155

"ฮีโร่นาวิกโยธิน การ์ป จะล้มลงในวันนี้!"

ผลลัพธ์ได้รับการตัดสินแล้ว ตำนานไร้พ่ายของการ์ปถูกทำลายลงแล้วในวันนี้

ทุกคนรู้ว่าการตายของ การ์ป เป็นเรื่องของเวลาแล้ว

"การ์ป เสร็จแล้ว!"

ในบรรดาโจรสลัดจำนวนมาก เรดเอิร์ลมีดวงตาที่ซับซ้อนและพึมพำกับตัวเอง

เขามองดูลูซิเฟอร์ที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า ครู่หนึ่งเขาไม่รู้จะพูดอะไร

“เด็กคนนี้น่ากลัวจริงๆ!”

หลังจากดูการต่อสู้ระหว่างลูซิเฟอร์กับการ์ป เรดเอิร์ลต้องยอมรับว่านี่คือสัตว์ประหลาดจริงๆ

แม้จะอยู่ในช่วงรุ่งเรือง เขาอาจไม่ใช่คู่ต่อสู้ของลูซิเฟอร์

"คนหนุ่มสาวในทะเลตอนนี้ดุร้ายไหม"

อาโอคิยิและคิซารุออกจากสนามรบและบินไปยังจุดทิ้งระเบิดทันทีเพื่อรับรางวัลใหญ่

“ลูกบอลแสงไร้จุดจบ!”

"ยุคน้ำแข็ง!"

คิซารุต้องการใช้แฟลชแบงเพื่อทำลายปราชญ์มหามุทรา ส่วนอาโอคิจิสร้างปราการน้ำแข็งเพื่อปกป้องการ์ป

ลูซิเฟอร์มองดูการโจมตีที่เข้ามาและไม่ได้หยุดมัน เพียงแค่พูดเบาๆ

"หายไป!"

ทันทีที่สิ้นเสียง แฟลชบอมบ์ของคิซารุ และความเยือกเย็นของอาโอคิจิก็หายไปทันที

และในสายตาของหลาย ๆ คน ฝ่ามือขนาดใหญ่ของลูซิเฟอร์ก็ล้มลงอีกครั้ง

บูม!

ฟาดด้วยฝ่ามือเดียวเทพและรูปแบบทั้งหมดจะถูกทำลาย

ในที่สุดทวีปน้ำแข็งก็แตกเป็นเสี่ยงๆ และรอยฝ่ามือขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นพร้อมกับรอยแตกขนาดใหญ่ที่แผ่ออกไปทุกทิศทาง

ลูซิเฟอร์หยิบจับชิ้นใหญ่ หยุดรอยแตกไม่ให้กระจายออกไป ขณะที่สร้างลมกระโชกเพื่อกระจายเศษน้ำแข็งที่ปลิวว่อน

"เฮ้ การ์ป นายยังไม่ตายใช่ไหม"

ลูซิเฟอร์ลงมาจากท้องฟ้า ลอยอยู่เหนือรอยฝ่ามือ มองลงไปที่ซากปรักหักพังใต้ฝ่าเท้าของเขา

ในการชักนำฮาคิสังเกต ลมหายใจของการ์ปใต้ซากปรักหักพังน้ำแข็งยังคงมีอยู่ แต่มันอ่อนแอมาก

เหมือนเทียนในสายลมแรง มันจะดับลงเมื่อใดก็ได้!

"ยูนิเวอร์แซล พูล!"

ลูซิเฟอร์ใช้กรงเล็บดึงการ์ปขึ้นมาจากซากปรักหักพัง

ฉันเห็นว่าการ์ปดูน่าสังเวชมาก ไม่ต้องพูดถึงเลือดออก ร่างกายของเขาแทบจะระเบิด และกระดูกของเขาก็หักทั้งหมด ทำให้ร่างกายของเขาอ่อนนุ่มเหมือนก้อนสำลี

หลังจากได้รับบาดเจ็บอย่างน่าสยดสยอง การ์ป ก็ยังไม่หมดสติ จ้องมองไปที่ ลูซิเฟอร์ ด้วยดวงตาที่เปื้อนเลือด

"ปีศาจน้อย...คุณ...จะไม่ประสบความสำเร็จ"

คำพูดขาดๆ หายๆ ออกมาจากปากของการ์ป

“นี่คือคำพูดสุดท้ายของคุณใช่ไหม”

ลูซิเฟอร์ยิ้มอย่างเย็นชา "เมื่อข้าพูดจบแล้ว ข้าจะส่งเจ้าไปตามทางเดี๋ยวนี้!"

