เหงื่อออกและหยาบกร้าน? นั่นมันบ้าไปแล้ว

ด้วยความคิดนี้ โจวเฉียงก็ตระหนักได้ทันทีว่าทีมรวบรวมที่ประกอบด้วยผู้หญิงสวยทั้งหมดเป็นเรื่องสนุกสำหรับผู้ชาย

แม้ว่าพวกเขาจะทำอะไรไม่ได้มาก อย่างน้อยการได้มองผู้หญิงสวยๆ ก็มีความสุขแล้วใช่ไหม?

ลึกๆ แล้ว โจวเฉียงรู้สึกยินดีเล็กน้อย

"อืม..."

โจวเฉียง พูดอะไรได้บ้าง?

แต่ มู่เสี่ยวหยู ไม่สุภาพจริงๆ

เขามีใบหน้าที่เคร่งขรึม “กล้าดียังไงมาพูดกับเจ้านายแบบนั้น”

มู่เสี่ยวหยู ระเบิดเสียงหัวเราะโดยไม่สนใจคำตำหนิของ โจวเฉียง เธอกะพริบตาแล้วพูดว่า "เจ้านาย กลุ่มสาวงามสะดุดตาจริงๆ อย่างน้อยก็ทำให้ผู้คนอารมณ์ดีได้"

"ฉันจำได้ว่ามีคนพูดว่าการดูผู้หญิงสวยทุกวันสามารถยืดอายุของคุณได้"

"ฉันใช้ความพยายามอย่างมากเพื่อคัดเลือกสมาชิกยี่สิบคนนี้อย่างระมัดระวังจากคนนับแสน"

โจวเฉียงรู้สึกปวดหัวและพูดว่า "ทำแบบนี้ โลกภายนอกจะมองฉันอย่างไร"

“เจ้านาย คุณเป็นเจ้านาย ทำไมคุณสนใจว่าพวกเขาจะมองคุณอย่างไร”

มู่เสี่ยวหยู หัวเราะ "ตามวิธีคิดของคุณ เจ้านายและหัวหน้าคนก่อนๆ สมควรได้รับตำแหน่งเลขาด้วยหรือไม่"

ดี.

โจวเฉียง ตระหนักว่าเขาไม่สามารถโต้เถียงกับผู้หญิงคนนี้ได้

ให้พวกเธอเป็นสมาชิกทีมหญิง

อย่างไรก็ตาม มันเป็นงานที่ไร้ความคิด ตราบใดที่พวกเธอไม่กลัวที่จะสกปรกและขยะแขยง โจวเฉียงก็ไม่รังเกียจ

แน่นอนว่า โจวเฉียง จะไม่มีวันยอมรับกับความสุขเล็กๆ น้อยๆ ในใจของเขา

มู่เสี่ยวหยู คนนี้ฉลาดเกินไป

เขาสามารถใช้ทีมรวบรวมหญิงล้วนนี้ได้อย่างเปิดเผย

“เอาล่ะ คุณเป็นหัวหน้าทีม ทำตามวิธีของคุณเถอะ”

โจวเฉียง โบกมือของเขา

มู่เสี่ยวหยู เหลือบมองโจวเฉียง เย้ยหยัน และพูดว่า "คุณแอบสนุกได้นะ"

...

โจวเฉียง สงสัยว่าเขาควรทุบเธอในฐานะหัวหน้าทีมหรือไม่

มู่เสี่ยวหยู คนปัจจุบันเป็นความงามที่ไม่ธรรมดา

การแสดงใบหน้าที่แท้จริงของเธอ สวมชุดรัดรูปที่ทำให้ผู้ชายเลือดกำเดาไหลได้ มันกระตุ้นจินตนาการของใครหลายคนจริงๆ

โจวเฉียง ตรวจสอบเวลาบนนาฬิกาอัจฉริยะส่วนตัวของเขาแล้วพูดว่า "เตรียมตัวให้พร้อม เราจะออกเดินทางแต่เช้าตรู่ในวันพรุ่งนี้"

"เราจะพัฒนาความสามารถของพวกเขาในขณะที่รวบรวม"

