บทที่ 101 : กลับสู่ศาลาทักษะ, ทักษะดาบสังหารวิญญาณศักดิ์สิทธิ์!

ในห้องใต้หลังคา

ควันธูปขดตัวขึ้น

ในช่วงเวลาหนึ่ง จู่ๆ เมิ่งฉางชิงก็ลืมตาขึ้น และดูเหมือนว่าจะมีแสงศักดิ์สิทธิ์แวบหนึ่งในดวงตาของเขา

เห็นได้ชัดว่าการฝึกตนของเขาดีขึ้นอีกครั้ง

และก็ดีขึ้นมาก

ขั้นที่เจ็ดของระดับเปิดทะเล!

ในหนึ่งเดือน เขาได้รับการเลื่อนขั้นสามขั้นติดต่อกัน ความเร็วนี้ช่างเหลือเชื่อ

ต้องรู้ก่อนนะว่านี่ไม่ใช่ขั้นต้น มันเป็นขั้นกลางและปลายแล้ว

“แต่... เหลือเวลาเพียงครึ่งเดือนก่อนเส้นลมปราณทั้งเจ็ดแสดงทักษะการต่อสู้ อาจเป็นเรื่องยากที่จะฝ่าทะลุไปสู่ระดับสรรค์สร้าง”

เมิ่งฉางชิงคิดในใจ

แม้ว่าระดับความเข้าใจจะหมดไป แต่เวลาก็แน่นเกินไป และแม้แต่กระดูกรากระดับที่สองก็ไม่สามารถเร็วขนาดนี้ได้

เว้นแต่จะเป็นกระดูกรากระดับที่หนึ่ง!

แต่มันเป็นเรื่องของกระดูกรากนี้

เขาไม่เคยเห็นคุณสมบัติของระดับนี้มาก่อน

คาดว่าจะพบได้ในยอดอัจฉริยะชั้นนำจากทุกเชื้อสายเท่านั้น

“ออกไปเดินเล่นกันเถอะ”

เมิ่งฉางชิงส่ายหน้าเล็กน้อย

การฝึกตนเป็นเวลานานและเข้มข้นมากจะส่งผลให้ร่างกายและจิตใจเหนื่อยล้า

หากเป็นเช่นนี้ต่อไป อัตราก็จะยิ่งช้าลงเรื่อยๆ เท่านั้น

จะต้องมีความสมดุลระหว่างการพยายามและการพักผ่อน

“ข้าหยิบหนังสือลับกลับมาแล้ว งั้นไปที่ศาลาทักษะ เพื่ออ่านหนังสือเบ็ดเตล็ด”

เมิ่งฉางชิงมีเป้าหมาย

ในขณะเดียวกัน เขาก็อยากคุยกับผู้อาวุโสที่ดูแลศาลาเพื่อสร้างความประทับใจให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

ท้ายที่สุด เขายังคงสนใจ “ทักษะดาบสังหารวิญญาณศักดิ์สิทธิ์” มาก

ศาลาทักษะ

ยังคงตั้งอยู่บนยอดเขา

ลมสีฟ้าพัดมา

ใต้ชายคาศาลา จู่ๆ เสียงลมตีระฆังก็ดังขึ้น

วันนี้ดูเหมือนจะไม่ค่อยมีคนที่นี่

เมื่อเมิ่งฉางชิงเดินมาที่นี่ เขาไม่เห็นคนมากนัก

ผู้อาวุโสที่ดูแลศาลายังคงนอนอยู่บนเก้าอี้โยก

โยกไปมา

มันดูน่ารื่นรมย์มาก

เขายังถือหนังสือภาพอยู่ในมือ และบางครั้งดวงตาของเขาก็เปล่งประกายแวววาว

“ผู้อาวุโส”

เมิ่งฉางชิงเข้ามาใกล้

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ผู้อาวุโสที่ดูแลศาลาก็แสดงสีหน้าไม่มีความสุขทันที ราวกับว่าเขาไม่ชอบที่จะถูกรบกวน

