บทที่ 90 : เขาอยู่ที่นี่จริงๆ!

หลังจากเจ็ดวัน

ห้องของหลี่ซุน

เขานั่งอยู่ในถังไม้ ลืมตาขึ้นทันที และจิตสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ที่เกือบจะแข็งตัว กวาดออกไปทุกทิศทุกทาง

จิตสัมผัสศักดิ์สิทธิ์นี้น่ากลัวเกินไป

ศิษย์ของนิกายซวนหยางที่อาศัยอยู่ใกล้ๆ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น และพวกเขาก็ถูกปราบปรามลงกับพื้นด้วยเสียงดัง เมื่อพวกเขาตอบสนอง จิตสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย

ดูเหมือนว่าทุกอย่างในตอนนี้ เป็นภาพลวงตา

“ในที่สุดทักษะศักดิ์สิทธิ์ต้าหยานก็เริ่มต้นแล้ว”

ในถังไม้

หลี่ซุนกระซิบกับตัวเอง

ภายในเจ็ดวัน ทักษะศักดิ์สิทธิ์ต้าหยานก็เพียงพอแล้วในระดับเริ่มต้น ความเร็วนี้ไม่เลว ท้ายที่สุดแล้ว เขาไม่มีเวลาในการฝึกฝน

นอกจากนี้

หมัดเต๋าหกดาราได้รับการฝึกฝนถึงความสำเร็จเล็กน้อยโดยเขา

ทักษะแก้วหยกทองได้มาถึงระดับความสำเร็จเล็กน้อยแล้วเช่นกัน และอยู่ไม่ไกลจากความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ เหตุผลที่ทักษะแก้วหยกทองเกินจริงมากนั้น

ส่วนใหญ่เป็นเพราะเขาไปที่ศาลาว่านเป่าในเมืองเจิ้นเทียน

หลังจากใช้หินวิญญาณระดับสูงจำนวนมหาศาลไป 2,000 ก้อน เขาได้ฝึกทักษะแก้วหยกทองไว้ถึงขนาดนี้

ฟูม!

หลี่ซุนลุกขึ้นยืน ร่างกายของเขาเปล่งประกายแวววาว เปลวไฟศักดิ์สิทธิ์ของเขาพุ่งทะยานราวกับทองคำที่หลั่งไหล เขาเต็มไปด้วยสัมผัสแห่งพลังอันทรงพลัง และแม้แต่ผมของเขาก็ยังถูกย้อมด้วยสีทองแวววาว

เหมือนลูกกลมไฟสีทองกำลังปลิว

คนทั้งคนตื่นขึ้นมาราวกับพระเจ้า ปราณโลหิตสีทองทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้า ความผันผวนอันน่าสะพรึงกลัวเพิ่มขึ้น และกลิ่นอายอันทรงพลังที่ไม่มีใครเทียบได้ก็ระเบิดออกมา

“ตัวข้าในปัจจุบันเมื่อเปรียบเทียบกับเมื่อก่อนแข็งแกร่งขึ้นประมาณสามเท่า!”

หลี่ซุนพึมพำกับตัวเอง

แต่อย่าประมาททั้งสามเท่านี้

ในอดีต หลี่ซุนก้าวขึ้นมาแถวหน้าในหมู่รุ่นเดียวกันของเขาแล้ว และตอนนี้เขาแกร่งขึ้นสามเท่า เมื่อมันแพร่กระจายออกไปก็เพียงพอที่จะทำให้คนอื่นสิ้นหวังโดยตรง!

“ต้องขอบคุณทักษะการฝึกตนนี้จากเย่ฮั่น”

หลี่ซุนหัวเราะเบาๆ

ความพยายามก่อนหน้านี้ของเขาไม่ไร้ผล ในช่วงเวลาที่สำคัญที่สุด เย่ฮั่นได้ส่งทักษะฝึกร่างกายขั้นสูงระดับปฐพีให้กับตัวเขา

ภายหลัง

หากได้รับยันต์ขั้นสูงของทักษะการฝึกตน จะถือว่าสามารถพัฒนาทักษะการฝึกตนนี้ไปสู่ขั้นสูงระดับสวรรค์ได้!

