บทที่ 69: รายละเอียด

ผู้ที่ได้รับเชิญจาก หยางฉี ล้วนมีสถานะที่สำคัญ

โจวเฉียงถูกรวมไว้เท่านั้น มิฉะนั้น เขาจะไม่มีคุณสมบัติที่จะเข้าร่วมพิธีเช่นนี้

มีแขกมากมาย

เมื่อพิจารณาจากลักษณะท่าทางแล้ว พวกเขาทั้งหมดล้วนเป็นบุคคลสำคัญของเมืองไห่ตง

อุตสาหกรรมหนัก อี้ป๋อ ได้จัดสถานที่เหมือนงานเลี้ยงค็อกเทล โดยมีไวน์ อาหารหลากหลายชนิดและขนมอบไว้บริการ

ซูซิ่วหยวน ค่อนข้างสบายใจที่นี่

โจวเฉียงไม่รู้จักคนเหล่านี้เลย และเขาก็หิว

ดังนั้นเขาจึงหยิบขนมอบที่เขาชอบขึ้นมาและเริ่มกิน เขาไม่อายเลย

หนึ่งเดือนในโลกหายนะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญใน โจวเฉียง

ตอนนี้ โจวเฉียง จะไม่ถูกข่มขู่แม้ว่าจะเผชิญหน้ากับบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดในโลก

ในความเป็นจริง ในมุมมองของ โจวเฉียง พิธีทดสอบนี้ควรเป็นการพบปะและทักทายสำหรับการระดมทุนของ หยางฉี

หมื่นล้านยังห่างไกลจากพอที่จะเล่นด้วย

ด้วยความแข็งแกร่งของ อุตสาหกรรมหนัก อี้ป๋อ พวกเขาไม่สามารถจัดการได้จริงๆ

นั่นเป็นเหตุผลที่ หยางฉี ให้ความสำคัญกับการทดสอบนี้มาก

เขาไม่ได้เปิดตัวรถยนต์ไฟฟ้าทั้งหมดในทันที แต่เป็นรถยนต์ไฮบริดเพื่อสร้างความกระฉับกระเฉงในตลาดเท่านัน

ขณะนี้โลกภายนอกยังคงมีข้อสงวนเกี่ยวกับไฟฟ้าบริสุทธิ์

แต่ขุมพลังไฮบริดซึ่งอยู่ระหว่างน้ำมันเบนซินและไฟฟ้าล้วนช่วยแก้ปัญหาด้านระยะทางและการอนุรักษ์พลังงานได้อย่างสมบูรณ์แบบ

เขาอยากได้เค้กชิ้นนี้มากจริงๆ

......

ภายในโรงงานขนาดใหญ่ของ อุตสาหกรรมหนัก อี้ป๋อ

วิศวกรวัย 50 คนหนึ่งเหงื่อออกมาก ใบหน้าของเขากังวล

ขณะนี้มีคนมากกว่ายี่สิบคนล้อมรอบรถซึ่งได้รับการออกแบบให้สอดคล้องกับความชอบด้านสุนทรียะของสาธารณชนท่ามกลางกิจกรรมที่วุ่นวาย

หยางฉี ก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วย

เขาดูอารมณ์เสีย

เขาคลายเนคไทโดยไม่รู้ตัวเพื่อให้หายใจได้อิสระมากขึ้น

"วิศวกรอู๋ มีวิธีแก้ไขหรือไม่"

หยางฉีถาม

ใบหน้าของวิศวกรอู๋ขมขื่นขณะที่เขาพูดว่า "ประธานหยาง ผมเกรงว่าเราอาจไม่มีความสามารถที่จะแก้ปัญหานี้ได้"

รถทดสอบเมื่อวานปกติดี

แต่เมื่อเช้าตรวจสอบพบปัญหาใหญ่

ไม่เพียงแต่มีไฟเตือนเครื่องยนต์เท่านั้น แต่ระบบควบคุมอิเล็กทรอนิกส์ (EECS) ก็ทำงานผิดปกติเช่นกัน