แต่เมื่อเขาเห็นว่าเป็นเมิ่งฉางชิง เขาก็ตกใจ

“เป็นเจ้า”

ผู้อาวุโสที่ดูแลศาลาวางหนังสือลงทันที กระทั่งยืนขึ้นและเดินมารอบๆ เมิ่งฉางชิง

นี่คือสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้น

ในความประทับใจของศิษย์ทุกคน

ผู้อาวุโสที่ดูแลศาลาดูเหมือนจะไม่เคยลุกขึ้นจากเก้าอี้โยกเลย

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ไม่มีใครในหมู่ศิษย์ที่มีคุณสมบัติเหมาะสมที่จะทำให้เขายืนขึ้น

ตอนนี้มันเป็นประวัติการณ์

“จริงๆ แล้วเจ้าอยู่ที่ขั้นที่เจ็ดของระดับเปิดทะเล ความเร็วในการฝึกตนของเจ้าสามารถอธิบายได้ว่าบินได้”

“เจ้ามีพรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยมจริงๆ”

ผู้อาวุโสที่ดูแลศาลาพยักหน้าเล็กน้อยด้วยสายตาชื่นชม

“ผู้อาวุโสชื่นชมแล้ว”

เมิ่งฉางชิงกล่าวอย่างถ่อมตน

“ไม่จำเป็นต้องถ่อมตน ข้าเพิ่งเคยเห็นความเร็วดังกล่าวในการฝึกตนของผู้นำนิกายในตอนนั้น”

ผู้อาวุโสที่ดูแลศาลากล่าวว่า “ข้าได้ยินเกี่ยวกับการกระทำของเจ้าเมื่อเร็วๆ นี้แล้ว เจ้าทำได้ดีมาก เมื่อเจ้าเข้าสู่ระดับเปิดทะเลครั้งแรก เจ้าสามารถเอาชนะชุ่ยเฉียน ซึ่งอยู่ในอันดับที่ 38 ในรายชื่อมังกรซ่อนได้”

“เพิ่มอันดับสำหรับนิกายของเรา”

“นั่นคือสิ่งที่ศิษย์ควรทำ”

เมิ่งฉางชิงยิ้มเล็กน้อย

“ฮ่าฮ่า เป็นเรื่องจริงที่เพียงการรวมตัวกันและรวมนิกายของเราเข้าด้วยกันเท่านั้นที่เราจะก้าวต่อไปได้”

ผู้อาวุโสกล่าวว่า “แต่พูดอย่างนี้ ตอนนี้เจ้ามีอาจารย์แล้วหรือไม่”

“อาจารย์”

เมิ่งฉางชิงตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงส่ายหน้า “ยังไม่มี”

“น่าสนใจ เจ้าทำให้ระดับอาวุโสของนิกายขุ่นเคืองหรืออะไร? ยอดอัจฉริยะที่ดีเช่นนี้ไม่ควรละเลย”

ผู้อาวุโสที่ดูแลศาลารู้สึกประหลาดใจมาก

ก่อนหน้านี้เขายังคงเข้าใจได้ว่ามีคนจำนวนมากกำลังปิดด่านและไม่ได้ออกมา

แต่ตอนนี้ผ่านไปกว่าสองเดือนแล้ว

และเด็กคนนี้ก็อยู่ในรายชื่อมังกรซ่อนแล้วด้วยซ้ำ

ไม่ควรมีใครเอาเขาไปอยู่ใต้ปีกหรือ

หากเขาไม่คุ้นเคยกับการอยู่คนเดียวเขาคงดำเนินการไปนานแล้ว

“ข้าก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน”

เมิ่งฉางชิงดูสงบ

ตามที่กล่าวไว้ในคำนำ มีระบบ เขาไม่จำเป็นต้องเป็นลูกศิษย์ เขาแค่ต้องการเป็นเพื่อนกันต่อไป

