บทที่ 64 : รางวัลที่มากเกินไปก็อาจทำให้เจ็บปวดได้

ลานของหลี่ซุน

ภายในห้อง

หลี่ซุนนั่งขัดสมาธิบนแท่นด้วยสายตาที่ตื่นเต้น

การเก็บเกี่ยวของเขาในวันนี้เกินความคาดหมายของเขา เขาลงทุนหลายร้อยครั้ง และเขาไม่สามารถนับได้ว่าระบบมอบสิ่งดีๆ ให้เขามากมายเพียงใด

ไม่ต้องพูดถึง

ในมือของปีศาจต่างดาว เขาคว้ากำไลเก็บของสามเส้น

หินแก่นโลหิตแต่ละก้อนในกำไลข้อมือเป็นสมบัติล้ำค่า และถ้าโยนออกไปสักสองสามก้อน เขาเกรงว่ามันจะทำให้เกิดพายุนองเลือด!

นอกจากนี้ นิกายยังมอบทักษะการฝึกตนขั้นกลางระดับปฐพีอีกด้วย

เมื่อฟังผู้อาวุโสเซี่ยว่าจะได้รับรางวัลในการติดตามผล แต่หลี่ซุนไม่สนใจอีกต่อไป และมูลค่าของรางวัลการติดตามจะไม่เกินทักษะการฝึกตนขั้นกลางระดับปฐพีอย่างแน่นอน

มันอาจเป็นเพียงรางวัลธรรมดา

หลี่ซุนกลั้นความตื่นเต้นเอาไว้ในใจ “ระบบ รับรางวัล!”

หลังเสียง

ฟูม!

พลังอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านไปทั่วเขา พื้นฐานการฝึกตนซึ่งแต่เดิมอยู่ในขั้นต้นของระดับแก่นแท้ล้ำลึกได้มาถึงขั้นกลางของระดับแก่นแท้ล้ำลึกในทันที และเป็นเพียงเส้นบางๆ จากขั้นปลายของระดับแก่นแท้ล้ำลึก

“เพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งอย่างมาก พื้นฐานการฝึกตนควรต้องใช้เวลาหลายสิบปีใช่ไหม?”

หลี่ซุนพึมพำ

ครั้งนี้ลงทุนมากเกินไปและมีศิษย์ชั้นในมากมาย หลังจากการลงทุน รางวัลคือพื้นฐานการฝึกตน แต่ทุกคนให้เพียงไม่กี่ปี แต่ทั้งหมดถูกรวมเข้าด้วยกัน

เป็นเกือบทศวรรษแล้ว

เมื่อหลี่ซุนจมอยู่กับความตื่นเต้นแห่งความก้าวหน้า

บูม!

เสียงดังสนั่น

หลี่ซุนรู้สึกว่าทั่วทั้งลานดูเหมือนจะสั่นเล็กน้อย และเขาก็ฟื้นตัวจากความตื่นเต้นที่ฝ่าทะลุได้ทันที

ตอนนี้

ตรงหน้าเขา หินวิญญาณซ้อนอยู่ในห้อง และพลังปราณจิตวิญญาณที่มากมายเกือบจะกลายเป็นสาร ในหมู่พวกมัน หินวิญญาณของระดับสูง กลาง และต่ำมีมากมายนับไม่ถ้วน

แม้แต่หลี่ซุนยังมองเห็นหินวิญญาณระดับสูงสุดสองก้อนในกองหินวิญญาณ!

นี่เป็นรายการหายาก

หินวิญญาณระดับสูงสุดสามารถแลกเปลี่ยนเป็นหินวิญญาณระดับต่ำได้หนึ่งล้านอัน ซึ่งเป็นเงินจำนวนมหาศาล!

ฟึบ

หลี่ซุนเหยียดมือออกและค้นหา ในกองหินวิญญาณ เขาพบอาวุธ เม็ดยา ทักษะและสิ่งของอื่นๆ มากมาย

“บางครั้ง รางวัลที่มากเกินไปก็อาจทำให้เจ็บปวดได้”

หลี่ซุนถอนหายใจ”

ด้วยสิ่งต่างๆ มากมาย มันคงต้องใช้เวลามากในการนับมัน

เมื่อมองขึ้นไปบนท้องฟ้าด้านนอก หลี่ซุนไม่ลังเลนานเกินไป จิตสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ก็ออกมาและเริ่มจัดระเบียบอย่างรวดเร็ว

หลังจากนั้นครึ่งชั่วโมง

ในที่สุดห้องที่เต็มไปด้วยรางวัลของระบบก็ถูกจัดการโดยเขาในที่สุด

มีหินวิญญาณมากกว่า 120,000 ก้อน รวมถึงหินวิญญาณสี่ระดับทั้งสูงสุด สูง กลางและต่ำ

มีเม็ดยาอยู่เก้าสิบเจ็ดขวด มียารักษา ยาหยางเซิน ยาเป่ยหยวน ยาตรัสรู้เต๋า และอื่นๆ หลี่ซุนยังเห็นขวดผงโมราอยู่ในนั้นด้วย

