"ชดเชย?"

เมื่อผู้อาวุโสอู๋ได้ยินคำพูด เขาก็ส่ายศีรษะทันที

แต่เย่เฉินไม่เปิดโอกาสให้เขาพูด และพูดตรงๆ "ค่าตอบแทนแบ่งออกเป็นสามประการ: ประการแรก ตามมาตรฐานสวัสดิการปัจจุบันของผู้อาวุโสอู๋ ให้เพิ่มค่าตอบแทนเป็นสองเท่า และจ่ายปีละครั้งจนกว่าอาการบาดเจ็บจะอยู่ในสภาพดี หากยังไม่หายขาดก็แค่ส่งมอบต่อไป!"

“ประการที่สอง ค่าใช้จ่ายในการรักษาผู้อาวุโสอู๋ทั้งหมดจะได้รับการสนับสนุนอย่างเต็มที่จากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ และผู้อาวุโสอู๋ไม่จำเป็นต้องใช้จ่ายหินวิญญาณระดับต่ำแม้แต่ก้อนเดียว”

“ประการที่สาม อายุขัยของผู้อาวุโสอู๋เสียหาย หากต้าหยานโจวมีเม็ดยายืดอายุอีกเม็ดในอนาคต ดินแดนศักดิ์สิทธิ์จะเป็นผู้รับผิดชอบในการซื้อมันและมอบให้กับผู้อาวุโสอู๋!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น

ดวงตาของผู้อาวุโสหลายคนเบิกกว้างทันที

ค่าชดเชยนี้...

มันน่าทึ่ง

สวัสดิการเพิ่มสองเท่า?

รับผิดชอบการรักษาทั้งหมด?

และยังชดเชย ~ เม็ดยายืดอายุ?

ผู้อาวุโสอู๋รีบร้อนอยากจะพูดอะไรบางอย่าง

เย่เฉินโบกมือ ไม่เปิดโอกาสให้ผู้อาวุโสอู๋ได้พูด "นี่คือสิ่งที่ท่านสมควรได้รับ ผู้อาวุโสอู๋! เมื่อเทียบกับสิ่งที่ท่านจ่ายให้กับดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ค่าตอบแทนเหล่านี้ไม่มีอะไรเลยจริงๆ - ไม่มีอะไรเลย!"

เมื่อผู้อาวุโสอู๋ได้ยินคำพูด เขาก็เปิดปากอยากจะพูดอะไรบางอย่าง

แต่ไม่มีอะไรจะพูด

แม้ว่าเขาจะเปิดใจกว้างและเต็มใจที่จะทำบางสิ่งเพื่อดินแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนหยาน โดยไม่คำนึงถึงผลตอบแทน

แต่มันน่าประทับใจที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ให้ความสนใจกับความพยายามของตนเองเป็นอย่างมาก

ผู้อาวุโสคนอื่นๆ ก็พยักหน้าเช่นกัน

ผู้อาวุโสอู๋คู่ควรกับสิ่งเหล่านี้

ในทางกลับกัน เย่เฉินมองไปที่ผู้อาวุโสคนอื่นๆ และพูดต่อไป "ในอนาคต ข้าจะหารือกับผู้อาวุโสกิจการภายในและคนอื่นๆ และแนะนำแผนการรับประกันและสวัสดิการที่เฉพาะเจาะจง!"

"ดินแดนศักดิ์สิทธิ์จะอยู่เคียงข้างทุกคนที่เสียสละเพื่อดินแดนศักดิ์สิทธิ์"

"หนทางสู่ความเป็นอมตะนั้นยากลำบาก และอุบัติเหตุก็เกิดขึ้นได้บ่อยครั้ง"

"แต่ตราบใดที่พวกท่านมาจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ พวกท่านก็ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับอนาคต เพราะมีดินแดนศักดิ์สิทธิ์อยู่ข้างหลังพวกท่าน"

"นี่คือคำสัญญาของข้าต่อทุกคนในดินแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนหยาน ในฐานะประมุข!"

ผู้อาวุโสหลายคนตกใจเมื่อได้ยินคำเหล่านี้

เส้นทางอมตะนั้นยากและโหดร้าย เกิดอุบัติเหตุอยู่บ่อยครั้ง

ตอนนี้ประมุขกล่าวคำเหล่านี้แล้ว ไม่ต้องสงสัยเลยว่าจะทำให้พวกเขาสบายใจขึ้นมาก

ดังนั้นตอนนี้

ผู้อาวุโสทุกคนคำนับเย่เฉินพร้อมกัน "ขอบคุณ ท่านประมุขศักดิ์สิทธิ์!"

