18

“ถ้าจะโทษก็โทษตัวเองที่ทำตัวไม่ถูกที่และยืนกรานที่จะดำเนินการกับฉัน”

"การตายทางทะเลนับพันในปัจจุบันล้วนมีสาเหตุมาจากคุณ"

หลังจากพูดจบ ลูซิเฟอร์ก็ชี้นิ้วไปที่ดาวเบอร์แมน

“แฟลชเรย์!”

ด้วยเสียงหวีดหวิว แสงสีทองพุ่งออกมาจากนิ้วของลูซิเฟอร์และเจาะเข้าที่ศีรษะของ ดาวเบอร์แมน ในทันที

เสียงดังโครมคราม รังสีวาบระเบิดใต้น้ำ และลูกไฟขนาดใหญ่อีกลูกหนึ่งปรากฏขึ้นในทะเล

พลเรือเอก ดาวเบอร์แมน ไม่เหลือกระดูก!

"ติง, โอสต์ ตัดศีรษะพลเรือโท ดาวเบอร์แมน และได้คะแนนการสังหาร 85,000 คะแนน"

“โอ้ ผู้ชายคนนี้มีแต้มสูงเท่านี้เลยหรอ”

ลูซิเฟอร์รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย แต่หลังจากคิดอยู่พักหนึ่ง มันก็สมเหตุสมผล

ดาวเบอร์แมน เป็นรองพลเรือเอกหัวกะทิของกองบัญชาการกองทัพเรือ กระดูกสันหลังของกองทัพเรือ และมีค่าสังหาร 85,000 แต้มในจำนวนที่สมเหตุสมผล

หลังจากตัดหัว ดาวเบอร์แมน แล้ว จำนวนแต้มการฆ่าทั้งหมดของ ลูซิเฟอร์ ก็สูงถึง 160,000

แผงคุณสมบัติ:

ผู้ดำเนินรายการ: ลูซิเฟอร์

อายุ: 23

ผลไม้ปีศาจ: ผลปีศาจคำพูด

ร่างกาย: ปีศาจนรก

ฮาคิเกราะ: ขั้นสูง

ฮาคิสังเกต: ขั้นกลาง

ฮาคิราชัน: ขั้นกลาง

คะแนนการฆ่า: 160,000

160,000 แต้มการฆ่า ซึ่งสูงเป็นประวัติการณ์แล้ว

"ดีดีมาก!"

ลูซิเฟอร์รู้สึกพอใจ

“หากมีระลอกคลื่นอีกสองสามระลอก อีกไม่นานฉันจะสามารถทำคะแนนการสังหารได้ถึง 600,000 คะแนน”

จู่ๆ ลูซิเฟอร์ก็ต้องการล่ามารีนโดยเฉพาะ

รองพลเรือเอกชั้นยอดของกองบัญชาการกองทัพเรือแต่ละคนมีค่าคะแนนการฆ่านับหมื่น ตราบใดที่คุณฆ่าอีกสองสามคน คุณก็สามารถบรรลุเป้าหมายได้อย่างรวดเร็ว

“น่าเสียดาย ตอนนี้ฉันคิดได้แค่นี้”

มีรองนายพลชั้นยอดเพียงไม่กี่สิบคนในกองบัญชาการกองทัพเรือ และพวกเขาใช้เวลาส่วนใหญ่ในการปกป้องกองบัญชาการกองทัพเรือและจะไม่ออกไปง่ายๆ

ในทะเลอันกว้างใหญ่ เป็นเรื่องยากมากที่จะหารองผู้บัญชาการทหารเรือหัวกะทิ การตามล่าโจรสลัดด้วยรางวัลที่สูงย่อมดีกว่า

"หลังจากเสร็จสิ้นการโหวตนี้ คำสั่งรางวัลของฉันควรจะออกมาในเร็วๆ นี้"

เมื่อมองไปที่แขนขาที่หักในทะเล ลูซิเฟอร์ส่ายหัวเล็กน้อย

"ฉันไม่ได้อยากเป็นศัตรูกับกองทัพเรือ แต่โลกนี้ไม่เที่ยงแท้ และน้ำพระทัยของพระเจ้าก็หลอกลวงผู้คน"

“ถูกต้อง มันไม่ใช่ความผิดของฉัน มันเป็นมารีน”

“ฉันถูกบังคับให้ไม่ทำอะไรเลย ฉันเลยไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องฆ่า”

"ใช่ มันเป็นแบบนั้น"

ลูซิเฟอร์พยักหน้าอย่างลับๆ จากนั้นกลายเป็นพายุและพุ่งออกไปในระยะไกล

ลูซิเฟอร์กระพือปีกปีศาจอย่างรวดเร็วมาก กลายเป็นจุดดำและหายไปในพริบตา

.........

กองบัญชาการกองทัพเรือ มารีนฟอร์ด สำนักงานจอมพล

จอมพลเซ็นโงคุ สวมแว่นตากบและทำธุรกิจ

แพะที่อยู่แทบเท้าของเขากินเอกสารที่เขาทิ้งไปทีละชิ้น และไม่ได้รังเกียจมันเลย

คลิก! คลิก! คลิก!

