99

แผงคุณสมบัติ:

ผู้ดำเนินรายการ: ลูซิเฟอร์

อายุ: 23

ผลไม้ปีศาจ: ผลปีศาจคำพูด

ร่างกาย: ปีศาจนรก

ฮาคิเกราะ: ขั้นสูงสุด

ฮาคิสังเกต: ขั้นสูงสุด

ฮาคิราชัน: โดเมน

คะแนนการฆ่า: 0

การบริโภคครั้งใหญ่ ลูซิเฟอร์ หมดแต้มการฆ่าโดยตรง

ตอนนี้จุดสังหารของลูซิเฟอร์ถูกทำให้ว่างเปล่า

"ได้เวลาตามหาบิ๊กมัมแล้ว"

ลูซิเฟอร์ปิดแผงทรัพย์สิน มองจดหมายเชิญงานเลี้ยงน้ำชาในมือ แล้วยิ้มเยาะที่มุมปาก

มีพื้นที่ล่าสัตว์มากมายในโลก และที่ซ่อนของกลุ่มโจรสลัดสี่จักรพรรดิก็เป็นหนึ่งในพื้นที่ล่าสัตว์ที่ใหญ่ที่สุด

เมื่อ บิ๊กมัม มอบตั๋วให้เขาแล้ว ลูซิเฟอร์ จะไม่พลาดโอกาสนี้อย่างแน่นอน

เกาะซากุระ สถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงในนิวเวิลด์

ภูมิอากาศของเกาะนี้แปลกประหลาดมาก และภูมิภาคทั้งสี่ของเกาะอยู่ในสี่ฤดู ได้แก่ ฤดูใบไม้ผลิ ฤดูร้อน ฤดูใบไม้ร่วง และฤดูหนาว

ในพื้นที่ทั้งสี่ของซากุระฮานาชิมะ มีซากุระสี่ฤดูบานสะพรั่งตลอดทั้งปี

ชื่อของเกาะซากุระก็มาจากสิ่งนี้เช่นกัน

"อ๊ะ!!!เกาะนี้ใหญ่จริงๆ"

เนเธอร์ เทียบท่าที่ท่าเรือฤดูร้อนของเกาะซากุระฟลาวเวอร์ คาเวนดิชยืนอยู่บนหัวเรือและมองไปที่เกาะซากุระข้างหน้า และอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ

ลูซิเฟอร์และคนอื่นๆ กำลังจะไปที่ทะเลแห่งประชาชาติเพื่อเข้าร่วมงานเลี้ยงน้ำชา และคราวนี้พวกเขากำลังเทียบท่าที่เกาะซากุระฟลาวเวอร์เพื่อส่งเสบียง

"เกาะซากุระเป็นเกาะที่สวยงามมีชื่อเสียงในโลกใหม่ ว่ากันว่ามีนักท่องเที่ยวมากกว่า 300 ล้านคนมาที่นี่ทุกปี!"

แจ็คยืนอยู่ข้างๆ สูบบุหรี่แล้วพูดว่า

"สามพันล้านคน?

คาเวนดิชตกตะลึง ค่อนข้างไม่เชื่อ

"ใครจะไปรู้ ไม่มีใครจะนับอยู่แล้ว"

"ถึงเป็นของปลอมก็ไม่มีใครสนใจ!"

แจ็คกางมือออกและพูดอย่างสบายๆ

"มีเหตุผล.

ด้วยวิธีนี้ เนเธอร์ เทียบท่าที่ท่าเรือ และ ลูซิเฟอร์ ก็พา คาเวนดิช, วีเบิ้ล, เบบี้ไฟว์ และ กายซ่า เข้าไปในเมืองเกาะดอกไม้แห่งซากุระ

เอเนลและแจ็คอยู่บนเรือเพื่อชมเรือ

เกาะซากุระฟลาวเวอร์มีชีวิตชีวาอย่างที่ข่าวลือกล่าวไว้ ถนนและตรอกซอกซอยในเมืองเต็มไปด้วยผู้คน มีชีวิตชีวามาก

