169

"กู ลา ลา ลา เกิดอะไรขึ้น มาร์โก"

"อย่ากังวลไป ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น มันจะไม่ส่งผลกระทบต่อกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวของเรา!"

หนวดขาวหัวเราะอย่างเต็มใจ วันนี้เขาอารมณ์ดี และรู้สึกว่าร่างกายของเขาที่หายจากอาการบาดเจ็บครั้งเก่าก็ดีขึ้นมากเช่นกัน

"ไม่ กลุ่มโจรสลัดเนเธอร์ทำสงครามกับกองบัญชาการกองทัพเรือ ลูซิเฟอร์..."

ก่อนที่ มาร์โก จะพูดจบ หนังสือพิมพ์จำนวนนับไม่ถ้วนตกลงมาจากท้องฟ้าและตกลงบนดาดฟ้าของเรือโจรสลัด

โจรสลัดหลายคนหยิบหนังสือพิมพ์ขึ้นมาเช็คพร้อมกัน แม้แต่หนวดขาวก็ไม่มีข้อยกเว้น

แค่มองดูก็ทำให้หนวดขาวและสมาชิกกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวเบิกตากว้าง

พวกโจรสลัดตกตะลึงและตกตะลึง พวกเขาดูหนังสือพิมพ์และต้องการที่จะพูด แต่พวกเขาเปล่งเสียงแหบแห้งเท่านั้น

พวกเขาตกตะลึงกับข่าวที่ลงทะเบียนในหนังสือพิมพ์ และพวกเขาไม่สามารถพูดอะไรได้!

"ตำนานล่มสลาย วีรบุรุษแห่งกองทัพเรือการ์ป ตายด้วยน้ำมือของปีศาจลูซิเฟอร์!"

มันคือพาดหัวข่าวที่หนวดขาวเห็น

ภาพถ่ายระยะใกล้เป็นฉากที่ลูซิเฟอร์ปาดคอการ์ปด้วยมือข้างเดียว

“การ์ป เด็กคนนั้นถูกฆ่าจริงเหรอ?”

ความคิดของหนวดขาวก็ว่างเปล่าไปชั่วขณะเช่นกัน

ข่าวนี้น่าตกใจมากที่ปฏิกิริยาแรกของเขาคือมันเป็นของปลอม

การ์ปคือใคร? วีรบุรุษแห่งกองทัพเรือผู้ไร้พ่าย

การ์ปแข็งแกร่งแค่ไหน? หนวดขาวรู้ดีที่สุด

ในความคิดของเขา ไม่มีใครในโลกนี้ที่สามารถฆ่าการ์ปได้

แต่ตอนนี้รูปถ่ายหมดแล้ว ต่อหน้าต่อตา ทุกอย่างคือเรื่องจริง

หนวดขาวต้องเชื่อว่าการ์ปตายแล้วจริงๆ ด้วยน้ำมือของลูซิเฟอร์

“ลูซิเฟอร์ผู้นั้นแข็งแกร่งพอที่จะฆ่าการ์ปได้หรือไม่”

หนวดขาววางหนังสือพิมพ์ในมือลง รู้สึกถึงความคิดที่ไม่สิ้นสุดในใจ

ในขณะนี้อารมณ์ของเขาซับซ้อนมาก

เขาและการ์ปเป็นคู่ตรงข้ามและต่อสู้กันนับครั้งไม่ถ้วน

แต่ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงหวงแหนกันและกันและสร้างมิตรภาพที่ลึกซึ้ง

เช่นเดียวกับที่โรเจอร์ มอบความไว้วางใจให้การ์ปดูแลลูกชายของเขา เอส ก่อนที่เขาจะเสียชีวิต

ความสัมพันธ์ระหว่างหนวดขาวกับการ์ปก็ดีมากเช่นกัน

เมื่อเขาตายเช่นนี้ หนวดขาวย่อมเศร้าโศกเป็นธรรมดา

“การ์ป คุณก็แก่เหมือนกันนะ”

"ลา!"

