บทที่ 519 อธิบายถึงเหตุการณ์

ในวันรุ่งขึ้น คำถามที่ลูหลี่ได้ตอบไปก็ถูกเผยแพร่ออกไป

ไม่นานหลังจากที่เขาเข้าสู่ระบบ เขาก็ได้รับข้อความจากเพื่อนเป็นจำนวนมาก ส่วนผู้เล่นคนอื่นๆมากมายต่างก็รู้สึกยอมรับในตัวของลูหลี่

เพียงแค่ข้อความที่เขาได้รับมา เขาก็เข้าใจเลยว่านักข่าวนั้นออกข่าวว่าอะไร

ข่าวเกี่ยวกับเกมที่เธอพูดออกมาก็ค่อนข้างน่าพอใจอยู่ แต่ข่าวส่วนใหญ่จะเน้นไปที่เรื่องความสัมพันธ์กับสมาชิกคนใหม่ของลูหลี่และเรื่องความรุ่งโรจน์ของสมาคมกฏแห่งดาบ

ส่วนเรื่องของพวกข่าวซุบซินนั้น ลูหลี่ไม่ได้อยากที่จะพูดออกมาเลยซักนิด

"เมื่อถามเกี่ยวกับความรู้สึกของเขาที่มีต่อแฟรี่น้ำแล้ว ลูหลี่พูดอย่างตรงไปตรงมาว่าชอบเธอ ... "

นี่เป็นต้นฉบับของรายงานข่าว ซึ่งลูหลี่ก็กำลังอ่านบทความนี้จากเว็บไซต์อย่างเป็นทางการ นอกจากนี้แล้ว เขาก็ยังสังเกตเห็นว่ามีคนอ่านข่าวนี้ไปแล้วล้านกว่าครั้ง

ซึ่งข่าวนี้ก็ไม่ได้แพร่หลายนัก เพราะผู้เล่นในเกมรุ่งอรุณก็มีกว่าพันล้านคน นอกจากนี้แล้ว ผู้เล่นส่วนใหญ่ก็ไม่นิยมอ่านหนังสือพิมพ์อีก

ซึ่งการที่บทความนี้มีคนอ่านกว่าล้านครั้งนี้ก็นับว่าทำได้ดีเลยทีเดียว

ซึ่งเมื่อมีบทความนี้เผยแพร่ออกมา ก็ได้มีบทความรวมถึงสื่อต่างๆได้ออกมาแสดงความคิดเห็นถึงข่าวนี้

มีหัวข้อบทความหลายอย่างไม่ว่าจะเป็น "ผู้ชายและผู้หญิงคนนี้รู้จักกันจริงๆ" "คางคกอยากกินหงส์" และ "การโต้กลับของยัยสมบูรณ์แบบ"

ลูหลี่รู้สึกสับสนเล็กน้อย แต่ในไม่ช้าเขาก็เข้าใจว่าเขาถูกหลอกโดยนักข่าวคนนั้น

เมื่อวานนี้ เขาถูกถามว่าเขาเกลียดแฟรี่น้ำหรือเปล่า แน่นอนว่าลูหลี่ไม่ได้เกลียดเธอ เธอเป็นเศรษฐีที่ร่ำรวยมากๆ ดังนั้นจึงไม่มีผู้เล่นมืออาชีพไหนเลยจะเกลียดเธอ

อย่างไรก็ตาม นักข่าวสาวคนนั้นมีเจตนาที่จะบิดเบือนคำพูดของเขา

จากมุมมองของนักข่าวแล้ว นี่มันไม่ใช่เรื่องจริงเลย แต่มันก็ประสบความสำเร็จอย่างน่าแปลกใจ ซึ่งมันก็เป็นเพราะเธอใช้ทริกเล็กน้อยในการใช้คำพูดกับลูหลี่ด้วย

ลูหลี่ไม่ได้สนใจอะไรที่คนอื่นคิดและไม่ห่วงที่จะแก้ตัวเลย อย่างไรก็ตาม เขาจำเป็นที่จะต้องไปคุยกับคนๆหนึ่งก่อน

ซึ่งคนๆนั้นก็คือคนที่นักข่าวสาวพูดถึง นักธุรกิจสาวแฟรี่น้ำ เพราะเธอคงจะออนไลน์เข้ามาในเกมและรู้ถึงเรื่องนี้แล้ว

แต่เมื่อเธอได้ยินจากในข่าวว่าลูหลี่ชอบเธอ ปฏิกิริยาแรกของเธอคือการหัวเราะออกมา

เธอไม่เชื่อว่าคนที่ตั้งใจจะหาเงินแบบลูหลี่จะคิดแบบนั้น เมื่อมาถึงจุดนี้แล้ว แฟรี่น้ำรู้สึกว่าเธอเข้าใจตัวตนของลูหลี่มากกว่าตัวน้องสาวของเขาเสียอีก

