บทที่ 140 : นายน้อย...กลายเป็นผู้นำนิกายหนุ่ม?!, เพิ่มเพื่อนได้สำเร็จ!

“ผู้นำนิกายชื่นชมแล้ว”

เมิ่งฉางชิงกล่าวอย่างถ่อมตัว

จริงๆ แล้ว

ในยุคนี้ เจตนาดาบเป็นสิ่งที่อุกอาจจริงๆ

“ไม่จำเป็นต้องเจียมเนื้อเจียมตัว หากเป็นแสงสว่างก็ควรส่องสว่าง สิ่งนี้จะเป็นเช่นนี้สำหรับเจ้าในอนาคต”

ซีหยิงชิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม

แล้วก้าวไปข้างหน้า

มาถึงท้องฟ้าเหนือสนามการต่อสู้

ในเวลานี้ กองกำลังหลักทั้งสามและผู้คนจากศาลาว่านเซี่ยงก็จากไปแล้ว

กองกำลังอื่นๆ ที่ได้รับเชิญยังคงอยู่ที่นี่

“ต่อไป นิกายจะประกาศข่าว”

ซีหยิงชิงยืนเอามือไพล่หลัง

ทุกคนเงยหน้าขึ้นมองทันที อยากรู้ว่าซีหยิงชิงจะพูดอะไร

ท้ายที่สุดแล้ว ในเวลานี้ อะไรสำคัญไปกว่าการเลื่อนขั้นนิกาย?

สำหรับการเลื่อนขั้นของนิกาย ศาลาว่านเซียงได้ประกาศไปแล้ว

“จากนี้ไป เมิ่งฉางชิงจะเป็นผู้สืบทอดนิกายของเรา เป็นผู้นำนิกายหนุ่ม!”

หลังคำกล่าวจบไป

มันทำให้หายใจไม่ออกนับไม่ถ้วนทันที!

ผู้นำนิกายหนุ่ม!

ผู้สืบทอดของนิกายระดับหนึ่งที่มีเกียรติ!

นี่มันพลังและสถานะอะไรเช่นนี้!

เทียบเท่ากับเป็นผู้ปกครองจังหวัดในอนาคต!

“ผู้อาวุโสของตระกูล เราได้ยินผิดหรือไม่? นายน้อยได้กลายเป็นผู้นำนิกายหนุ่มของนิกายไท่ซวนแล้ว?”

สมาชิกในตระกูลเมิ่งอดไม่ได้ที่จะพูด

ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

“ได้ยินผิดอะไร!”

“นั่นคือนายน้อย!”

ผู้อาวุโสของตระกูลสั่นด้วยความตื่นเต้น

เขาสาบานว่าตลอดชีวิตเกือบร้อยปีของเขา ไม่เคยน่าตื่นเต้นเท่าวันนี้!

ผู้นำนิกายหนุ่มแห่งนิกายไท่ซวน!

ต้องใช้พรจากบรรพบุรุษมากแค่ไหนในการสร้างสิ่งนี้!

ดูเหมือนว่าเขาจะเห็นฉากที่ตระกูลของเขากลายเป็นตระกูลใหญ่ในจังหวัดเทียนหลิงแล้ว!

“เงียบ!”

ปู่สามของตระกูลเมิ่งไอเบาๆ

แกล้งทำเป็นสงบ

แต่มือใต้แขนเสื้อกลับสั่นจริงๆ

เช่นเดียวกับบนแท่นสูง

ดวงตาของยอดอัจฉริยะแต่ละคนเต็มไปด้วยความตกใจ

เนื่องจากข่าวกะทันหันจึงไม่มีการเตรียมตัว!

และตลอดเวลา

ผู้สืบทอดของพวกเขาคือ...

ทุกคนมองไปที่ฮั่นลั่วหยูโดยไม่รู้ตัว

ฮั่นลั่วหยูเม้มริมฝีปากเล็กน้อย

แต่เขาไม่มีการแสดงออกมากนัก

เชื้อสายของตนเองย่อมรู้กิจการของตนเอง

ในความเป็นจริง ท่านอาจารย์ไม่เคยถือว่าเขาเป็นผู้สืบทอด แต่เป็นอาจารย์และลูกศิษย์ที่เรียบง่าย

หากอาจารย์เลือกคนที่คล้ายกับเขาในวันนี้ เขาจะต่อสู้เพื่อมันอย่างแน่นอน

น่าเสียดาย....