มู่เสี่ยวหยู พยักหน้า

“เจ้านาย ฉันไม่เชื่อว่าคุณเป็นคนลามก”

โจวเฉียงผงะไปครู่หนึ่งและถามว่า "ทำไมคุณถึงพูดอย่างนั้น"

“เกี่ยวกับจ้าวหมานหมาน”

มู่เสี่ยวหยูกัดริมฝีปากของเธอและพูดว่า "คุณเคยเห็นการแสดงของเธอในชุดยั่วยวนเหล่านั้นมาหลายครั้งแล้ว แต่คุณยังสั่งให้ฉันฆ่าเธออีกหรือ"

“ตั้งแต่พบคุณ ฉันรู้ว่าคุณไม่ใช่คนใจร้าย”

“คุณช่วยฉันจากปากของซอมบี้ คุณจะปล่อยให้ฉันฆ่าผู้หญิงที่ทำอะไรไม่ถูกซึ่งไม่เป็นภัยต่อคุณได้อย่างไร”

“นอกจากนี้ เธอไม่พอใจคุณในทางใดทางหนึ่งหรือ”

โจวเฉียง หยิบบุหรี่ออกมาจุดแล้วพ่น

เขามองไปที่ มู่เสี่ยวหยู และพูดว่า "ฉันรู้ว่าคุณไม่ได้ฆ่าเธอ"

มู่เสี่ยวหยู พยักหน้า "ฉันไม่สามารถบังคับตัวเองให้ทำเช่นนั้นได้"

โจวเฉียง ยิ้ม เสียงของเขาต่ำ “คุณเข้าใจผิดแล้ว”

“ข้อแรก ฉันเป็นคนเลือดเย็น”

“ใครก็ตามที่เป็นภัยต่อฉัน ฉันจะฆ่าพวกเขาโดยไม่ลังเล ถอนรากถอนโคนพวกเขา ฉันไม่ปล่อยให้ชีวิตตกอยู่ในอันตราย”

“อย่างที่สอง คุณพูดถูก ฉันไม่ใช่คนนิสัยเสีย”

"ใครจะชอบฆ่าถ้ามันไม่จำเป็นจริงๆ"

"จ้าวหมานหมาน คนนี้วางแผนต่อต้านฉันจริง ๆ แต่ฉันก็เข้าใจด้วยว่าเธอเป็นเพียงการกระทำภายใต้คำสั่งของติงเฉาฮุ่ย ในฐานะผู้หญิงที่อ่อนแอในโลกหลังหายนะ เธอเป็นเพียงผู้ใต้บังคับบัญชาของผู้แข็งแกร่ง"

“ตามทฤษฎีแล้ว ฉันควรจะฆ่าเธอ”

“แต่เธอไม่ได้ทำร้ายฉันจริง ๆ อย่างมากที่สุดก็คือการหลอกลวง”

“มันเป็นการหลอกลวงเล็กน้อย และทำไปเพราะความจำเป็น ฉันไม่ได้ใจแคบ”

"ฉันเป็นคนประเภทที่ตอบแทนความเมตตาและหาทางแก้แค้นให้กับความผิด"

"การเต้นที่ยั่วยวนเพียงเล็กน้อยของเธอชดเชยความเจ็บปวดในใจของฉัน"

"ตอนนี้เราเท่ากัน"

มู่เสี่ยวหยู เบิกตากว้าง “งั้น การที่นายขอให้ฉันฆ่าจ้าวหมานหมานนั้นเป็นการทดสอบงั้นเหรอ?”

โจวเฉียง ถือบุหรี่ของเขา มองไปที่ มู่เสี่ยวหยู และพูดว่า "คุณเห็นอย่างนั้น"

“ถ้าคุณฆ่า จ้าวหมานหมาน คุณสามารถพูดได้ว่าคุณกำลังทำตามคำสั่งของฉัน และฉันจะไม่ตำหนิคุณ แต่โอกาสของคุณจะจบลงที่นั่น”

“มันง่าย ความปรารถนาที่จะฆ่าของคุณรุนแรงเกินไป และมีการคำนวณที่เกี่ยวข้องมากเกินไป”

"ทีมรวบรวมของฉันไม่ต้องการคนแบบนั้น"

“เพราะในอนาคต คุณอาจลังเลที่จะฆ่าฉัน หรือแม้แต่ยกดาบของคุณต่อสู้กับสมาชิกในทีม”

"ใครจะรู้?"

