65

"ไร้ประโยชน์ นี่คือร่างวิญญาณ การโจมตีทางกายภาพไร้ประโยชน์!"

"ต้องใช้ฮาคิเกราะ!"

หลังจากพูดจบ ลูซิเฟอร์ก็โบกมือ "ดาบบิน!"

ดาบบินที่ปกคลุมด้วยฮาคิเกราะแทงทะลุอากาศ แทงผ่านวิญญาณทั้งเจ็ดในท้องฟ้าทันที

ผีทั้งเจ็ดระเบิดและหายไปอย่างไร้ร่องรอย

ฮาคิเกราะ เป็นกรรมตามสนองของผู้ใช้ความสามารถ และสามารถโจมตีภูตผีที่สร้างโดยความสามารถผลไม้ได้

หลังจากจัดการกับวิญญาณแล้ว ลูซิเฟอร์ก็มองไปที่ลานของปราสาท

จากการสังเกตฮาคิล็อค เพโรน่าผู้สร้างผีซ่อนตัวอยู่ที่นั่น

และพิจารณาจากทิศทางการเคลื่อนไหวของลมหายใจ เธอกำลังวิ่งหนี

"มันค่อนข้างเด็ดขาดที่จะหลบหนี"

ในหนังสือต้นฉบับ เพโรน่าก็วิ่งหนีทันทีที่เห็นว่ากลุ่มโจรสลัดหมวกฟางไม่ยุ่งด้วยง่ายๆ

ลูซิเฟอร์ในวันนี้ยุ่งด้วยยากกว่ากลุ่มโจรสลัดหมวกฟาง แน่นอนว่า เพโรน่าไม่กล้าอยู่

ขณะที่สแกนลมหายใจ ลูซิเฟอร์ก็พบตำแหน่งของโมเรียด้วย

เขาอยู่ในส่วนที่ลึกที่สุดของปราสาทและยังคงหลับใหลอยู่

"ไปที่ลานบ้านเพื่อเล่น ซอมบี้บางตัวค่อนข้างแข็งแกร่ง"

ลูซิเฟอร์จำได้ว่าโมเรียได้สร้างนายพลซอมบี้กลุ่มหนึ่ง ซึ่งทุกคนมีชื่อเสียงและแข็งแกร่งในช่วงชีวิตของพวกเขา

กัปตันจอห์น โจรสลัดชราผู้ยิ่งใหญ่ก็เป็นหนึ่งในนั้นเช่นกัน

นอกจากนี้ยังมี เรียวมะ ฮีโร่ดาบสังหารมังกรของวาโนะคุนิ คาเวนดิชน่าจะได้รับประสบการณ์การต่อสู้กับเขาบ้าง

“ครับกัปตัน!”

คาเวนดิชและเบบี้ไฟว์แยกทางกันและไปที่ลานของปราสาทเก่า

มองไปที่ปราสาทที่มืดมนเบื้องหน้าเขา ลูซิเฟอร์ยิ้มอย่างชั่วร้าย "ได้เวลาปลุกมอเรียเพื่อรับแขกแล้ว"

"เอเนล"

"ชัดเจน!"

เอเนลยิ้มอย่างดุร้าย หันฝ่ามือขึ้นไปบนท้องฟ้า แล้วทิ้งมันลงในทันใด

“พระเจ้าลงโทษ!”

ลือลั่น!

สายฟ้าหนาตกลงมาจากท้องฟ้าและกระทบปราสาทที่มืดมนในทันที

สายฟ้าทะลุผ่านหลังคาของปราสาท ทะลุผ่านเพดานของอาคาร และในไม่ช้าก็ทะลุเข้าไปในส่วนลึกของปราสาท

ลือลั่น!

การระเบิดทำให้โลกสั่นสะเทือน และทั้งเกาะก็สั่นสะเทือนหลายครั้ง

"อะไร!!!!"

เสียงกรีดร้องแหลมคมดังขึ้นจากส่วนลึกของปราสาท จากนั้นมีทบอลลูกใหญ่ก็พุ่งออกมาจากปราสาท

“ใครกัน ไอ้สารเลวคนไหนบังอาจมาสร้างปัญหาในปราสาทของฉัน”

เสียงของมอเรียแหลมคม อ้าปากที่เต็มไปด้วยเขี้ยวขณะที่เธอคำราม

ข้างหลังเขา ปราสาทยังคงปล่อยควันออกมาเป็นระลอก

ก้อนกรวดตกลงมาและปราสาทจะพังลงได้ทุกเมื่อ

“ไอ้สองตัวนั่นทำมันเหรอ?”

มอเรียสังเกตเห็นการปรากฏตัวของลูซิเฟอร์และเอเนลผ่านฝุ่นผง

ทันใดนั้น รูม่านตาของเขาหดลง และดวงตาของเขาก็เบิกกว้างทันที

“คุณเอง ปีศาจลูซิเฟอร์!”

