ความก้าวหน้าของการวิวัฒนาการเป็นวิธีที่ตรงและชัดเจนที่สุดในการเพิ่มความแข็งแกร่งของอสูรวิญญาณ

การเพิ่มขึ้นของฐานบ่มเพาะพลังวิญญาณนั้นค่อยเป็นค่อยไปและช้า

หวังเช่อลูบตัวหนอนเขียวบนหัว

สำหรับอสูรวิญญาณส่วนใหญ่ การบรรลุวิวัฒนาการขั้นสามเป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น

ถ้วยเวหาหมายถึงการออกเดินทางหรือเริ่มเที่ยวบินแรก

นักเรียนกำลังจะออกเดินทางและก้าวเข้าสู่โลกใบใหม่

หนอนเขียวต้องทำงานหนัก

“ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น” เฉินเฟยกระแอม “ว่าแต่ ครั้งนี้พวกเธอได้ดอกไม้ใจเต้นแรงมากี่ดอก?”

หัวข้อเปลี่ยนไป

ในขณะนี้ ผู้ช่วยหลี่และหลี่หยานหมิงก็เดินเข้ามา

“ขึ้นรถกลับไปที่ชายแดนกันก่อนเถอะ” ผู้ช่วยหลี่ไอ "ไม่เหมาะที่จะค้างคืนที่นี่ ฉันจะไปส่งเธอพรุ่งนี้เช้า”

ทั้งกลุ่มขึ้นรถออฟโรดทหารและขับไปทางชายแดน

“ดอกไม้ใจเต้นแรง? ฉันมีไม่มาก” ในรถไป่โหย่วโหย่วหัวเราะเบาๆ “มีเพียงแปดดอกเท่านั้น ฉันน่าจะเป็นอันดับสุดท้ายในการแข่งขัน”

“ฉันก็ได้มามาเยอะเช่นกัน” เฉิงเฉิงส่ายหัว “ฉันสามารถนับพวกมันได้ด้วยมือเดียว อืม มีเก้าดอกพอดี”

“ฉันมีสิบ” เฉินเฟยคิดอยู่ครู่หนึ่ง “เฟิงเซียว จากเมืองหลวงกลอรี่น่าจะมีมากที่สุด เขาไม่ได้พูดอะไรบนอุปกรณ์สื่อสาร แต่ฟังจากผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ เขาน่าจะมีมากกว่ายี่สิบดอก”

“เขาน่าจะเป็นอันดับหนึ่ง”

“เขาอีกแล้วหรอ?” ไป่โหยวโหยวขมวดคิ้วและพูดว่า “ผู้ชายคนนั้นมีพลังขนาดนั้นเลยหรอ? ฉันระมัดระวังมากในป่าลอยฟ้า ฉันไปที่ตำแหน่งถัดไปหลังจากยืนยันความปลอดภัยของสภาพแวดล้อมแล้วเท่านั้น ดอกไม้ทุกดอกนั้นยากมาก”

“เมืองหลวงกลอรี่เป็นเมืองใหญ่ เป็นเมืองหลวงประจำภูมิภาคของทวีปยอดเขาตะวันตก การเป็นแชมป์ถ้วยตรัสรู้นั้นคุณค่าของมันไม่ใช่สิ่งที่เมืองอื่นสามารถเปรียบเทียบได้” เฉิงเฉิงกล่าว “ความแข็งแกร่งของเขานั้นสูงกว่าผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ ตามธรรมชาติ”

ทั้งสามคนพยักหน้าเข้าใจ

“แล้วนายล่ะหวังเช่อ?” ไป่โหยวโหยวถาม

"ศูนย์"

“...”

ทั้งสามคนสับสน

หวังเช่อไม่สนใจการแข่งขัน

การเข้าสู่อาณาจักรลึกลับอย่างป่าลอยฟ้านั้นเป็นการสำรวจสิ่งอื่นๆ และค้นหาสมบัติที่เหมาะกับเขา

มันลำบากมากในการจัดการกับมดใจเต้นแรงเหล่านั้น ดังนั้นหวังเช่อจึงไม่ต้องการเสียเวลากับดอกไม้ใจเต้นแรง

ถ้าเขาไปหาพวกมันจริงๆ หวังเช่อคาดว่าเขาจะไม่มีเวลาไปหาสมบัติอื่น

ตัวอย่างเช่น เศษเสี้ยววิญญาณ, หญ้ากระโดด, ผลประโลมวิญญาณ, หินสองก้อนที่บรรจุพลังชีวิต และเครื่องมือวิญญาณโบราณ...