แต่สถานการณ์ปัจจุบันไม่ปกติจริงๆ

ดูเหมือนว่าพี่น้องตระกูลสือจะถูกจองไว้ในช่วงนิกายชั้นใน

และเขา

จนถึงตอนนี้...ไม่มีที่ว่างให้ไปเสมอ

“ข้ามาที่นี่วันนี้เพื่อคืนหนังสือลับที่ข้ายืมมาก่อนเป็นหลัก”

เมิ่งฉางชิงหยิบ “ทักษะควบคุมไฟตะวันเผาไหม้”, “ก้าวดาบ” และ “ทักษะดาบทองดำอิสระอันยิ่งใหญ่” ออกมา

“ว่ากันว่าเจ้าได้ฝึกฝนทักษะดาบทองดำอิสระอันยิ่งใหญ่ถึงความสมบูรณ์แบบแล้ว”

ผู้อาวุโสที่ดูแลศาลายอมรับหนังสือลับ

“ใช่ขอรับ”

“ความเร็วของความก้าวหน้านี้ไม่น่าเชื่อจริงๆ แต่เจ้าสามารถเข้าใจพลังดาบในระดับฝึกชีพจรได้ ในแง่ของความเข้าใจ เจ้าสามารถเข้าใจทักษะการต่อสู้นี้ได้อย่างง่ายดาย”

“ก็เข้าใจได้ไม่ยากเช่นกัน”

ผู้อาวุโสที่ดูแลศาลาพยักหน้า

แต่ยังคงมีความตกใจในดวงตาของเขา

“ทักษะดาบทองดำอิสระอันยิ่งใหญ่” ไม่ใช่ระดับลึกลับ แต่เป็นทักษะการต่อสู้ระดับปฐพีที่แท้จริง

แม้แต่ยอดอัจฉริยะระดับสูงในนิกายก็ยังต้องใช้เวลามากกว่าครึ่งปีกว่าจะเชี่ยวชาญได้หากมีทรัพยากรเพียงพอ

เขายังจำร่างดาบโดยกำเนิดนั้นได้

ดูเหมือนว่าจะใช้เวลาห้าเดือน

และเด็กคนนี้ใช้เพียงเดือนกว่าๆ มันก็น่ากลัวจริงๆ!

หากเขามีความเข้าใจอันเหลือเชื่อเช่นนี้

แม้แต่ “ทักษะดาบสังหารวิญญาณศักดิ์สิทธิ์” ที่ยังอยู่ในระดับความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่คงไปถึงความสมบูรณ์แบบแล้ว

“ด้วยศักยภาพที่เจ้าแสดงออกมา ข้าจึงตัดสินใจช่วยเจ้า”

หลังจากไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง ผู้อาวุโสที่ดูแลศาลาดูเหมือนจะทำการตัดสินใจที่ขัดแย้งกับบรรพบุรุษ... เอาล่ะ ช่างกฎของนิกาย

“หืม?”

เมิ่งฉางชิงตกตะลึงเล็กน้อย

แล้วเห็นผู้อาวุโสที่ดูแลศาลาหยิบหนังสือลับออกมา

มีคำหกคำเขียนอยู่บนนั้น

“ทักษะดาบสังหารวิญญาณศักดิ์สิทธิ์!”

หนังสือลับดูเหมือนจะเก่า และตัวหนังสือมีสีเหลืองและมีรอยย่น

แต่ทันทีที่ดวงตาของเขาได้สัมผัส

ก็มีความรู้สึกหวาดกลัวเกิดขึ้นที่หลังของเขา!

ดูเหมือนว่าจะมีขอบคมที่ไร้ขอบเขตและเจตนาฆ่า!

หนังสือสามารถแตกออกได้ในทันที

ประหารโลก!

“นี่ไม่ใช่ทักษะเฉพาะอย่างหนึ่งของผู้อาวุโสที่ดูแลศาลาหรือ”

เมิ่งฉางชิงกลับมามีสติสัมปชัญญะและคิดกับตัวเอง

มันเป็นสิ่งที่อยู่ในใจของเขาด้วย

เขาอยากจะได้มันผ่านการเป็นเพื่อน

โดยไม่คาดคิด ผู้อาวุโสที่ดูแลศาลาจะริเริ่มส่งต่อให้เขา!