เน่เฉิน ส่ายศีรษะ "นี่คือสิ่งที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ควรทำ"

ในความเป็นจริง เย่เฉิน ได้คิดเกี่ยวกับแผนการคุ้มครองสวัสดิภาพมานานแล้ว

ตอนนี้มันเพิ่งเปิดตัว

แม้ว่าจะต้องใช้เงินเป็นจำนวนมาก

แต่มันสามารถเพิ่มอัตลักษณ์ของทุกคนในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ให้เป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ได้

ข้อดีมีมากกว่าข้อเสียอย่างแน่นอน

มันเอื้อต่อการดึงดูดผู้มีความสามารถ

ท้ายที่สุด หากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ต้องการขยายต่อไป การเสียสละอย่างสูงและสวัสดิภาพที่สมบูรณ์แบบเป็นสิ่งจำเป็น

“เราจะหยุดอยู่แค่นี้ก่อน"

“ภารกิจเร่งด่วนที่สุดคือตามหาตัวผู้ลอบโจมตี!"

“ผู้ที่โจมตีผู้อาวุโสของดินแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนหยานของข้า ปล้นสมบัติของดินแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนหยานของข้า หากไม่จ่ายราคา ข้าไม่สามารถทนได้!"

เย่เฉิน พูดถึงสิ่งที่สำคัญที่สุด

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ผู้อาวุโสทุกคนก็รู้สึกเศร้าใจเล็กน้อย

ผู้อาวุโสฝ่ายกิจการภายนอกยิ้มอย่างขมขื่น "ท่านประมุขศักดิ์สิทธิ์ เมื่อผู้อาวุโสหลอมกลั่นและข้าไปถึงสถานที่ที่ผู้อาวุโสอู๋ถูกโจมตี อีกฝ่ายก็ได้หนีไปก่อนแล้ว"

"ไม่มีข้อมูลที่เป็นประโยชน์หลงเหลืออยู่ในที่เกิดเหตุ!"

“ตามหาว่าอีกฝ่ายเป็นใคร เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเทคนิคการฝึกฝนแบบไหนที่อีกฝ่ายฝึกฝน"

"มันว่างเปล่า แม้ว่าจะใช้เทคนิคการอนุมานก็ไม่มีอะไรที่สามารถอนุมานได้"

ผู้อาวุโสอู๋ถอนหายใจและพูดว่า "อีกฝ่ายเตรียมพร้อมมาเป็นอย่างดี"

"โจมตีข้าอย่างกระทันหัน"

“ร่างกายของข้าถูกพลังพิเศษปกคลุม ข้าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายเป็นชายหรือหญิง"

“เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายวางแผนมาเป็นอย่างดี และไม่มีความเป็นไปได้ที่จะค้นพบมันเลย"

“ประมุขศักดิ์สิทธิ์ ลืมมันไปเถอะ!”

โลกอมตะ มีวิธีการปกปิดความลับมากมาย

เมื่อใช้ไปแล้ว มันเป็นเรื่องยากสําหรับโลกภายนอกที่จะอนุมานได้ว่าอีกฝ่ายเป็นใคร

ไม่ต้องพูดถึงว่าอีกฝ่ายไม่ได้ทิ้งข้อมูลใดๆ มันยากมากที่จะค้นหา

มันเป็นเพราะไม่มีใครสามารถพบได้

มันทำให้เหล่าผู้อาวุโสโกรธมาก

ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ผู้อาวุโสถูกทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัส

แต่ยังไม่พบศัตรู

ความรู้สึกไร้อำนาจนี้ทำให้หายใจไม่ออกจริงๆ!

"ข้าจะพยายาม!"

เย่เฉิน พูดอย่างใจเย็น

เมื่อทุกคนได้ยินคำพูดนั้น ต่างก็มองหน้ากันด้วยความตกตะลึง

พูดอย่างตรงไปตรงมา

แม้ว่าประมุขศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขาจะเป็นอัจฉริยะ

แต่ในเรื่องบางสิ่ง พวกเขามีประสบการณ์มากกว่าประมุขศักดิ์สิทธิ์อย่างแน่นอน

ผู้โจมตีเตรียมพร้อมมาเป็นอย่างดีและสามารถหลบหนีได้ทันทีหลังจากลงมือ มันไม่มีทางที่จะรู้ได้

เย่เฉินสามารถเห็นการแสดงออกของทุกคน และยิ้มจางๆ "ข้ามีเทคนิคลับ ข้าสามารถอนุมานสิ่งที่เป็นความลับได้ ข้ามีความมั่นใจในเรื่องนี้มาก!"

