“โชคของนักเรียนคนนี้กำลังจะหมดลงแล้ว~”

"นายหมายถึงอะไร?"

“นายจะรู้เมื่อตรวจสอบผลลัพธ์ของเขา พลังต่อสู้ของจิ้งจกขี้ขลาดนั้นต่ำมาก”

“มันเป็นเรื่องปกติที่จะต่ำไม่ใช่เหรอ? ไม่ใช่เรื่องแย่ที่สามารถบ่มเพาะพลังวิญญาณจนมากกว่า 300 ปีได้”

“นักเรียนคนนี้ดูไม่ค่อยมั่นใจนัก เขาเป็นเหมือนจิ้งจกขี้ขลาดเอง ไม่น่าแปลกใจที่เขาเลือกอสูรวิญญาณตัวนี้”

“บ้าจริง เพื่อนคนนี้เหลืออีกแค่ 6 คะแนนเท่านั้น ในแปดรอบแรกเขาแพ้สอง ฝ่ายตรงข้ามที่เขาจับคู่ด้วยคืออสูรที่มีฐานการบ่มเพาะพลังวิญญาณต่ำกว่าทั้งนั้น! แต่พวกเขาแทบจะไม่ชนะ รอบหนึ่ง เขาโชคดีได้ต่อสู้กับอสูรวิญญาณอย่างเหล็ก 369 ถึงอย่างนั้นเขาก็เกือบจะแพ้”

“ในอีกห้ารอบ หนึ่งในอสูรวิญญาณของคู่ต่อสู้เขาพบกับปัญหาและเขาก็ชนะอย่างไม่คาดคิด”

“ในการแข่งขันรอบหนึ่ง คู่ต่อสู้ใช้วิญญาณยุทธ์ของเขาอย่างไม่เหมาะสมและทำให้อสูรวิญญาณของเขาบาดเจ็บเอง...ดังนั้นเขาจึงชนะ”

“ยังมีอีกหนึ่งรอบ อสูรวิญญาณของคู่ต่อสู้ควบคุมความเร็วได้ไม่ดีและบินออกจากเวทีไป...เขาจึงชนะอีกครั้ง”

“ในอีกสองรอบ ฐานการบ่มเพาะพลังวิญญาณของมันนั้นน้อยกว่า 200 ปี...เยี่ยม...กับคู่ต่อสู้เช่นนี้ พลังต่อสู้ของจิ้งจกขี้ขลาดนั้นอ่อนแอมาก!”

“เยี่ยม ดังนั้นชัยชนะที่แท้จริงเพียงอย่างเดียวคือการปะทะกับเหล็ก 369 อย่างเป็นทางการ ซึ่งปกติก็ควรจะชนะง่ายๆ แต่จิ้งจกขี้ขลาดกลับชนะแบบเฉียดฉิว”

...

ผู้ชมอยู่ในความโกลาหล

จ้าวอี้ซย่ากำหมัดของเขา เขาไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองคำถามมากมายรอบตัวเขา

'จิ้งจกขี้ขลาดของฉันแข็งแกร่งมาก!'

จ้าวอี้ซย่ามองไปที่หวังเช่อ

เขาไม่เคยมองใครด้วยความเป็นมุ่งมั่นเช่นนี้มาก่อน

หนอนผีเสื้ออสูรวิญญาณที่อ่อนแอกว่าจิ้งจกขี้ขลาด

อย่างไรก็ตาม อีกฝ่ายสามารถพึ่งพาความแข็งแกร่งของตัวเองเพื่อเอาชนะได้อย่างต่อเนื่องจนถึงตอนนี้!

เขาดูทุกรอบ

มันทำให้เลือดเดือด!!

นั่นเป็นผู้เข้าแข่งขันคนเดียวที่เขาจริงจัง!

แม้แต่จิ้งจกขี้ขลาดก็ยังมองอย่างจริงจัง!

หนอนเขียวที่อ่อนแอเช่นนี้สามารถบ่มเพาะให้แข็งแกร่งได้!

