บทที่ 125 : พื้นฐานการฝึกตนสิบห้าปี, ขั้นกลางของระดับเหนือธรรม

“นายน้อยใหญ่ มีความเมตตากรุณาและความยุติธรรม!”

“นายน้อยใหญ่ของตระกูลหลี่นั้นหายากมากในโลก เมื่อมองดูทั้งโลกแล้ว มีกี่คนที่ระดับเหนือธรรมสามารถทำได้ด้วยความเคารพเพื่อช่วยเหลือผู้บาดเจ็บเป็นการส่วนตัว?”

“ใช่ เดิมทีนายน้อยเล็กไม่ต้องการให้คนรับใช้นำเสนอเม็ดยาให้เรา แต่นายน้อยใหญ่หยุดเขา นี่แสดงให้เห็นถึงความชอบธรรมอย่างสูงของนายน้อยใหญ่!”

“ความเมตตากรุณาและคุณธรรมของนายน้อยใหญ่อยู่ในทะเลทั้งสี่และเคารพคุณงามความดีทั้งสี่ประการ รุ่นของเราเชื่อมั่นว่าต่อจากนี้ไปถ้าใครกล้าพูดไม่ดีกับนายน้อยใหญ่ จะขัดแย้งกับข้า!”

“ถูกต้อง นับข้าเข้าไปด้วย ใครกล้าใส่ร้ายนายน้อยใหญ่ก็เหมือนฆ่าพ่อแม่ของข้า!”

ในเมืองเทียนหยวนทั้งหมด

เนื่องจากการกระทำของหลี่ซุน ในเวลาเพียงหนึ่งชั่วโมงถูกจุดประกายอย่างสมบูรณ์ และผู้คนนับไม่ถ้วนต่างชื่นชมนิสัยของหลี่ซุน

สามารถพูดได้

ตราบใดที่มีการกล่าวถึงหลี่ซุน ก็ไม่มีใครที่ไม่ยกนิ้วให้

แม้แต่หลี่ซุนเองก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกได้ถึงอารมณ์ความรู้สึกมากมายในใจ นี่คือโลกแฟนตาซี แต่ถ้าถูกแทนที่ด้วยโลกวุ่นวายโบราณ ตอนนี้เขาคงเป็นโลกที่ทุกคนคาดหวังแล้ว

การเป็นจักรพรรดิยังยากอยู่สักหน่อย

“ซุนเอ๋อร์ นี่คือ...?”

เสียงของหลี่หวู่โหย่วดังขึ้นข้างหลังหลี่ซุน

เขามองดูผู้คนที่ตื่นเต้นกันทั่วเมือง แล้วมองดูหลี่ซุนด้วยความประหลาดใจ เขาไม่รู้ว่าลูกชายของเขากำลังทำอะไรอยู่

แม้ว่าตระกูลหลี่จะร่ำรวย แต่พวกเขาก็ไม่ได้ใช้จ่ายเงินแบบนี้

“คารวะท่านพ่อ ผู้อาวุโสเฉิน เจ้าเมือง”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลี่ซุนก็หันกลับมา โค้งคำนับมือที่กุมไว้แล้วอธิบายว่า “ข้าทนไม่ไหวที่จะเห็นผู้บาดเจ็บเหล่านี้ตาย ดังนั้นข้าจึงดำเนินการรักษาพวกเขา”

หลี่หวู่โหย่ว

ลูกของเขาเองคนนี้ นับตั้งแต่ไปที่นิกายซวนหยาง ดูเหมือนจะกลายเป็นคนใจดี และอีกฝ่ายก็มอบยารักษาให้กับผู้ได้รับบาดเจ็บในเมืองเทียนหยวน

นอกจากนี้เขายังโยนหินวิญญาณระดับสูงออกไปหลายพันก้อนโดยไม่ลังเลใจ

หลี่หวู่โหย่วได้แต่ถอนหายใจในใจว่านิกายซวนหยาง สมควรที่จะเป็นนิกายแห่งวิถีที่ถูกต้อง และศิษย์ที่พวกเขาสอนล้วนมีจิตวิญญาณสูงและมีจิตใจยุติธรรม

“อย่าสุภาพเกินไป”

โจวฉงหยุนกล่าวด้วยรอยยิ้ม เขาได้รับบาดเจ็บตามร่างกาย เห็นได้ชัดว่าเขาประสบความสูญเสียในการต่อสู้เมื่อครู่ แต่ตอนนี้พวกเขาทั้งหมดกลับมาแล้ว

หมายความว่าอีกสี่ขุมพลังระดับเป็นตายไปหมดแล้ว

“อนาคตเป็นสิ่งที่น่ากลัว”

โจวฉงหยุนมองหลี่ซุนอย่างลึกซึ้ง

เขาไม่ได้แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับการกระทำของหลี่ซุน เพื่อช่วยประชาชนทั่วไป ท้ายที่สุดแล้ว พวกเขามีหินวิญญาณอยู่ในมือ ไม่ต้องพูดถึงการช่วยชีวิตคนธรรมดาเลย

แต่สิ่งที่ทำให้เขาตกใจก็คือการต่อสู้ในฝั่งของหลี่ซุนจบลงเร็วกว่าที่พวกเขาทำ!