เมื่อสัมผัสได้ถึงเจตนาฆ่าของลูซิเฟอร์ อาโอคิยิและคิซารุจึงรีบไปพร้อมกัน

"หยุด!!"

ลูซิเฟอร์ อย่าแม้แต่จะคิดเรื่องนี้!”

ความเร็วของทั้งสองทะยานขึ้นสู่ระดับอัลติเมท แต่ชิริวและคนอื่นๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งและสกัดกั้นพวกเขาไว้

แม้ว่า ชิริวแห่งสายฝน, วีเบิ้ล และคนอื่นๆ จะไม่ใช่ศัตรูของอาโอคิยิ และ คิซารุ แต่พวกเขาก็ยังสามารถขัดขวางการกระทำของพวกเขาได้

ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีเอิร์ลแดงที่แข็งแกร่งกว่าเข้าร่วมด้วย ซึ่งขัดขวางแผนการช่วยชีวิตผู้คนของอาโอคิจิและคิซารุโดยสิ้นเชิง

"ตาย!"

ในตอนที่ลูซิเฟอร์กำลังจะโจมตี จู่ๆ ดาบยาวอันแหลมคมก็ปรากฏขึ้นระหว่างคิ้วของลูซิเฟอร์และแทงเข้าที่ศีรษะของเขา

ร่างของลูซิเฟอร์ตอบสนองทันที เคลื่อนย้ายออกไปหนึ่งร้อยเมตรและหลบดาบ

หวือ!

ดาบบินจำนวนนับไม่ถ้วนโผล่ออกมาจากที่ไหนก็ไม่รู้ ทิ่มแทงชีวิตของลูซิเฟอร์

การปรากฏตัวของดาบบินเหล่านี้ไม่มีการเตือนล่วงหน้าและไม่มีกฎ ราวกับว่าพวกมันทั้งหมดปรากฏขึ้นจากอากาศ ค่อนข้างคล้ายกับการสร้างของลูซิเฟอร์ในความว่างเปล่า

"นี่คืออะไร?!"

ลูซิเฟอร์เลิกคิ้ว ฮาคิสังเกตขั้นสูงสุดของเขาไม่ได้สังเกตเห็นเจตนาฆ่าทันที

"ทุบพวกมันทั้งหมด!"

ลูซิเฟอร์ตะโกนด้วยความโกรธ และดาบบินทั้งหมดที่ถูกยิงแตกสลายและสลายไป

แต่ในขณะเดียวกัน การ์ปซึ่งอยู่ในมือของเขาก็ถูกพลังพรากไปในทันที และเขาถูกเทเลพอร์ตออกไปหนึ่งพันเมตร

ระลอกคลื่นปรากฏขึ้นในอวกาศอันไกลโพ้น กลืนกินการ์ปราวกับกระแสน้ำ

"อยากช่วยคนเหรอ ฝันไปเถอะ!"

"ขยี้ฉัน!"

ลูซิเฟอร์ยกนิ้วขึ้น และระลอกคลื่นในอวกาศอันไกลโพ้นก็หายไปทันที

"ยูนิเวอร์แซล พูล!"

ลูซิเฟอร์ยกมือขึ้นจับการ์ปอีกครั้ง

“แล้วพวกที่มีความสามารถด้านอวกาศล่ะ?”

"อยากช่วยใครซักคนในกำมือฉันหรือไง ฝันกลางวัน!"

ลูซิเฟอร์บีบอย่างแรงด้วยมือใหญ่ของเขา และด้วยการคลิก เขาก็ตัดคอของการ์ปโดยตรง

"ติง โฮสต์ฆ่าฮีโร่นาวิกโยธินการ์ป และได้รับ 500,000 คะแนนการฆ่า"

เสียงเตือนของระบบดังขึ้น ประกาศการตายของการ์ปโดยสมบูรณ์