มู่เสี่ยวหยู รู้สึกมึนงงเล็กน้อย

เธอคิดว่า โจวเฉียง อาจจะทดสอบเธอหรือไม่ เธอลังเล แต่ในที่สุดก็ทำตามสัญชาตญาณของเธอเอง

ทำไมเธอต้องฆ่าผู้หญิงที่ไม่สมควรตายเพียงเพราะ โจวเฉียง พูดอย่างนั้น?

ถ้านี่คือ โจวเฉียง ตัวจริง เธอไม่อยากมีโอกาสนี้เลย

เธอกังวลว่าเธอจะถูกชักจูง

และบุคคลเช่นนี้ไม่สมควรเป็นผู้กอบกู้ และพวกเขาไม่สามารถไปได้ไกล

ในสายตาของ มู่เสี่ยวหยู คนที่มีคุณสมบัติความเป็นผู้นำควรมีความยุติธรรมและมีวินัยในตนเอง

โจวเฉียง มีระเบียบวินัย อย่างน้อยก็ในค่าย เขากุมอำนาจแห่งความเป็นและความตายเหนือผู้คนนับพัน แต่ไม่มีข่าวลือไร้สาระเกี่ยวกับเขา ไม่มีแม้แต่ข่าวเชิงลบเกี่ยวกับผู้หญิง

โจวเฉียง มีความยุติธรรมหรือไม่? มู่เสี่ยวหยู มีคำตอบในขณะนี้

ในขณะนั้น มู่เสี่ยวหยู ปรบมือของเธอ

ในไม่ช้าในอาคารหอพัก จ้าวหมานหมาน สวมชุดรัดรูปสีดำเดินออกไปอย่างเขินอาย

เธอได้รับคัดเลือกจาก มู่เสี่ยวหยู ให้เข้าร่วมทีมรวบรวม

ต้องบอกว่า จ้าวหมานหมาน มีรูปร่างที่ยอดเยี่ยม

แม้ว่า โจวเฉียง จะเคยเห็นรูปภาพของ จ้าวหมานหมาน ในรูปแบบต่างๆ นับไม่ถ้วนในแชทของพวกเขา แต่พวกเขายังห่างไกลจากการเปรียบเทียบกับ จ้าวหมานหมาน ตัวจริงที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขา

เธอเป็นความงามที่หายากอย่างแน่นอน

"เจ้านาย!"

จ้าวหมานหมาน มองไปที่ โจวเฉียง ด้วยสายตาที่ซับซ้อน แต่ยังคงพูดเบา ๆ ในขณะที่กัดริมฝีปากของเธอ

ด้วยวิธีนี้ เธอทำให้ผู้ชายรู้สึกถึงแรงกระตุ้นที่จะดึงเธอเข้ามาและรักเธออย่างอ่อนโยน

โจวเฉียง พยักหน้าและพูดว่า "ทำให้ดีที่สุด"

จ้าวหมานหมาน พยักหน้าอย่างรวดเร็ว แต่รวบรวมความกล้าของเธอเพื่อถามว่า "เจ้านาย ถ้า มู่เสี่ยวหยู ฆ่าฉันจริงๆ คุณจะรู้สึกเศร้าหรือเสียใจนิดหน่อยไหม"

"ฮิฮิ!"

"ถ้าเธอฆ่า เธอก็ฆ่า จำไว้ว่าไม่มีใครมาแทนที่ใครได้"

"คุณคิดว่าไม่มีผู้หญิงที่ดีกว่าคุณจริงๆเหรอ?"

โจวเฉียง เผยรอยยิ้มขี้เล่น จากนั้นขี่เกราะหนามสายฟ้าของเขาออกไป