บทที่ 518 การโจมตีจากทั้งสองด้าน

พวกเขาไม่สามารถฆ่าลูหลี่ได้ทันเวลาและฮีลเลอร์ของพวกเขาก็ถูกรุมยำไปแล้ว สมาคมวัดมาจินไม่มีทางเลือกอื่นเลยนอกจากการยอมแพ้การแข่งขันในครั้งนี้ไป

เมื่อตอนที่ลิงอ้วนถูกฆ่าไปแล้ว ทุกๆคนก็คิดว่าสมาคมกฏแห่งดาบต้องแพ้แน่ เพราะตัวดาเมจหลักได้ตายลงไป แต่ใครจะไปคิดว่าลูหลี่ที่ไม่ได้ลงแข่งมาสักพักจะมาลงในตำแหน่งตัวสำรองกัน?

เมื่อลูหลี่ได้เข้ามายังสนามแข่งขัน ใครหลายๆคนต่างก็รู้สึกตกใจ แต่กลับไม่มีใครคิดเลยว่าการที่เขาเข้ามายังสนามแข่งขันจะทำให้เกมพลิกในพริบตา

ไม่มีใครรู้ว่าทำไมเขาถึงรีบพุ่งไปหานักเวทย์ฝ่ายศัตรู จนกระทั่งทุกคนรับรู้ว่าเขาสามารถฆ่านักเวทย์ตัวสำรองคนนั้นคนเดียวได้

หลังจากที่เขาฆ่านักเวทย์แล้ว เขาก็เจอกับการต่อสู้แบบ 1v2 ผู้ชมต่างคาดหวังว่าเขาจะใช้ก้าววายุเพื่อหนีไปและค่อยรวมทีมกับทีมของเขาแล้วค่อยใช้ประโยชน์จากจำนวนของคนในการต่อสู้

แต่เขากลับหันไปต่อสู้ แทนที่จะไปรวมกับคนอื่นซะงั้น

ซึ่งในตอนนั้นเอง เพื่อนร่วมทีมของเขาก็สามารถลอบโจมตีฮีลเลอร์ของสมาคมวัดมาจินจากเบื้องหลังได้สำเร็จ นั้นแสดงให้เห็นเลยว่าสมาคมกฏแห่งดาบนั้นสามัคคีกันมากและยังเชื่อใจในกลยุทธของลูหลี่อีก

เมเปิ้ลอันน่าจดจำและคนอื่นๆได้ออกไปจากสนามแข่งขันอย่างรวดเร็วด้วยการยอมแพ้ ก่อนที่จะถูกฆ่า นั้นก็เพื่อรักษาความภาคภูมิใจของตัวเองไว้

เขารู้ดีว่าในแง่ของการเป็นผู้นำและกลยุทธนั้น ลูหลี่อยู่ในระดับที่แตกต่างไปจากเขา ด้วยกลยุทธของสมาคมกฏแห่งดาบก็ได้แสดงให้เห็นถึงความแตกต่างในเรื่องของความสามารถระหว่างตัวเขาและลูหลี่อย่างเห็นได้ชัดเลย

หากเป็นผู้เล่นธรรมดาก็คงจะพูดประมาณว่า "ก็แค่ให้นักเวทย์ตัวสำรองเดินไวขึ้นมาหน่อย" หรือ "บอกให้นักบวชรีบๆตามทีมไปก็จบแล้ว"

อย่างไรก็ตาม เฉพาะผู้เล่นที่มีประสบการณ์เท่านั้น ถึงจะเข้าใจว่ากลยุทธ์นี้มีความซับซ้อนและยากมากที่จะทำให้มันสมบูรณ์แบบได้

"ขอแสดงความยินดีกับสมาคมกฏแห่งดาบที่มีคุณสมบัติสำหรับการเข้ารอบรองชนะเลิศของการแข่งขันถ้วยเวทย์มนต์"

