บทที่ 139: เจ้านายต้องการเล่นด้วยหรือไม่?

“12 พันล้านดอลลาร์?”

เมื่อ โจวเฉียง ทราบข่าว เขาก็รู้สึกชาไปทั้งตัว

แปลงกลับเป็นสกุลเงินพื้นเมืองของเขา นั่นคือมากกว่า 80,000ล้าน

โอ้เชี่ย!

เขาต้องทำงานอย่างหนักเป็นเวลาสองถึงสามเดือน แทบไม่ได้เงินสักสองสามพันล้าน

สิบสองสาวกที่เพิ่งก่อตั้งได้สร้างรายได้มากกว่า 80,000 ล้านในพริบตา?

ความรู้สึกนี้เป็นการผสมผสานระหว่างความปีติยินดีและความเศร้าโศก

เมื่อเทียบกับความสามารถในการหารายได้ของสาวกสิบสองคน เขาไม่มีอะไรเลย

ยืนยันได้ว่าในอนาคตสาวกทั้งสิบสองคนจะเป็นเครื่องจักรเก็บเกี่ยวความมั่งคั่งที่น่าสะพรึงกลัว

คนรวยกี่คนในโลกที่ป่วยหนัก? บางคนอยู่ในวัยสามสิบหรือสี่สิบด้วยซ้ำ ลองจินตนาการถึงโอกาสในการรักษาที่อยู่ตรงหน้าพวกเขา โดยที่พวกเขาต้องสละทรัพย์สินเพียง 30% เท่านั้น พวกเขาจะเลือกอะไร?

ในปัจจุบัน สาวกทั้งสิบสองคนมุ่งเป้าไปที่คนรวยระดับบนเท่านั้น

ในอนาคตพวกเขาจะตั้งเป้าหมายที่มีมูลค่าหลายพันล้าน ร้อยล้าน หมื่นล้าน

ถึงตอนนั้นรายรับจะพุ่งปรี๊ด

นี่เป็นเพียงด้านมืดเท่านั้น

เช่นเดียวกับเทคโนโลยีไร้คนขับในปัจจุบัน ตลาดที่ครอบครองจะอยู่เหนือจินตนาการ

"จุ๊ๆ จุ๊ๆ นี่หมายความว่าฉันรวยแล้วเหรอ"

โจวเฉียง หัวเราะอย่างร่าเริง

ใครจะคิดว่าเมื่อไม่กี่เดือนก่อน เขาเป็นแค่คนเขียนโค้ดที่ดิ้นรน

ก่อนหน้านี้ โจวเฉียง กังวลว่าจะไม่มีเงินเพียงพอ

ท้ายที่สุด การสร้างซอมบี้กลายพันธุ์ลำดับที่สี่ต้องใช้เงินทุน 100 ล้าน

"สิบสองสาวกมีความสำคัญ"

"เราต้องให้การรับประกันที่แข็งแกร่งที่สุดแก่พวกเขา"

โจวเฉียง แตะคางของเขา

สิ่งแรก โจวเฉียง ปรากฏตัวในโลกหลังหายนะ

"สร้าง แม่มดแห่งความมืดสิบตัว"

ภายใต้คำสั่ง อนุภาคแสงปรากฏขึ้น

สามนาทีต่อมา แม่มดแห่งความมืดสิบตัวปรากฏตัวต่อหน้า โจวเฉียง

ใบหน้าของพวกเธอมีความคล้ายคลึงกันถึง 80%

แถวของใบหน้าที่มีชื่อเสียงทางอินเทอร์เน็ตเรียงกัน

ประกอบกับการนุ่งน้อยห่มน้อย

เต็มไปด้วยเสน่ห์

เหตุผลในการสร้าง แม่มดแห่งความมืด มีเพียงข้อเดียวเท่านั้น

สัญชาตญาณของพวกเธอ

จะเกิดอะไรขึ้นหากใช้ "เสน่ห์" กับคนธรรมดา?(*ความสับสน)

"นำพวกเขาไปสู่โลกสมัยใหม่"

โจวเฉียง โบกมือ และเขาก็อยู่ที่ แมมมอธ เฮฟวี อินดัสทรีส์ ของโลกสมัยใหม่แล้ว

"อึก!"

