“พวกมันอ่อนแอมาก!”

“ดูเหมือนจะไม่ค่อยมีอสูรวิญญาณหายากมากเท่าไหร่ในวันนี้”

“ฉันเห็นผู้เข้าร่วมที่ดูน่ากลัวบางคนในโซนอื่น!”

“พวกเขาทั้งหมดมาจากโซน Z ใช่ไหม? ฉันจำพวกเขาได้ตั้งแต่ตอนที่ฉันเข้ามาลงทะเบียน หนึ่งในนั้นมีอสูรวิญญาณหายากมากคือนกกาเหว่าลม มันเป็นรูปแบบวิวัฒนาการขั้นสุดท้ายของนกกาเหว่าเมื่อมีฐานการบ่มเพาะพลังวิญญาณ 60 ปี”

“เพิ่งเริ่มเรียนได้เพียงสัปดาห์เดียว แต่ถึงกระนั้น เขาก็ฝึกอสูรวิญญาณธรรมดาอย่างนกกาเหว่าให้วิวัฒนาการขั้นสุดท้ายของฐานการบ่มเพาะ 60 ปี...นั่นเกินไปมาก...”

“อย่างไรก็ตาม นั่นเป็นเรื่องเกี่ยวกับศักยภาพของนกกาเหว่าลม แม้ว่ามันจะพัฒนาไปอย่างรวดเร็วจริงๆ แต่ดูเหมือนว่าจะถึงขีดจำกัดแล้ว ครั้งนี้จะทำผลงานได้โดดเด่นในถ้วยตรัสรู้เท่านั้น

“มันจะไม่มีประโยชน์เมื่อถึงเวลาที่งานถ้วยดาวดวงใหม่จัดขึ้นในระหว่างพิธีสำเร็จการศึกษา หรืออะไรที่ใหญ่กว่านั้นในอนาคต”

“นั่นไม่ใช่อะไร ฉันได้ยินจากเพื่อนของฉันในสถาบันหัวใจท้องฟ้าว่ามีคนสามารถเลี้ยงหนอนผีเสื้อที่มีฐานการบ่มเพาะเกิน 50 ปีได้จริงในขณะที่ยังอยู่ในสถาบัน”

"โว้ว!"

"สุดยอด!"

“เขาโง่จริงๆ แม้ว่าหลังจากใช้ความพยายามอย่างมากในการเลี้ยงหนอนผีเสื้อฐานการบ่มเพาะถึง 50 ปี ด้วยพลังต่อสู้ที่อ่อนแอ มันก็จะยังพ่ายแพ้ในทันที...ฉันยอมรับว่ามันไม่ง่ายเลย...”

เสียงพูดคุยดังมาจากทุกทิศทุกทาง

ในที่สุด ผู้คนในบริเวณรอก็จ้องมองมาที่หนอนผีเสื้อที่คลานข้างหวังเช่อ

แม้ว่าเขาจะสังเกตเห็นว่าพวกเขากำลังจ้องมองอยู่ แต่หวังเช่อก็เพิกเฉยต่อผู้เข้าร่วมที่กำลังมองและเหลือบไปมองดูเวลานั้น ถึงเวลาที่เขาจะต้องขึ้นเวทีแล้ว

หลังจากยิ้มให้ผู้เข้าแข่งขันที่พูดคุยอย่างสุภาพแล้ว เขาก็เดินเข้าไปในสนาม

สถานที่แข่งขันของถ้วยตรัสรู้ดูค่อนข้างคล้ายกับลานประลองของสโมสรเทียนเยวี่ย

ในขณะเดียวกัน ที่อัฒจันทร์รอบโซน J ร่างสองร่างสวมแว่นกันแดดและหน้ากากเดินขึ้นไปเงียบๆ

“พ่อ เรามาเพื่อดูการแข่งขันของเขาโดยที่ลูกชายของเราไม่รู้ เขาจะโกรธไหมถ้าเขารู้?