ดอกไม้ไฟเต็มไปทั่วเวทีและระบบก็ได้แสดงความยินดีกับผู้ชนะในการแข่งขันครั้งนี้

การแข่งขันถ้วยเวทย์มนต์เป็นทัวร์นาเมนต์ที่ยาวนานและเหนื่อยมาก มันต้องใช้เวลาถึงหลายวันในการเฟ้นหาทีมที่จะสามารถเข้าสู่รอบรองชนะเลิศได้

ซึ่งลูหลี่ในตอนนี้ก็ได้มารวมตัวกับทีมแล้ว แต่ก็ยังไม่ได้เทเลพอร์ตออกไปนอกสนาม พวกเขาในตอนนี้ก้าวไปข้างหน้าและมุ่งหน้าไปทำลายป้อมปราการ ก่อนที่จะไปสู้กับมินินบอสของศัตรู

ทีมของพวกเขาจำเป็นที่จะต้องกำจัดมินิบอสก่อน เพื่อที่จะเอาชัยชนะที่แท้จริงได้

มินิบอสในแผนที่นี้เหมือนกับเป็นการเพิ่มอีกมิติหนึ่งให้กับเกม ตัวอย่างเช่น เมื่อทีมศัตรูกำลังต่อสู้กับมินิบอส อีกทีมหนึ่งก็สามารถดักซุ่มโจมตีได้

อย่างไรก็ตาม เมเปิ้ลอันน่าจดจำตัดสินใจยอมแพ้ ก่อนที่จะใช้แผนนี้ เพราะพวกเขาสูญเสียผู้เล่นไปถึงสองคนและก็ไม่มีฮีลเลอร์อีก เขาจึงคิดว่ามันเป็นไปได้ยากมากที่จะชนะและยอมแพ้ดีกว่า

ส่วนมินิบอสก็เอาชนะได้ง่ายอีก หากไม่มีการก่อกวนจากทีมศัตรู มันก็เป็นแค่เรื่องของเวลาเท่านั้นที่จะสามารถเอาชนะได้

ส่วนเหตุผลที่ลูหลี่อยากฆ่ามินิบอสก็คือ มันให้รางวัลแก่พวกเขาแถมค่าประสบการณ์ที่มากโขอีก

นี่เป็นโบนัสแบบพิเศษสำหรับทีมที่ต่อสู้ในแผนที่นี้ อย่างไรก็ตาม มินิบอสก็ไม่ได้ดรอบไอเท็มหรือให้รางวัลอื่นนอกเหนือจาก EXP

มินิบอสมีชีวิตอยู่รอบแค่ประมาณนาทีกว่า ภายใต้การโจมตีที่แสนหนักหน่วงของสมาคมกฏแห่งดาบ หลังจากที่จัดการมันแล้ว แถบค่าประสบการณ์ของลูหลี่ก็เพิ่มขึ้นเล็กน้อย

"ลูหลี่ เราขอสัมภาษณ์คุณได้ไหม?"สื่อมวลชนได้ตามทีมพวกเขามาในขณะที่พวกเขาได้เดินออกมาจากสนามแข่งขัน ส่วนลิงอ้วนในตอนนี้ก็ได้อยู่กับพวกเขานานแล้ว [เพราะลิงอ้วนตายคนแรก]

ก่อนที่พวกเขาจะได้เข้าไปสู่อุโมงค์เพื่อออกจากสนามแข่งขัน ก็ได้มีนักข่าวเข้ามาถามเขา

พวกเขาอยากจะเป็นคนแรกที่ได้รู้เรื่องราวว่าทำไมลูหลี่ถึงได้ไม่เข้าแข่งขันในช่วงระยะเวลาหนึ่ง

"ถามมาได้เลย" ลูหลี่หยุดเดินก่อนที่จพูดขึ้นมา เพราะเขาต้องการที่จะรักษาความสัมพันธ์ที่ดีกับพวกนักข่าว

การที่นักข่าวพวกนี้สามารถเข้ามายังอุโมงค์ก่อนที่จะออกไปจากสนามแข่งขันได้แสดงว่าต้องมีเส้นใหญ่ บางทีพวกเขาคงจะมาจากบริษัทสื่อยักษ์ใหญ่หรือไม่ก็พวกบล็อคเกอร์เกมชื่อดังในอินเตอร์เน็ต