เมื่อ โจวเฉียง เห็น แม่มดแห่งความมืด ที่ติดตามเขามาในยุคปัจจุบัน เขาก็อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย

มันช่างน่าตื่นเต้นเหลือเกิน

หญิงสาวสวยสิบคนที่มีรูปร่างโดดเด่นรายล้อม โจวเฉียง

พวกเธอเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงจากภาพลักษณ์ของพวกเธอในโลกหายนะ ตอนนี้พวกเธอแต่ละคนส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ ด้วยดวงตากลมโตที่เป็นประกายราวกับว่าพวกเขาสามารถยิงสายฟ้าได้ ชุดปัจจุบันของพวกเขาแตกต่างออกไป ทำให้ โจวเฉียง นึกถึงนางแบบแฟชั่นแนวสตรีท

พระเจ้ารู้ดีว่าจะมีผู้ชายกี่คนที่เลือดกำเดาไหลเมื่อเห็นพวกเธอ

เมื่อมองดูพวกเธอทั้งหมดดูอ่อนแอ มันทำให้ผู้คนอยากอุ้มพวกเธอไว้ในอ้อมแขนและรักพวกเธอ

แต่พวกเธออ่อนแอจริงหรือ?

คนอื่นอาจไม่รู้ แต่ โจวเฉียง รู้ดี

พวกเธอกลายร่างจากซอมบี้กลายพันธุ์ลำดับที่สาม ในโลกสมัยใหม่ คงไม่มากเกินไปที่จะถือว่าพวกเธอเป็นยอดมนุษย์

"เจ้านาย!"

“สวัสดีค่ะ เจ้านาย!”

"ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ เจ้านาย!"

“สวัสดีค่ะ เจ้านาย!”

เสียงที่ไพเราะและนุ่มนวลทำให้เลือดของ โจวเฉียง เดือดพล่านในทันที รู้สึกถึงแรงกระตุ้นที่หายใจไม่ออกในอกของเขา

อย่างไรก็ตาม โจวเฉียง เป็นชายหนุ่มวัยยี่สิบที่แข็งแรงและเต็มไปด้วยพลัง

รายล้อมไปด้วยกลุ่มผู้หญิงที่กำลังคุยกันอยู่ในหูของเขา เขาเกือบจะสูญเสียความสงบ

"เอาล่ะ เอาล่ะ!"

โจวเฉียงโบกมือและหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อสงบสติอารมณ์

โจวเฉียงเชื่อว่าเหตุผลของแรงกระตุ้นนี้มาจากรูปลักษณ์ที่ดีของพวกเธอ ทั้งในยุคโลกาวินาศและบนโลกสมัยใหม่

"รับทราบ!"

กลุ่มของ แม่มดแห่งความมืด ทั้งหมดยืนตัวตรง ใบหน้าของพวกเธอยังคงมีรอยยิ้มขี้เล่นขณะที่พวกเธอมองไปที่ โจวเฉียง

ดวงตาของพวกเธอดูเหมือนจะสามารถยิงคลื่นไฟฟ้าได้

อย่างไรก็ตาม เมื่อตรวจสอบอย่างใกล้ชิด โจวเฉียงยังคงเห็นความเฉยเมยลึกลงไปในดวงตาของพวกเธอ

นี่เป็นการย้ำเตือน โจวเฉียง อยู่เสมอว่าพวกเธอไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดา

กลุ่มแม่มดแห่งความมืด

คำว่า "มืด" เป็นนัยว่าพวกเขายังห่างไกลจากนิสัยดีอย่างที่ปรากฏ

"คุณยังคงพกความสามารถของคุณมาด้วยหรือไม่"

