บทที่ 177: ไม่มีฮีโร่ในโลกนี้

“ทนได้อีกนานแค่ไหน”

โจวเฉียง หันหลังกลับและเริ่มล่าถอย

โจวเฉียนเฉียนกล่าวว่า "พ่อ ไม่เกินหนึ่งนาที"

“แน่นอน ถ้าฉันเต็มใจเปิดเผยตัวเอง อย่างน้อยสิบนาที”

โจวเฉียง ส่ายหัว “ไม่จำเป็น หนึ่งนาทีก็พอ”

ท้ายที่สุด โจวเฉียงก็พิจารณาถึงผลที่ตามมาจากการเปิดโปงของเขาเช่นกัน

“พ่อ คุณยังต้องไปที่ห้องควบคุมและรับข้อมูลที่ฉันคัดลอกมาให้คุณ”

"นั่นคือสมบัติที่แท้จริง"

"ข้อมูลส่วนใหญ่จากฐานการทดลองทั้งหมดอยู่ในนั้น"

"เมื่อคุณมีแล้ว ก็เหมือนกับ อเมริกาใช้เงินหลายพันล้านดอลลาร์เพื่อทดสอบให้คุณ"

โจวเฉียนเฉียนเตือนเขา

“เข้าใจแล้ว นำทางไป”

โจวเฉียง พยักหน้า

ต่อหน้าพวกเขา โจวเฉียนเฉียนสร้างลูกศรสำหรับ โจวเฉียง

ตอนนี้ฐานอยู่ในความสับสนวุ่นวาย และคนส่วนใหญ่กลายเป็นแมลงวันหัวขาด

ทุกคนรู้ว่าศัตรูโจมตีที่นี่และได้แทรกซึมเข้าไปในพื้นที่ทดลองใต้ดิน

แต่ศัตรูอยู่ที่ไหน

มีกี่คน?

ไม่มีใครมีความคิดใด ๆ

พวกเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าศัตรูมีหน้าตาเป็นอย่างไร

โจวเฉียนเฉียนตัดแหล่งสัญญาณของฐานทั้งหมด กล้องอยู่ภายใต้การควบคุม พวกเขาไม่สามารถโทรออกหรือใช้อินเทอร์เน็ตได้ พวกเขาทำได้เพียงตะโกน ดังนั้นข้อมูลที่พวกเขาได้รับจึงมีจำกัดมากโดยธรรมชาติ

"ปัง!"

นักวิจัยชาวคอเคเชียนผู้เคราะห์ร้ายถูก โจวเฉียง กระแทกจนกระเด็นและบินออกไปตกลงบนพื้น

กระดูกของเขาอย่างน้อยครึ่งหนึ่งแตกหัก และกล้ามเนื้อหลายส่วนในร่างกายของเขาแตกออก ทำให้เขากลายเป็นคนเลือดไหลไม่หยุดในทันที

หลังจากชักอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็หมดสติไป

ด้วยชุดเกราะต่อสู้โลหะผสมไททาเนียมและแรงกระแทก สำหรับคนธรรมดา มันเทียบเท่ากับการถูกรถบรรทุกหนักชน

นักวิจัยหลายคนได้เห็นฉากนี้

"อา!"

นักวิจัยหญิงบางคนกรีดร้อง

ในสายตาของพวกเขา ฉากนี้โหดร้ายเกินไป

รูปลักษณ์ปัจจุบันของ โจวเฉียง นั้นยอดเยี่ยมมาก

เช่นเดียวกับไอรอนแมนในชุดเกราะสีเงิน ข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือ โจวเฉียง ถือโล่และกวัดแกว่งดาบ

โล่ถูกปกคลุมด้วยรูกระสุนตื้น ๆ บรรจุอย่างหนาแน่นและนับไม่ถ้วน

พลังยิงของทหารนั้นรุนแรงมาก

บุคคลในชุดเกราะต่อสู้สีเงินพุ่งเข้ามาที่นี่ ทำให้พวกเขารู้ว่านี่คือบุคคลที่บุกรุกฐาน