'จิ้งจกขี้ขลาดของฉัน แกทำได้แน่นอน!'

อย่างไรก็ตามจ้าวอี้ซย่ารู้ว่าเขาจะต้องพ่ายแพ้ในวันนี้

จิ้งจกขี้ขลาดไม่สามารถเอาชนะหนอนผีเสื้อได้อย่างแน่นอน

“แต่ถึงอย่างนั้น ฉันก็จะพยายามทำให้ดีที่สุด!”

เขานำจิ้งจกขี้ขลาดขึ้นเวทีและมองคู่ต่อสู้อย่างสุภาพ

จ้าวอี้ซย่าก้มหัวลง อีกฝ่ายหล่อเกินไปและทำให้เขารู้สึกต่ำต้อย

เขารู้สึกต้องการที่จะยอมแพ้ด้วยซ้ำ

ไม่ว่าในกรณีใดหากพวกเขาแพ้ในรอบนี้โดยพื้นฐานแล้วจะไม่มีโอกาสอีก

แต่เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เขาก็รู้สึกอ่อนแอ

เขาก้มหน้าลง จิ้งจกขี้ขลาดก็เช่นกัน

“ชิ~” จิ้งจกขี้ขลาดเหลือบมองจ้าวอี้ซย่า

มันมองไปที่หนอนผีเสื้อในระยะไกลด้วยความกลัว

คงจะดีถ้าไม่เคยเห็นการต่อสู้ของหนอนผีเสื้อมาก่อน

แต่มันเคยเห็นมาก่อนไง

ในเวลานั้นเลือดของมันเดือดพล่าน รู้สึกว่าหนอนเขียวตัวนี้ทรงพลังจริงๆ...มันก็ทำได้เช่นกัน!

อย่างไรก็ตามเมื่อมันมายืนอยู่ในสนามรบและเผชิญหน้ากัน มันก็รู้สึกกลัว

มันน่ากลัวมาก!

“จิ้งจกน้อย ไป ไป!” จ้าวอี้ซย่าพูดติดๆ ขัดๆ

“ซซซ...” จิ้งจกขี้ขลาดตอบและก้าวไปข้างหน้าอย่างไม่เต็มใจ

“เตรียมตัวให้พร้อม เริ่มได้!”

ผู้ตัดสินออกคำสั่ง

การต่อสู้เริ่มขึ้นทันที!

หวังเช่อเหลือบมองหนอนผีเสื้อและกล่าวว่า “รีบพุ่งเข้าใส่ซะ”

หนอนเขียวเข้าใจดี

มันพุ่งเข้าใส่ทันที

ความเร็วของมันไม่ได้เร็วมาก แต่สำหรับจิ้งจกขี้ขลาด...

มันเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ!

“ซซซ...”

จิ้งจกขี้ขลาดก้าวถอยหลัง

มันน่ากลัวเกินไป!

มันเกิดมาพร้อมกับบุคลิกที่อ่อนแอจึงต่อสู้ได้ยาก

“ไม่ต้องกลัว!” จ้าวอี้ซย่ากัดฟันและพูดว่า “ใช้ลมหายใจของแกกับสภาพแวดล้อม!”

ในที่สุดคำสั่งของผู้ควบคุมวิญญาณก็มาถึง

ก่อนที่จิ้งจกขี้ขลาดจะวิวัฒนาการ มันก็เป็นเพียงอสูรวิญญาณธรรมดา

ไม่มีคุณลักษณะ

จริงๆ แล้วลมหายใจคือการพ่นลมหายใจซึ่งเป็นทักษะวิญญาณทั่วไป

น้ำเมือกของจิ้งจกขี้ขลาดจะลดความเร็วของคู่ต่อสู้

จิ้งจกขี้ขลาดถ่มน้ำลายออกมเป็นจำนวนมากใส่พื้น

หนอนเขียวบินไม่ได้และจะต้องเปื้อนเมือกอย่างแน่นอน

และหนอนผีเสื้อก็ติดเมือกจริงๆ

อันที่จริง ทันทีที่มันยืนอยู่บนของเหลวเหนียว หนอนผีเสื้อก็ลื่นราวกับว่ามันเหยียบบนน้ำแข็ง