“ไม่ พ่อเชื่อว่ามีบางอย่างพิเศษเกี่ยวกับหนอนผีเสื้อตัวนั้น จะอ่อนแอแค่ไหน ลูกชายของเราก็ไม่ตกรอบแรกแน่ เราจะยังสามารถเชียร์เขาได้”

“นั่นสมเหตุสมผล เราถึงต้องสวมแว่นกันแดดและหน้ากากสินะ”

“ไม่ใช่ว่าพ่อกลัวว่าเสี่ยวเช่อจะรู้ว่าเราอยู่ที่นี่ แต่แดดมันแสบตาไปต่างหาก”

"...นั่น! เสี่ยวเช่อขึ้นเวทีแล้ว! นั่นคู่ต่อสู้คนแรกของเขา เฮ้ เฮ้ เฮ้ ฉันจำอสูรวิญญาณนี้ได้! ดูเหมือนจะเป็นดอกไม้ระฆัง!”

“ดอกไม้ระฆัง อืม ขอพ่อตรวจสอบก่อน เป็นอสูรประเภทหญ้า เนื่องจากแมลงกินดอกไม้และหญ้า พ่อคิดว่าหนอนผีเสื้อน่าจะสามารถเอาชนะดอกไม้ระฆังได้อย่างง่ายดาย!”

...

พ่อของหวังเช่อและแม่ของหวังเช่อพึมพำกับตัวเอง

ในขณะนั้นเอง ไม่สามารถห้ามตัวเองได้อีกต่อไป นักศึกษาชั้นปีที่ 2 ที่ได้ยินการสนทนาทั้งหมดของพวกเขาขัดจังหวะ

“คุณลุงคุณป้าครับ ดอกไม้ระฆังเป็นอสูรวิญญาณที่มีศักยภาพสายพันธุ์อยู่ที่ 150 มันสูงกว่าหนอนผีเสื้อมาก เมื่อมอง ดอกไม้ระฆังในลานประลองตอนนี้ พลังวิญญาณของมันดูเหมือนว่าจะมีอายุเกือบ 40 ปีแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น ความแข็งแกร่ง ความเร็ว และร่างกายของมันนั้นก็ดูพอดิบพอดีเช่นกัน ต่อมา คุณจะเห็นว่าเมื่อถูกโจมตี มันจะส่งเสียง 'ดอกไม้' เป็นลักษณะทางธรรมชาติที่ช่วยให้กระจายเกสรต่างๆ

“มันเป็นไปไม่ได้ที่หนอนผีเสื้อจะยับยั้งดอกไม้ระฆัง...”

เมื่อได้ยินดังนั้น คุณพ่อของหวังเช่อและคุณแม่ของหวังเช่อก็เริ่มรู้สึกอายเล็กน้อย

ในขณะนั้นการแข่งขันก็เริ่มต้นขึ้น

บนลานประลอง

หวังเช่อนำหนอนผีเสื้อมาที่ลานประลองและจับตาดูคู่ต่อสู้ของเขา

ดอกไม้ระฆัง

“ฮิฮิ สุดหล่อ อสูรวิญญาณของนายเป็นหนอนผีเสื้อ ถึงจะอ้วนอวบแต่ก็น่ารักมาก”

คู่ต่อสู้ของเขาเป็นผู้หญิงน่ารักและตัวเล็ก

หวังเช่อยิ้มและพยักหน้าให้เธอ "ดังนั้น?"

“ผู้เข้าแข่งขันทุกคน โปรดยืนประจำตำแหน่ง” ผู้ตัดสินตรงกลางประกาศ

ขณะที่การแข่งขันกำลังจะเริ่มต้น จู่ๆ หญิงสาวก็พูดว่า “ฉันจะยอมรับความพ่ายแพ้ ถ้านายให้ช่องทางการติดต่อของนายกับฉัน”

ผู้ตัดสินเกือบล้มลงเมื่อได้ยิน

เขาสาปแช่งในหัวใจ...

“ไม่มีทาง” หวังเช่อส่ายหัวขณะที่เขาตอบอย่างเคร่งขรึม

"ทำไม? ฉันน่ารักไม่พอสำหรับนายหรอ?” หญิงสาวขมวดคิ้วถาม “ฉันจะให้นายชนะ”

“เธอสามารถให้ฉันชนะได้ถ้าต้องการ แต่ฉันไม่สามารถให้ช่องทางการติดต่อกับเธอได้”

“ไอ้ทุเรศ นายมันน่ารังเกียจ!” หญิงสาวตกตะลึงกับคำพูดของหวังเช่อและพูดลอยๆ ว่า “นายต้องการที่จะชนะ แต่นายจะไม่เสนออะไรเป็นการตอบแทน? มันสมเหตุสมผลตรงไหน?!”