วิศวกรอู๋และสมาชิกในทีม R&D หลายสิบคนใช้เวลากว่าหนึ่งชั่วโมงในการใช้วิธีต่างๆ นานา แต่พวกเขาไม่พบปัญหา

พวกเขาสามารถกำจัดไฟเตือนเครื่องยนต์ด้วยคอมพิวเตอร์ได้ แต่มันจะกลับมาทันทีที่สตาร์ทเครื่องยนต์

ส่งผลให้เครื่องยนต์ดับโดยอัตโนมัติทันทีที่สตาร์ท

ระบบควบคุมอิเล็กทรอนิกส์น่าผิดหวังยิ่งกว่า

ดูเหมือนว่าจะมีปัญหาด้านลอจิก ส่งผลให้มอเตอร์ไฟฟ้าทำงานผิดปกติ ทำให้รถกระตุก

และนั่นไม่ใช่ส่วนที่สำคัญที่สุดด้วยซ้ำ

ปัญหาที่สำคัญคือระบบควบคุมอิเล็กทรอนิกส์ไม่สามารถควบคุมได้

หากปัญหานี้เกิดขึ้นขณะขับรถ อาจส่งผลให้รถชนกันถึงแก่ชีวิตได้

หากปัญหาทั้งสองนี้ไม่สามารถแก้ไขได้ พิธีทดสอบจะไม่สามารถดำเนินการต่อไปได้

หยางฉี รู้สึกวิตกกังวล

“เมื่อวานทุกอย่างเรียบร้อยดีไม่ใช่เหรอ?”

“บอกแล้วไงว่าเป็นไปไม่ได้”

“คุณรู้ไหมว่ามีกี่คนที่มา? คนเหล่านี้ล้วนเป็นเทพแห่งเงินตรา ถ้าพวกเขารู้ว่าเรามีปัญหาใหญ่กับรถทดสอบของเรา พวกเขาจะยังมั่นใจใน อุตสาหกรรมหนัก อี้ป๋อ ของเราหรือไม่”

ยิ่ง หยางฉี พูดมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งหงุดหงิดมากขึ้นเท่านั้น

มองไปที่ผู้คนนับสิบที่นี่

คนเหล่านี้ล้วนเป็นวิศวกรที่เขาทุ่มเงินมหาศาลเพื่อจ้างมา

แต่ตอนนี้พวกเขาทำอะไรไม่ถูก

วิศวกรอู๋ก็กังวลเช่นกัน แต่เขาไม่มีทางออกจริงๆ

"ประธานหยาง ตอนนี้เราขอความช่วยเหลือจากภายนอกได้เท่านั้น"

เมื่อพูดแบบนี้ วิศวกรอู๋ก็รู้สึกอึดอัดใจเช่นกัน

เมื่อสิ่งนี้ออกไป มันจะเป็นความอัปยศสำหรับ อุตสาหกรรมหนัก อี้ป๋อ

หากสื่อโฆษณาเกินจริง ลูกค้าจะยังไว้วางใจรถยนต์ของ อี้ป๋ออยู่หรือไม่?

หยางฉี ก็หมดหนทางเช่นกัน

เขาพยักหน้า.

เขาตรวจสอบเวลา ยังมีเวลาก่อนเริ่ม น่าจะแก้ไขได้ทันเวลา

ทันทีที่เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาและเริ่มโทรออก

"คุณสมิธ? ครับผม ผมหยาง..."

“อะไรนะ คุณต้องการสิบล้านเพื่อแก้ปัญหางั้นเหรอ”

หยางฉีเกือบทำโทรศัพท์แตก

นั่นเป็นเพียงการแก้ปัญหา ค่าใช้จ่ายในการแก้ปัญหาจะขึ้นอยู่กับความรุนแรงของมัน

กล่าวคือหากต้องการแก้ปัญหาจะต้องจ่ายเงินอย่างน้อยสามสิบถึงห้าสิบล้าน

แต่หยางฉียังคงควบคุมความโกรธของเขาได้

ชาวต่างชาติเหล่านี้ใช้ประโยชน์จากความล้าหลังของเทคโนโลยีรถยนต์ในประเทศ

แต่จากสถานการณ์ปัจจุบัน หยางฉี ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากขอความช่วยเหลือจากพวกเขา

"ได้!"

