60

“เวรกรรม จบแล้วเหรอ”

คาคุทุบกำแพงและอ้าปากเพื่อกระอักเลือดออกมา

มือขวาของเขาจับหน้าท้องของเขาไว้แน่น ซึ่งมีบาดแผลจากดาบที่วิ่งผ่านท้องส่วนล่างของเขา

วิชาดาบของฮาคุบะนั้นแข็งแกร่งมากอยู่แล้ว และคาเวนดิชก็ฝึกฝนอย่างหนักในช่วงเวลานี้ และได้ปลุกฮาคิเกราะให้ตื่นขึ้น และพลังของกระบวนท่าดาบของเขาก็แข็งแกร่งยิ่งขึ้น

คาคุยังไม่ได้รับพลังของผลปีศาจในตอนนี้ และการพึ่งพาเพียงพลังป้องกันของไอรอนบอดี้ก็ไม่สามารถหยุดฮาคุบะได้เลย

วูบ!

เงาดำแวบผ่าน ฮาคุบะรีบขยับไปข้างหลังคาคุ และแสงดาบก็วาบออกไป

พูห์! ! !

เลือดสาดกระเซ็นไปบนท้องฟ้า พ่นเหมือนน้ำไหล

คาคุ ถูกฟันด้วยดาบเข้าที่หน้าอก ดวงตาของเขากลายเป็นสีขาว จากนั้นขาของเขาก็งอ และล้มลงหน้าจมกองเลือด

หลังจากตัดหัวศัตรู ความปรารถนาในการฆ่าของฮาคุบะก็ดูเหมือนจะพอใจ และเขาก็นอนหงายลงบนพื้นโดยตรง

สีหน้าตกใจหายไปและหันกลับมาหาคาเวนดิช ฟองน้ำมูกที่ขึ้นๆ ลงๆ ขนาดไม่ขึ้นลง และมีเสียงกรนดังขึ้น

"คาคุ!!!"

เมื่อเห็นว่า คาคุ พ่ายแพ้ คาลิฟา ก็ร้องอุทาน และการสูญเสียสติไปชั่วขณะเผยให้เห็นถึงข้อบกพร่องร้ายแรงในตัวเขาเอง

"มองไปทางไหน"

เบบี้ไฟว์ ปรากฏตัวขึ้นข้างหลัง คาลิฟา และมีดพร้าฟันเข้า

"ไอร่อนบอดี้!"

คาลิฟา ยังใช้ ไอร่อนบอดี้ ทันที แต่...

ผัด!

เลือดกระเซ็น ดาบเล่มนั้นแทงทะลุหลังของคาลิฟาและทะลุหน้าอกด้านหน้า

หุ่นเหล็กกลายเป็นก้อนเต้าหู้

เช่นเดียวกับที่ คาลิฟา ก็ล้มลงจมกองเลือดเช่นกัน

ลูซิเฟอร์ยืนเฝ้าดูอยู่ห่างๆ และอดไม่ได้ที่จะส่ายหัว "ไอรอนบอดี้เป็นอันตรายจริงๆ มีคนที่แข็งแกร่งกี่คนที่ต้องตายภายใต้ไอรอนบอดี้ตลอดช่วงอายุ"

ร็อบ ลุจจิ กระโดดออกมาจากซากปรักหักพังใต้ดินทันเวลาเพื่อดูฉากที่ คาคุ และ คาลิฟา ถูกสังหาร

"อะไร!!!!"

“ให้ตายเถอะ โจรสลัดบ้า!”

เสียงคำรามของ ลุจจิ กระจายไปทั่วเมืองครึ่งหนึ่ง และเขาก็เตะเท้าของเขาและหายไปทันที

ฉันไม่รู้ว่าเขาถูกครอบงำด้วยความโกรธ หรือว่าเขาตั้งใจแน่วแน่ที่จะตาย เขามาเพื่อฆ่าลูซิเฟอร์จริงๆ

ความเร็วของเขาเร็วมาก ใช้มูนวอล์คและโกนผมร่วมกัน ทิ้งภาพติดตาไว้กลางอากาศ และเขาก็มาถึงหน้าลูซิเฟอร์ในทันที

"หกท่ามารีน ที่ใหญ่ที่สุด ปืนหกราชา!"

ลุจจิ ปล่อยกำปั้นทั้งสองออกโดยเล็งไปที่หน้าอกของ ลูซิเฟอร์ เพื่อกระแทกคลื่นกระแทกสุดขีด

คลื่นกระแทกปะทุขึ้น ลมและคลื่นม้วนตัวขึ้น อาคารสองหลังทางซ้ายและขวาของลูซิเฟอร์ถูกเจาะและพังทลาย

หลังจากที่ฝุ่นจางลง ลุจจิ ก็ตระหนักว่ากำปั้นของเขาถูกกั้นด้วยกำแพงที่มองไม่เห็น

ลูซิเฟอร์ยืนนิ่งเฉย ไม่แม้แต่จะเปลี่ยนสีหน้า

“เจ้าสัตว์ประหลาดกระหายเลือด!”

ใบหน้าของ ร็อบ ลุจจิ แสดงท่าทางดุร้าย รู้สึกไร้เรี่ยวแรง

เขาใช้กระบวนท่าที่ดีที่สุดของเขา แต่เขาไม่สามารถทำร้ายเส้นผมของลูซิเฟอร์แม้แต่เส้นเดียว

เขาไม่สามารถคิดวิธีจัดการกับสัตว์ประหลาดเช่นนี้ได้

“โอ้ พลังไม่เลวเลยนะ”

เมื่อเห็นการเยาะเย้ยในดวงตาของ ลูซิเฟอร์ รูม่านตาของ ลุจจิ ก็หดลงทันที

"ไอร่อนบอดี้!"