ทักษะฝึกร่างกายขั้นสูงระดับปฐพีนั้นน่ากลัวมากอยู่แล้ว สำหรับทักษะฝึกร่างกายขั้นสูงระดับสวรรค์นั้น จินตนาการไม่ออกเลยว่ามันควรจะทรงพลังขนาดไหน

“ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบัน น่าจะมีคนไม่กี่คนที่เข้าไปในอาณาจักรลับหยวนหวงในครั้งนี้ในฐานะคู่ต่อสู้ของข้า”

หลี่ซุนคิดกับตัวเอง

เมื่อความคิดของเขาจบลง

ศิษย์นิกายซวนหยางที่อยู่นอกประตูเข้ามา

ใบหน้าของเขาซีดเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะเขาได้รับบาดเจ็บ แต่เป็นเพราะเขาหวาดกลัว ขณะที่เขาเดินไปที่ประตู พลังศักดิ์สิทธิ์สูงสุดก็หลั่งไหลออกมาจากห้องของหลี่ซุน

ทันใดนั้นเขาก็ถูกกดลงกับพื้น

ใช้เวลานานในการฟื้นตัว

แม้ว่าเขาจะไม่ได้รับบาดเจ็บ แต่ความกดดันในตอนนี้ทำให้เขาหวาดกลัว โชคดีที่เขารู้ว่าศิษย์พี่จะไม่ทำอะไรเขา

ไม่เช่นนั้น เขาคงจะหนีไปทันที

เมื่อเขามาถึงประตูบ้านของหลี่ซุน เขาก็สงบลงและกล่าวว่า “ศิษย์พี่หลี่ซุนอยู่ที่นี่หรือไม่ ผู้อาวุโสเซี่ยส่งศิษย์น้องมาเชิญศิษย์พี่หลี่ซุนไปพูดคุย โดยบอกว่าเขามีคำแนะนำที่สำคัญบางอย่าง”

“ข้าเข้าใจแล้ว”

ไม่นานหลังจากที่เสียงของเขาจบลง เสียงของหลี่ซุนก็ดังมาจากห้อง

หลังจากนั้นไม่นาน

หลี่ซุนก้าวออกจากห้อง เขาสวมชุดคลุมสีม่วงและมีนิสัยอ่อนโยนและประณีต ไม่สามารถบอกได้ว่าเป็นเพียงเขาเท่านั้นที่ปลดปล่อยจิตสัมผัสศักดิ์สิทธิ์และปราบปรามศิษย์ทั้งหมดของนิกายซวนหยาง

วันนี้เป็นวันเปิดอาณาจักรลับหยวนหวง

ในเวลานี้ ผู้อาวุโสเซี่ยต้องการแนะนำตัวเขาบางอย่าง หากไม่มีอะไรอื่น มันควรจะเกี่ยวข้องกับอาณาจักรลับหยวนหวง

หลังจากพบกับผู้อาวุโสเซี่ย ทั้งสองก็พูดคุยกันประมาณสองในสี่ของชั่วโมง

สิ่งที่ผู้อาวุโสเซี่ยแนะนำนั้นเหมือนกับที่หลี่ซุนเดาไว้จริงๆ และสิ่งเหล่านี้คือทุกสิ่งที่ควรให้ความสนใจหลังจากเข้าสู่อาณาจักรลับหยวนหวง

แน่นอน

นอกจากนี้ ผู้อาวุโสเซี่ยยังพูดอีกสองสามคำ ไม่มีอะไรมากไปกว่าให้เขาใส่ใจกับเรื่องของศิษย์ของนิกายซวนหยางมากขึ้น

เนื่องจาก

อาณาจักรลับหยวนหวงนั้นอันตรายอย่างยิ่ง และไม่เพียงแต่มีสัตว์อสูรหลากหลายชนิดเท่านั้น แต่ยังมีศิษย์นิกายอื่นๆ อีกด้วย

นิกายซวนหยางนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะติดตามจริงๆ

ไม่สามารถปล่อยให้ราชวงศ์ต้าโจวเปิดได้เพียงครั้งเดียว และปล่อยให้ผู้คนในนิกายซวนหยางไปที่อาณาจักรลับเพื่อค้นหาเบาะแสใช่ไหม?

พระเจ้ารู้

หลังจากที่ผู้คนในนิกายซวนหยางเข้าไป พวกเขากำลังมองหาเบาะแสหรือมองหาโอกาส

หลังจากแนะนำ

ผู้อาวุโสเซี่ยเรียกศิษย์ที่มีสิทธิ์เข้าร่วมในอาณาจักรลับหยวนหวงในครั้งนี้

จำนวนนี้เมื่อเปรียบเทียบกับนิกายอื่นๆ พูดได้ว่าไม่มีที่ใดเทียบได้

ผู้คนมากกว่าหนึ่งโหลยืนอยู่บนอาวุธจิตวิญญาณบิน ผู้อาวุโสเซี่ยยืนอยู่ที่ด้านหน้า และเมื่อเขาชี้มันออกไป กระแสแสงก็จมลงในอาวุธจิตวิญญาณบิน