โจวเฉียง มองไปที่สาวนมโตที่สวยที่สุดในหมู่พวกเขาแล้วถาม ก็... ถุงน่องสีดำแวววาวราวกับเพชรของเธออาจทำให้ผู้ชายตาบอดได้

“เจ้านาย ฉันชื่อกวนเสวี่ย”

สาวนมโตดันหน้าอกของเธอออกมาอย่างภาคภูมิใจและพูดว่า "เจ้านาย แน่นอน พวกมันยังอยู่"

“แต่ผลของการอัญเชิญจะค่อนข้างน้อย เมื่อใช้ มันสามารถส่งสัญญาณทางจิตไปยังสายพันธุ์กลายพันธุ์แล้วเท่านั้น และมันก็มีขอบเขตจำกัด ปัจจุบัน มันแค่หนึ่งกิโลเมตรเท่านั้น”

"อันที่สอง การเสริมประสิทธิภาพยังคงใช้งานได้ มันทำให้คนที่อยู่ในระยะรู้สึกแข็งแกร่งและว่องไวมากขึ้น"

“สำหรับเสน่ห์..”

กวนเสวี่ย มองไปที่ โจวเฉียง ด้วยรอยยิ้มที่สดใส

ด้วยเหตุผลบางอย่าง โจวเฉียงรู้สึกเบลอชั่วขณะในการมองเห็นของเขา

แล้ว...

โจวเฉียง พบว่าตัวเองสูญเสียทิศทาง และสิ่งที่เขาเห็นคือพื้นที่ที่เหมือนหมอก

โจวเฉียงโต้ตอบทันที

นี่คือมนต์เสน่ห์

แท้จริงแล้วเป็นเรื่องของการทำให้ผู้คนตกอยู่ในภาพลวงตา จึงสูญเสียความสามารถในการรับข้อมูลจากภายนอก

เมื่อสิ่งนี้เกิดขึ้น สิ่งที่คุณต้องทำคือยืนนิ่งและรอให้เอฟเฟกต์ของทักษะผ่านไป

แต่คำถามคือศัตรูของคุณจะรอให้คุณหยุดนิ่งในการต่อสู้หรือไม่?

"อัศจรรย์!"

โจวเฉียง อุทาน

ในพริบตา หมอกทั้งหมดก็หายไป และการมองเห็นของ โจวเฉียง ก็กลับคืนมาอีกครั้ง เผยให้เห็นใบหน้าเจ้าเล่ห์ของ กวนเสวี่ย

“บอส เป็นยังไงบ้าง”

"มนต์เสน่ห์สามารถคงอยู่ได้เพียงห้าวินาทีเท่านั้น"

"และยิ่งเป้าหมายแข็งแกร่ง ระยะเวลาก็จะสั้นลง"

“สำหรับคุณ บอส ฉันสามารถคงไว้ได้ประมาณสามวินาทีเท่านั้น”

กวนเสวี่ย อธิบาย

โจวเฉียง พยักหน้า ห้าวินาทีก็น่าประทับใจแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งในระหว่างการต่อสู้ ทุกวินาทีอาจหมายถึงชีวิตหรือความตาย

แม้แต่พลังในปัจจุบันของเขาก็ยังได้รับผลกระทบ

ความสามารถนี้ทรงพลังมากจริงๆ

“ขอถามหน่อย ทักษะของคุณน่าจะเป็นการยั่วยวนไม่ใช่เหรอ?”

โจวเฉียง อดไม่ได้ที่จะถามขณะที่เขามองไปที่ใบหน้าเจ้าเล่ห์ของ กวนเสวี่ย

กวนเสวี่ย ตกตะลึง

จากนั้นเธอก็หัวเราะอย่างเต็มที่

แม่มดแห่งความมืดคนอื่นๆ ก็หัวเราะตามไปด้วย

กวนเสวี่ย ขยับเข้าไปใกล้ โจวเฉียง กดเข้าหาเขาและกระซิบข้างหูของเขา: "เจ้านาย ถ้าคุณต้องการ ฉันเต็มใจให้บริการคุณอย่างแน่นอน"

“หรือว่าพวกเราทั้งหมดดีล่ะ?”