ทันใดนั้นทุกคนที่นี่ไม่กล้าขยับ

พวกเขายกมือขึ้นทีละคน

พวกเขาเป็นเพียงนักวิจัย ตราบใดที่พวกเขาไม่เคลื่อนไหว ก็จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับพวกเขา

แม้ว่าพวกเขาจะถูกลักพาตัวไป มันคงไม่ใช่จุดจบของพวกเขาในตอนนี้

คนฉลาดทุกคนยกมือขึ้น ซุกหัวลง

บางคนมีสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย เผยให้เห็นกระดูกสันหลังของข้าราชการของสหรัฐอเมริกา แต่พวกเขาไม่รู้ว่าควรต่อต้านหรือยอมตาม ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ทำอะไรเลย

แน่นอนว่า โจวเฉียง จะไม่ตามใจคนแบบนี้

ด้วยการตวัดใบมีดของเขา เขาผ่ากระดูกสันหลังส่วนน้อยเหล่านั้นออกเป็นสองส่วน

หลังจากนั้นก็ไม่มีใครกล้าลุกขึ้นมาอีกเลย

ทำตามคำแนะนำของ โจวเฉียนเฉียนในที่สุด โจวเฉียง ก็พบไดรฟ์ USB ที่เสียบเข้ากับเซิร์ฟเวอร์

"เฉียนเฉียน เธอจัดการให้ไดรฟ์ USB นี้เสียบอยู่ที่นี่ได้อย่างไร"

โจวเฉียง อยากรู้อยากเห็นมาก

คุณเป็นปัญญาประดิษฐ์ที่สามารถตรวจสอบสถานที่นี้ และคุณยังสามารถเสียบไดรฟ์ USB ไว้ที่นี่โดยไม่ต้องดึงออก?

เห็นได้ชัดว่า โจวเฉียง ไม่สามารถเข้าใจได้

โจวเฉียนเฉียนรู้สึกภูมิใจและพูดว่า "พ่อ มันง่ายเกินไป"

“ฉันปลอมแปลงคำสั่งงานบางอย่าง แน่นอนว่าต้องมีคนสั่งงานตามนั้น”

"แน่นอน กระบวนการค่อนข้างซับซ้อน"

"ตัวอย่างเช่น ต้องใช้คำสั่งเล็กๆ น้อยๆ ผสมกันเป็นพื้นฐาน จากนั้นค่อยๆ จัดเรียงคำสั่งที่ดูไม่เป็นทางการแต่สมเหตุสมผล"

"ด้วยวิธีนี้เท่านั้นที่พวกเขาจะไม่สงสัย"

ต้องยอมรับว่าการดำเนินการนี้เฉียบแหลมเกินไป

ท้ายที่สุด หัวของ โจวเฉียง ก็ไม่เพียงพอที่จะจัดการกับมันได้

"ประทับใจ!"

สิ่งเดียวที่ โจวเฉียง ทำได้คือตอบแทน โจวเฉียนเฉียนด้วยสองคำนี้

ด้วยไดรฟ์ USB ในมือ โจวเฉียง โยนมันลงในพื้นที่เก็บข้อมูล

เมื่อมองไปที่ห้องเซิร์ฟเวอร์ที่มีเซิร์ฟเวอร์เรียงกันเป็นแถว โจวเฉียงยิ้ม

ดาบของเขาตวัด

ด้วยพลังที่อยู่เบื้องหลัง เซิร์ฟเวอร์เหล่านี้ก็ไม่ต่างอะไรกับเต้าหู้ที่ โจวเฉียง ตัดเป็นก้อน

"ในเมื่อเราอยู่ที่นี่ เรามาสร้างปัญหาให้พวกเขากันเถอะ"

จริงๆ แล้ว โจวเฉียง รู้ว่าการทำเช่นนี้มีแต่จะเพิ่มความยากลำบากในการทำงานและไม่ทำลายข้อมูลของพวกเขา