ในที่สุดมอเรียก็เห็นใบหน้าของลูซิเฟอร์ชัดเจน

แม้ว่าพื้นที่ทะเลของ สามเหลี่ยมปีศาจ จะถูกแยกออกจากโลกภายนอก แต่ โมเรีย ก็ยังสามารถรู้ข่าวของโลกภายนอกได้เมื่อมีการปล้นสะดมเรือ

ในฐานะซูเปอร์โนวาที่แข็งแกร่งที่สุดในปฏิทินวงกลมทะเลปี 1516 ลูซิเฟอร์มีชื่อเสียงโด่งดัง และมอเรียก็รู้ดี

“ไอ้สารเลว แกกล้าทำให้ฉันลำบากใจ ไม่อยากมีชีวิตอยู่เหรอ?”

“ปืนฮอร์นเงา!”

โมเรียเปลี่ยนเงาของเธอเป็นหอกยักษ์แล้วยิงไปที่หน้าของลูซิเฟอร์

กราว!

เมฆประกายไฟบิน

ปืน ปืนฮอร์นเงา ของ โมเรีย ถูกขัดขวางกลางอากาศ และเป็นไม้เท้าสีทองที่ขวางเขาไว้

"สัตว์ประหลาดซอมบี้ ให้ฉันเล่นกับคุณไหม มันขึ้นอยู่กับคุณ และเราไม่ต้องการให้กัปตันของเราจัดการ!"

ทันทีที่พูดจบ เอเนลก็กลายเป็นสายฟ้าและยิงใส่มอเรีย

“ให้ตายเถอะ กล้าที่จะประเมินฉันต่ำเกินไป อย่าหยิ่งเกินไป!”

โมเรียตัวสั่นด้วยความโกรธ และปืนเขาเงาก็ระเบิดออกพร้อมๆ กับที่มันหดกลับ กลายเป็นค้างคาวจำนวนนับไม่ถ้วนและบินเข้าหาเอเนล

"กระจายค้างคาว!"

น่าเสียดายที่เมื่อค้างคาวได้พบกับเอเนล พวกมันทั้งหมดก็ถูกฟ้าผ่ากระจัดกระจาย

"เป็นผู้ใช้ความสามารถ โลเกีย จริงหรือ"

สีหน้าของโมเรียมืดลงทันที

"ใช่ นี่คือพลังของพระเจ้า!"

เอเนลเหวี่ยงไม้เท้าสีทองและส่งอุลตร้าลิสก์คำรามใส่มอเรีย

“ฮึ่ม พลังของเทพนี่มันอะไรกัน ก็แค่โลกียะ ไม่มีอะไรผิดปกติ!”

โมเรียคำรามอย่างเดือดดาล ก้าวไปข้างหน้าด้วยร่างที่ใหญ่โตของเธอ และทุบ เป็นชิ้นๆ ด้วยหมัด

"โอ้? คุณยังใช้ ฮาคิเกราะ อยู่หรือเปล่า?"

ลูซิเฟอร์ยืนดูการต่อสู้และรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อเห็นการเคลื่อนไหวของมอเรีย

คุณรู้ไหม ในหนังสือต้นฉบับในปี 1520 โมเรียไม่มีฮาคิเกราะ

ไม่อย่างนั้น การจะพ่ายแพ้ให้กับกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางคงไม่ง่ายนัก

"แน่นอน คุณคิดว่าเลาจื่อคือใคร"

การถูกลูซิเฟอร์ประเมินต่ำไปทำให้มอเรียโกรธมากยิ่งขึ้น

ลองนึกถึง ชิจิบุไค ซึ่งเป็นโจรสลัดผู้ยิ่งใหญ่ที่โด่งดังไปทั่วโลก เมื่อไหร่ที่เขาโดนดูถูกเช่นนี้?

ลูซิเฟอร์มองดูเขาด้วยความดูถูกเหยียดหยามราวกับว่าเขาอ่อนแอ

“คุณเป็นแค่เด็กบ้านๆ ที่ตายแล้วไม่ใช่เหรอ คุณกินและนอนทุกวัน และตัวคุณก็อ้วนเหมือนลูกบอล!”

ลูซิเฟอร์กล่าวด้วยรอยยิ้ม

"นานี่? ล้อเล่นอะไรน่ะ?"

“ไอ้สารเลว น่ารังเกียจเกินไปแล้ว!”

มอเรียดูเหมือนจะถูกโจมตีด้วยความเย่อหยิ่งของเธอ ดวงตาของเธอแดงราวกับว่าเธอกำลังจะกินลูซิเฟอร์

“ไอ้สารเลว ไปลงนรกกับฉัน!”

“ปืนฮอร์นเงา!”

หอกเงาอีกอันพุ่งเข้าใส่ลูซิเฟอร์ เร็วกว่าเดิมหลายเท่า

"จริงๆ ฉันอยากให้เอเนลเล่นกับนาย แล้วทำไมนายต้องบังคับให้ฉันเล่นด้วยล่ะ"

ลูซิเฟอร์ส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้

บูม!

เสียงแตรเงาพุ่งเข้าใส่ลูซิเฟอร์ และคลื่นกระแทกอันทรงพลังก็ปะทุขึ้น ส่งฝุ่นที่ไม่รู้จบปลิวว่อนไปทุกทิศทุกทาง

“ฮี่ฮี่ฮี่ฮี่ ไอ้สารเลว แกก็รู้ว่าฉันเก่งแค่ไหน!”

เมื่อเห็นการโจมตีของลูซิเฟอร์ โมเรียก็แสยะยิ้มออกมา

อย่างไรก็ตาม ไม่นานเสียงหัวเราะก็หยุดลงทันที