ผัด! ! !

ดาบบินแทงเข้าที่ไหล่ของ ลุจจิ และแรงกระแทกอันทรงพลังก็ทำให้เขากระเด็นไปข้างหลัง ตอกเขาเข้ากับกำแพง

ลุจจิ กรีดร้อง แต่ไม่ว่าเขาจะดิ้นรนอย่างไร เขาก็ไม่สามารถหลุดจากพันธนาการของดาบบินได้

“ฉันบอกแล้วไงว่า ไอร่อนบอดี้ ไม่น่าไว้ใจ คุณยังต้องใช้มันอยู่”

"รำคาญทำไม"

ลูซิเฟอร์ส่ายหัวและลดฝ่ามือลงเบา ๆ "ดาบบิน!"

ชึบ!

ดาบบินแทงทะลุอากาศ เจาะหน้าอกซ้ายของ ลุจจิ ทันที แทงทะลุหัวใจของเขา

ร็อบ ลุจจิ กัดฟันของเขา โดยยังคงจ้องมองไปที่ ลูซิเฟอร์ ด้วยความเกลียดชังในดวงตาของเขา

แต่ในไม่ช้า ดวงตาของเขาก็หรี่ลง และเขาก็หมดลมหายใจไปอย่างสิ้นเชิง

"ติง โฮสต์ สังหารเจ้าหน้าที่ ร็อบ ลุจจิ และได้รับ 30,000 คะแนนการสังหาร"

เสียงเตือนของระบบดังขึ้น และจำนวนคะแนนการสังหารทั้งหมดของลูซิเฟอร์ถึง 180,000

ร็อบ ลุจจิ สมควรที่จะเป็น CP9 ที่แข็งแกร่งที่สุด ด้วยแต้มการฆ่า 30,000 แต้ม เกือบเทียบได้กับรองผู้บัญชาการกองบัญชาการกองทัพเรือ

ในเวลาเดียวกัน ลูซิเฟอร์ใช้พลังของคำว่าผลไม้วิญญาณเพื่อกู้คืนผลเสือชีตาห์ของหลู่ฉี

ค่ำคืนนี้ ไม่เพียงแต่ได้รับคะแนนการสังหาร แต่ยังได้รับผลปีศาจสองผล ลูซิเฟอร์อาจกล่าวได้ว่าได้รับเลือด

และ CP9 ซึ่งสูญเสีย ร็อบ ลุจจิ, คาคุ, บลูโน และ คาลิฟา ได้รับบาดเจ็บสาหัส และพละกำลังลดลงเกือบครึ่ง เรียกได้ว่าไร้ประโยชน์

สมาชิกที่เหลืออย่าง โอโตนาชิ, คุมาโดริ และคนอื่นๆ ก็พอดูได้ และพวกเขาไม่สามารถถือธงของ CP9 ได้อีกต่อไป

…

"โว้ย!

เงาสองเงาวูบวาบ เอเนลและเบบี้5 ตามมาข้างหลังลูซิเฟอร์

เอเนลยังคงอุ้มคาเวนดิชที่หลับสนิทไว้ในมือ

“เป็นยังไงบ้าง รู้สึกยังไงบ้าง”

ลูซิเฟอร์ถามด้วยรอยยิ้ม

"หมอนี่เก่งเรื่องกายภาพมาก แต่น่าเสียดายที่เขาไม่มีฮาคิ ไม่อย่างนั้นฉันคงไม่ได้เปรียบง่ายๆ แบบนี้แน่!"

ในตอนท้ายของการต่อสู้ เอเนล เริ่มหยิ่งผยองน้อยลง และรับรู้ถึงช่องว่างระหว่างตัวเขากับ ลุจจิ ได้อย่างชัดเจน

ร็อบ ลุจจิเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านศิลปะบนเรือนร่างบริสุทธิ์ เขาฝึกรูปแบบทั้งหกจนถึงขีดสุด บวกกับพลังของผลปีศาจโซอัน ความแข็งแกร่งของเขาแทบจะเทียบได้กับของรองนาวิกโยธิน

น่าเสียดายที่เขาไม่สามารถฮาคิได้

หากไม่มีฮาคิ ไม่ว่าเขาจะฝึกรูปแบบทั้งหกได้ดีเพียงใด เขาก็ไม่สามารถทะลวงผ่านขอบเขตนั้นได้

ดังนั้นเมื่อเผชิญหน้ากับผลสายโลเกียของ เอเนล ร็อบ ลุจจิ จึงเสียเปรียบตลอด

หาก ลุจจิ เชี่ยวชาญฮาคิสองสี ควบคู่ไปกับทักษะทางกายภาพอันทรงพลังของเขา เอเนล จะถูกเขาบดขยี้ในที่สุด

ผลปีศาจนั้นแข็งแกร่งแต่ฮาคินั้นแข็งแกร่งกว่า

ในทะเลยังคงมีปรมาจารย์ศิลปะร่างกายบริสุทธิ์จำนวนมาก

พวกมันไม่กินผลปีศาจ ทุกคนอาศัยทักษะทางกายภาพ

ฮีโร่นาวิกโยธิน การ์ป ยืนอยู่ที่จุดสูงสุด

กำปั้นเหล็กคู่ของเขาอยู่ยงคงกระพันทั่วโลกทำให้โจรสลัดทั่วโลกหวาดกลัว

ในสมัยก่อน ผมไม่รู้ว่ามีโจรสลัดในตำนานกี่คนที่พ่ายแพ้ด้วยกำปั้นเหล็กเหล่านั้น

เหตุผลที่การ์ปแข็งแกร่งมากก็เพราะพลังฮาคิที่ทรงพลังมากนั่นเอง!