ตัวหนอนแกว่งไปมา

ไม่สามารถควบคุมทิศทางของร่างกายได้เลย

"โอ้! นี่เป็นครั้งแรกที่หนอนผีเสื้อโจมตีด้วยตัวเอง! ดูเหมือนว่ามันจะรู้ตัวด้วยว่าจิ้งจกขี้ขลาดนั้นอ่อนแอมาก...อย่างไรก็ตาม ของเหลวเหนียวของจิ้งจกขี้ขลาดนั้นได้ผลจริงๆ! หนอนผีเสื้อไม่สามารถเคลื่อนที่ได้ตามปกติบนของเหลวเหนียวนั่น...” พี่สาวแสนเซ็กซี่อธิบายทันที

จ้าวอี้ซย่าตกตะลึง

ผลกระทบของลมหายใจของจิ้งจกน้อยนั้นดีมากขนาดนั้นเลยหรอเนี่ย?

“ตอนนี้แหละ!”

หลังจากสับสน จ้าวอี้ซย่ารู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยราวกับว่าเขาได้เข้าสู่สภาวะพิเศษ "ใช้ของเหลวในลมหายใจเพื่อปิดกั้นบริเวณโดยรอบ!"

จิ้งจกขี้ขลาดใช้ลมหายใจโจมตีอีกครั้งและครอบคลุมบริเวณโดยรอบ ระยะนั้นกว้างขึ้นเรื่อยๆ

หนอนเขียวอยากจะพุ่งเข้าใส่ครั้งแล้วครั้งเล่า แต่มันก็ล้มกระแทกพื้น!

ฝูงชนร้องอุทาน

มันไม่น่าเชื่อ

จิ้งจกขี้ขลาดตัวนี้ไม่ได้อ่อนแออย่างที่คิด!

ความมั่นใจเริ่มมา

ใบหน้าของจ้าวอี้ซย่าแดงในขณะที่เขาสั่งอีกครั้ง “ดีมาก พุ่งเข้าใส่และใช้หัวโหม่ง!”

หัวโหม่งทักษะวิญญาณธรรมดา

มันใช้หัวเป็นอาวุธ พุ่งเข้าใส่ด้วยความเร็วสูง

อสูรวิญญาณที่หัวไม่แข็งพอจะใช้กระบวนท่านี้ไม่ได้

จิ้งจกขี้ขลาดพุ่งเข้าไปของเหลว แขนขาทั้งสี่ของมันแข็งแรงมากและไม่ได้รับผลกระทบจากเมือกของมัน!

ในไม่ช้ามันก็เข้าใกล้หนอนผีเสื้อ

หัวกลมของมันดูเหมือนจะเปล่งแสงจางๆ

“สู้กลับ” หวังเช่อกล่าวจากระยะไกล

ในขณะนั้น หัวของจิ้งจกขี้ขลาดก็กระทบกับหนอนผีเสื้อ

หนอนเขียวใช้หัวตอบโต้ทันที!

"นั่น! หนอนเขียวชนกลับ! ว่ากันว่าในรอบแรก หนูเข็มไฟทั้งสองตัวสูญเสียพลังต่อสู้ภายใต้กระบวนท่านี้! ฉันสงสัยว่าหัวของใครจะแข็งแกร่งกว่า!” พี่สาวอธิบายทันที

โจวหยานและเฉินเหอรู้สึกเจ็บปวด

พวกเขาทำได้เพียงพูดอย่างช่วยไม่ได้ว่า “ อสูรวิญญาณของเราทำดีที่สุดแล้ว!”

ณ ตอนนี้

บูม!

มีเสียงดังกึกก้อง

ทั้งสองชนกัน

จิ้งจกขี้ขลาดลอยออกไป!