ศักยภาพและความแข็งแกร่งที่แสดงโดยเมิ่งฉางชิงนั้น เขาเทียบไม่ได้

นั่นคือความแตกต่างเชิงคุณภาพ

ดังนั้นเขาจึงมั่นใจ

เมื่อฮั่นลั่วหยูเผชิญหน้ากับเมิ่งฉางชิง เขาก็ป้องมือและโค้งคำนับ

“คารวะผู้นำนิกายหนุ่ม”

ฮั่นลั่วหยูแสดงท่าทางของเขาเช่นนี้

คนอื่นๆ ไม่มีความคิดอื่นใดและโค้งคำนับทีละคน

ในทันที

คลื่นเสียงสามตัวอักษรดังก้องไปทั่วประตูภูเขานิกายไท่ซวน

เมิ่งฉางชิงรู้สึกสับสนเล็กน้อย

การพัฒนานี้ไม่เร็วเกินไปหรือ?

มันเป็นเรื่องที่ไม่คาดคิดจริงๆ

“จริงๆ แล้ว เมื่อเจ้าเข้าสู่นิกายชั้นใน นิกายได้จัดเตรียมสิ่งนี้ไว้แล้ว”

โม่ซูกวงกล่าวด้วยรอยยิ้มอันสดใส

“นิกายชั้นใน?”

เมิ่งฉางชิงตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ตระหนักว่าเขากำลังทำอะไรอยู่

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ควรหมายถึงความจริงที่ว่าเขามีพลังดาบในระดับฝึกชีพจร

“แล้วทำไม...”

เมิ่งฉางชิงต้องการถาม เนื่องจากมีความตั้งใจอยู่แล้ว ทำไมถึงเพิกเฉยต่อเขาตลอดเวลามานี้?

หากมีทรัพยากรหลั่งไหลเข้ามา

วันนี้เขาจะไม่ได้อยู่ที่ขั้นที่สองของระดับสรรค์สร้างแน่นอน

มีโอกาสมากที่เขาจะได้ก้าวเข้าสู่ขั้นที่เก้าแล้ว

“ข้าจะเล่ารายละเอียดให้เจ้าฟังทีหลัง”

โม่ซูกวงดูเหมือนจะรู้ว่าเมิ่งฉางชิงกำลังคิดอะไรอยู่

“ตกลง”

เมิ่งฉางชิงพยักหน้า

จากนั้นสายตาของเขาก็มองไปที่โม่เสี่ยวหยู ซึ่งอยู่ไม่ไกล

ทันทีที่ดวงตาของพวกเขาสัมผัสกัน

คนหลังก็ฉลาดขึ้นทันที

นางมองไปรอบๆ อย่างรวดเร็ว

ค่อนข้างไม่เป็นธรรมชาติ

เมื่อเห็นสิ่งนี้ เมิ่งฉางชิงก็ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อยแล้วเดินไป

“เป็นอย่างไรบ้าง ยอดอัจฉริยะตัวน้อย ถึงเวลาทำตามสัญญาของเราแล้วหรือยัง?”

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ โม่เสี่ยวหยูก็รู้ว่านางไม่สามารถซ่อนอีกต่อไป ดังนั้นนางจึงทำได้แค่กล่าวด้วยความโกรธว่า “ข้าไม่ได้คาดหวังว่าเจ้าจะแข็งแกร่งขนาดนี้ แต่ก็ต้องขอบคุณเจ้า ไม่เช่นนั้นนิกายของเราจะตกอยู่ในอันตรายในวันนี้”

“ข้าโม่เสี่ยวหยู ยินดีที่จะยอมรับความพ่ายแพ้ จากนี้ไป ข้าจะเป็นเพื่อนของเจ้า!”

[ติ๊ง!]

[เพิ่มโม่เสี่ยวหยูเป็นเพื่อนสำเร็จ!]

[ความชื่นชอบในปัจจุบัน : หนึ่งดาว!]

[คุณสมบัติที่ได้รับ : ...]

[ทริกเกอร์รางวัลเพิ่มเติม : การ์ดความสำเร็จทักษะการต่อสู้ระดับปฐพี*3!]

ในใจของเขา เสียงของระบบดังขึ้น

สร้างรอยยิ้มบนใบหน้าของเมิ่งฉางชิง

ดีมาก

ในที่สุดก็เพิ่มผู้หญิงคนนี้เป็นเพื่อนแล้ว

แถมยังมีโบนัสเพิ่มเติมอีกด้วย

เขายังขาดแคลนการ์ดความสำเร็จ ท้ายที่สุดแล้ว มีทักษะการต่อสู้มากมายที่เขาต้องการ

ตัวอย่างเช่น “คัมภีร์จักรพรรดิสวรรค์” ที่มีโดยพี่น้องตระกูลสือ

มันจะดีกว่าถ้าเขาสามารถรับมันจากอาจารย์ของพวกเขาได้ เขาได้เห็นแผงที่เกี่ยวข้องและความสำเร็จของอีกฝ่ายเกินกว่าพี่น้องสือมาก

เป็นเพียงคนเป็นระดับผู้นำยอดเขา

ช่องว่างระหว่างรุ่นนั้นใหญ่เกินไป

เป็นไปไม่ได้ที่จะเป็นเพื่อนเหมือนผู้อาวุโสที่ดูแลศาลา

แต่เขายังต้องมีความคิด

ถ้าวันหนึ่งมันเกิดขึ้นจริงล่ะ?