พวกเขายังคงสามารถกู้คืนข้อมูลผ่านการคืนค่าส่วนประกอบ

โจวเฉียนเฉียนมีความสามารถในการลบข้อมูลนี้ แต่ไม่จำเป็น

โจวเฉียง ไม่ต้องการเปิดเผยการมีอยู่ของโจวเฉียนเฉียน

หลังจากฟันทุกอย่างที่ขวางหน้า โจวเฉียง ก็หลบหนีไป

ผู้คนที่นี่ทำได้เพียงเฝ้าดูขณะที่ โจวเฉียง ออกอาละวาด คล้ายกับอันธพาลที่ฟันทุกสิ่งที่ขวางหน้า

ประกายเย็นของดาบของเขา เพื่อนร่วมงานหลายคนถูกแยกชิ้นส่วน และพวกเขาไม่มีความกล้าที่จะลุกขึ้นหยุด โจวเฉียง

มองดู โจวเฉียง จากไปอย่างมีชัย ในที่สุดพวกเขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“พ่อ ระวังอย่าเปิดเผยลักษณะพิเศษใดๆ นะ มันยากที่จะปกปิด”

โจวเฉียนเฉียนตะโกน

ต่อหน้า โจวเฉียง การนับถอยหลังสามวินาทีปรากฏขึ้น

โจวเฉียง รู้ว่า โจวเฉียนเฉียนทำดีที่สุดแล้วโดยไม่เปิดเผยตัวเอง

ถ้าพวกเขาเห็นหน้ากันก็เป็นอีกเรื่อง ตอนนี้ โจวเฉียง สวมชุดเกราะเต็มยศ และพวกเขาจำเขาไม่ได้

นอกจากนี้ ด้วยการป้องกันของชุดเกราะต่อสู้ พวกเขาไม่สามารถแม้แต่จะคำนวณความสูงของเขา

ตราบใดที่เขาสามารถหลบหนีได้ คดีนี้ก็จะกลายเป็นคดีที่ยังไม่มีทางออก

เหตุผลที่ โจวเฉียง กล้ามาที่นี่และลงมือเพราะเขามีความมั่นใจโดยปราศจากความกลัว

เมื่อการนับถอยหลังสามวินาทีหายไป สัญญาณในบริเวณนี้ก็กลับคืนมาในระดับหนึ่งทันที

แม้ว่ามันจะไม่สมบูรณ์แบบ แต่ก็เพียงพอสำหรับกองบัญชาการที่อยู่ด้านหลังเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่

"เฉียนเฉียน ควบคุมประตูใหญ่ ถอยไปกันเถอะ"

โจวเฉียง กล่าวขณะที่เขาวิ่งผ่านทางเดิน

ผ่านประตูบานหนึ่งแล้วบาน ในไม่ช้า เขาก็โผล่ขึ้นมาบนพื้นของฐาน

ในขณะนี้กองบัญชาการยังเห็นทุกสิ่งที่เกิดขึ้นภายในฐานผ่านกล้อง

"โอ้พระเจ้า."

"โอ้พระเจ้า..."

ทุกคนที่เห็นต่างอุทานด้วยความตกใจ

ควันหนาปกคลุมฐานทัพ ทหารตายนับไม่ถ้วน

บางส่วนถูกผ่าครึ่ง บางส่วนแตกเป็นเสี่ยงๆ จนแทบจำไม่ได้ว่าเป็นมนุษย์

อาวุธกระจัดกระจายไปทั่วพื้น หลายชิ้นดูเหมือนจะถูกฟันขาดเป็นสองท่อนด้วยอาวุธมีคมบางอย่าง

และภายในฐานทดลองใต้ดิน.

เศษแขนขามีอยู่ทั่วไป ฉากนี้โหดร้ายมากจนทำให้ทุกคนหน้าซีดจนแทบจะอาเจียน

ในบรรดาทหารหลายร้อยนายที่ประจำการอยู่ที่นี่ มีเพียงสองสามนายเท่านั้นที่ยังมีร่างครบถ้วน

ผ่านกล้อง สามารถมองเห็นฉากสีแดงเข้มได้ทุกที่

มันคือเลือดทั้งหมด เลือดของทหาร

ทุกคนในกองบัญชาการตกตะลึง ฐานทดลองนี้ผ่านอะไรมาบ้าง?