ทันใดนั้น เสียงเคี้ยวที่รุนแรงก็ดังขึ้นในหูของเขา ทำให้ เซ็นโงคุ ขมวดคิ้ว และมีตัวอักษร "ดี" ปรากฏบนหน้าผากของเขา

"เฮ้ การ์ป อย่ากินโดนัทในห้องทำงานของฉัน ฉันบอกเธอไปกี่รอบแล้ว ทำไมเธอจำไม่ได้"

เซ็นโงคุ ตบโต๊ะและคำรามที่โซฟาพ่นน้ำลาย

และบนโซฟา พลเรือโทการ์ปกำลังเพลิดเพลินกับถุงโดนัท หูหนวกต่อเสียงตะโกนของเซ็นโงคุ

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า อย่าโกรธนะ เซ็นโงคุ ใจเย็นๆ"

"ฉันกำลังท้าทายสถิติล่าสุดของโดนัท และกำลังจะสร้างสถิติใหม่ในไม่ช้า"

หลังจากพูดจบ การ์ปก็คว้าโดนัทอีกสองสามชิ้นยัดเข้าปาก

เสียงคลิกและเคี้ยวที่รุนแรงดังขึ้นอีกครั้ง

เซ็นโงคุทนไม่ได้อีกต่อไป รีบไปหาการ์ป คว้าโดนัทแล้วเทเข้าปาก

“อ่า นั่นมันโดนัทของชายชรา….”

ก่อนที่การ์ปจะหยุดเขาได้ เขาอยากจะคว้าโดนัทคืน แต่โดนัทได้เข้าไปอยู่ในท้องของเซ็นโกคุแล้ว

จากนั้น เซ็นโกคุและการ์ปก็ต่อสู้กัน

ใครจะคิดว่าสองคนนี้จะเป็นพลเรือโทและจอมพล

พลเรือโท เจ้าหน้าที่กองทัพเรือที่อยู่ข้างๆ พวกเขาเพียงแค่เหลือบมองพวกเขาสองคนและไม่ได้ส่งเสียงหยุดพวกเขา

พวกเขาทั้งสามเป็นสหายร่วมรบกันมานานหลายทศวรรษ เซ็นโงคุและการ์ปทะเลาะกันและส่งเสียงดังมาเป็นเวลานาน รองพลเรือโทสึรุคุ้นเคยกับมันมานานแล้ว

ในขณะนี้ เสียงฝีเท้าเร่งรีบดังขึ้นที่ประตู จากนั้นประตูสำนักงานก็ถูกเปิดออก

"ท่าน จอมพล มีบางอย่างผิดปกติ!"

ทหารเรือคนหนึ่งบุกเข้าไปในสำนักงาน เหงื่อแตกพลั่กและตะโกนด้วยความตื่นตระหนก

“เป็นอะไรไป ตกใจอะไรขนาดนั้น”

จอมพลเซ็นโงคุแยกตัวออกจากการ์ป เดินกลับไปที่โต๊ะของเขาและนั่งลง

“รายงานจอมพล ในตอนนี้ กองทัพเรือที่นำโดยรองนายพล ดาวเบอร์แมน ขาดการติดต่อกับกองบัญชาการ”

“ในเวลาเดียวกัน ไลฟ์การ์ดของ พลเรือโทดาวเบอร์แมน ถูกเผาเป็นเถ้าถ่าน ยืนยันได้ว่า พลเรือโทดาวเบอร์แมน เสียชีวิตในหน้าที่!”

"คุณพูดอะไร?!"

สีหน้าของจอมพล เซ็นโงคุ เปลี่ยนไปอย่างมาก และเขาก็ลุกขึ้นยืนทันที แสดงท่าทางตกใจและโกรธ

เครน รองพลเรือเอก และการ์ปก็ดูจริงจังเช่นกัน และไม่มีบรรยากาศที่ผ่อนคลายในสำนักงานอีกแล้ว

"แน่ใจนะ ไลฟ์การ์ดของดาวเบอร์แมนมี...?"

ไม่ใช่ว่า เซ็นโงคุ ไม่เชื่อ แต่เขาไม่อยากเชื่อ

ท้ายที่สุด พลเรือโท ดาวเบอร์แมน ก็แข็งแกร่ง และปฏิบัติการนี้อยู่ในช่วงครึ่งแรกของแกรนด์ไลน์ ใครจะฆ่าเขาได้?

ทหารเรือในตำนานทั้งสามจ้องมองมา นาวาเอกรู้สึกประหม่ามากและพูดอ้อแอ้ แต่เขาก็ยังกัดฟันและพยักหน้า

“ข่าวจะไม่ผิด เรายืนยันซ้ำแล้วซ้ำเล่า”

"ในเวลาเดียวกัน เราพยายามติดต่อกองเรือของ พลเรือโทดาวเบอร์แมน แต่พวกเขาหายไปและไม่ได้รับการตอบกลับ"

“ให้ตายเถอะ ใครจะกล้าทำเรื่องแบบนี้กัน”

"อาจจะเป็นไอ้พวกนั้นจากนิวเวิลด์ก็ได้นะ"

เซ็นโงคุกัดฟัน จิตสังหารปกคลุมร่างกายของเขา

“ตรวจสอบ ส่งคนไปที่เกาะฟัจรู ทันที ฉันต้องการทราบข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับปฏิบัติการนี้!”

เซ็นโงคุออกคำสั่ง

พลเรือโทหัวกะทิของกองบัญชาการกองทัพเรือทุกคนเป็นกระดูกสันหลังของกองทัพเรือ และการสูญเสียหนึ่งคนถือเป็นการสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่

เป็นไปไม่ได้ที่กองบัญชาการกองทัพเรือจะนิ่งเฉยเมื่อมีเหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้น

ในไม่ช้า กองทัพเรือก็ออกเดินทางและมุ่งหน้าไปยังเกาะฟัจรูให้เร็วที่สุด