"ฉันเป็นนักข่าวจากเกมเนชั่น คุณพอจะบอกเราได้ไหมว่าทำไมคุณถึงไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขันหลายรอบมานี้คะ?"นักข่าวสาวคนนี้เป็นนักเวทย์และสายตาของเธอก็ดูร่าเริงมากทีเดียว

"ขอโทษทีครับ นั่นเป็นเรื่องส่วนตัวนะ"

ลูหลี่ยังคงตอบไปตรงๆอย่างจริงใจ

เธอลังเลใจอยู่ชั่วครู่หนึ่ง ก่อนที่จะถามออกมาว่า "มีข่าวลือออกมาว่าที่คุณไม่ลงแข่ง เพราะคุณอยากที่จะฝึกทีม คุณอยากที่จะพูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ไหมคะ?"

"ไม่ครับ เรื่องนั่นไม่ใช่ความจริง" ลูหลี่ยังคงค่อนข้างใส่ใจในคำถามที่เธอถามอยู่ แม้ว่ามันจะเป็นคำถามเดียวกันก็ตาม

เขาต้องการที่จะรักษาชีวิตส่วนตัวของเขาไว้ แต่ก็ไม่อยากโกหกเรื่องนี้ด้วย

"แล้วคุณคิดยังไงกับเพื่อนร่วมทีมคนใหม่คะ? สมาคมกฏแห่งดาบได้แพ่ไปแล้วสองครั้งในการแข่งขันถ้วยเวทย์มนต์ ถ้าคุณไม่ได้ลงแข่งในวันนี้ ก็เป็นไปได้ว่าวันนี้จะแพ้อีกครั้ง "นักข่าวหญิงไม่พอใจกับคำตอบก่อนหน้านี้ของลูหลี่ เธอจึงได้ถามคำถามที่ชัดเจนยิ่งกว่าเดิม

"ไม่หรอก" ลูหลี่ไม่เห็นด้วยขณะที่เขาส่ายหน้าอย่างรุนแรง "คุณไม่สามารถคาดเดาได้เลยว่าผลลัพธ์การแข่งขันจะเป็นยังไง อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ฉันสามารถพูดได้ก็คือ ฉันรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งที่สมาชิกทีมคนใหม่เราสามารถเข้ากับทีมได้ พวกเขาแต่ละคนมีความเชี่ยวชาญพิเศษของตนเองและพวกเขาก็พยายามอย่างหนัก เพื่อพัฒนาตัวเอง เราต้องการคนแบบนี้อย่างมากเลยในสมาคมกฏแห่งดาบ"

"เอ่อ ผู้คนต่างตำหนิว่าลิงอ้วนเป็นคนที่พาทำให้ทีมพลาด ถ้าไม่มีเขา พวกคุณอาจจะไม่แพ้ทั้งสองรอบแบบนี้ คุณคิดเห็นอย่างไรเกี่ยวกับเรื่องนี้คะ?"

คำตอบของลูหลี่นั้นเป็นอะไรที่ไม่คาดฝันมาก

ลิงอ้วนมักจะเป็นแพะรับบาปเสมอเมื่อตอนสมาคมกฏแห่งดาบแพ้ หลายๆคนต่างคิดว่าเขาไม่ได้มีความเข้ากันได้กับสมาชิกทีมคนอื่นๆ อย่างไรก็ตาม ลูหลี่กลับประกาศออกมาว่าเขาพอใจในการเล่นของลิงอ้วนซะงั้น

"ผู้เล่นทุกคนล้วนแล้วแต่มีศักยภาพที่สูงกันทั้งนั้น" ลูหลี่กล่าวโดยไม่มีรายละเอียดอะไรอีก

"ส่วนเรื่องที่มู่ฉีได้เซ็นต์สัญญากับสมาคมกฏแห่งดาบเป็นจำนวนเงิน 1.8 ล้านดอลลาร์ละคะ? คุณคิดยังไงเกี่ยวกับเรื่องนี่?"นักข่าวสาวถาม