ลูหลี่ส่งข้อความไปหาเธอ แต่เขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะอธิบายไปยังไงดี

"มีบทความที่เขียนไว้แบบไม่ดีอยู่ อย่าจริงจังกับมันมากนักละ "

"บทความไหนงั้นเหรอ? ที่คนๆหนึ่งมาบอกชอบฉันอะนะ?"แฟรี่น้ำถาม

ลูหลี่เกือบจะไอออกมาและก็ได้อธิบายออกไปอย่างรวดเร็ว "ในตอนนั้นนักข่าวถามฉันว่าฉันเกลียดเธอไหม ฉันก็บอกว่าฉันไม่ได้เกลียดเธอและฉันก็ไม่รู้เลยสักนิดว่านักข่าวจะตีความไปแบบนั้น"

"อ่า ฉันเข้าใจแล้ว" แฟรี่น้ำเองก็ไม่ได้ขุ่นเคืองใจอะไรนัก

นี่เป็นเรื่องปกติธรรมดาที่คนที่เกี่ยวข้องกับเธอมักจะถูกสนใจอยู่เสมอ นั่นก็เหมือนกับที่นักข่าวคนนี้ทำ เพราะเธอเป็นถึงผู้เชี่ยวชาญและยังสวยที่สุดในเกมรุ่งอรุณอีก นั้นจึงเป็นตัวสร้างข่าวที่ดีเลย

"ฉันหวังว่านี่จะไม่ส่งผลต่อชีวิตปกติของเธอนะ" ลูหลี่กล่าว

"ฉันชินกับมันแล้วนะ แต่นาย... ฉันเอาโคโดของนายไป ในตอนนี้นายกลับไม่เกลียดฉันเลย แปลกมากเลยนะเนี้ย "แฟรี่น้ำกล่าวก่อนที่จะหัวเราะออกมา

"ฉันจำเป็นที่จะต้องชี้แจงอะไรกับสื่อไหม?"ลูหลี่ถาม

ถ้านี่เป็นแค่เรื่องซุบซิบของผู้เล่นธรรมดาๆก็คงไม่มีใครสนใจ แต่นี้แตกต่างออกไป มันเกี่ยวข้องกับลูหลี่ ผู้เล่นใหม่ที่เก่งที่สุดในเกมและแฟรี่น้ำที่ติดท็อปการจัดอันดับของผู้หญิงสาว

ตราบเท่าที่มีบางสิ่งที่เกี่ยวข้องกับการที่สองคนนี้มาพบกัน เรื่องมันจะต้องใหญ่แน่

"ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้หรอก ยิ่งนายสนใจมันมากเพียงแค่ไหน เรื่องก็จะใหญ่ขึ้นมากแค่นั้น "แฟรี่น้ำไม่ต้องการให้เขาไปชี้แจงอะไรนัก ถึงแม้ว่าจะมีใครอีกหลายคนที่พยายามจะให้เกิดเรื่องแบบนี้กับตัวเองก็ตาม

นอกจากนี้แล้ว เขายังเป็นคนแรกในเกมที่ได้มาพูดเรื่องแบบนี้กับเธอ เมื่อใดก็ตามที่เธอคิดถึงใบหน้าของเขาระหว่างที่เขาพูดเรื่องนี้ เธอก็พยายามที่จะกลั้นหัวเราะออกมาอยู่

เมื่อเป็นแบบนั้นแล้ว ทั้งลูหลี่และก็แฟรี่น้ำก็ไม่ได้มาชี้แจงอะไรกับความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งสองคน

"พี่ใหญ่ลูหลี่ ฉันออนไลน์แล้ว เราไปทำเควสกันเถอะ "พวกเด็กๆนั้นมักจะไม่ได้มีความกังวลอะไรทั้งนั้นและคนอย่างฮาชิจังก็คงจะไม่สนใจข่าวอะไรแบบนี้อยู่แล้ว

"เควสแบบไหนกันละ?"ลูหลี่พูดขึ้นมา ก่อนที่เขาจะจำได้ว่าเขาได้รับโน๊ตจากเจ้าของโรงแรมทะเลทางใต้ ซึ่งนั้นอาจจะเป็นเควสก็ได้

เขาได้หยิบมันออกมาจากกระเป๋าของเขา

คำสั่งลอบสังหาร: มอร์ลาดิม!