เขาไม่รู้จัก แต่ระบบให้รางวัลเขา หลังจากลงทุน

มีอาวุธป้องกันอาวุธต่างๆ สิบหกชิ้น ซึ่งทั้งหมดเป็นอาวุธวิเศษ ไม่มีอาวุธจิตวิญญาณ แต่มีชุดเกราะสองชิ้น หลี่ซุนเห็นว่าดูดีและเก็บมันไป

บางทีมันอาจจะถูกนำมาใช้ในอนาคต

สมุนไพรสามสิบเก้าชนิดมีอายุมากกว่าร้อยปี ส่วนใหญ่มีอายุหลายร้อยปี และมีเพียงสามชนิดเท่านั้นที่มีอายุมากกว่าพันปี

มีทักษะการต่อสู้และทักษะการฝึกตนยี่สิบสี่แบบ โดยยี่สิบเอ็ดแบบเป็นระดับสีเหลือง และอีกสามแบบเป็นระดับลึกลับ สำหรับหลี่ซุน มันไม่สมเหตุสมผลเลย

เพราะเขาไม่มีอะไรที่สามารถใช้ได้ แม้มันจะมีทักษะง้าว แต่มันเป็นเพียงขั้นต่ำระดับสีเหลืองเท่านั้น เขาเหลือบมองมันแล้วโยนมันทิ้งไป

นอกจากนี้

มีสมบัติจากสวรรค์และโลกอื่นๆ เช่น หินเปลวไฟสีแดง เหล็กเย็นพันปี และอื่นๆ สิ่งเหล่านี้มีคุณค่าน้อยกว่าสำหรับเขา

เขาไม่รู้วิธีหลอมอาวุธ ดังนั้นเขาทำได้เพียงเก็บไว้เพื่อดูว่าเขาจะลงทุนในภายหลังหรือไม่

หากทำไม่ได้ เขาสามารถไปที่ศาลาว่านเป่าแล้วขายทั้งหมดได้

“ฟู่”

หลี่ซุนหายใจออกยาว เก็บทุกสิ่งที่ระบบให้รางวัลออกไป จากนั้นจึงหยิบเข็มทิศเหยาเทียนม่วงออกมา

นี่คือทักษะการฝึกตนที่เขาพบในศาลาคัมภีร์

ระดับคือขั้นกลางระดับปฐพี

ตามคำอธิบายในทักษะการฝึกตน เมื่อการฝึกฝนถึงจุดสูงสุดแล้ว การหยิบดวงดาวและดวงจันทร์ และย้ายภูเขา ถ่มทะเลก็ไม่ใช่ปัญหา

“ระดับปฐพีน่ากลัวมาก จะมีพลังขนาดไหนถ้ามันก้าวไปสู่ระดับสวรรค์?”

หลี่ซุนไม่ลังเลเลย

นำยันต์ขั้นสูงทักษะการฝึกตนออกมาโดยตรงแล้วตบลงบนตราหยกประจำตัว

ฟูม!

แสงสีม่วงกระพริบ

จิตสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ของหลี่ซุนได้ตรวจสอบเข้าไปในตราหยกอีกครั้ง ทักษะเข็มทิศเหยาเทียนม่วงดั้งเดิม แม้ว่าชื่อจะไม่มีการเปลี่ยนแปลง แต่เนื้อหาได้รับการเปลี่ยนแปลงที่ทำให้โลกสั่นสะเทือน

“ขั้นกลางระดับสวรรค์!”

หลี่ซุนรู้สึกประหลาดใจและรีบไปตรวจดู

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

เขาดึงจิตสัมผัสศักดิ์สิทธิ์กลับมา และเขาก็ตกใจมาก ทักษะเข็มทิศเหยาเทียนม่วงขั้นกลางระดับสวรรค์นั้นก้าวหน้าบนพื้นฐานของขั้นกลางระดับปฐพี

โดยพื้นฐานแล้ว ไม่มีความแตกต่างในทักษะการฝึกตน แต่พลังแก่นแท้ได้พัฒนาขึ้นหลายระดับ!

“ทักษะการฝึกตนเช่นนี้ ไม่ควรจะมีหนังสือสองสามเล่มในศาลาคัมภีร์ใช่ไหม?”

หลี่ซุนถอนหายใจ

หลังจากเสร็จสิ้นการฝึกฝนทักษะการฝึกตนระดับปฐพี เขาไม่แน่ใจว่าเขาจะเก็บดาว ย้ายภูเขา และถ่มทะเลได้หรือไม่ แต่เขาสามารถมั่นใจได้ว่าหลังจากเสร็จสิ้นทักษะการฝึกตนระดับสวรรค์แล้ว เขาจะทำสิ่งนี้ได้อย่างแน่นอน!