ในที่สุด หยางฉี ก็กัดฟันและตอบตกลง

เหตุผลที่เขาหันไปหา สมิธคือทีมของพวกเขาคุ้นเคยกับเครื่องยนต์ที่ติดตั้งในรถของ อี้ป๋อ เป็นอย่างดี ซึ่งเป็นเครื่องยนต์ที่ปรับปรุงใหม่

หลังจากวางสายแล้ว หยางฉี ก็มองไปที่วิศวกรอู๋

วิศวกรอู๋หดคอ

วิศวกรคนอื่นก็ก้มหน้าด้วยความละอายเช่นกัน

พวกเขารู้สึกอับอายและไร้ความสามารถเพราะไม่มีอำนาจในการแก้ปัญหา

วิศวกรอู๋กระทืบเท้าและพูดว่า "ประธานหยาง เราจะแก้ไขปัญหาต่อไป"

หยางฉีพยักหน้า

"วิศวกรอู๋ คุณทำงานหนักแล้ว"

เขาจะพูดอะไรได้อีก สาปแช่งพวกเขางั้นเหรอ?

“พวกคุณทำให้ดีที่สุด ฉันจะทำหน้าที่เอาใจแขก”

หยางฉีเดินไปด้านหน้า

แขกส่วนใหญ่มาถึงที่นี่แล้ว

เมื่อเห็น หยางฉี ปรากฏตัว พวกเขาทั้งหมดก็มาพูดคุยกัน

หยางฉีฝืนยิ้ม

“ท่านประธานหยาง”

โจวเฉียง ทักทายเขา

หยางฉี มีความประทับใจในตัว โจวเฉียง และพยักหน้าอย่างสุภาพ

โจวเฉียง เป็นเพียงตัวละครที่เป็นตัวประกอบ ดังนั้นหลังจากที่ หยางฉี พยักหน้า เขาก็เริ่มพูดคุยกับผู้บริหารหลายคนจากบริษัทการลงทุน

“ไม่ต้องกังวล การทดสอบนี้จะต้องประสบความสำเร็จอย่างแน่นอน”

"ใช่ ฉันมีความมั่นใจอย่างมากในรถที่เราพัฒนาขึ้น"

"เรากำลังเริ่มต้นด้วยไฮบริดเพื่อเจาะตลาดอย่างรวดเร็ว"

“แน่นอนว่ารถใหม่จะไม่ทำให้ทุกคนผิดหวัง”

แม้ว่าข้างในเขาจะไม่สบายใจ แต่หยางฉีก็ยังแสร้งทำเป็นมั่นใจ

โจวเฉียง เติมพลังและหาเก้าอี้นั่งลง

บางทีการแต่งกายของ โจวเฉียง ก็ธรรมดาเกินไป แทบไม่มีใครมาพูดคุยหรือแลกเปลี่ยนนามบัตรกับเขา

โจวเฉียง มีความสุขที่ได้อยู่เฉยๆ

ประมาณสี่สิบนาทีต่อมา หยางฉี ได้รับสายและรีบออกไป

ในการประชุมเชิงปฏิบัติการ

ชาวต่างชาติสามคนยืนอยู่หน้ารถพร้อมกล่องเครื่องมือ

หยางฉี เดินเข้ามาและพูดกับชาวต่างชาติผมขาวที่เป็นผู้นำกลุ่ม: "คุณสมิธ เป็นอย่างไรบ้าง"

ใบหน้าของสมิธแสดงความมั่นใจ: "อย่ากังวล เชื่อเรา"

“งั้นผมคงต้องพึ่งคุณแล้วล่ะ”

ในการขอความช่วยเหลือ หยางฉี ต้องลดท่าทางลงอย่างมาก

“คุณหยาง อย่าลืมเตรียมเงินสิบล้านไว้ให้ดี”

สมิธยิ้มจาง ๆ โบกมือแล้วพูดเป็นภาษาอังกฤษว่า "พวกเรา ไปทำงานกันเถอะ"

ดวงตาและใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่ง

พวกเขาดูถูกชาวจีนที่อยู่ข้างหน้าพวกเขา

เล่นกับรถ?