ร้านค้าและแผงลอยทั้งสองฝั่งของถนนทำได้ดีมาก

ทั้งเกาะเต็มไปด้วยความสุขซึ่งแตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากเกาะที่ลูซิเฟอร์มักจะเห็น

"ฉันไม่คิดว่าจะมีเกาะที่เงียบสงบเช่นนี้ในโลกใหม่ มันหายากจริงๆ"

เป็นเวลาเกือบหนึ่งปีแล้วที่ลูซิเฟอร์มาที่ โลกวันพีช เขาเคยไปหลายประเทศและเห็นเกาะมากมาย

แต่สถานที่เหล่านั้นเต็มไปด้วยความยากจน ความสิ้นหวัง และความมึนงง

ไม่ว่าประเทศจะเจริญรุ่งเรืองเพียงใด ขอทานและคนจนสามารถพบเห็นได้ในเมืองที่อยู่ภายใต้การปกครอง

การปล้น การฆ่า และการต่อสู้เพื่อความตายเป็นเรื่องธรรมดา

ผู้ฝ่าฝืนกฎหมายที่นำโดยโจรสลัดอาละวาดในประเทศและเกาะเหล่านี้ เผา ฆ่า และปล้นสะดม

ชีวิตของผู้อยู่อาศัยนั้นล่อแหลมและสั่นสะเทือน

ทุกสิ่งที่ลูซิเฟอร์เห็นและได้ยินบอกลูซิเฟอร์ว่าโลกนี้ช่างโหดร้ายเพียงใด

แต่วันนี้เมื่อเขามาถึงเกาะซากุระ ลูซิเฟอร์เห็นเกาะอื่น

บนเกาะนี้ไม่มีขอทานและความยากจน ไม่มีความรุนแรงและการฆ่าฟัน

โจรสลัดที่ชั่วร้ายบางคนไม่กล้าอวดดีที่นี่ พวกเขายอมจ่ายทุกอย่างที่ซื้อมา และพวกเขาไม่กล้ากินอาหารของโอเวอร์ลอร์ดเมื่อพวกเขากิน

"เกาะนี้เป็นดินแดนของใคร? มันมีพลังในการยับยั้งอย่างมาก? มันสามารถปราบปรามโจรสลัดเหล่านี้ได้!"

ลูซิเฟอร์รู้สึกสงสัยเล็กน้อย

แต่ไม่นาน ความสงสัยของลูซิเฟอร์ก็ได้รับคำตอบ

บนหอคอยกลางของถนนช้อปปิ้ง ลูซิเฟอร์เห็นธงโจรสลัดปลิวไสวไปตามสายลม โดยมีโลโก้หนวดขาวอยู่บนนั้น

เมื่อผู้อยู่อาศัยบนเกาะเห็นธง พวกเขาก็ยิ้มด้วยความขอบคุณจากใจจริงบนใบหน้า

เมื่อโจรสลัดและอาชญากรที่อยู่รายรอบเห็นธงนี้ พวกเขาแสดงความกลัวอย่างสุดซึ้ง

"ไม่แปลกใจเลยที่เกาะซากุระฟลาวเวอร์จะเงียบสงบ กลายเป็นว่าที่นี่คือดินแดนของหนวดขาว!"

การป้องปรามของหนวดขาวนั้นดีที่สุดในโลก ดังนั้นจึงไม่มีใครกล้าทำอะไรเกินเลยในอาณาเขตของเขา

อย่างไรก็ตาม เกาะที่ปกครองโดยโจรสลัดนั้นปลอดภัยและมีความสุขมากกว่าเกาะที่มีกองบัญชาการทหารเรือคอยคุ้มกัน ฉันต้องบอกว่านี่เป็นการประชดครั้งใหญ่จริงๆ

ภายใต้การปกครองของนาวิกโยธินซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความยุติธรรม โจรสลัดทำความชั่วทุกรูปแบบ ผู้อยู่อาศัยต้องทนทุกข์ทรมานจากความยากจนและโรคภัยไข้เจ็บ และถูกกดขี่โดยนาวิกโยธินและมังกรสวรรค์

โจรสลัดซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความชั่วร้ายจะนำความปลอดภัยและความสุขมาสู่พลเรือนแทน

ใครคือความยุติธรรม? ใครร้าย?