ผู้นำยอดเขาเหล่านี้เป็นสมบัติทั้งหมด!

หากเขาได้รับคุณสมบัติใดๆ ความแข็งแกร่งของเขาจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก!

“ในที่สุดข้าก็จะได้ร่างดาบโดยกำเนิด”

รอยยิ้มบนใบหน้าของเมิ่งฉางชิงสดใสยิ่งขึ้น

ท้ายที่สุดนี่คือสิ่งที่เขาคิดไว้

อย่างไรก็ตาม เขาต้องหาโอกาสได้รับ [เส้นลมปราณทรราช] ด้วยเช่นกัน

เขาเป็นคนโลภจริงๆ

เมื่อเขามีสิ่งนี้ เขาก็ต้องการสิ่งนั้น

“นี่ ข้าตกลงเป็นเพื่อนของเจ้า มันคุ้มค่าที่จะมีความสุขจริงๆ หรือ?”

เมื่อมองดูรอยยิ้มที่ 'จริงใจ' ของเมิ่งฉางชิง โม่เสี่ยวหยูก็สงสัย เมื่อดวงตาของนางขยับ ใบหน้าของนางก็แดงเล็กน้อย

“แน่นอน”

เมิ่งฉางชิงไม่ได้คิดมากเกี่ยวกับเรื่องนี้

ตอนนี้เขาแค่อยากกลับไปอย่างรวดเร็ว เลือกคุณสมบัติ แล้วหลอมรวมมัน

ได้รับคำตอบ

โม่เสี่ยวหยูหันกลับมาทันที ด้วยดวงตากลมโตของนางกะพริบ ไม่รู้ว่านางกำลังคิดอะไรอยู่

“เอาล่ะ การแข่งขันทักษะการต่อสู้จบลงแล้ว ทุกคนแยกย้ายกันได้”

“รางวัลอันดับต่อไปนี้จะถูกแจกจ่ายโดยนิกาย”

โม่ซูกวงกล่าว

การจัดอันดับที่เรียกว่าแท้จริงแล้วคือรางวัลบนเวที

เหล่าศิษย์ทั้งหมดก็จากไปทันที

และเช่นเดียวกันกับผู้นำยอดเขาทุกคน

“ส่วนเจ้ากรุณารอก่อน ผู้นำนิกายน่าจะมีอะไรจะพูดกับเจ้า”

หลังจากกล่าวอย่างนี้ โม่ซูกวงก็จากไปพร้อมกับโม่ เสี่ยวหยู

ฟุบ

ไม่นานนัก

ร่างของซีหยิงชิงก็ปรากฏขึ้น

“ผู้นำนิกาย”

มือของเมิ่งฉางชิงโค้งเล็กน้อย

“วันนี้ตระกูลเมิ่งก็อยู่ที่นี่ด้วย ข้าได้ข้อความว่าพวกเขาจะพบเจ้าที่ยอดเขาหลิงเซี่ยว”

“เจ้าไปคุยกับตระกูลก่อน”

“หลังจากจบแล้ว กลับมาที่ห้องโถงผู้นำนิกายเพื่อมาหาข้า”

ซีหยิงชิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“ขอรับ”

เมิ่งฉางชิงพยักหน้า

และวินาทีต่อมา ซีหยิงชิงก็หายตัวไปจากที่ที่เขาอยู่

ไม่ใช่ว่ามันเร็วมาก

แต่ชนิดที่หายไปอย่างสิ้นเชิง

ราวกับว่าทั้งคนถูกแยกออกจากมิตินี้โดยสิ้นเชิง

“นี่คือความแข็งแกร่งของผูนำนิกายหรือ?”

ดวงตาของเมิ่งฉางชิงขยับเล็กน้อย

ว่ากันว่ายิ่งระดับสูงขึ้น แก่นแท้ของการฝึกตนก็จะเปลี่ยนไปเช่นกัน

จากตัวเองค่อยๆ ย้ายไปสู่เส้นทางแห่งสวรรค์และโลก

บางทีผู้นำนิกายอาจถึงระดับนั้นแล้ว!

“เส้นทางแห่งสวรรค์และโลก”

เมิ่งฉางชิงพึมพำแล้วส่ายหน้า

สำหรับเขามันยังห่างไกลอยู่สักหน่อย

ในครั้งต่อไป เขาจะต้องมุ่งความสนใจไปที่การฝึกตนของเขา และเขาจะก้าวเข้าสู่ระดับศักดิ์สิทธิ์ก่อน!

ความลับจิตวิญญาณ!

นี่เป็นความลับที่ลึกลับและทรงพลังที่สุดของร่างกายมนุษย์!

จบบทที่ 140