“มันช่วยไม่ได้ ความน่ารักของเธอไม่คู่ควรกับหน้าตาของฉัน” หวังเช่อตอบอย่างตรงไปตรงมา

“ไอ้เ**้ย!” หญิงสาวโกรธมากเมื่อได้ยินเช่นนั้น

คำพูดเหล่านี้ดูถูกเธอเกินไป

"เริ่ม!" ผู้ตัดสินสั่ง

“ไปจัดการซะ!” หวังเช่อสั่งอย่างใจเย็น

ทันทีที่เขาพูดจบ หนอนผีเสื้อก็คลานออกไปด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ

ในชั่วพริบตา มันก็มาถึงด้านหน้าของดอกไม้ระฆัง

หนอนผีเสื้อซึ่งมีความยาวเกือบ 80 เซนติเมตร ดูแข็งแกร่งมาก

ในทางตรงกันข้าม ดอกไม้ระฆังที่สูง 40 หรือ 50 เซนติเมตรนั้นดูอ่อนแอ!

โดยไม่เสียเวลา หนอนผีเสื้อโอบตัวเองไว้รอบๆ ดอกไม้ระฆังอย่างรวดเร็วราวกับมังกรขดตัว ราวกับว่ามันวางแผนการเคลื่อนไหวนี้ไว้แล้ว

จากนั้นหลังจากที่ตั้งตัวได้ หนอนก็เหวี่ยงร่างของมันเพื่อโยนดอกไม้ระฆังออกจากลานประลอง มันตกลงบนพื้นไกลจากที่ที่เคยยืนอยู่

ทั้งหมดนี่ใช้เวลาเพียงไม่กี่วินาที

"เร็วมาก!" ผู้ตัดสินที่เฝ้าดูอยู่อุทาน

แม้แต่หญิงสาวน่ารักก็ยังตัวแข็งอยู่กับที่ ไม่สามารถโต้ตอบได้

หลังจากเงียบไปไม่กี่วินาที ผู้ตัดสินก็เหลือบมองหวังเช่อและประกาศอย่างช้าๆ “เวที 8 ลำดับที่ 23 ชนะ!”

เมื่อได้ยินเรื่องนี้ หวังเช่อเหยียดแขนอย่างเกียจคร้านและโบกมือไปที่หนอนผีเสื้อก่อนจะเดินลงจากเวที

“อะไร...เกิดอะไรขึ้น?” หญิงสาวที่เพิ่งสะดุ้งได้สติเริ่มตัวสั่นอย่างรุนแรง

หนอนผีเสื้อเคลื่อนไหวเร็วขนาดนี้ได้ยังไง?

ความยาว 80 เซนติเมตร เป็นไปได้ไหมที่หนอนผีเสื้อมีฐานการบ่มเพาะพลังวิญญาณมากกว่าเจ็ดสิบปี?

ไม่ แม้ว่าจะเป็นเช่นนั้น แต่ก็ยังไม่มีทางเร็วได้ขนาดนี้...

เช่นเดียวกับหญิงสาว ความเร็วที่ไม่น่าเชื่อนี้ทำให้ผู้ชมส่วนใหญ่ไม่ระวัง

เธอยังคงระดมสมองเพื่อหาคำตอบขณะที่เดินลงจากเวที...

ในขณะเดียวกันบนพื้นที่ยืนดู

“ลูกชายของเรายอดเยี่ยมมาก!”

คุณพ่อของหวังเช่อหัวเราะและอุทานว่า “เห็นไหม พ่อบอกแม่แล้วว่าหนอนผีเสื้อตัวนี้น่าทึ่งมาก!”

“เห้ย! ผู้ชายคนนั้นคือนักเรียนจากสถาบันเฟิร์สไฮที่เลี้ยงหนอนผีเสื้อจนมีฐานการบ่มเพาะพลังวิญญาณถึง 50 ปีใช่ไหม?”