พูดจบก็หลับตาลง

ผู้อาวุโสมองหน้ากันและรู้สึกว่าไม่มีความเป็นไปได้ในใจของพวกเขา

แต่ไม่มีใครพูด

เย่เฉิน นำดินแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนหยาน ผงาดขึ้นมาและสร้างสิ่งที่น่าเหลือเชื่อทุกประเภท

เป็นที่ยอมรับของผู้อาวุโสทุกคนมานานแล้วในด้านความสามารถ

และคราวนี้หลังจากที่ ผู้อาวุโสอู๋ ถูกโจมตี

การกระทำของ เย่เฉิน ทำให้ผู้อาวุโสเห็นด้วยกับ เย่เฉิน มากขึ้นจากก้นบึ้งของหัวใจ

ดังนั้นพวกเขาทั้งหมดจึงตัดสินใจโดยปริยาย

หลังจากการอรุมานของประมุขล้มเหลว พวกเขาจะไม่พูดอะไรมาก

ราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

เกรงว่าประมุขศักดิ์สิทธิ์จะตำหนิตนเอง

เย่เฉิน ไม่มีเทคนิคลับใดๆ

อย่างไรก็ตาม เย่เฉิน มีข้อมูลขนาดใหญ่

ข้อมูลทั้งหมดของ เทียนหยาน PHS ถูกเก็บไว้ในสิ่งประดิษฐ์อมตะ

เย่เฉิน สามารถเข้าถึงข้อมูลทั้งหมดได้

ตราบใดที่ผู้โจมตีทั้งสองมี เทียนหยาน PHS

แม้ว่าจะเก็บอยู่ในแหวนเก็บของ

เย่เฉิน ก็สามารถหาพวกเขาได้เช่นกัน

ทันที เย่เฉินตรวจสอบข้อมูลตำแหน่งของ ผู้อาวุโสอู๋ ผ่าน เทียนหยาน PHS

เวลาและสถานที่ที่ผู้อาวุโสอู๋อยู่

ข้อมูลนี้ชัดเจนในทันที

ข้อความระบุว่า

ในเวลาพลบค่ำ

ผู้อาวุโสอู๋ออกจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนหยานและปรากฏตัวในเมืองอมตะฉงหมิง

หลังจากพักระยะสั้นๆ ก็ออกจากเมืองอมตะฉงหมิง

ไปหลายพันลี้

หยุดกะทันหันและค้างอยู่เป็นเวลานานก่อนที่จะเคลื่อนไหวต่อไป

ทุกอย่างมันชัดเจน

นี่คือจุดที่การโจมตีเกิดขึ้น

เย่เฉินเริ่มตรวจสอบ เทียนหยาน PHS ทั้งหมดที่ปรากฏ ณ ตำแหน่งนี้ทันที

ทันใดนั้น เย่เฉิน ก็พบเงื่อนงำ

มี เทียนหยาน PHS สองวง

มาถึงที่นี่ก่อนเวลาสิบนาทีและไม่ได้เคลื่อนไหว

ข้อมูลนี้มันซ้อนทับกับข้อมูลพิกัดของผู้อาวุโสอู๋อย่างมาก

หลังจากหนึ่งร้อยลมหายใจ พวกเขาก็หนีไปทางทิศตะวันออก!

"ข้าพบเจ้าแล้ว!"

เย่เฉิน หัวเราะเยาะอยู่ในใจ

ตรวจสอบทันทีว่า เทียนหยาน PHS ทั้งสองอยู่ที่ไหนในขณะนี้

จากนั้นคลิกที่ข้อมูลของ PHS ทั้งสองวง

ในบรรดา เทียนหยาน PHS สองวงนั้น มีวงหนึ่งไม่ผ่านการตรวจสอบชื่อจริงและมีข้อมูลน้อยมาก

แต่อีกวงหนึ่งมีการรับรองความถูกต้องด้วยชื่อจริง

และยังเข้าร่วมการประมูลในครั้งก่อน

มีการเสนอราคาหลายครั้ง แต่หินวิญญาณส่วนใหญ่ไม่ค่อยพอและประมูลสมบัติไม่ได้แม้แต่ชิ้นเดียว

หลังจากเวลาผ่านไปไม่กี่ลมหายใจ

เย่เฉิน เปิดตาของเขา!