ขณะที่เธอพูด เธอก็เริ่มหัวเราะคิกคัก

"…"

โจวเฉียง รู้สึกตกตะลึง นี่ตรงเกินไปหรือเปล่า?

มันดูเย้ายวนเกินไป

"ไปให้พ้น!"

โจวเฉียง ตอบอย่างรวดเร็ว

รสนิยมของเขาไม่ได้แปลกประหลาดขนาดนั้น เพราะก่อนหน้านี้พวกเธอเคยเป็นซอมบี้

"ครั้งนี้ฉันพาคุณมาที่นี่เพื่อปรับปรุงการรวมเข้ากับองค์กร สิบสองสาวก"

"ภารกิจของคุณคือเพื่อให้แน่ใจว่าการดำเนินงานขององค์กรนี้ราบรื่น"

"หากเกิดวิกฤตขึ้น คุณจะรับมือไหว"

ใบหน้าของ โจวเฉียง เคร่งขรึม

กวนเสวี่ย และคนอื่น ๆ เริ่มจริงจัง "เจ้านายเรารู้ว่าต้องทำอะไร"

ด้วยสถานะของซอมบี้กลายพันธุ์ลำดับที่สาม พวกเธอจึงกันกระสุนได้

ความแข็งแกร่งและความเร็วของพวกเธอนั้นสามารถยกและขว้างรถได้ และพวกเธอสามารถวิ่งข้ามระยะหนึ่งร้อยเมตรในเวลาไม่เกินสามวินาทีเมื่อวิ่ง

สถานะกึ่งซูเปอร์ฮีโร่

การส่งพวกเขาทั้งสิบไปยังสิบสองสาวกก็เพียงพอที่จะทำให้องค์กรดำเนินต่อไปได้

ถ้ายังไม่พอ.

ไทแรนท์ถูกปลดล็อคแล้ว ฉันสามารถนำพวกมันมาได้อีกสองสามตัว

แต่อัตราส่วนต้นทุนต่อประสิทธิภาพของ ไทแรนท์ นั้นต่ำเกินไป

มีค่าใช้จ่ายร้อยล้านในการผลิต

เพื่อนำพวกมันมาที่นี่ ตัวละหนึ่งพันล้าน

แม่มดแห่งความมืด อันดับสาม แต่ละคนมีราคา 10 ล้านในการผลิต แต่กว่าจะนำพวกเธอมาสู่โลกสมัยใหม่ได้นั้นต้องใช้เงินถึงร้อยล้าน

นางฟ้าทั้งสิบที่อยู่ต่อหน้าฉันมีราคา โจวเฉียง 1.1พันล้าน

มันแพงหูฉี่

“คุณติดต่อลูซี่ได้แล้ว จากนั้นคุณก็ออกไปได้เลย”

โจวเฉียง ให้ข้อมูลติดต่อของ ลูซี่ กับ กวนเสวี่ย

กวนเสวี่ย ฉายรอยยิ้มที่มีเสน่ห์อย่างน่าหลงใหล "เจ้านาย คุณแน่ใจหรือว่าไม่ต้องการให้พี่สาวน้องสาวรับใช้คุณสองสามวัน"

ผลของประโยคนี้คือ โจวเฉียง รีบหายไปจากห้อง

ในขณะที่เขากำลังจะไปสู่วันสิ้นโลก โจวเฉียง ยังคงได้ยินเสียง กวนเสวี่ย และเสียงหัวเราะคิกคักของคนอื่นๆ

เป็นเจ้านายแบบนี้ถือว่าล้มเหลวมาก

ในโลกหายนะ

โจวเฉียง ปรากฏตัวขึ้นและเช็ดเหงื่อเย็น ๆ จากหน้าผากของเขา

เขาแทบจะต้านทานไม่ไหว

ถ้าเขามีปาร์ตี้ใหญ่กับพวกเธอ ดูเหมือนว่า... คงจะ... ดี

โจวเฉียง รู้สึกเสียใจเล็กน้อย

โจว เฉียง สั่นศีรษะ ได้ยินการแจ้งเตือนอย่างต่อเนื่องในใจของเขา

"คุณได้รับ 1 คะแนนการผลิต!"