หนวดขาวเทไวน์จากชามลงที่เท้าของเขาเพื่อเป็นเครื่องบูชาเพื่อส่งการ์ปไปตามทางของเขา

ในขณะนี้ สมาชิกของกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวพลิกหน้าหนังสือพิมพ์อย่างลนลานและหน้าซีดด้วยความตกใจ

"พลเรือเอกอาคาอินุล้มลง! กองบัญชาการกองทัพเรือสูญเสียไปมาก!"

"วีรบุรุษแห่งกองทัพเรือการ์ปกับสามพลเรือเอกยังไม่สามารถสู้กับปีศาจลูซิเฟอร์ได้ ลูซิเฟอร์แข็งแกร่งเพียงใด!!!"

"ฆ่าพลเรือเอกอาคาอินุก่อน จากนั้นวีรบุรุษการ์ป และปีศาจลูซิเฟอร์จะครองโลก!!!"

เมื่อมองไปที่พาดหัวข่าวหน้าแรก โจรสลัดหลายคนส่งเสียงคำราม น้ำเสียงเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ

"ลูซิเฟอร์จะแข็งแกร่งขนาดนั้นได้อย่างไร ข่าวปลอมหรือเปล่า?"

"แม้แต่พลเรือเอกอาคาอินุและการ์ปก็ยังตายด้วยน้ำมือของเขา!"

"หนึ่งคนสู้กับสามพลเรือเอกกับการ์ป มีคนที่แข็งแกร่งขนาดนั้นในโลกด้วยเหรอ?"

"มอร์แกน ไม่สามารถเป็นคนโกหกได้"

"ฉันไม่เชื่อว่าจะมีคนที่แข็งแกร่งขนาดนี้อยู่ในโลก"

"ใช่ โลกจะไม่อนุญาตให้บุคคลที่ทรงพลังเช่นนี้มีอยู่!"

กลุ่มโจรสลัดหนวดขาวทุกคนดูบ้าคลั่งและพึมพำกับตัวเอง

พวกเขาบอกว่าไม่เชื่อ แต่จริงๆ แล้วพวกเขาเชื่อด้วยใจจริง

มือที่สั่นเทา เหงื่อเย็นบนใบหน้า และเสียงกรีดร้องอันน่าสะพรึงกลัวของพวกเขาคือหลักฐานที่ดีที่สุด

เมื่อดูหนังสือพิมพ์ที่บอกว่าลูซิเฟอร์แข็งแกร่งที่สุดในโลก ไม่มีโจรสลัดคนใดในกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวลุกขึ้นมาหักล้าง

เป็นเรื่องธรรมดาที่ลูซิเฟอร์ผู้ซึ่งประสบความสำเร็จในบันทึกดังกล่าวจะกลายเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก

แม้แต่หนวดขาวก็สู้ลูซิเฟอร์ไม่ได้

หนวดดำที่อยู่ตรงมุมรับการโจมตีอีกครั้ง และจิตใจของเขาก็ระเบิดอีกครั้ง

"ผลปีศาจคำพูด! ผลปีศาจคำพูด! ผลปีศาจคำพูด!"

เขาจ้องมองรูปถ่ายของลูซิเฟอร์พึมพำกับตัวเอง

"มันต้องเป็นเพราะผลปีศาจคำพูด ลูซิเฟอร์มีพลังมากเพราะผลปีศาจคำพูด!"

“ทำไม ทำไมฉันถึงไม่ได้ผลไม้นี้”

“ถ้าฉันได้รับผลไม้นี้ ทุกสิ่งทุกอย่างของลูซิเฟอร์จะเป็นของฉันทันที

“ให้ตายเถอะ ลูซิเฟอร์ ทำไมเขาโชคดีจัง”

“ฆ่ามัน ฆ่ามันแน่นอน!”