มากกว่าครึ่งจะไม่ใช่ของเขา ไม่ต้องพูดถึงว่าเกิดอะไรขึ้นต่อไป

เป้าหมายของหวังเช่อในการมาที่ป่าลอยฟ้านั้นชัดเจนมาก

ดังนั้นเขาจึงไม่สนใจการแข่งขันเลย

ในทางกลับกัน นอกจากเงินจำนวนมากแล้ว รางวัลสำหรับการแข่งขันเป็นเพียงทรัพยากรการบ่มเพาะที่ดีและเครื่องมือวิญญาณทางการทหารเท่านั้น

หนอนผีเสื้อไม่ได้ขาดอะไรในตอนนี้ มันแค่ต้องพัฒนาอย่างต่อเนื่อง

แน่นอนว่ายังมีชื่อเสียงและเป็นที่หนึ่งในการแข่งขันอีกด้วย

มีคะแนนโบนัสสำหรับการสอบเข้าวิทยาลัย มีโบนัสเพิ่มเติมเมื่อเลือกมหาวิทยาลัยอสูรวิญญาณที่เหมาะสม

นี่คือรางวัลที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

อย่างไรก็ตาม หวังเช่อรู้สึกว่าสิ่งเหล่านี้ไม่สำคัญ

"ฉันเข้าใจแล้ว หวังเช่อนายไม่สนใจการแข่งขันเลยสินะ” ไป่โหยวโหยวพยักหน้า “นายเจ๋งจริงๆ ถ้าไม่พูดถึงเงิน 500,000 ดอลลาร์และทรัพยากรมากมาย แต่อันดับหนึ่งในการแข่งขันสามารถเพิ่มคะแนนโบนัสให้กับการสอบเข้าวิทยาลัย มหาวิทยาลัยชั้นนำในเขตสงครามจะรับสมัครนายเป็นพิเศษด้วย”

“อัจฉริยะไม่ต้องการคะแนนโบนัสใดๆ” หวังเช่อกล่าว “สำหรับอัจฉริยะแล้ว เราเป็นคนเลือกมหาวิทยาลัยเอง ไม่ใช่มหาลัยเลือกเรา”

ทั้งสามคน: “...”

“นั่นสมเหตุสมผล” เฉินเฟยพยักหน้าเห็นด้วย

“ถูกแล้ว...” ไป่โหยวโหยวหัวเราะคิกคัก ”พวกเราใจแคบเกินไปหรือเปล่า? ”

“นั่นเป็นความจริง อย่างไรก็ตาม ไม่มีการลงโทษสำหรับการเป็นอันดับสุดท้ายในการแข่งขัน แทนที่จะเสียเวลาจัดการกับมดใจเต้นแรงและดอกไม้ใจเต้นแรง ทำไมไม่ลองใช้เวลาค้นหาสิ่งดีๆ อย่างอื่นดูล่ะ?”

ถึงกระนั้นพวกเขาก็ยังเห็นคุณค่าของการแข่งขัน

พวกเขาพูดคุยกันไปเรื่อยจนกลับมาถึงชายแดน

จากนั้นพวกเขาก็หลับตลอดทั้งคืน

เช้าวันรุ่งขึ้น

“ก่อนออกเดินทาง เราคำนวณอันดับของเธอในการแข่งขันสองครั้งสำหรับการสำรวจโลกวิญญาณ”

ผู้ช่วยหลี่มองไปที่ทุกคนและไอสองสามครั้ง เขากล่าวอย่างจริงจังว่า “อันที่จริงกองทัพของเราจัดการแข่งขันทั้ง 2 รายการนี้ให้พวกเธอมือใหม่เพื่อดูคุณภาพที่ครอบคลุมของเธอ”

“เธอได้เข้าร่วมในการแข่งขันถ้วยตรัสรู้และเป็นแชมป์กันทั้งหมด เธอมีความเข้าใจในการต่อสู้ของอสูรวิญญาณ อย่างไรก็ตามการต่อสู้ของอสูรวิญญาณเป็นการแข่งขันเพื่อความบันเทิงที่สร้างขึ้นจากกฎเกณฑ์บางอย่าง อย่างไรก็ตามการสำรวจถิ่นทุรกันดารในโลกวิญญาณนั้นเป็นอันตรายถึงชีวิต”

“เมื่อมีการต่อสู้ ก็ไม่มีกฎเกณฑ์ให้พูดถึง”