"คุณได้รับ 1 คะแนนการผลิต!"

"คุณได้รับ 1 คะแนนการผลิต!"

มันเหมือนกับการรีเฟรชหน้าจอ

โชคดีที่การแจ้งเตือนแบบนี้ไม่มีผลกระทบต่อ โจวเฉียง

เขาสั่งให้ซอมบี้กลายพันธุ์เกือบพันตัวกำจัดซอมบี้ และพวกมันก็ปฏิบัติตามคำสั่งของเขาอย่างซื่อสัตย์

"หากมีคะแนนการผลิตเพียงพอ ฉันสามารถสร้างซอมบี้ได้ตามต้องการด้วยจำนวนเงินที่ฉันมี"

"แม้ว่าจะเป็นไทแรนท์ ฉันก็สามารถสร้างเป็นโหลได้โดยตรง"

โจวเฉียง มีความทะเยอทะยานมาก

ฉันจะทำอย่างไร ตอนนี้ฉันรวยแล้ว

ระบบการผลิตซอมบี้ 1.2 พันล้านเหรียญของสาวกสิบสองคนไม่สนใจกฎของโลกสมัยใหม่ แปลงเป็นสกุลเงินท้องถิ่นโดยตรง ดังนั้น โจวเฉียง จึงสามารถใช้ได้โดยตรง

เงินทั้งหมดภายใต้ชื่อของ โจวเฉียง จะถูกจัดประเภทโดยอัตโนมัติ

กล่าวอีกนัยหนึ่ง จำนวนเงินที่ โจวเฉียง สามารถใช้ได้ถึงแปดหมื่นล้าน

กองทุน: 81.7 พันล้าน

คะแนนการผลิต: 312,512

เมื่อมองไปที่คะแนนผลิตเหล่านี้ โจวเฉียงรู้สึกพอใจมาก

ในช่วงเวลาสั้น ๆ เขาได้รับคะแนนการผลิตมากกว่าสามแสนคะแนน

โจวเฉียง ก้าวออกจากห้องที่เขาพักอยู่

บนถนนด้านนอก พื้นดินเต็มไปด้วยซากศพซอมบี้

ศพเหล่านี้น่าสังเวช

ไม่ว่าจะเป็น สุนัขนรก หรือ เคียวศพ, ตัวคำราม, คีปเปอร์s และอื่น ๆ ความโหดเหี้ยมในการฆ่าซอมบี้ธรรมดานั้นอยู่ในอีกระดับหนึ่งอย่างแน่นอน

“ครั้งนี้ฉันสูญเสียครั้งใหญ่”

“พี่น้องซอมบี้ที่ฉันส่งไปเป็นฝูง ฉันควบคุมพวกมันไม่ได้”

โจวเฉียง ส่ายหัว

ฝูงซอมบี้จะไม่จบลงอย่างรวดเร็ว

พี่น้องซอมบี้ห้าร้อยตัวที่เข้าร่วมส่วนใหญ่เป็นซอมบี้ธรรมดา ซอมบี้แมมมอธ และซอมบี้สวิฟต์

ไม่มีการควบคุม พวกมันไม่ต่างจากซอมบี้ป่า

ไม่รู้จะเหลือกี่ตัวเมื่อหมดฝูง

พื้นที่นี้ได้รับการทำความสะอาดอย่างละเอียด ไม่พบซอมบี้

"เกราะหนามสายฟ้า!"