นักศึกษาชั้นปี 2 ถัดจากคุณพ่อของหวังเช่อก็ตกตะลึงเช่นกัน “ไม่น่าแปลกใจ...ไม่น่าแปลกใจที่หนอนผีเสื้อตัวนั้นแข็งแกร่งมาก มันต้องมีฐานการบ่มเพาะเจ็ดสิบปีแล้ว...ความแตกต่างของการบ่มเพาะพลังวิญญาณมีมากกว่าสามสิบปี ดังนั้นจึงไม่น่าแปลกใจที่ ดอกไม้ระฆังจะตอบสนองไม่ทัน...แต่ความเร็วนี้...”

“ไปกันเถอะ ไปดูการแข่งรอบต่อไปกัน มีอย่างน้อยสามรอบในวันแรก หมายความว่ายังมีอีกสองรอบหลังจากนี้ มาดูกันว่ามีอะไรน่าสนุก...”

แม่ของหวังเช่อลากพ่อของหวังเช่อออกจากอัฒจันทร์ ทิ้งนักเรียนที่สับสนไว้ข้างหลัง

ในขณะนั้นหวังเช่อเพิ่งเดินลงจากเวทีและรู้สึกเฉยเมย

ชัยชนะของเขาเป็นเรื่องที่แน่นอนอยู่แล้ว

หวังเช่อหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วเปิดกลุ่มสนทนาในชั้นเรียนราวกับว่านึกอะไรบางอย่างขึ้นได้

ทันใดนั้นก็เห็นการพิมพ์มาอย่างคร่ำครวญมากมาย

“ฉันแพ้ในการต่อสู้ครั้งแรก ถูกอินทรีขนเล่นงาน”

"ฉันชนะ! ฮิ ฮิ!"

“พวกเขาทั้งหมดแข็งแกร่งมากคอตโตนี่ของฉันเกือบจะแพ้แล้ว”

“แม้ว่าจะเป็นเพียงรอบแรก ผู้เข้าแข่งขันส่วนใหญ่มีฐานการบ่มเพาะพลังวิญญาณตั้งแต่ 30 ปีขึ้นไปแล้ว จริงๆ แล้วมันก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น อย่างไรก็ตาม มีแมวไฟที่มีฐานการบ่มเพาะพลังวิญญาณมากว่า 60 ปีในโซน H ที่นั่นแทบจะเป็นการนองเลือด มีอสูรวิญญาณประเภทหญ้าจำนวนมากตั้งใจโจมตีมัน”

“ขยะ งูหมวกเมฆของเทพธิดาซีมีฐารการบ่มเพาะพลังวิญญาณมาเกือบแปดสิบปีแล้ว”

เมื่อเขาเห็นข้อความนี้ หวังเช่อเริ่มส่ายหัวเงียบๆ งูหมวกเมฆตัวนี้เป็นอสูรวิญญาณที่มีค่าอย่างยิ่ง อัตราการเติบโตของมันเร็วมากอย่างไม่น่าเชื่อ

ในช่วงเจ็ดวันที่ผ่านมา หนอนผีเสื้อกินนมเบิร์ชดวงจันทร์ ซึ่งแพงกว่าใบนมเบิร์ชขาวที่ปกติหนึ่งระดับ แม้จะมีการควบคุมอาหารและทักษะอสูรขั้นพื้นฐาน แต่ก็ยังไม่สามารถตามความเร็วในการบ่มเพาะของงูหมวกเมฆได้

หลังจากปิดกลุ่มแชท หวังเช่อตัดสินใจพักซักพักก่อนจะออกเดินทางอีกครั้ง

ยังคงเป็นโซน J แต่คราวนี้อยู่ในเวที 1 แทน

คู่ต่อสู้ในครั้งนี้ค่อนข้างน่าสนใจ

มันคืออสูรหินเหลี่ยม

อสูรหินเหลี่ยม อสูรวิญญาณประเภทหินภูเขา การป้องกันที่ไม่มีใครเทียบได้ทำให้มันกลายเป็นฝันร้ายของอสูรวิญญาณอายุน้อยทั้งหมด

ในช่วงแรกๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่ออสูรวิญญาณยังไม่ได้เรียนรู้ทักษะวิญญาณเลย มันจะยากมากที่จะสร้างความเสียหายให้กับมันด้วยการโจมตีปกติ...