ลูซิเฟอร์คิดคำตอบไม่ออกและไม่มีใครตอบคำถามได้

มีแมลงเม่าในนาวิกโยธินที่ชอบธรรม และพวกมันส่วนใหญ่ชั่วร้าย

ความยุติธรรมและความชั่วร้ายเกี่ยวพันกันและไม่สามารถแยกออกจากกันได้โดยสิ้นเชิง

บางทีคำตอบของโดฟลามิงโก้อาจดีที่สุด มีเพียงผู้ชนะเท่านั้นที่ยุติธรรม!

ลูซิเฟอร์นำผู้คนไปซื้อเสบียงที่ถนนช้อปปิ้ง เกาะซากุระมีขนาดใหญ่มาก มีสินค้ามากมาย และอาหารที่เป็นเอกลักษณ์ทำให้ผู้คนไม่เบื่อ

นอกจากนี้ยังมีถนนดอกไม้ซึ่งเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของโจรสลัดจำนวนมาก

"กัปตัน ไปช้อปปิ้งที่ ถนนดอกไม้ กันเถอะ"

"ถนนดอกไม้ น่าสนใจมาก รับประกันว่าจะทำให้คุณไม่เบื่อ"

"หึหึหึหึ"

กายซ่า มองไปที่ การแสดงออกของเขาเปลี่ยนไป

“ท่าทางนั้นลามกมาก” ลูซิเฟอร์อยากจะทุบตีเขา

“พูดบ้าอะไรเนี่ย กัปตัน ไอ้สารเลว!”

เบบี้ไฟว์ โกรธจัดและเตะ กายซ่า ล้มลงกับพื้น

กายซ่า มีรอยกระแทกขนาดใหญ่บนหัวของเขาทันที

“เฮ้ ทำอะไรน่ะ เบบี้ไฟว์”

"คุณผู้หญิงไม่เข้าใจความรักของผู้ชายเลย!"

"คุณพูดว่าอะไรนะ?

“ใครมันขี้เห่อ คุณผู้หญิงอารมณ์ร้อน ไม่มีผู้ชายคนไหนต้องการคุณหรอก

กายซ่า และ เบบี้ไฟว์ ทะเลาะกัน

ลูซิเฟอร์ไม่สนใจพวกเขาทั้งสอง

เขาชำเลืองมองไปที่ถนนดอกไม้เบื้องหน้า และมีหญิงสาวยิ้มมากมายยืนอยู่หน้าร้านอิซากายะของร้านสีชมพูทุกร้าน

พวกผู้หญิงยังสังเกตเห็นการมีอยู่ของลูซิเฟอร์ ชายหนุ่มรูปงาม และทุกคนต่างก็ขยิบตาให้เขา

"ดี"

“รับอะไรดีครับกัปตัน?”

คาเวนดิชถามอย่างใจเย็น

ลูซิเฟอร์พูดด้วยใบหน้าที่จริงจัง: "ฉันหมายถึงสาวงามเหล่านี้มีจิตใจดีมาก พวกเขาใจดีทุกคน และพวกเขาเต็มใจที่จะทำทุกอย่างเพื่อปลอบโยนนักเดินทางที่กำลังทำร้ายจิตใจของพวกเขา

“สาวงามเหล่านี้เสียสละมากและได้เงินน้อยมาก มันไม่ยุติธรรมสำหรับพวกเขาเลย”

"ดังนั้น..…"

คาเวนดิชจ้องมองลูซิเฟอร์ด้วยดวงตาเหมือนปลาตายคู่หนึ่ง รอคอยคำพูดต่อไปของเขา

"ดังนั้นฉันคิดว่ามันจำเป็นสำหรับฉันที่จะช่วยพวกเขาสักครั้ง"

"โอ้ หายากจังที่จะเห็นใครใจดี ใจกว้าง และเสียสละเหมือนฉัน"

หลังจากพูดจบ ลูซิเฟอร์ก็เดินตรงไปยังถนนดอกไม้ และในขณะเดียวกันก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น "กายซ่า คาเวนดิช มากับฉันเพื่อช่วยสาวๆ ที่หลงทาง"

"พวกเขาต้องการความรักที่ไม่เห็นแก่ตัวของเรา!"