การแสดงออกของหลายคนนั้นหนักหนาสาหัส

ยืนยันได้ว่าเหตุการณ์นี้ร้ายแรงกว่าการโจมตีของผู้ก่อการร้ายครั้งก่อนๆ

อย่างน้อยเมื่อพวกเขาโจมตี หอคอยตะวันออก ของ เมือง มันก็มุ่งเป้าไปที่พลเรือนเท่านั้น

แต่ตอนนี้มันมุ่งเป้าไปที่การทหารของสหรัฐอเมริกา

จะเป็นใครก็ได้ในโลกนี้

เขาไม่กลัวที่จะจุดชนวนสงครามโลกครั้งที่สามหรือ?

มีใครอีกบ้างในโลกนี้ที่มีความกล้าที่จะทำสิ่งนั้น?

ในที่สุดผู้คนในฐานทดลองก็ตระหนักได้ในขณะนี้ว่าพวกเขามีสัญญาณ

พวกเขาโทรออกโดยไม่ลังเล

“โอ้พระเจ้า โปรดมาช่วยเราด้วยเถิด”

เมื่อสายเชื่อมต่อ พวกเขาเกือบทั้งหมดตะโกน

“เกิดอะไรขึ้นกับคุณ กรุณาตอบด้วย” แม้ว่าผู้ดำเนินการจะรีบร้อน แต่พวกเขาก็ยังถามอย่างอดทน

"มันคือสัตว์ประหลาด สัตว์ประหลาดรูปร่างคล้ายมนุษย์"

“ไม่ใช่ มันคือนักรบสวมเกราะ”

"เขาบุกเข้าไปในฐานและฆ่าทหารทั้งหมด เขากำลังปล้นอาวุธทดลองในฐาน"

"โลหะคริปโตไนต์ถูกอีกฝ่ายขโมยไป"

"เขาเหมือนอมตะ อาวุธหนักมากมายก็ฆ่าเขาไม่ได้"

“ใช่ เขาถือโล่ยักษ์ที่สามารถกันกระสุนได้ทั้งหมด”

ในเสียงเร่งด่วน คำพูดเหล่านี้ถูกพูดเป็นระยะ

และข้อมูลนี้ได้ถูกนำเสนอต่อผู้คนในกองบัญชาการเป็นครั้งแรก

ภายในห้องประชุมฉุกเฉิน.

ผู้บัญชาการนั่งอยู่ด้านบนและด้านล่างเป็นแถวของนายพล

มีประมาณสิบกว่าคน ตั้งแต่พลตรีถึงพลโท

โปรเจ็กเตอร์แสดงสถานการณ์ภายในฐาน

"ภาพเหล่านี้ถูกส่งกลับมาจากฐาน"

"สัญญาณถูกบล็อกมาตลอด และเราเพิ่งรู้เรื่องทั้งหมดนี้"

“ท่านสุภาพบุรุษ เราไม่มีเวลามาเสียที่นี่”

“ผู้โจมตีไม่ได้จากไป ตามข้อมูลที่ครอบคลุม มีเพียงคนเดียวที่อยู่อีกด้านหนึ่ง แต่เขาสวมชุดเกราะต่อสู้ที่แปลกประหลาดและถือโล่ขนาดยักษ์ เขาดุร้ายเป็นพิเศษ ฆ่าทหารของเราเกือบทั้งหมด”

"เป้าหมายของเขาดูเหมือนจะเป็นโลหะคริปโตไนต์"

ผู้บังคับบัญชาบรรยายสรุปสถานการณ์ให้ทราบ

นายพลทุกคนด้านล่างมีท่าทางแปลก ๆ

คนหนึ่งโจมตีฐานทัพ?

ฟังดูแล้วเหมือนอยู่ในจินตนาการ แต่อีกฝ่ายทำจริงและถึงกับทำลายฐาน

ทำไมมันถึงฟังดูเหมือนหนังซูเปอร์ฮีโร่ของมาร์เวลมากกว่า?

