161

เซ็นโงคุมองไปที่ผู้อาวุโสทั้งห้าและพูดว่า: "มารีนได้พยายามอย่างเต็มที่แล้ว และเราได้ทำทุกอย่างที่จำเป็นแล้ว!"

"ในสงครามครั้งนี้ ทหารนาวิกโยธินบาดเจ็บล้มตายเกิน 25,000 นาย พลเรือจัตวาเสียชีวิต 27 นาย พลเรือตรีเสียชีวิต 9 นาย พลเรือโทเสียชีวิต 3 นาย และพลเรือเอกอาคาอินุเสียชีวิตด้วย!"

“และการ์ป เขาก็ตายด้วย!”

“มารีนจ่ายไปเยอะไม่พอเหรอ”

"คุณต้องการอะไรอีก? เป็นความจริงหรือไม่ที่คุณได้ทำหน้าที่ของคุณหากกองทัพนาวิกโยธินทั้งหมดถูกกวาดล้าง"

"ถ้าเป็นกรณีนี้ ฉันสามารถกลับไปตอนนี้และนำนาวิกโยธินชั้นยอดทั้งหมดไปต่อสู้กับลูซิเฟอร์จนตาย!"

“แน่นอน ถ้าคุณต้องการ คุณก็สามารถต่อสู้ตัวต่อตัวได้เช่นกัน”

“แค่สอนมารีน อะไรไร้ความสามารถ!”

เสียงคำรามของ เซ็นโงคุ ก้องอยู่ในปราสาทแพนเจีย และร่างของ เซ็นโงคุ ก็ระเบิดออกด้วยออร่าที่น่าสะพรึงกลัว มันคือฮาคิราชันของเซ็นโงคุ

เมื่อเผชิญหน้ากับโมเมนตัมนี้ แม้แต่ผู้อาวุโสทั้งห้าก็ยังตกตะลึง

พลเรือตรีนาวิกโยธินซึ่งคุกเข่าอยู่บนพื้นถัดจากเขา ฝังศีรษะของเขาลงบนพื้น ตัวสั่นด้วยความตกใจ

เขาไม่เคยเห็นเซ็นโงคุฟิตมาก่อน มันน่ากลัวเกินไป

แม้แต่ผีที่อยู่ข้างๆ เขาก็อดไม่ได้ที่จะมองไปที่ เซ็นโงคุ อีกครั้ง และแสดงอาการตกใจเล็กน้อยผ่านสีหน้าเฉยเมยภายใต้หน้ากาก

เซ็นโงคุมีนิสัยดี และมักจะยอมรับคำขอหยาบคายและคำสั่งจากผู้อาวุโสทั้งห้า

บางครั้งผู้อาวุโสห้าคนแสดงความโกรธใส่เขา และเซ็นโกคุก็อดทน

แต่ครั้งนี้แตกต่างออกไป

มารีนได้รับบาดเจ็บหนัก โดยเฉพาะการ์ปตาย!

ในกรณีนี้ เซ็นโงคุ ไม่สามารถยืนได้

คราวนี้มารีนพูดถูก พวกเขาทำดีที่สุดแล้ว เซ็นโงคุทนไม่ได้ที่จะถูกกล่าวหาว่าไร้ความสามารถหลังจากที่พวกเขาเสียชีวิต

นั่นเป็นการดูถูกนาวิกโยธินที่ตายไปแล้ว

ในฐานะนาวิกโยธิน เซ็นโงคุ ไม่สามารถทนได้

แม้ว่าคุณจะโกรธผู้อาวุโสทั้งห้า แต่คุณต้องลบคำว่าไร้ความสามารถออกจากจิตวิญญาณของพวกเขา!

ผู้เฒ่าทั้งห้าผมหยิกจ้องมองที่เซ็นโงคุด้วยสายตาเย็นชาและกำหมัดแน่น ฮาคิเกราะ ได้กำหมัดของเขาไว้แล้วและจะโจมตีได้ทุกเมื่อ

“เซ็นโงคุ คุณคิดว่าคุณกำลังคุยกับใครอยู่”

"อะไร?"

"ถ้าไม่มีรัฐบาลโลก คุณเป็นอะไร"

ผู้อาวุโสห้าคนผมหยิกไม่คาดคิดว่าเซ็นโงคุจะไม่ให้เกียรติเขาขนาดนี้

ไอ้เหี้ย ไอ้แก่เริ่มโมโหแล้ว กูจะด่ามันระบายความโกรธดีไหม

ต่อต้านทำไม? ทำไมถึงกล้าต่อต้าน?

ใครให้ความกล้าแก่คุณ?

เป็นแค่จอมพลเรือ

หากไม่มีรัฐบาลโลก คุณก็เป็นแค่คนนอกคอก

ฉันคือมังกรสวรรค์!

คนนอกคอกที่น่ารังเกียจ ให้ตายเถอะ!

เจตนาสังหารของผู้อาวุโสห้าคนผมหยิกพุ่งพล่านในขณะนี้!

แม้ว่าผู้อาวุโสทั้งห้าจะมีสติสัมปชัญญะ แต่ก็ไม่ได้ไร้สมองเหมือนมังกรสวรรค์ทั่วไป

แต่โดยเนื้อแท้แล้วพวกมันก็เป็นมังกรสวรรค์เช่นกัน และพวกมันก็หยิ่งทะนงและห่างเหินเช่นกัน

การเหยียดหยามเหยียดหยามมนุษย์ธรรมดานั้นฝังอยู่ในยีนและไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้เลย

นั่นคือ เซ็นโงคุ เป็นจอมพลแห่งนาวิกโยธินและเขาได้สร้างผลงานที่ยอดเยี่ยมให้กับรัฐบาลโลก

ผู้อาวุโสทั้งห้ายังคงดูถูกเขาจนเหลือแต่กระดูก

ในมุมมองของพวกเขา เซ็นโงคุ เป็นเพียงเครื่องมือ และ มารีน เป็นเพียงกลุ่มสุนัขที่พวกเขาเลี้ยง

เนื่องจากเป็นสุนัขจึงควรเชื่อฟัง

เจ้านายพูดอะไรพวกเขาจะทำ

หากผู้เป็นนายต้องการเฆี่ยนตีและดุด่าเพื่อระบายความโกรธ พวกเขาจะเดือดร้อน

หมาตัวไหนกล้าเห่าใส่เจ้าของสมควรตาย!

เมื่อเผชิญกับเจตนาสังหารของผู้เฒ่าผมหยิกทั้งห้า เซ็นโกคุก็ไม่เกรงกลัวและเบิกตากว้าง

วันนี้เขา เซ็นโงคุ จะต่อสู้เพื่อลมหายใจนี้!

แล้วห้าผู้เฒ่าล่ะ? เขาไม่กลัว

"โอเค ใจเย็นๆ"

ทันใดนั้นก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น และกง ผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพทั้งหมดก็เข้ามาในวังจากข้างนอก

“เซ็นโงคุ ใจเย็นๆ ฉันจะจัดการเรื่องนี้เอง!”

คอง ตบไหล่ เซ็นโงคุ แล้วพูดว่า

เมื่อเห็น คอง ใกล้เข้ามา เซ็นโงคุก็สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ และดึงฮาคิราชันของเขากลับคืน

ออร่าสังหารในพระราชวังสลายไปทันที

“ท่านผู้อาวุโสทั้งห้า ข้ารู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น”

"ครั้งนี้ มารีนพยายามอย่างเต็มที่แล้ว!"