“หลังจากการสำรวจครั้งนี้ ฉันเชื่อว่าพวกเธอทุกคนได้สะสมประสบการณ์มาแล้ว เมื่อเธอประสบปัญหาในอนาคต เธอจะสามารถจัดการกับมันได้อย่างใจเย็นมากขึ้น”

“ต่อไปนี้คืออันดับโดยรวมของพวกเธอ”

“แน่นอน การจัดอันดับมีความแตกต่างกัน แต่ประสบการณ์ที่ได้รับไม่มีความแตกต่าง”

“ดังนั้น ไม่ว่าอันดับจะแย่แค่ไหน ก็ไม่จำเป็นต้องท้อถอย”

“การจัดอันดับจะถูกบันทึกไว้ในบันทึกนักเรียนของพวกเธอ นอกจากนี้ยังเป็นเกียรติยศครั้งแรกที่ได้รับการบันทึกไว้ในเขตสงคราม ก่อนที่เธอจะกลายเป็นผู้ควบคุมวิญญาณ

นักเรียนพยักหน้า คำพูดของผู้ช่วยหลี่โดนใจถึงพวกเขา

บันทึกของเขตสงครามจะถูกบันทึกไว้ในเขตสงครามตะวันออก

เช่นเดียวกับบันทึกทางประวัติศาสตร์ ในปีที่ XX, เดือน XX, วัน XX นักเรียนคนหนึ่งได้รับการจัดอันดับ XX ในการแข่งขันเพื่อสำรวจถิ่นทุรกันดารโลกวิญญาณ

พวกเขาจะปล่อยให้คนรุ่นต่อไปตัดสิน

แน่นอนว่านักเรียนกังวลมากขึ้นเกี่ยวกับรางวัลและคะแนนโบนัสจริง

“เฉินเฟย อันดับที่ 18 ในการแข่งขันครั้งแรก อันดับที่ 19 ในการแข่งขันครั้งที่สอง อันดับที่ 18 โดยรวม”

“ไป่โหยวโหยว อันดับที่ 20 ในการแข่งขันครั้งแรก, อันดับที่ 21 ในการแข่งขันครั้งที่สอง, อันดับ 20 โดยรวม”

“เฉิงเฉิง อันดับที่ 21 ในการแข่งขันครั้งแรก อันดับที่ 20 ในการแข่งขันครั้งที่สอง อันดับที่ 19 โดยรวม”

เมื่อผลออกมาก็เป็นไปตามที่พวกเขาคาดเอาไว้

อันดับของพวกเขาใกล้เคียงกัน

ในตอนนี้ ผู้ช่วยหลี่กระแอมและพูดต่อ

“หวังเช่อ อันดับที่ 1ในการแข่งขันครั้งแรก อันดับที่ 1ในการแข่งขันครั้งที่สอง อันดับที่ 1 ในการจัดอันดับโดยรวม”

ผู้ช่วยหลี่ปิดเอกสาร

“ประกาศอันดับแล้ว ไปรับรางวัลได้เลย”

ทันใดนั้น ทั้งสามคนก็ตกตะลึง

???

หวังเช่อยืนนิ่งและไตร่ตรอง

“เดี๋ยวก่อน ผู้ช่วยหลี่? ฉันฟังผิดหรือเปล่า?” ไป่โหยวโหยวตกตะลึง “ฉันจำได้ว่าหวังเช่อไม่ได้รับดอกไม้ใจเต้นแรงแม้แต่ดอกเดียวในการแข่งขันครั้งที่สองไม่ใช่เหรอคะ? เขาได้อันดับหนึ่งได้ยังไง?”

อีกสองคนก็งงมากเช่นกัน

“เนื่องจากนักเรียนหวังช่วยเจ้าหน้าที่หลี่ในโลกวิญญาณและจัดการปัญหาพิเศษ ทหารจึงมอบดอกไม้ใจเต้นแรงให้เขา 50 ดอกเพื่อเป็นรางวัล เขาจึงเป็นอันดับหนึ่ง”

หลังจากได้ยินข่าวนี้ ทั้งสามก็อ้าปากค้าง

นี่ถือเป็นการโกงอย่างเป็นทางการหรือเปล่า?

น่าทึ่ง

หวังเช่อ: “...”

นี่มัน...

หวังเช่อเหลือบมองผู้ช่วยหลี่และพยักหน้า หมายความว่าเป็นการตัดสินใจของเบื้องบน

หวังเช่อกล่าวว่า “นี่...ไม่ยุติธรรมกับผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ เลยสักนิด...ผมไม่ได้ต้องการเป็นอันดับหนึ่งในการแข่งขัน”

ทั้งสามคนพยักหน้าทันที พวกเขาสามารถบอกได้ว่าหวังเช่อไม่สนใจการแข่งขันทั้งสองครั้งนี้เลย...