"เขาคุ้มค่ากับเงินจำนวนนี้แล้วครับ" ลูหลี่กล่าว

แม้ว่าจะเป็นการยกย่องง่ายๆ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าลูหลี่กำลังชื่นชมมู่ฉีอยู่

เมื่อเขาเป็นผู้เล่นอิสระ ไม่มีใครเลยที่ต้องการเขาเข้ามาในทีม ซึ่งตัวของมู่ฉีเองก็ต้องการเซ็นต์สัญญาไม่ว่าจะราคาถูกแค่ไหนก็ตาม เพื่อตอกหน้าพวกนั้นว่ามันคิดผิดกัน อย่างไรก็ตาม ลูหลี่ไม่เพียงแต่เพิ่มเงินเดือนของเขาเท่านั้น แต่เขายังคิดว่าตัวเขาเหมาะกับการเป็นผู้เล่น PVP ในทีมอีก

"คุณคิดว่าสมาคมกฏแห่งดาบจะได้อันดับไหนในการแข่งขันถ้วยเวทย์มนต์คะ?"

"เราจะเป็นอันดับหนึ่ง" ลูหลี่กล่าวอย่างไม่ลังเลใจ

"คุณแพ้การแข่งขันไปแล้ว 2 รอบ ดังนั้นมันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ไม่ใช่เหรอคะที่จะได้เป็นอันดับหนึ่งในการแข่งขัน?" นักข่าวสาวแทบจะพูดไม่ออกเลย เธอคิดว่าลูหลี่ในตอนนี้กำลังพยายามจีบเธออยู่ [โชว์ออฟ]

"ใช่แล้ว แต่หัวใจของเราก็จะยังคงมุ่งหน้าไปที่อันดับหนึ่งอยู่ดี" ลูหลี่จำไม่ได้ว่าเขาได้ยินคำนี้จากที่ไหน แต่เขาก็คิดว่ามันเหมาะดีกับสถานการณ์แบบนี้

"โอเคค่ะ ... " นักข่าวสาวเริ่มหงุดหงิด แทนที่เธอจะถามคำถามเกี่ยวกับการแข่งขันต่อไปของพวกเขา เธอเริ่มถามคำถามที่ทำให้ลูหลี่ลำบากใจ "เห็นได้ชัดเลยว่าความสัมพันธ์ของคุณกับแฟรี่น้ำเป็นมากกว่าเพื่อนธรรมดาๆ พวกคุณเดทกันเมื่อไรเหรอคะ?"

นักข่าวสาวเริ่มเปลี่ยนวิธีการพูด เมื่อเธอได้ถามข่าวเรื่องซุบซิบ

เธอไม่ได้ถามว่าเขาคบกับเธอตอนไหน แต่เธอกลับถามเขาว่าเขาเดทกับแฟรี่น้ำเมื่อไหร่

"เราไม่ได้เดทกัน ... " ลูหลี่รู้สึกหงุดหงิดกับคำว่า "เดท" มากและรู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองกำลังอยู่โรงเรียนมัธยมอีกครั้ง

"แล้วคุณไม่ชอบแฟรี่น้ำงั้นเหรอคะ? เธอเป็นถึงผู้หญิงที่สวยที่สุดในบอร์ดจัดอันดับเกมเลยนะคะ "นักข่าวสาวต้องการที่จะให้ลูหลี่ปฏิเสธคำถามนี้ เพื่อที่เธอจะได้รับข่าวมา

"ฉันไม่ได้เกลียดเธอหรอก" ลูหลี่กล่าวอย่างตรงไปตรงมา

"โอเคค่ะ ขอบคุณมากเลยค่ะ นั้นคือทั้งหมดแล้วค่ะ ขอขอบคุณที่เสียเวลาค่ะ"

ลูหลี่และคนอื่นๆก็ได้ออกมา หลังจากที่การสัมภาษณ์ได้จบลง