"ครับกัปตัน"

"โว้โว้โว้โว้โว้

คาเวนดิชและกายรีบเดินตามหลังลูซิเฟอร์ไปอย่างรวดเร็ว และทั้งสามคนก็เดินไปที่ส่วนลึกของถนนดอกไม้ด้วยกัน

"กัปตัน นี่คือถนนดอกไม้ คุณ..."

เบบี้ไฟว์ หน้าซีดด้วยความตกใจราวกับว่าเขาเห็นผี

นี่เป็นกัปตันปีศาจคนเดียวกับที่เธอรู้จักหรือไม่?

“เบบี้ไฟว์ เธอไม่เข้าใจ นี่เป็นการบ่มเพาะการเดินทางด้วยเรือใบด้วย”

ลูซิเฟอร์หันศีรษะของเขาและพูดกับเบบี้5อย่างจริงจัง: "เพื่อรักษาความเชื่อที่แน่วแน่และขัดเกลาเจตจำนง การฝึกฝนแบบนี้เป็นสิ่งจำเป็น"

“คุณพา วีเบิ้ล ไปซื้อเสบียงก่อน คืนนี้ฉันจะไม่กลับมา ฉันต้องการมีสมาธิกับการบ่มเพาะ”

หลังจากพูดจบ เขาก็พาคาเวนดิชและกายไปที่อิซากายะสีชมพูทันที

เบบี้ไฟว์ มองไปที่ด้านหลังของลูซิเฟอร์ทั้งสามที่หายไป และตกตะลึง "ฉันยังไม่หายดีสักที

การเพาะปลูก? เหลาเจตจำนง?

มีวิธีปฏิบัติเช่นนี้หรือไม่?

นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ยินเรื่องนี้

เป็นไปตามคาดของกัปตัน

ประทับใจมาก...อะไรวะ!

เห็นได้ชัดว่าเขาต้องการไปช้อปปิ้งใน Huajie แต่เขายังคงพูดคุยเกี่ยวกับการฝึกฝนและการควบคุมอารมณ์ของเขา

หลอกลวงเกินไป?

เบบี้ไฟว์ รู้สึกว่าลูซิเฟอร์ในวันนี้แตกต่างจากปกติ เป็นสองคนตามปกติ

นี่ไม่ใช่ปีศาจกระหายเลือดที่แน่วแน่และเด็ดเดี่ยวอย่างที่เธอรู้จัก

"เบบี้ไฟว์ กัปตันลูซิเฟอร์จะทำอะไร ทำไมคุณไม่พาฉันไป"

วีเบิ้ลถามด้วยน้ำมูกไหล

เขาสติแตก เขาไม่เข้าใจสิ่งที่ลูซิเฟอร์พูดเมื่อกี้ และไม่เข้าใจพฤติกรรมของเขา

เขารู้สึกเพียงว่าพฤติกรรมของกัปตันลูซิเฟอร์มีความหมายและซ่อนเร้นมาก และมันก็คุ้มค่ากับประสบการณ์และการเรียนรู้ของเขา

“คุณไม่จำเป็นต้องรู้ และไม่ต้องเรียนรู้จากพวกเขาทั้งสามคน”

"ผู้ชายเหมือนกันหมด"

เบบี้ไฟว์ สาปแช่งไม่กี่คำ และทิ้ง วีเบิ้ล

แม้จะไม่พอใจที่ลูซิเฟอร์ทั้งสามปล่อยให้พวกเขาเล่นสนุกตามลำพัง แต่ เบบี้ไฟว์ ก็ยังต้องทำตามคำสั่งของลูซิเฟอร์ในการซื้อของใช้

จุดยืนของสาวใช้สู้ๆ เบบี้ไฟว์ ชัดเจนมาก

เมื่อเข้าไปในร้านอิซากายะ สาวๆ นับไม่ถ้วนก็รุมล้อมฉันทันที

มองไปที่ลูซิเฟอร์และคาเวนดิชในดวงตาของพวกเขามีช้อนแห่งความรักเล็กน้อย