พวกเขาทำมาเป็นร้อยครั้งแล้ว และคนตรงหน้าก็ไม่ใช่มือใหม่ด้วยซ้ำ

สำหรับทัศนคติของพวกเขา วิศวกรอู๋และคนอื่น ๆ ไม่กล้าพูดอะไรสักคำ

ทั้งสามมีประสบการณ์มากจริงๆ

พวกเขาเปิดกล่องเครื่องมืออย่างชำนาญ หยิบคอมพิวเตอร์ออกมา แล้วเชื่อมต่อกับพอร์ตของรถ

ชุดข้อมูลกระโดดไปมาและเริ่มแก้ไขปัญหา

ในการประชุมเชิงปฏิบัติการทั้งหมด ทุกคนกลั้นหายใจ

ไม่มีทางเลือกอื่น พิธีกำลังจะเริ่มขึ้น และความหวังทั้งหมดถูกตรึงไว้ที่พวกเขา

หยางฉี ยืนอยู่โดยทำอะไรไม่ถูก

เขากระวนกระวายเหมือนมดบนกระทะร้อนๆ

เขาเดินไปรอบ ๆ รถ

ในตอนแรก สมิธและทีมของเขารู้สึกผ่อนคลาย

แต่ไม่นาน สีหน้าผ่อนคลายของพวกเขาก็หายไปและกลายเป็นจริงจัง

แม้แต่ความเย่อหยิ่งในดวงตาของพวกเขาก็ถูกดึงกลับ

คิ้วของพวกเขาขมวดคิ้ว

"นี้..."

หัวใจของ หยางฉี อยู่ในลำคอของเขา เป็นไปได้ไหมว่าแม้แต่สมิธและทีมของเขาก็ไม่สามารถแก้ปัญหา

ถ้าแม้แต่พวกเขายังแก้ไม่ได้ แล้วใครล่ะจะแก้ได้?

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือเขามาที่นี่เพื่อทดสอบในวันนี้ เพื่อจัดหาเงินทุน หากมีสิ่งผิดพลาด มันจะส่งผลกระทบต่อการอยู่รอดของอุตสาหกรรมหนักอี้ป๋อ ยิ่งไปกว่านั้น อาจส่งผลกระทบต่อธุรกิจหลักของ อุตสาหกรรมหนัก อี้ป๋อ และนำไปสู่การล้มละลายของบริษัท

ยิ่งหยางฉีคิดถึงเรื่องนี้มากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งกลัวมากขึ้นเท่านั้น

เขาเหงื่อไหลออกจากหน้าผากโดยไม่รู้ตัว

“สมิธ เป็นยังไงบ้าง”

หยางฉีอดไม่ได้ที่จะถาม

สมิธผู้หยิ่งผยองอย่างมั่นใจ มีรอยเหงื่อที่หน้าผากด้วย เขาพูดต่อไปว่า "คุณหยาง ไม่ต้องห่วง ให้เวลาเราอีกหน่อย"

ภายในใจสมิธ ก็พบว่ามันแปลกเช่นกัน

พวกเขาไม่สามารถระบุปัญหาได้

ประมาณสิบนาทีต่อมา

สมิธ หายใจออกเบา ๆ และพูดว่า "คุณหยาง ผมขอโทษ เราไม่สามารถแก้ไขปัญหาได้ในเวลาอันสั้น นับประสาอะไรกับการแก้ปัญหา ผมคิดว่าจะใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งสัปดาห์ในการแก้ปัญหา"

"อา..."

หยางฉี หมดหวัง

สัปดาห์?