เย่เฉิน รู้ข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับผู้โจมตี

นี่คือพลังของข้อมูลขนาดใหญ่

สามารถเอาชนะเทคนิคลับการอนุมานได้

แต่ต่อหน้าบิ๊กดาต้า ทุกอย่างสามารถเห็นได้!

เห็นเย่เฉินลืมตาขึ้นอย่างรวดเร็ว

ทุกคนเข้าใจ

หากมีเงื่อนงำจะเร็วขนาดนี้ได้อย่างไร

เห็นได้ชัดว่าไม่มีอะไรถูกสรุป

เหล่าผู้อาสุโสไม่ได้ถามผลลัพธ์

ผู้อาวุโสฝ่ายกิจการภายนอกเริ่มพูดว่า "ท่านประมุขศักดิ์สิทธิ์ ข้าจะส่งคนไปตรวจสอบสถานที่ที่ผู้อาวุโสอู๋ถูกโจมตีต่อไป และในขณะเดียวกันก็จะถามผู้ฝึกฝนที่อยู่ใกล้เคียงว่าพวกเขาพบคนที่น่าสงสัยหรือไม่!"

"ผู้ที่กล้าโจมตีผุ้อาวุโสของดินแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนหยานของข้า แม้ว่าจะใช้เวลาสิบปีหรือร้อยปีในการค้นหา ข้าก็จะขุดพวกเขาออกมาให้จ่ายราคาให้ได้!"

ทุกคนพยักหน้า

เย่เฉินพูดอย่างใจเย็น "ข้าได้อนุมานข้อมูลของผู้โจมตีแล้ว!"

???

ทั้งสถานที่เงียบลงทันที

ทุกคนมองไปที่ เย่เฉิน ด้วยความไม่เชื่อ

ประมุขศักดิ์สิทธิ์ทรงทราบหรือไม่?

เป็นไปได้อย่างไร!

เย่เฉิน ไม่ได้อธิบายสถิติข้อมูลขนาดใหญ่และคุณสมบัติการติดตามตำแหน่งของ PHS

ท้ายที่สุดในกรณีที่มันหลุดออกไป

โลกภายนอกจะใช้ความระมัดระวังอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้กับ เทียนหยาน PHS

ในชีวิตที่ผ่านมา คนธรรมดาไม่ชอบให้เก็บข้อมูลขนาดใหญ่ในทุกการเคลื่อนไหวของพวกเขา

ไม่ต้องพูดถึงผู้ฝึกฝนอมตะ

ในกรณีที่ผู้ฝึกฝนอมตะรู้ หลังจากที่พวกเขาสวม เทียนหยาน PHS ข้อมูลของทุกการเคลื่อนไหวจะถูกรวบรวม

พวกเขาย่อมจะต่อต้านและป้องกัน เทียนหยาน PHS

สถานการณ์ที่ดีในปัจจุบันจะถูกทำลาย

ดังนั้น

คุณสมบัติเหล่านี้มีเพียงเขาคนเดียวเท่านั้นที่รู้

"ในบรรดาผู้ฝึกฝนวิญญาณก่อตั้ง สองคนที่โจมตีผู้อาวุโสอู๋ หนึ่งในนั้นคือ ซ่ง ชิงชู ขั้นวิญญาณก่อตั้งช่วงกลาง ผู้อาวุโสแห่งนิกายเทียนชิง!"

"อีกคนควรเป็นผู้อาวุโสของนิกายเทียนชิงเช่นกัน!"

“แต่ข้าไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับนิกายเทียนชิง พวกเขามีขั้นวิญญาณก่อตั้งสองแห่ง พวกเขาควรเป็นกองกำลังชั้นหนึ่ง ข้าไม่มีความประทับใจเกี่ยวกับพวกเขาเลย!"

เย่เฉิน พูดอย่างช้าๆในสิ่งที่เขารู้

เมื่อผู้อาวุโสได้ยินเช่นนั้น พวกเขาทั้งหมดก็ตกตะลึง

ประมุขศักดิ์สิทธิ์ได้อนุมานถึงชื่อของผู้โจมตี?

เป็นไปได้อย่างไร?