เขาจะได้ที่หนึ่งได้ยังไง?

ไม่ ทำไมคำนี้ถึงฟังดเจ็บปวด...

“ไม่มีสิ่งที่เรียกว่าไม่ยุติธรรม เป้าหมายพื้นฐานของการแข่งขันคือการทดสอบคุณภาพที่ครอบคลุมของเธอ”

ผู้ช่วยหลี่ส่ายหัว “ไม่ว่าจะเป็นดอกไม้ใจเต้นแรงหรือเวลาสำรวจ ทั้งหมดนี้เป็นเพียงการพิสูจน์คุณภาพที่ครอบคลุมของเธอ อย่างไรก็ตามสิ่งที่เธอทำไปพิสูจน์แล้วว่าคุณภาพที่ครอบคลุมของเธอนั้นเหนือกว่าพวกเขามาก”

คำพูดเหล่านี้ทำให้ทั้งสามคนอยากรู้อยากเห็นมากขึ้น

หวังเช่อทำอะไรในป่าลอยฟ้า?

“ถ้าอย่างนั้นผมก็ไม่ปฏิเสธ” หวังเช่อไม่เถียง

“ในสถานการณ์นี้ ฉันพูดได้อย่างเดียวว่าสุดยอด” ไป่โหยวโหยวหน้าแดงและพูดว่า“ฉันคิดว่าเฟิงเซียวคงโกรธมาก เขาควรจะเป็นที่หนึ่งในทั้งสองการแข่งขัน แต่สุดท้าย...เขาก็กลายเป็นที่สอง”

“นี่คือชะตากรรม” เฉินเฟยลูบบีบคางและพูดด้วยสีหน้ามืดมน

“การได้อันดับหนึ่งแบบนี้...ฉันได้เรียนรู้อะไรบางอย่างจริงๆ” เฉิงเฉิงมีสีหน้าแปลกๆ บนใบหน้าของเธอ “อัจฉริยะไม่ธรรมดาอย่างงั้นหรอ?”

หวังเช่อถามอย่างตรงไปตรงมาว่า “ผู้ช่วยหลี่ ดอกไม้ใจเต้นแรงเหล่านั้นมีประโยชน์อย่างไร?”

"โอ้? เธอฉลาดพอแล้ว...” ผู้ช่วยหลี่ตะลึงและพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ดอกไม้ใจเต้นแรงมีประโยชน์จริงๆ ดอกไม้ใจเต้นแรงเป็นวัตถุดิบหลักในการปรุงยาชนิดพิเศษ จากดอกไม้ใจเต้นแรงที่เธอได้รับ ผู้ควบคุมวิญญาณทหารของเราจะกลั่นของเหลวทางการแพทย์ในปริมาณที่เท่ากันให้กับเธอ ”

“ยาน้ำนี้สามารถเพิ่มฐานการบ่มเพาะพลังวิญญาณของอสูรวิญญาณของเธอได้ ถือว่าเป็นรางวัล”

“ฉันนึกว่าจะต้องเอาไปคืนซะอีก” ไป่โหยวโหยวรู้สึกประหลาดใจและยินดีเป็นอย่างยิ่ง

“ทุกสิ่งที่เธอได้รับในโลกวิญญาณเป็นของเธอ สาระสำคัญของการสำรวจโลกวิญญาณคือการเพิ่มศักยภาพและความแข็งแกร่งโดยรวมของเธอและช่วยให้เธอเติบโต” ผู้ช่วยหลี่กล่าว “ถ้าเรานำของที่เธอได้รับกลับมา การสำรวจโลกวิญญาณครั้งนี้จะมีประโยชน์อะไร?”

“เอาล่ะ ไปรับรางวัลตามลำดับ หลังจากเสร็จแล้ว เธอก็สามารถกลับไปยังเมืองของเธอได้”

เฉินเฟยและอีกสองคนตามทหารทั้งสามไปยังพื้นที่ด้านหลังทันทีและรับรางวัลของพวกเขา

หวังเช่อยืนนิ่ง

“นักเรียนหวัง เธอไม่ไปเหรอ” ผู้ช่วยหลี่ถาม

หวังเช่อกอดหนอนเขียวและกล่าวว่า “เจ้าหน้าที่หลี่ ที่นี่มีผู้ควบคุมวิญญาณที่ชื่อว่าเสวี่ยหลิงไหมครับ?”