หนอนผีเสื้อถอยหลังไปสองสามก้าวราวกับว่ามันกำลังฝืน

"ว้าว!!! แรงมาก! การปะทะแบบธรรมดานั้นแข็งแกร่งกว่าทักษะวิญญาณจริงๆ!! ฉันสงสัยว่าแมลงตัวเล็กจะแข็งแกร่งแค่ไหน ถ้ามันสามารถเรียนรู้ทักษะวิญญาณอื่นๆ ได้!”

พี่สาวทั้งตกตะลึงและตกใจ

ทักษะวิญญาณและการโจมตีธรรมดาเป็นสองสิ่งที่แตกต่างกัน

พวกเขาได้ยินมาว่าหนอนเขียวตัวนี้แข็งแรงมาก

แต่ไม่คิดว่ามันจะทรงพลังขนาดนี้!

แม้ว่าจิ้งจกขี้ขลาดจะอ่อนแอมาก แต่ทักษะวิญญาณก็ยังเป็นทักษะวิญญาณ

ในอีกด้านหนึ่ง

"ไม่เป็นไร!"

จ้าวอี้ซย่ามองสถานการณ์และไม่แปลกใจ

แม้ว่าจิ้งจกขี้ขลาดจะลอยออกมา และดูน่าสังเวชมาก

แต่หนอนเขียวก็ถอยหลังไปก้าวสองก้าวอยู่!

ในการแข่งขันครั้งก่อน การปะทะกับหนอนผีเสื้อจะทำให้คู่ต่อสู้สูญเสียกำลังต่อสู้ทั้งหมดไป!

นี่หมายความว่าจิ้งจกขี้ขลาดทำได้!

“เดี๋ยวก่อน จิ้งจกน้อย!”

จ้าวอี้ซย่าค่อยๆ มั่นใจว่าเขาสามารถต่อสู้กับคู่ต่อสู้ที่ทรงพลังได้

เขาพอใจมากแล้ว!

“พุ่งเข้าใส่และใช้ฟาดหาง!” จ้าวอี้ซย่าตะโกนอีกครั้ง!

จิ้งจกขี้ขลาดก็มีความมั่นใจมากขึ้นเล็กน้อยเช่นกัน มันกู่ร้องพลางกระโดดสูงสิบเมตร!

จากนั้นหางก็สว่างขึ้นและหมุนไปในอากาศอย่างรวดเร็ว!

“นี่คือฟาดหาง! มันเป็นทักษะวิญญาณสิบปีธรรมดา...ในบรรดาทักษะวิญญาณร้อยปี พลังของฟาดหางนั้นธรรมดามาก...แต่ดูเหมือนว่ามีบางอย่างผิดปกติ!ฟาดหาง นี้ดูเหมือนจะแตกต่างออกไปเล็กน้อย”

พี่สาวตอบโต้ทันที!

“เอ๊ะ?”

หวังเช่อมองและคิดกับตัวเองว่า จ้าวอี้ซย่าคนนี้มีพรสวรรค์ดีทีเดียว'

การโจมตีหางนี้ได้รับการปรับเปลี่ยนอย่างชัดเจน

มีความแตกต่างที่สำคัญระหว่างทักษะวิญญาณสิบปีและร้อยปี

ถ้าฝึกไม่ต่อเนื่อง คงไม่มีอะไรแตกต่าง

แม้ว่ามันจะบ่มเพาะอย่างต่อเนื่อง โดยไม่คำนึงถึงผลของการบ่มเพาะพลังวิญญาณ ความสามารถของมันก็มีขีดจำกัด

ทักษะวิญญาณหลักนั้นสามารถพัฒนาได้ แต่ทักษะวิญญาณธรรมดาไม่สามารถพัฒนาได้ ทำได้เพียงพึ่งพาตนเองเท่านั้น

หวังเช่อคิดถึงการหมุนหางของมันตอนใช้ฟาดหาง

สิ่งนี้จะก่อให้เกิดการโจมตีเหมือนกังหันลม หากโจมตีต่อเนื่อง พลังจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก

ท่าของจิ้งจกขี้ขลาดมีความคล้ายคลึงกันมาก แต่ก็เพียงแค่คล้ายคลึงกันเท่านั้น ไม่ได้ก้าวหน้าอย่างแท้จริง

เพื่อให้สามารถบ่มเพาะได้ในระดับนี้หมายความว่าจ้าวอี้ซย่ามีความสามารถอย่างแน่นอน

ยิ่งไปกว่านั้น ความสามารถของมันไม่ได้ต่ำ

“สู้กลับ” หวังเช่อกล่าว

หนอนผีเสื้อโจมตีสวนอีกครั้ง

มันคุ้นเคยกับท่านี้มากเกินไป ...