นี่เป็นเรื่องน่าตกใจเล็กน้อย

ต้องรู้ก่อนนะว่าคู่ต่อสู้ของหลี่ซุน คือจุดสูงสุดของระดับเหนือธรรม ช่องว่างระหว่างทั้งสองนั้นใหญ่มาก และหลี่ซุนไม่เพียงแต่ฆ่าคู่ต่อสู้เท่านั้น

แม้แต่มีเวลาว่างสำหรับปฏิบัติต่อคนธรรมดา แต่จุดนี้โจวฉงหยุนก็ไม่เข้าใจว่าหลี่ซุนทำมันได้อย่างไร

“ท่านเจ้าเมืองชื่นชมแล้ว”

หลี่ซุนหัวเราะ

“นี่ไม่ใช่คำชม ในโลกปัจจุบัน มีเพียงไม่กี่คนที่สามารถบรรลุความสำเร็จดังกล่าวได้เมื่ออายุเท่าเจ้า”

โจวฉงหยุนกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้ม

จากนั้น

เขาเหลือบมองหลี่หวู่โหย่วที่อยู่ข้างๆ เขาอีกครั้ง และเม้มริมฝีปาก “อย่างไรก็ตาม ต้นกำเนิดของคนเหล่านั้นมีความพิเศษอย่างเห็นได้ชัด พวกเขาตายที่เมืองเทียนหยวนในวันนี้ และข้ากังวลว่าจะมีสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังกว่านี้ในเร็วๆ นี้”

“เจ้าเมืองไม่ต้องเป็นห่วง”

หลี่หวู่โหย่วส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า “กองกำลังที่อยู่เบื้องหลังคนไม่กี่คนเหล่านี้อยู่ไกลจากที่นี่มาก และคาดว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะเร่งรีบมาในครั้งต่อไปในช่วงเวลาสั้นๆ”

คนอื่นไม่รู้สถานการณ์ แต่หลี่หวู่โหย่วรู้อะไรบางอย่าง

เนื่องจาก

โดยไม่ทราบเหตุและผล เขาจึงตกลงที่จะดูแลเด็กตามต้องการ

นอกจากนี้

ทั้งคู่บอกว่าจะกลับมาพาลูกของตัวเองไปในไม่ช้า จากมุมมองของหลี่หวู่โหย่ว เมื่อทั้งคู่กลับมา พวกเขาจะจัดการคนที่ไล่ตามเหล่านี้ด้วยตัวเองใช่ไหม?

“ดีแล้ว”

โจวฉงหยุนพยักหน้า หัวใจของเขาผ่อนคลายมาก เขาถอนหายใจยาวแล้วกล่าวว่า “ข้ารู้สึกโล่งใจกับคำพูดของผู้นำตระกูลหลี่”

หลังจากนั้นไม่นาน

โจวฉงหยุนกล่าวคำอำลาและจากไป หลี่ซุนและคนอื่นๆ ก็กลับมายังตระกูลหลี่เช่นกัน

หลังกลับไปที่ห้องของเขา

หลี่ซุนนับรางวัลทั้งหมดที่ระบบมอบให้

พื้นฐานการฝึกตน 83 ปี หินวิญญาณมีมากกว่า 300,000 ก้อน และของเบ็ดเตล็ดอื่นๆ กองอยู่บนเนินเขา และเขาก็ไม่สนใจที่จะมองมัน

อาวุธล้วนเป็นของวิเศษเสมอ และเม็ดยาก็เป็นเม็ดยาระดับต่ำเช่นกัน

เขาไม่สนใจและใช้เวลาจัดการพวกมัน

สำหรับการลงทุนนี้ สิ่งที่เขาต้องการมากที่สุดคือพื้นฐานการฝึกตน และทุกสิ่งทุกอย่างก็เป็นโบนัส ในอนาคตจะไม่มีประโยชน์อะไรนอกจากการลงทุนกับผู้อื่น

“ระบบ รับพื้นฐานการฝึกตนสิบห้าปีก่อน!”

หลี่ซุนกล่าวในใจ

หลังเสียง

มีกลิ่นอายอันสง่างามในร่างกายของเขา ระดับได้ย้ายจากขั้นต้นของระดับเหนือธรรมอย่างรวดเร็วไปยังขั้นกลางของระดับเหนือธรรม และเป็นเพียงเส้นบางๆ จากขั้นปลายของระดับเหนือธรรม

ทันทีที่กลิ่นอายนี้ปรากฏขึ้น หลี่ซุนก็ยับยั้งไว้อย่างสมบูรณ์

เขาไม่ต้องการทำให้ตระกูลหลี่ตกใจมากเกินไป แม้ว่าเขาจะไม่สามารถซ่อนมันจากพ่อของเขา ผู้อาวุโสเฉิน และคนอื่นๆ ได้ แต่ก็ไม่จำเป็นต้องแจ้งให้คนที่ไม่เกี่ยวข้องทราบ

“เป็นอย่างนั้นหรือ?”