จิตใจของหลี่ซุนเงียบสงบ และหลังจากปรับเงื่อนไขทั้งหมดให้ดีที่สุดแล้ว เขาก็เริ่มฝึกฝนตามทักษะเข็มทิศเหยาเทียนม่วง

ฟูม

ทักษะเข็มทิศเหยาเทียนม่วงขั้นกลางระดับสวรรค์มีอำนาจครอบงำอย่างมาก

เป็นเพียงการเริ่มฝึกฝน

ร่างกายของหลี่ซุนราวกับว่ามีผนึกบางอย่างถูกยกขึ้น ศักยภาพในร่างกายของเขาก็ระเบิด แก่นแท้ของเขาเจาะผ่านทั่วทิศ และเจาะทะลุท้องฟ้า เหมือนกับมังกรตัวใหญ่ที่บินขึ้นไปบนท้องฟ้า

การดูดซับพลังปราณจิตวิญญาณอย่างบ้าคลั่งจากทุกทิศทาง

นี่คือฉากสะเทือนโลกที่สามารถมองเห็นได้ชัดเจนในรัศมีหลายสิบลี้

หลี่ซุนสวมชุดสีขาว นั่งขัดสมาธิอยู่ในห้อง ผมสีดำปลิวไสวและร่างกายใสราวกับพระเจ้า สงบและเงียบสงบ โดยไม่สนใจทุกสิ่งในโลกภายนอก

และในเวลานี้

นิกายซวนหยาง ในห้องโถงใหญ่ของผู้นำนิกาย

ในตอนนี้ ผู้อาวุโสเซี่ยยืนด้วยความเคารพในห้องโถงใหญ่ ข้างหน้าเขาเป็นชายวัยกลางคนที่มีใบหน้าที่ประณีตและบรรยากาศเหมือนหนอนหนังสือ

ดวงตาของเขาลึกราวกับดวงดาว มองไปยังทิศทางที่ศิษย์ชั้นในอาศัยอยู่

หลังจากที่เห็นพลังปราณยาวและมังกรโลหิตโผล่ขึ้นมาจากลานบ้านของหลี่ซุน สีหน้าของเขาก็ดูมีเกียรติ

“ทิศทางนั้นควรเป็นที่อยู่อาศัยของศิษย์ชั้นในหลี่ซุน ที่เพิ่งกล่าวถึงโดยผู้อาวุโสเซี่ยใช่ไหม?”

ผู้นำนิกายซวนหยางกล่าวช้าๆ ด้วยเสียงอ่อนโยนที่ทำให้ผู้คนได้กลิ่นเหมือนสายลมฤดูใบไม้ผลิ

“ก็อาจจะเป็นเช่นนั้น”

ผู้อาวุโสเซี่ยกล่าว

วันนี้เขาและหลี่ซุนพบกันเป็นครั้งแรก และยังไม่ทราบว่าอีกฝ่ายอาศัยอยู่ที่ไหนในนิกายชั้นใน

“ในนิกายชั้นในทั้งหมด ศิษย์หลายพันคน ยกเว้นหลี่ซุนอย่างที่เจ้าพูด ไม่มีใครทำให้เกิดเหตุการณ์นี้ได้”

ผู้นำนิกายซวนหยางถอนหายใจ

“โลกแห่งการแข่งขันที่ยิ่งใหญ่กำลังมาถึง และถือเป็นพรอย่างแท้จริงที่นิกายซวนหยางของเราได้ผลิตอัจฉริยะ”

“ชายชราก็คิดเช่นนั้นเช่นกัน!”

ผู้อาวุโสเซี่ยพยักหน้า เขาเห็นด้วยกับความเห็นของผู้นำนิกาย เป็นเรื่องยากสำหรับการที่จะเอาชนะปีศาจต่างดาวในระดับเดียวกัน

ไม่ต้องพูดถึง

เอาชนะสามในครั้งเดียว

ผู้นำนิกายเรียกหลี่ซุนว่าเป็นอัจฉริยะ ซึ่งในมุมมองของผู้อาวุโสเซี่ยก็ไม่ได้มากเกินไป

น่าสงสารอย่างเดียวคือ...

ศิษย์ที่น่าทึ่งและมีความสามารถเช่นนี้ไม่ใช่ศิษย์ของเขาเอง

“ผู้อาวุโสเซี่ย เจ้าควรแจ้งให้ผู้อาวุโสเฉินทราบ และปล่อยให้เขาซ่อนตัวรอบๆ หลี่ซุนตั้งแต่วันนี้ ก่อนที่หลี่ซุนจะฝ่าทะลุเข้าสู่ระดับเป็นตาย”

“ความปลอดภัยของหลี่ซุนเป็นหน้าที่ของเขา”

ผู้นำนิกายซวนหยางกล่าวอย่างชัดเจน

“ขอรับ!”

ผู้อาวุโสเซี่ยตัวแข็งในใจและกล่าวด้วยความเคารพ

จากสิ่งที่ผู้นำนิกายกล่าวเมื่อครู่ เขาเข้าใจแล้วว่าผู้นำนิกายต้องการฝึกหลี่ซุนให้เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งผู้นำของนิกายซวนหยางในอนาคต

เนื่องจาก

แม้แต่ลูกศิษย์ของผู้นำนิกายก็ยังไม่มีผู้อาวุโสที่คอยปกป้องคุ้มครองแบบนี้

จบบทที่ 64