ฟาดหาง

โดยไม่ลังเลใดๆ หนอนเขียวคิดเกี่ยวกับมันและเหวี่ยงหางเพื่อรับการโจมตี

แน่นอนว่าไม่ใช่ฟาดหาง

ถ้ามันใช้ทักษะวิญญาณ ฝ่ายตรงข้ามก็จะแพ้

“หนอนผีเสื้อใช้หางของมัน อ่า น่าสงสารจัง หางไม่เรืองแสง มันไม่ใช่ทักษะวิญญาณ...”

ผู้บรรยายสาวแสนสวยดูเสียใจ

ในเวลานี้ทั้งสองปะทะกัน

คราวนี้หนอนเขียวถอยห่างออกไป

ในอีกด้านหนึ่ง จิ้งจกขี้ขลาดไม่ได้ดีไปกว่านี้กัน มันบินออกไปกระแทกพื้นกลิ้งไปมาสองสามครั้ง

แต่ไม่นานมันก็คลานขึ้นมา!

“อีกครั้ง!”

จ้าวอี้ซย่าเริ่มมั่นใจอีกครั้ง

เขารู้ว่าเขาจะแพ้ในรอบนี้อย่างแน่นอน หนอนผีเสื้อยังคงกระฉับกระเฉงมาก

เขาไม่มีโอกาสชนะ

แต่ตราบใดที่เขาสามารถปลดปล่อยความแข็งแกร่งที่แท้จริงของจิ้งจกขี้ขลาดเพื่อพิสูจน์ตัวเองได้ แม้ว่าเขาจะแพ้ก็ไม่เป็นไร!

ดังนั้น...

นี่จึงเป็นการต่อสู้ที่บ้าคลั่ง

อสูรวิญญาณปกติมีทักษะวิญญาณที่เกี่ยวข้องกับร่างกายเป็นส่วนใหญ่

ถ่มน้ำลาย ทุบหัว ฟาดหาง กัด และโค่นล้ม

จ่าวอี้ซย่ารู้สึกว่าการต่อสู้อสูรวิญญาณนั้นวิเศษมากจนกระทั่งวินาทีสุดท้ายของการต่อสู้

หนอนผีเสื้อนั้นแข็งแกร่งกว่าจิ้งจกขี้ขลาดของเขาเสียอีก

มันสามารถต้านทานการโจมตีได้หมด

ในเวลาเดียวกัน มันอ้วนมากและร่างกายก็แข็งแกร่ง มันสามารถโจมตีได้อย่างต่อเนื่อง

ไม่มีท่าใดของจิ้งจกขี้ขลาดที่สามารถสร้างความเสียหายได้มาก

ในท้ายที่สุด จิ้งจกขี้ขลาดเป็นเพียงอสูรวิญญาณธรรมดา

ผู้ชมสดไม่ได้พูดอะไร

พวกเขาค่อยๆ ยอมรับจิ้งจกขี้ขลาดของจ้าวอี้ซย่า

การโจมตีต่อเนื่องทำให้ความแข็งแกร่งของจิ้งจกขี้ขลาดหมดไปอย่างรวดเร็ว!

ไม่นานก็หมด

แต่...

“คทาร้อยดอก!”

หลังจากที่จิ้งจกขี้ขลาดล้มลง จ้าวอี้ซย่าก็ใช้วิญญาณยุทธ์ของเขา!