โจวเฉียงตะโกน

เกราะหนามสายฟ้าที่อยู่ในบ้านเดินออกไป

โจวเฉียง กระโดดขึ้นไปบนนั้นแล้วนั่งบนหลังของมัน

ชุดเกราะหนามสายฟ้าถูกใช้อย่างเป็นทางการโดย โจวเฉียง เป็นพาหนะ

ความสะดวกและรวดเร็วเหนือกว่ารถบรรทุกหนักดัดแปลงใดๆ

"ไป!"

เกราะหนามสายฟ้า ดูเหมือนสัตว์ประหลาดมากกว่าซอมบี้

อย่างไรก็ตาม โจวเฉียง รู้ว่ามันเป็นซอมบี้ชนิดหนึ่ง เพราะเหมือนซอมบี้ มันไม่มีอารมณ์ ทำหน้าที่ทางกลไก และไม่มีเส้นประสาทความเจ็บปวด เมื่อมันพบเหยื่อ มันจะไม่หยุดจนกว่าจะตาย

ในแง่ของรูปลักษณ์นั้นยากที่จะบอกได้ว่ามีอะไรที่แตกต่างไปจากนี้

เมื่อ โจวเฉียง อยู่ด้านหลัง เกราะหนามสายฟ้า กำลังวิ่งอย่างดุเดือดบนถนนอย่างรวดเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ

มันสามารถหลบหลีกสิ่งกีดขวางข้างหน้าได้อย่างว่องไว และยังสามารถวิ่งไปตามผนังของอาคารได้อีกด้วย

แขนขาและกรงเล็บอันทรงพลังของมันช่วยให้เกาะติดกับผนังได้

"น่าตื่นเต้น!"

เมื่อ โจวเฉียง อยู่ด้านหลังเกราะหนามสายฟ้า กำลังวิ่งอย่างดุเดือดระหว่างอาคาร บางครั้งก็กระโดดสูงหลายสิบเมตร

อย่างที่คาดไว้สำหรับซอมบี้กลายพันธุ์ลำดับสองพิเศษ มันเป็นหนึ่งในสิ่งมหัศจรรย์อย่างแท้จริง

ด้านหลัง โจวเฉียง ตาปีศาจกำลังตามมา

ความเร็วในการบินไม่ด้อยกว่าเกราะหนามสายฟ้า

ด้วยหัวที่มีขนาดเท่ามนุษย์ มันบินอยู่เหนือหัวของ โจวเฉียง ทำให้ โจวเฉียง ดูแปลกไปเล็กน้อย

ภายใต้การนำของเกราะหนามสายฟ้า โจวเฉียงมาถึงพื้นที่ที่ยังไม่ได้รับการทำความสะอาด

นี่เป็นครั้งแรกที่ โจวเฉียง เข้ามาในบริเวณนี้

มันอยู่ใกล้ทางเหนือ

เมืองเทียนเว่ยมีที่ตั้งถิ่นฐานสี่แห่ง ตะวันออก ใต้ ตะวันตก และเหนือ

มุ่งหน้าไปทางเหนือ คุณจะไปถึงนิคมเหนือ ซึ่งมีขนาดไม่น้อยกว่านิคมตะวันตก

ซอมบี้จำนวนมากปรากฏตัวบนถนน และภายใต้คำสั่งของ โจวเฉียง เกราะหนามสายฟ้า ก็หยุดกะทันหัน

ซอมบี้ที่นี่กระสับกระส่ายเมื่อเห็น โจวเฉียง

"แฮ่แฮ่..."

พวกมันตื่นเต้น เคลื่อนไปหาโจวเฉียง

ในตอนแรกพวกเขาวิ่งเหยาะๆ จากนั้นพวกเขาก็เริ่มวิ่ง

โจวเฉียง หยุดเกราะหนามสายฟ้า โดยไม่ใช้โล่ เขาไม่แม้แต่จะหยิบดาบ ของเขาออกมา

นักรบพันธุกรรมวิวัฒนาการมาจากยีนคู่ระดับที่สี่ เมื่อเผชิญหน้ากับซอมบี้ธรรมดาเหล่านี้ พวกมันเป็นเพียงมด...จริงๆ แล้วไม่ใช่แม้แต่มดด้วยซ้ำ พวกมันอาจถูกมองว่าเป็นเพียงสายลม

"การรวมพลังโจมตี!"