ผู้ช่วยหลี่กล่าวว่า “ทำไมเธอถึงถาม?”

หวังเช่อกล่าวว่า “คนๆ นั้นเป็นหนึ่งในผู้ควบคุมวิญญาณที่ไปช่วยผมในตอนนั้นใช่ไหม?”

ผู้ช่วยหลี่เงียบไปสองสามวินาทีก่อนจะพยักหน้า “ใช่”

หวังเช่อยังคงถามต่อไปว่า “เขาเป็นยังไงบ้าง?”

คราวนี้ผู้ช่วยหลี่ไม่ได้พูด

หวังเช่อไม่ถามเพิ่มเติมและกล่าวว่า “ผมจะไม่รับรางวัล เพียงแค่มอบพวกมันให้กับผู้ควบคุมวิญญาณที่ไปช่วยผมและอสูรวิญญาณของพวกเขา ผมรู้จักแต่เสวี่ยหลิง สำหรับคนที่เหลือ รบกวนคุณช่วยแจกจ่ายให้พวกเขาแทนผมทีนะครับ”

จากนั้นเขาก็อุ้มหนอนเขียวและเดินไปที่รถออฟโรดที่รออยู่นานแล้ว

ผู้ช่วยหลี่ตกตะลึงเป็นเวลานาน ดวงตาของเขาเป็นประกายเมื่อเขามองไปที่รถออฟโรดตรงหน้า เขากำหมัดและร่างกายของเขาสั่นราวกับว่าเขากำลังถืออะไรบางอย่างไว้

โดยทันที...

“โถ่เอ้ย!”

ผู้ช่วยหลี่เช็ดตาของเขา “ผู้อาวุโสหยานหมิงพูดถูก เด็กคนนี้ท่าทางจะเก่งเกินไปแล้ว! ฉันทนไม่ไหวแล้ว”

หลังจากนั้นไม่นาน เฉินเฟยและอีกสองคนก็ถือของและเดินไป

ผู้ช่วยหลี่เช็ดหน้าเช็ดตาและกลับสู่สภาวะปกติ

“เอ๊ะ ผู้ช่วยหลี่ ทำไมหวังเช่อถึงไปแล้วล่ะ? เขาไม่ไปรับรางวัลหรอคะ?” ไป่โหยวโหยวถามด้วยความสงสัย “อันดับหนึ่ง ได้ของดีๆ มากมาย...”

“ฉันไม่คิดว่าคนคนเดียวจะสามารถเก็บรางวัลทั้งหมดได้” เฉิงเฉิงคิด

ผู้ช่วยหลี่ส่ายหัวและพูดว่า “เขาไม่ต้องการอะไรทั้งนั้น”

ทั้งสามคนตกตะลึงและสับสน

“เขาไม่ต้องการอะไรอย่างงั้นหรอ?” เฉินเฟยเกาหัวอย่างสับสน “ทำไมล่ะ?”

ผู้ช่วยหลี่มองไปในระยะไกลและพูดว่า “เขาแจกจ่ายทั้งหมดให้กับผู้ควบคุมวิญญาณและอสูรวิญญาณของคนที่ไปช่วยเขาเมื่อวานนี้...”

ทั้งสามคนตะลึงงัน ขณะที่พวกเขาตกใจ พวกเขาก็เข้าใจ

พวกเขามองไปที่ด้านหลังของรถออฟโรดและเห็นร่างของหวังเช่อชัดเจน

“จู่ๆ ฉันก็รู้สึกว่าเขาหล่อมาก” ไป่โหยวโหยวมองไปข้างหน้าด้วยสายตาว่างเปล่า “เขาหล่อแบบที่ฉันไม่สามารถอธิบายได้”

อีกสองคนพยักหน้าแรงพร้อมกัน สายตาของพวกเขามองตามรถออฟโรด...พวกเขาเงียบไปครู่หนึ่ง

...

ในรถ

“นักเรียนหวัง ฉันไม่ได้พบเธอมาสองวันแล้ว ประสบการณ์ของเธอในโลกวิญญาณราบรื่นดีใช่ไหม? ว่าแต่ทำไมเธอถึงกลับมามือเปล่าล่ะ?” คนขับรถของไดโนเทคยิ้มและถาม

หวังเช่อยิ้มและกล่าวว่า “ไม่ ผมกลับมาพร้อมกำไรมหาศาล”

พนักงานหัวเราะ

รถออฟโรดขับออกไปอย่างเร็วและลับสายตาไปอย่างรวดเร็ว...