เขารอไม่ได้แล้ว

สมิธกล่าวว่า "คุณหยางความกังวลไม่ได้ช่วยอะไร ผมพูดได้เต็มปากว่าไม่มีใครสามารถแก้ปัญหานี้ได้ในเวลาอันสั้น บางทีคุณอาจหาคนที่เขียนโปรแกรมเก่งๆ มาแทนที่ได้ โดยความช่วยเหลือของพวกเขาน่าจะเป็นไปได้ ในการค้นหาปัญหาก็จะสูงขึ้น"

“การเขียนโปรแกรม?”

คิ้วของ หยางฉี ขมวด

ดูเหมือนเขาจะนึกอะไรบางอย่างออกและหัวใจของเขาก็เบิกบาน เขาพูดว่า "รอที่นี่"

ซูซิ่วหยวนอยู่ที่นี่ไม่ใช่เหรอ?

บริษัทเทียนฟางของเขามีชื่อเสียงมากในเมือง ไห่ตง และค่อนข้างมีชื่อเสียงในประเทศด้วย

เป็นไปได้ไหมที่เขาจะแก้ปัญหานี้?

เขาโทรเข้ามือถือของซูซิ่วหยวนทันที

..........

“โอเค ฉันจะไปที่นั่น”

เมื่อรับสาย ซูซิ่วหยวน เมื่อได้ยินเนื้อหาก็ขมวดคิ้ว

โจวเฉียง กำลังคุยกับ ซูซิ่วหยวน

"มีอะไรผิดปกติ?"

โจวเฉียง เห็นว่า ซูซิ่วหยวน ดูไม่ค่อยดีนัก

ซูซิ่วหยวน กล่าวว่า "ผู้เฒ่าหยางมีปัญหาและต้องการให้ผมดู เราจะไปด้วยกันไหม"

ไม่มีอะไรให้ทำที่นี่และไม่มีใครอยู่รอบ ๆ

โจวเฉียง จึงตกลง

นำโดยเจ้าหน้าที่ ซูซิ่วหยวน และโจวเฉียง มาถึงโรงปฏิบัติงานอย่างรวดเร็ว

จากระยะไกล พวกเขาเห็นชาวต่างชาติสามคนรายล้อมไปด้วยกลุ่มวิศวกร แต่ละคนมีสีหน้าวิตกกังวล

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หยางฉี เขากังวลมากยิ่งขึ้น

รถที่มีการออกแบบที่สวยงามมากจอดอยู่ในโรงงาน

"เฒ่าซู เร็วเข้า"

หยางฉีวิ่งไปคว้ามือของซูซิ่วหยวนและเริ่มพูดคุยเกี่ยวกับปัญหา

ซู่ ซิ่วหยวนไม่มีเหตุผลที่จะไม่ช่วยในเรื่องดังกล่าว

เขาโทรหาบริษัทของเขาทันทีและขอให้พวกเขาส่งคนมา

"เฒ่าหยาง ดีกว่าที่จะไม่คาดหวังใดๆ เพราะบริษัทของเราไม่มีงานวิจัยมากนักเกี่ยวกับการเขียนโปรแกรมระบบควบคุมอิเล็กทรอนิกส์"

หยางฉี พยักหน้า ตอนนี้เขาจะทำอะไรได้อีก

โจวเฉียง ฟังอยู่ครู่หนึ่งและเข้าใจคร่าวๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น

ดูเหมือนว่ารถคันข้างหน้าจะมีปัญหา

ไม่เพียงแต่วิศวกรของพวกเขาเท่านั้นที่แก้ปัญหาไม่ได้ แม้แต่ชาวต่างชาติที่พวกเขาเชิญมาก็ทำไม่ได้เช่นกัน

ในท้ายที่สุด พวกเขาต้องขอความช่วยเหลือจาก ซูซิ่วหยวน ซึ่งทำงานเกี่ยวกับซอฟต์แวร์

โจวเฉียง ก็ยังไม่รู้ข้อมูลเกี่ยวกับสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด

ดังนั้นสิ่งที่เขาทำได้คือเฝ้าดูความโกลาหลจากด้านข้าง