คทาร้อยดอกเป็นวิญญาณยุทธ์ที่สามารถฟื้นฟูพลังวิญญาณได้

จ้าวอี้ซย่าสามารถถ่ายโอนพลังวิญญาณของเขาไปยังอสูรวิญญาณได้

แน่นอนว่าระดับพลังวิญญาณนั้นต่ำเกินไปและสามารถใช้ได้เพียงครั้งเดียวหรือสองครั้งเท่านั้น

ด้วยวิธีนี้ ตราบใดที่มันสามารถยืนขึ้นได้ มันก็ยังคงมีพลังต่อสู้!

เวลาการต่อสู้ก็จะยาวนานขึ้น!

การต่อสู้ลากยาวต่อไป

'จิ้งจกขี้ขลาดตัวนี้ไม่เลวเลย'

หวังเช่อรู้สึกว่าจ้าวอี้ซย่ามีศักยภาพ และจิ้งจกขี้ขลาดตัวนี้ก็เช่นกัน

ทำไมมันถึงทำให้ผู้คนรู้สึกว่าพลังต่อสู้ของมันต่ำในรอบก่อนๆ?

หวังเช่อไม่จำเป็นต้องคิดหาคำตอบที่แน่นอน เพราะจิ้งจกขี้ขลาดมีประสบการณ์การต่อสู้น้อยเกินไปและไม่ชอบอสูรวิญญาณตัวอื่น

ส่งผลให้ไม่สามารถปลดปล่อยพลังออกมาได้มากนักในการต่อสู้จริง

ไม่มีเพื่อนร่วมชั้นคนไหนเต็มใจที่จะฝึกกับมัน

อันที่จริง จิ้งจกขี้ขลาดตัวนี้มีพลังต่อสู้ที่ดี

แน่นอน เมื่อเทียบกับหนอนเขียวสองสามตัวที่เคยเจอมาก่อนหน้านี้ มีความแตกต่าง

“ใกล้จะถึงเวลาแล้ว” ดวงตาของหวังเช่อจดจ้อง “เตรียมตัวให้พร้อม...”

เขาพร้อมที่จะแพ้

หนอนเขียวพยักหน้าและมองไปที่จิ้งจกขี้ขลาดที่หอบและดูเหมือนจะตื่นเต้นมาก แต่ก็ไม่สามารถยืนขึ้นได้อีกต่อไป

มันมองไปที่หวังเช่อและอยู่ในภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

'ฉันจะแพ้ได้ยังไง'

ปลอมเกินไปก็ไม่ดี

"ฉันจะสอนแกเอง!"

ดวงตาของหวังเช่อไหววูบในขณะที่เขาใช้กระแสจิตเพื่อพูดต่อ “อย่างแรก...แกจะต้องทำสิ่งนี้ก่อน...จากนั้น...ในที่สุดแกจะแพ้อย่างแน่นอน”

หนอนผีเสื้อรู้แจ้งแล้ว!

มันรีบทำตาม!

ในขณะนี้ บนเวทีต่อสู้

จิ้งจกขี้ขลาดพบว่ามันยากที่จะยืนขึ้น ดูเหมือนว่าจะมาถึงขีดจำกัดแล้ว

อย่างไรก็ตาม มันมีความสุขและมั่นใจมาก นี่เป็นรอบที่มันพอใจที่สุดเท่าที่เคยมีมา!

“ยังมีโอกาสอีกครั้ง! ฉันสามารถใช้วิญญาณยุทธ์ของฉันได้เป็นครั้งสุดท้าย! ฉันจะสู้ให้ถึงที่สุด!”

มือของจ้าวอี้ซย่าสั่นไหวเมื่อคทายาวครึ่งมือปรากฏขึ้นอีกครั้ง!

อย่างไรก็ตาม ในตอนนี้ หนอนผีเสื้อก็เริ่มใช้ท่า!

มันพ่นไหมออกมาเป็นไหมสีขาว!

อย่างไรก็ตาม มันไม่ได้พ่นไหมใส่จิ้งจกขี้ขลาดในระยะไกล

มันเล็งไปที่จ้าวอี้ซย่าที่อยู่บนแท่น!

เมื่อทุกคนเห็นฉากนี้ก็ต้องตะลึง!