คนๆเดียวที่จัดการกองทัพทั้งหมด

ไม่ มันควรจะเป็นซุปเปอร์ฮีโร่

ผู้ชายคนนี้ที่โผล่มาจากไหนไม่รู้ เขาจะได้เป็นซูเปอร์ฮีโร่จริงๆ เหรอ? มิฉะนั้นจะไม่มีทางอธิบายว่าทำไมเขาถึงกล้าทำเช่นนี้

ชุดเกราะต่อสู้ที่เขาสวมไม่ควรเป็นชุดเกราะต่อสู้ธรรมดา จะต้องแข็งแรงเป็นพิเศษ

พลโทคนหนึ่งยกมือขึ้นแล้วพูดว่า "ท่านแม่ทัพ เราวิเคราะห์ชุดเกราะรบของข้าศึกแล้วหรือยัง"

มองดูโล่ยักษ์ที่ใหญ่โตอย่างน่าขันแต่ถูกอีกฝ่ายถือไว้ด้วยมือข้างเดียว ราวกับว่ามันไม่มีค่าอะไรเลย

แม้ว่ามันจะทำจากกระดาษ มันก็คงไม่เบาขนาดนั้นหรอก จริงไหม?

แต่จากภาพขยายเมื่อหยุดการฉายภาพ โล่ยักษ์นี้มีความหนาอย่างน้อย 300 มิลลิเมตร จะเบาได้อย่างไร?

ในขณะนี้ ผู้ช่วยคนหนึ่งเดินมาพร้อมกับเอกสาร

ผู้บังคับบัญชาชำเลืองมองและสีหน้าของเขาจริงจัง "ท่านสุภาพบุรุษ การวิเคราะห์เกราะต่อสู้ของข้าศึกเสร็จสิ้นแล้ว ผู้เชี่ยวชาญเชื่อเป็นเอกฉันท์ว่าทำจากโลหะผสมไททาเนียมหรือโลหะที่คล้ายกัน โล่ยักษ์ในมือของศัตรูสามารถต้านทานการโจมตีของปืนใหญ่วัลแคนได้ และมีแนวโน้มว่า ทำจากโลหะผสมไททาเนียมเช่นกัน"

"ฟู่!"

ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นหายใจอย่างเย็นชา

พวกเขาทั้งหมดเป็นบุคลากรทางทหาร แน่นอนว่าพวกเขารู้ว่า "โลหะป้องกัน" เป็นอย่างไร

ชุดเกราะต่อสู้นี้ ถ้าคนธรรมดาสวมมัน พวกเขาจะวิ่งไม่ได้ด้วยซ้ำ

โล่ยักษ์ที่อยู่ด้านหน้าของพวกเขาดูโอ้อวดมากยิ่งขึ้น

มันมีน้ำหนักอย่างน้อยหนึ่งตัน

การวิเคราะห์นี้เป็นเรื่องจริงจัง อาจมีข้อผิดพลาดหรือไม่?

คนๆ หนึ่งที่สวมชุดเกราะรบหลายร้อยกิโลกรัมยังสามารถแบกโล่ยักษ์หนักกว่าหนึ่งตันวิ่งไปมาได้อย่างไร?

เฝ้าดูเขาวิ่งราวกับสายลม ราวกับว่าโล่และเกราะต่อสู้ไม่มีน้ำหนักเลย

ผู้บัญชาการเคาะโต๊ะแล้วพูดว่า "ท่านสุภาพบุรุษ การป้องกันของคนคนนี้อย่างกระดองเต่า จัดการไม่ง่ายเลย"

"ไม่ว่าเขาจะเป็นซูเปอร์ฮีโร่หรือไม่ คุณแต่ละคนสามารถตัดสินได้เอง แม้แต่สหรัฐอเมริกาของเราก็ไม่มีอยู่จริง การวิจัยแสดงให้เห็นว่าไม่มีฮีโร่ในโลกนี้"

"ภาพยนตร์ล้วนถูกสร้างขึ้นมา ไม่สามารถเป็นจริงได้"

"โดยส่วนตัวแล้วฉันชอบที่จะเชื่อว่าวัสดุเกราะต่อสู้ของศัตรูนั้นไม่ง่ายเหมือนไททาเนียมอัลลอยด์"

“มันควรจะเป็นโลหะบางชนิดที่เราไม่รู้จัก เช่น โลหะคริปโตไนต์ที่เราได้รับจากอุกกาบาตนอกโลก”

"ศัตรูบุกเข้าไปในฐาน ทั้งหมดก็เพื่อโลหะคริปโตไนท์"