คำอธิบายภารกิจ: ไปที่ป่าสนธยา ตามหามอร์ลาดิมและจัดการเขาซะ

จำนวนผู้เล่นสูงสุด: 1

กำหนดเวลาภารกิจ: 4 วัน

ในความเป็นจริง สมาคมนักฆ่ามักจะแจกจ่ายภารกิจแบบนี้ พวกเขาจะให้เป้าหมายกับคุณและสถานที่ ซึ่งผู้เล่นจะได้รับเงินรางวัล หลังจากที่ทำภารกิจสำเร็จแล้ว

"ลูหลี่ คนโกหก ไหนนายบอกจะช่วยฉันทำเควสอะ นายบอกว่าจะพาฉันไปทำให้มังกรโตขึ้นและยังถามฉันอีกว่า 'เควสอะไร' "ฮาชิจังตะโกนกลับมาด้วยความโกรธ

"โอ้ใช่ๆ ฉันกำลังไปหา "ลูหลี่เองก็เพิ่งจะจำได้อีกว่าเขาให้คำสัญญาอะไรไป

"พี่ใหญ่ลูหลี่ ฉันรู้อยู่แล้วว่านายจะต้องยอดเยี่ยมที่สุด" ฮาชิจังกล่าวขณะที่เธอวิ่งไปมาอย่างตื่นเต้น เธอรู้สึกตื่นเต้นมากราวกับสุนัขที่ลิ้นห้อยและหางกำลังกระดิก

"เธอนี้มันบ้าชะมัด เธอน่าจะหาวิธีจัดการกับอารมณ์ของตัวเองนะ เธอเพิ่งจะเรียกฉันว่าคนโกหก แล้วตอนนี้ก็กลับมาเรียกว่าพี่ใหญ่ลูหลี่อีกครั้งงั้นเหรอ? เธอมีความซื่อสัตย์บางไหมห๊ะ?"ลูหลี่หมดคำที่จะพูดเลย

"ฉันยังเด็กอยู่ อะไรคือความซื่อสัตย์งั้นเหรอ?"ฮาชิจังทำเสียงฮึดฮัด คงเป็นเพราะเธอถูกตามใจมาตลอด

จากนั้นลูหลี่ก็ได้ไปหาฮาชิจังและพวกเขาทั้งคู่ก็ได้เดินทางไปยังป่าสีเงิน จุดหมายของพวกเขาคือป่าทิริสฟอลและอารามสีแดง ซึ่งไม่มีทางลัดเลย พวกเขาจึงต้องเดินทางไปอย่างช้าๆ

ป่าสีเงินกว้างใหญ่มาก ตัวป่าได้แผ่ขยายไปทั่วทางใต้ของลอร์ดเดเรียน ซึ่งมันเป็นหนึ่งในดินแดนของศัตรูที่ถูกครอบงำโดยพวกฟอซาเคน

ครั้งสุดท้ายที่เขาเคยมาที่นี้ มีมอนสเตอร์ระดับสูงไม่มากนัก มีเพียงแค่บุตรแห่งอะรูเกิลเท่านั้นที่สร้างปัญหาให้กับเขา อย่างไรก็ตาม ในตอนนั้นเขาอยู่แค่คนเดียว ความตายจึงเกือบพรากชีวิตเขาไป แต่ในเวลานี้เขามีกันอยู่สองคนแล้ว จึงไม่มีอะไรต้องกลัวเลย

"เราบินไปกันเถอะ" ลูหลี่กล่าว

"ท... ทำไมละ?"ฮาชิจังถามออกมาอย่างอายๆ

"ต้องใช้เวลามากกว่าหนึ่งชั่วโมงในการเดิน แต่ถ้าเราบินก็จะใช้เวลาแค่ครึ่งชั่วโมง" ลูหลี่กล่าวขณะที่กลายร่างเป็นอีกาสีดำ

"แต่ว่า ... " ฮาชิจังพูดออกมาอย่างน่าสงสาร

"เลิกทำเล่นได้แล้ว รีบกลายร่างเร็ว "ลูหลี่พูดออกมาห้วนๆ

ฮาชิจังใช้เวลาร่ายสักพักหนึ่ง จากนั้นเธอก็ได้กลายเป็นผีเสื้อ มันดูดีกว่าของลูหลี่มากโข แต่รูปแบบการบินของมันช่างน่าสมเพชมาก

"เธอคงจะใช้เวลาฝึกการบินมาแล้วใชไหมเธอ?"ลูหลี่พูดออกมา เพราะทนดูเธอบินไม่ได้เลย

ฮาชิจังได้รับทักษะมาจากถ้ำโหยหวน ซึ่งมันก็นานมากแล้ว แต่เธอกลับไม่ได้พัฒนาอะไรมากเลย

"ฉันฝึกแล้ว แต่....ฉันยังชนกำแพงอยู่" ฮาชิจังพูดออกมาอย่างอายๆ