แต่เขาต้องการได้รับมันโดยตรงจากผู้อาวุโสที่ดูแลศาลา

ท้ายที่สุดแล้ว นั่นคือการบรรลุระดับความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่

และเขาไม่ต้องฝึกฝนสิ่งนี้ด้วยตัวเองตั้งแต่เริ่มต้น

แต่มันก็ดีที่ได้แบบนี้

อย่างน้อยก็สามารถนำมาใช้อย่างเปิดเผยได้ในอนาคตและมีที่มา แม้ว่าจะมีการหลอมรวมก็ตาม

มันยังไม่ไร้ประโยชน์

นิกายนี้มีการจัดการทักษะการต่อสู้ที่เข้มงวดมาก

“เอาไป”

ผู้อาวุโสที่ดูแลศาลาวางมันไว้ในมือของเมิ่งฉางชิง “ด้วยความเข้าใจของเจ้า ข้าเชื่อว่าเจ้าจะไม่มีวันฝังมัน”

“ขอบคุณผู้อาวุโสสำหรับของขวัญทักษะการต่อสู้ ข้าสงสัยว่าทักษะการต่อสู้นี้อยู่ในระดับใด?”

เมิ่งฉางชิงจริงจังและไม่ได้ตั้งใจพูดอะไรเพื่อปฏิเสธ ท้ายที่สุดแล้ว ผู้อาวุโสก็ให้ของขวัญและมันก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ สำหรับคนอย่างผู้อาวุโสที่ดูแลศาลา บางทีสิ่งที่น่ารำคาญที่สุดคือพฤติกรรมตระการตาแบบนั้น

“มันไม่สูงหรอกเป็นแค่ขั้นสูงระดับปฐพีเท่านั้น”

“ขั้นสูง!”

เมิ่งฉางชิงสูดลมหายใจเล็กน้อย

จริงๆ แล้ว มันสูงกว่า “ทักษะดาบทองดำอิสระอันยิ่งใหญ่” สองขั้น!

เกินกว่าที่เขาคาดไว้มาก

ในความคาดหวังก่อนหน้านี้ เขาคิดว่ามันจะเหมือนกับขั้นกลางระดับปฐพี

ตอนนี้มันเป็นขั้นสูง!

นี่ไม่มากไปกว่าทักษะการต่อสู้ระดับสวรรค์ในตำนาน!

ในนิกาย บางทีอาจเป็นแกนกลางของแกนกลาง เฉพาะผู้ที่มีสถานะสูงมากเท่านั้นจึงจะมีคุณสมบัติในการฝึกฝน!

แน่นอนว่าความคิดของเขาถูกต้อง ผู้อาวุโสที่ดูแลศาลาเป็นคนสำคัญจริงๆ!

หลังกำลังคิด

เมิ่งฉางชิงก็เปิดตาสำรวจของเขาอีกครั้ง

ข้อมูลเกี่ยวกับผู้อาวุโสที่ดูแลศาลาถูกมองเห็น

ข้อมูลพื้นฐาน :

[ชื่อ : หยุนปู้จื่อ]

[เผ่าพันธุ์ : เผ่าพันธุ์มนุษย์]

[การฝึกตน : ขั้นที่หนึ่งของระดับเปิดทะเล (เบื้องต้น)]

ข้อมูลคุณสมบัติ :

[กระดูกราก : ระดับที่สาม]

[ความเข้าใจ : สูง]

[ทักษะการต่อสู้ : “ทักษะดาบสังหารวิญญาณศักดิ์สิทธิ์” (ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่), “ลดขนาดโลกให้เหลือเพียงนิ้วเดียว” (ความสำเร็จเล็กน้อย), “หัตถ์เฉียนคุนสายลมเมตตาอันยิ่งใหญ่” (ความสำเร็จเล็กน้อย)]

จบบทที่ 101