“เมื่อพิจารณาจากสถานการณ์แล้ว ศัตรูน่าจะทำการวิจัยในพื้นที่นี้ด้วย และพวกเขาอาจมีความคืบหน้าในการศึกษาโลหะแล้ว”

"แน่นอนว่าไม่ใช่ประเด็นหลัก"

“สิ่งที่เราต้องทำตอนนี้คือระดมกำลังทั้งหมดของเราและจับศัตรูให้ได้ เราไม่สามารถปล่อยให้เขาหนีหรือตายได้”

"เราจำเป็นต้องยึดชุดเกราะต่อสู้โลหะที่ไม่รู้จักที่เขาสวมอยู่ และดึงเอาโลหะคริปโตไนต์ของเรากลับมา"

“จำนวนทหารที่เราส่งไปก่อนหน้านี้อาจไม่เพียงพอ”

"ดังนั้น ฉันแนะนำให้ส่งกองพันตอบโต้เร็วสามกองพันไปที่ฐานทันที"

"เครื่องบินรบจะทำหน้าที่ตรวจตราและยับยั้งข้าศึก"

สามกองพันมีกำลังพลมากกว่า 1,500 นาย

กองพันเหล่านี้เป็นกองพันตอบโต้อย่างรวดเร็ว ประกอบด้วยกำลังรบล้วน ๆ โดยไม่มีสมาชิกกำลังเสริม

นอกจากทหารหลายร้อยคนที่ถูกส่งออกไปแล้ว

ครั้งนี้ได้ระดมกำลังทหารทั้งหมด 2,000 นาย

ในฐานะเจ้าโลก เทคโนโลยีของพวกเขาก้าวหน้าอย่างมาก และทหารแต่ละคนก็ติดอาวุธพร้อมฟาดฟัน

ความจริงที่ว่าพวกเขาส่งทหารกว่า 2,000 นายบ่งชี้ว่างานนี้ไม่ง่ายอย่างแน่นอน

ผู้บัญชาการจ้องมองไปที่นายพลด้านล่างและพูดด้วยน้ำเสียงที่สงบว่า "อย่าโทษฉันที่สร้างเรื่องใหญ่ขึ้นมา โลหะคริปโตไนท์มีความสำคัญต่อเราและจะสูญหายไปไม่ได้"

"ตอนนี้เราอยู่ในช่วงเวลาที่สำคัญในการทดลอง เมื่อเราเข้าใจโลหะชนิดนี้อย่างละเอียดถี่ถ้วนแล้ว ก็หมายความว่ากลยุทธ์ระดับโลกของเราสามารถก้าวหน้าได้อย่างรวดเร็ว"

นายพลทั้งหมดที่อยู่ด้านล่างพยักหน้า

“ฉันเห็นด้วยกับคำแนะนำของผู้บัญชาการ”

คำพูดของผู้นำ แน่นอนว่าคำสั่งนี้ได้รับการอนุมัติทันทีและถูกส่งออกไปโดยผู้ช่วย

กองพันตอบโต้เร็วสามกองพันที่ได้รับมอบหมายให้ปฏิบัติภารกิจขึ้นเครื่องบินขนส่งอย่างรวดเร็ว

พวกเขาจะปรากฏตัวที่นี่ผ่านการปฏิบัติการทางอากาศ

สำหรับระบบของสหรัฐอเมริกา การส่งทหารกลุ่มนี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่ พวกเขามีเครื่องบินขนส่งมากมาย

เนื่องจากการคืนค่าสัญญาณ การควบคุมของฐานจึงได้รับการกู้คืน

โจวเฉียนเฉียนทำได้เพียงควบคุมเส้นทางที่โจว เฉียงทิ้งไว้

อย่างไรก็ตาม เธอเข้าไปแทรกแซงกล้องวงจรปิดที่นี่ทันที เพื่อป้องกันไม่ให้พวกเขาจับร่องรอยของ โจวเฉียง ได้ ดังนั้นบุคลากรจากกระทรวงกลาโหมของสหรัฐอเมริกาจึงไม่เห็นความเร็วเหนือมนุษย์ของ โจวเฉียง ที่เหนือจินตนาการ