ผู้อาวุโสฝ่ายกิจการภายนอกตกใจ

เป็นเพราะเขารู้จักนิยายเทียนชิง และ ซ่ง ชิงชู ดี

ผู้อาวุโสฝ่ายกิจการภายนอกพูดด้วยความตกใจ "ท่านประมุขศักดิ์สิทธิ์ นิกายเทียนชิง มีวิญญาณก่อตั้งสองแห่ง แต่พวกเขาไม่ใช่กองกำลังชั้นหนึ่ง"

“เพราะมันถูกสร้างขึ้นมาหลายสิบปีเท่านั้น"

"นิกายเทียนชิง สร้างขึ้นโดย ผู้ฝึกฝนวิญญาณก่อตั้งอันธพาลสองคน คนหนึ่งคือ ซ่ง ชิงชู วิญญาณก่อตั้งช่วงกลาง และอีกคนหนึ่งคือสหายนักพรตเต๋าของเขาที่อยู่ในขั้นวิญญาณก่อตั้งช่วงปลาย!"

“ท่านประมุขศักดิ์สิทธิ์ ทั้งสองคนเป็นคนทำมันจริงๆงั้นหรือ?"

ผู้อาวุโสตกใจและสงสัยในชีวิตของเขา

ประมุขศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขารู้จักชื่อของผู้โจมตี รู้แม้กระทั่งฐานการฝึกฝนและจํานวนผู้แข็งแกร่งด้วยซ้ำ

เก้าครั้งจากสิบครั้งเป็นเรื่องจริง

แต่นี่เป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อมาก

พวกเขาอนุมานมาเป็นเวลานานและไม่พบเบาะแสใดๆ

แต่ประมุขศักดิ์สิทธิ์อนุมานข้อมูลมากมายในเวลาเพียงไม่กี่ลมหายใจ

มันอุกอาจ!

ผู้อาวุโสอู๋ที่อยู่ด้านข้างรู้สึกตื่นเต้นเมื่อได้ยินข่าวของศัตรู

ท้ายที่สุด เขาถูกตัดขาดจากความเป็นอมตะและเสียอายุขัยไปหลายร้อยปี

นี่คือความเกลียดชังที่ยิ่งใหญ่!

หลังจากที่ผู้อาวุโสอู๋ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขายังกล่าวว่า "สถานการณ์เร่งด่วนในเวลานั้น อีกฝ่ายไม่ได้เผยลมหายใจออกมาแม้แต่น้อย แต่เมื่อข้าถูกปิดล้อม ข้าสัมผัสได้ถึงช่องว่างของฐานการฝึกฝนของทั้งสอง มันควรจะเป็น วิญญาณก่อตั้งช่วงปลายและช่วงกลาง!”

คำพูดของผู้อาวุโสอู๋ยืนยันข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับการอนุมานของเย่เฉิน

ทุกคนมองไปที่ประมุขศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขาราวกับว่าพวกเขากำลังดูอมตะ

ประมุขศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขาช่างอุกอาจเกินไป

การแสดงออกของ เย่เฉิน นั้นราบเรียบ และไม่มีความเย่อหยิ่งบนใบหน้าของเขา

"ไปกันเถอะ!"

"กล้าที่จะดำเนินการกับผู้อาวุโสของดินแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนหยานของข้า มันมีราคาที่ต้องจ่ายเสมอ!"

"ข้าจะใช้โอกาสนี้เพื่อบอกให้ทุกคนในโลกอมตะเข้าใจถึงความจริง!"

“ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไม่ควรถูกทำให้เสื่อมเสีย!”

“ผู้ที่กล้ารุกรานดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของข้าจะต้องถูกลงโทษแม้ว่าพวกเขาจะอยู่ห่างไกล!”

เสียงเงียบลง เย่เฉินกลายเป็นแสงศักดิ์สิทธิ์และจากไป

ผู้อาวุโสกำลังเดือดดาลด้วยจิตสังหารในขณะนี้ และพูดอย่างพร้อมเพรียงกัน "ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไม่ควรถูกทำให้เสื่อมเสีย!"

ผู้อาวุโสวิญญาณก่อตั้งกว่ายี่สิบคนปรากฏตัว ทุกคนกลายเป็นแสงศักดิ์สิทธิ์ ตามหลัง เย่เฉิน ไป

แรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัวได้กวาดล้าง ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนหยาน ทั้งหมด

สาวกทุกคนเงยหน้าขึ้นมองแสงศักดิ์สิทธิ์หลายสิบสาย พวกเขาเต็มไปด้วยความตกใจ!

เกิดอะไรขึ้น?

ท่านประมุขและผู้อาวุโสวิญญาณก่อตั้ง ของพวหเขา เหตุใดพวกเขาทั้งหมดถึงได้ออกไป?

เกิดสงครามกับดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งอื่นหรือไม่?