เมื่อเผชิญหน้ากับฝูงซอมบี้ที่รุมล้อมบนถนน โจวเฉียงยกมือขึ้น

ลำแสงที่คล้ายกับเสาเบิดออกมา มันหนาอย่างไม่น่าเชื่อราวกับว่ามันเต็มไปทั้งถนน

พลังของ "รวมพลังโจมตี" นั้นขึ้นอยู่กับระดับและความแข็งแกร่ง และจะเพิ่มพลังของมันต่อไป

ความประหลาดใจปรากฏขึ้นในสายตาของ โจวเฉียง

"รวมพลังโจมตี" ก่อนหน้านี้เป็นเหมือนเลเซอร์ขนาดเล็ก

แต่ตอนนี้ มันได้เพิ่มขนาดจนถึงระดับปืนใหญ่เลเซอร์อย่างสมบูรณ์

การโจมตีด้วยพลังงานอันน่าสะพรึงกลัว ซอมบี้ตัวใดก็ตามที่สัมผัสกับพลังงานนี้จะระเหยกลายเป็นไอทันที

ไม่ว่าลำแสงจะไปที่ใด ซอมบี้หลายร้อยตัวก็กลายเป็นไอในทันทีโดยไม่ทิ้งร่องรอยไว้

อย่างน้อยยี่สิบถึงสามสิบเมตรของถนนสายนี้ว่างเปล่า ไม่เหลือซอมบี้แม้แต่ตัวเดียว พวกมันทั้งหมดระเหยไปหมด

แม้แต่พื้นก็มีร่องรอยไหม้เกรียม

"สุดยอด."

โจวเฉียงรู้สึกตื่นเต้นมาก เขานึกไม่ถึงจริงๆ ว่าจะได้ผลที่น่าอัศจรรย์เช่นนี้

การสูญเสียซอมบี้หลายร้อยตัวในทันใดไม่ได้ทำให้ซอมบี้ตัวอื่นๆ กลัวแต่อย่างใด พวกมันยังคงพุ่งเข้าใส่เขาด้วยฟันและกรงเล็บ

"ฆ่า!"

โจวเฉียง พุ่งเข้าใส่

โดยไม่สนใจซอมบี้เหล่านี้ แม้แต่แมมมอธซอมบี้ สวิฟต์ซอมบี้ที่อยู่ข้างใน โจวเฉียงกระโดดขึ้นและลงจอดในกลุ่มซอมบี้

"คลื่นกระแทก!"

คลื่นพลังสั่นสะเทือนส่งซอมบี้ทั้งหมดรอบๆ โจวเฉียงปลิวว่อน

พลังทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัวที่เกิดจากการกระแทกทำให้กระดูกของซอมบี้เหล่านี้แตกเป็นเสี่ยงๆ หลังจากที่พวกมันล้มลงกับพื้น พวกมันก็กลายเป็นกองข้าวไม่สามารถขยับได้ ซอมบี้ธรรมดาถูกฆ่าทันที

"เฉียบ!"

โจวเฉียง หัวเราะด้วยรอยยิ้มกว้าง

ในระดับของเขา ซอมบี้ธรรมดานั้นไม่มีนัยสำคัญมากเกินไป

ตราบใดที่เขาไม่ติดฝูงซอมบี้ระดับนี้ โจวเฉียง ก็ไม่ต้องกังวลเรื่องความปลอดภัยของเขา

จนกระทั่งเขาเหนื่อย โจวเฉียง ก็หยุดในที่สุด

ซอมบี้ทั้งหมดบนถนนสายนี้ถูกทำลายโดยความสนุกของ โจวเฉียง