หลี่ซุนพึมพำกับตัวเอง

เมื่อเขาอยู่ในระดับแก่นแท้ล้ำลึก เขาได้รับพื้นฐานการฝึกตน 20 ปี แต่เพียงสร้างขั้นย่อยเท่านั้น หลังจากเข้าถึงระดับเหนือธรรมแล้ว ก็สมเหตุสมผลที่จะกล่าวว่าพื้นฐานการฝึกตน 20 ปีไม่เพียงพอที่จะยกระดับขั้นย่อยต่อไป

แต่เขาเพิ่งทดลองเพียงเล็กน้อย และเพียงพื้นฐานการฝึกตน 15 ปี ไม่เพียงแต่เขาทะลุผ่านขั้นกลางของระดับเหนือธรรมเท่านั้น แต่เขายังเกือบจะไปถึงขั้นปลายของระดับเหนือธรรมด้วยซ้ำ

หลี่ซุนคาดการณ์ว่าควรจะเป็นผลจากร่างกายศักดิ์สิทธิ์เปลวเพลิงแดง เนื่องจากเขาได้รับร่างกายศักดิ์สิทธิ์ เขารู้สึกว่าคุณสมบัติของเขาเองได้รับการปรับปรุงเช่นกัน

หลังจากลองมันก็เป็นไปตามที่เขาเดาไว้

“เหลือพื้นฐานการฝึกตนอีก 68 ปี...”

เขาเปิดแผงระบบแล้วตรวจดู พื้นฐานการฝึกตนเหล่านี้หลี่ซุนไม่ได้เลือกรับ

หลังจากรับพื้นฐานฝึกตนเกือบ 70 ปี เมื่อเขาได้รับมัน เขาคาดการณ์ว่าเขาจะฝ่าทะลุเข้าสู่ระดับเป็นตายในทันที และระดับเป็นตายไม่ใช่ระดับธรรมดา

ระดับนี้ ไม่ว่าจะเป็นเผ่าปีศาจหรือเผ่ามนุษย์ ก็เป็นระดับที่ท้าทายสวรรค์

หากต้องการฝ่าทะลุไปได้ต้องข้ามทัณฑ์สายฟ้าก่อน

ทัณฑ์สายฟ้าอยู่ในระดับต่ำสุดในขั้นที่หนึ่ง และทัณฑ์สายฟ้าในขั้นที่เก้านั้นสูงที่สุด

พูดโดยไม่ลังเล

ผู้ที่รอดชีวิตจากทัณฑ์สายฟ้าขั้นที่ 9 สามารถสังหารทัณฑ์สายฟ้าขั้นที่ 1 ได้ทันที

“มันยากที่จะบอกว่าข้าสามารถดึงดูดทัณฑ์สายฟ้าได้กี่ขั้น แต่ถ้าทัณฑ์สายฟ้าลงมาที่เมืองเทียนหยวน ข้าเกรงว่าทั้งเมืองจะไม่สามารถอยู่รอดได้”

หลี่ซุนพึมพำกับตัวเอง

เขาหันไปมองที่ที่พ่อของเขาอาศัยอยู่

หากเขาจำได้อย่างถูกต้อง หลี่หวู่โหย่วดูเหมือนจะเป็นทัณฑ์สายฟ้าขั้นที่ 4 ดูเผินๆ เขาอยู่ในชนชั้นกลางตอนล่าง

แต่ในความเป็นจริง ภายในรัศมีหลายแสนลี้ ระดับเป็นตายทัณฑ์สายฟ้าขั้นที่ 4 เป็นผู้นำที่สมควรได้รับแล้ว

“ต้องไปยังสถานที่รกร้างเพื่อก้าวข้ามทัณฑ์สายฟ้า”

หลี่ซุนตัดสินใจ

เมื่อเขากำลังจะเริ่มฝึกตน สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปและเขามองไปที่ตราหยกนิกายบนเอวของเขา

นี่คือตราหยกประจำตัวที่ออกโดยนิกาย ซึ่งสามารถใช้เพื่อรับภารกิจ และยังสามารถใช้เพื่อเข้าและออกจากค่ายกลป้องกันภูเขาได้อีกด้วย เขามักจะห้อยมันไว้รอบเอวของเขา

แต่วันนี้ ด้วยเหตุผลที่ไม่ทราบสาเหตุ จู่ๆ ตราหยกก็เปล่งประกายแสงสีแดงเข้ม

จบบทที่ 125