เวลาต่อมา

จานที่อยู่ใต้ฝ่าเท้าของเขากลายเป็นดวงอาทิตย์ดวงใหญ่ ทะลวงผ่านท้องฟ้า และบินออกจากเมืองเจิ้นเทียน

อาณาจักรลับหยวนหวง

ไม่ได้อยู่ในเมืองเจิ้นเทียน

แต่นอกเมืองเจิ้นเทียน ห่างออกไปสามพันลี้ไปทางทิศตะวันออก

ประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมา หลี่ซุนและพรรคพวกของเขาก็มาถึงเทือกเขาร้าง ซึ่งเป็นเทือกเขาที่ไม่มีชื่อ เพราะมันอยู่ใกล้กับเมืองเจิ้นเทียนมากเกินไป

แทบไม่มีแม้แต่สัตว์อสูรในให้เห็น

ในวันเก่าๆ

ที่นี่ไม่มีผู้ฝึกตนมากนัก แต่วันนี้แตกต่างออกไป ทหารชั้นสูงต้าโจวนับหมื่นประจำการอยู่ที่นี่ แต่ละคนสวมชุดเกราะเลือดเหมือนมังกร

ทหารเหล่านี้ก็เหมือนดวงดาวบนท้องฟ้าคอยเฝ้าหุบเขา

ภายในหุบเขา

คนนิกายอื่นๆ มาถึงแล้ว

นิกายซวนหยางเป็นคนสุดท้ายที่มา

ด้วยการมาถึงของนิกายซวนหยาง ทุกคนในหุบเขาก็มองข้ามมา

หลังจากได้เห็นผู้คนของนิกายซวนหยาง บางคนก็ดูเฉยเมย บางคนกระตือรือร้น และบางคนก็เมินเฉย

องค์หญิงสามแต่งกายด้วยชุดพระราชวังสีขาว มีความสง่างามและหรูหรา หลังจากเห็นหลี่ซุน นางก็ยิ้มและพยักหน้าเล็กน้อยเป็นการทักทาย

ข้างหลังนาง ร่างหนึ่งที่ปกคลุมไปด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์ เมื่อมองไปยังทิศทางที่องค์หญิงสามทักทายก็สับสน

บุคคลนี้ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากฉินเสวี่ยอี๋

นางมองตามทิศทางที่องค์หญิงสามทักทาย มองข้าม และอดไม่ได้ที่จะขยับ

เขาอยู่ที่นี่จริงๆ!

ตอนที่นางพบกับหลี่ซุนครั้งแรก ความแข็งแกร่งของหลี่ซุนอยู่ที่จุดสูงสุดของระดับจิตวิญญาณแล้ว และเขาอยู่ห่างจากระดับแก่นแท้ล้ำลึกเพียงหนึ่งก้าวเท่านั้น

หลี่ซุนมาได้ นางไม่แปลกใจเลย

มันเป็นเพียงสถานะปัจจุบันของหลี่ซุนที่ทำให้นางประหลาดใจ นางจำได้ว่าในชีวิตก่อนของนาง นิกายซวนหยางได้เข้าร่วมในอาณาจักรลับหยวนหวง แต่ดูเหมือนว่าผลลัพธ์จะออกมาน่าสังเวช

เนื่องจากนิกายซวนหยางไม่มีผู้นำทีมด้วยซ้ำ ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในนิกายจึงเป็นเพียงจุดสูงสุดของระดับจิตวิญญาณเท่านั้น

เนื่องจากนิกายซวนหยางไม่มีศิษย์แม้แต่คนเดียวที่สามารถทำได้ดีในอาณาจักรลับหยวนหวง นิกายซวนหยางจึงถูกลดบทบาทให้กลายเป็นที่หัวเราะเยาะและถูกรังแกโดยนิกายต่างๆ ซึ่งในที่สุดก็นำไปสู่ความไม่มีอะไร

และ...

มันยังสูญเสียศิษย์ที่โดดเด่นไปหลายคนด้วย

โดยไม่คาดคิด ในชีวิตนี้ นิกายซวนหยางแตกต่างจากชาติก่อน ดูเหมือนว่าหลี่ซุนจะกลายเป็นผู้นำทีมของนิกายซวนหยาง และยังได้นำนิกายซวนหยางไปสู่ตำแหน่งที่ได้รับการคาดหวังอย่างสูงอีกด้วย

นี่เป็นเรื่องเหลือเชื่ออย่างยิ่ง

สิ่งที่ทำให้ฉินเสวี่ยอี๋เหลือเชื่อมากยิ่งขึ้นก็คือครู่นี้...องค์หญิงสามดูเหมือนจะทักทายหลี่ซุน?

จบบทที่ 90