มิฉะนั้นพวกเขาจะล้มล้างทฤษฎีที่ว่าไม่มีฮีโร่อย่างแน่นอน

"พ่อ วิ่งเร็ว"

โจวเฉียนเฉียนยังคงกระตุ้น

ความเร็วของ โจวเฉียง นั้นเร็วมาก

เขาได้พัฒนาทักษะทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับการวิวัฒนาการความเร็ว ทำให้เขาหายไปราวกับสายลม

ในเวลาไม่กี่วินาทีเขารีบออกจากฐานใต้ดิน

ต่อไป การประลองที่แท้จริงจะเริ่มขึ้น

เครื่องบินรบในท้องฟ้ามีความก้าวหน้าอย่างมาก ทันทีที่ โจวเฉียง โผล่ออกมา เครื่องบินไอพ่นสองลำก็ล็อกเข้าหาเขา

"เป้าหมายถูกล็อก พูดซ้ำ เป้าหมายถูกล็อกแล้ว"

นักบินรายงานทันที

"อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่ได้รับอนุญาตให้เปิดฉากยิง 'พวกเขามีหน้าที่ล็อกเป้าหมาย ต้องได้รับอนุญาตจึงจะสามารถยิงได้'

นักบินสองคนทำได้เพียงบินเหนือฐานแล้วหันหลังกลับ ทำให้ โจวเฉียง ถูกล็อค

แต่...

“เวรเอ๊ย นี่มันสัตว์ประหลาดอะไรเนี่ย”

"มันเป็นไปไม่ได้."

เมื่อบินที่ระดับความสูงต่ำ พวกเขาเห็นร่างสีเงินวิ่งด้วยความเร็วที่เหนือจินตนาการ

พวกเขาแน่ใจว่าไม่ได้เข้าใจผิดในสิ่งที่พวกเขาเห็น

"ฉวัดเฉวียน!"

ด้วยคลื่นโซนิคบูมที่ดังสนั่น พวกมันบินข้ามศีรษะของโจวเฉียงในทันที หายไปในพริบตา

พวกเขามีมุมมองที่ชัดเจน และรูปลักษณ์ของคู่ต่อสู้ก็เท่เกินไป

แต่คนนี้ถือมีด?

ไม่มีอาวุธปืน?

ล้อเล่นหรือเปล่า? สิ่งนี้ไม่สามารถเป็นไปได้

แค่มีดก็สามารถบุกเข้าไปในฐานทดลองทางทหารและสังหารทหารจำนวนมากอย่างสงบก่อนที่จะหลบหนี?

"ลดระดับลงอีกนิด เพื่อการมองเห็นที่ชัดเจนยิ่งขึ้น"

“ศัตรูไม่มีอาวุธใดที่จะคุกคามเราได้”

นักบินคนหนึ่งกล่าวว่า

อีกฝ่ายพยักหน้า

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เครื่องบินไอพ่นทั้งสองก็ลดระดับลงอย่างกระทันหัน ลดระดับลงมาที่ระดับความสูงประมาณ 50 เมตร บินเกือบถึงระดับพื้น

นี่เป็นที่ราบที่ไม่มีที่สิ้นสุด ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ต้องกังวลกับปัญหาใดๆ

พวกเขามั่นใจว่าด้วยความเร็วและระดับความสูงนี้จะไม่มีปัญหา ระหว่างการฝึก พวกเขาบินในระดับพื้นดินนับครั้งไม่ถ้วน

อย่างไรก็ตาม...

ตาแทบถลนออกมานอกเบ้า

ขณะที่พวกเขากำลังบินอยู่ที่ระดับพื้นดิน พวกเขาเห็นหุ่นยนต์ขนาดใหญ่อย่างไม่น่าเชื่อปรากฏขึ้น ที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นคือเครื่องบินของพวกเขาเริ่มส่งเสียงเตือนอย่างบ้าคลั่งว่าถูกล็อค

"เชี่ย!"

จิตใจของพวกเขาว่างเปล่าเมื่อเห็นขีปนาวุธสองลูกถูกยิงทิ้งร่องรอยของเปลวไฟ