ตอนที่ 177 : สวนสมุนไพรเทวะ! แบ่งปันพรสวรรค์!

โจวโจวถอนหายใจออกมา

เมื่อวานมีแค่ 1,164 คนเท่านั้นที่เลื่อนระดับ แต่วันนี้กลับมีถึง 5,132 คน!

นี่คงเป็นเพราะพรแห่งเทพสงครามได้เลื่อนระดับขึ้นมาเป็นระดับเงินขาว!

พรสวรรค์นี้ได้เพิ่มพลังงานเสริมแกร่งที่ทหารจะได้รับเมื่อพวกเขาฆ่ามอนสเตอร์ถึง 5 เท่า

จากนั้นเขาก็สัมผัสได้ว่าเนซาริโอ้ก็ใกล้จะเลื่อนระดับขึ้นเป็นระดับทองคำเหลืองขั้นต้นด้วยเหมือนกัน

มันน่าจะทะลวงระดับได้หลังจากฆ่ามอนสเตอร์อีกสัก 12,000 ตัว

สำหรับตัวเขา เขาก็ใกล้จะทะลวงระดับขึ้นเป็นระดับเงินขาวขั้นกลางแล้วด้วยเหมือนกัน

“ฉันจะต้องอัพเกรดพรสวรรค์แห่งลอร์ดอันนี้อีกในอนาคต!”

โจวโจวมั่นใจกับทางเลือกของเขามากยิ่งขึ้นไปอีก

สำหรับยุยงแปรพักตร์งั้นเหรอ?

ขอโทษทีนะ คงต้องให้พรแห่งเทพสงครามล่วงหน้าไปก่อน

ในเวลานั้นเองก็มีข้อความแจ้งเตือนว่าข้อเสนอของเขาเสร็จสมบูรณ์แล้ว

โจวโจวเปิดตลาดซื้อขายขึ้นมาและมองดูผลลัพธ์

[รายละเอียดการแลกเปลี่ยน: แกนหมอกระดับเหล็กดำ 18,649,982 ชิ้น!]

“แกนหมอกถูกใช้จ่ายเยอะขึ้นเรื่อยๆ แล้ว” โจวโจวถอนหายใจออกมา

หลังจากนั้นเขาก็ตรงไปที่รังโกเล็มเพื่ออัญเชิญโกเล็ม 126 ตัวออกมา และจากนั้นเขาก็ตรงไปที่ประตูอัญเชิญและโยนหนังสือรับสมัครทหารทั้งหมดที่เขาเพิ่งได้รับมาเข้าไป

ในไม่ช้าเหล่าทหารก็เดินออกมาจากประตูอัญเชิญทีละคนๆ และมายืนตั้งแถวอยู่ตรงหน้าของเขา

หลังจากนั้นก็มีทหารดาบโล่ 1,128 คน ทหารราบ 1,002 คน ทหารหน้าไม้พิษ 958 คน นักธนูพลังธาตุ 384 คน และนักธนูพลังธาตุเอลฟ์ 12 คนยืนตั้งแถวอยู่

“ฉันมีทหารทั้งหมด 20,864 คนแล้วเมื่อรวมกับโกเล็มที่ถูกอัญเชิญออกมาใหม่ด้วย”

โจวโจวพึงพอใจมาก

ในที่สุดเขาก็มีทหารถึง 20,000 คนแล้ว!

จากนั้นเขาก็ให้ทหารไปพักและเตรียมเข้าร่วมสมรภูมิแห่งลอร์ดที่กำลังจะมาถึง

หลังจากนั้นก็มีข้อความปรากฏขึ้นในรายชื่อเพื่อนของเขา

โจวโจวเปิดมันขึ้นมาดู มันคือหลิงเอ๋อร์นั่นเอง

[เจ้าโอสถวิญญาณ: พี่ หนูไปหาได้เลยไหม?]

[เจ้าตะวันสาดแสง: มาได้เลย]

[เจ้าโอสถวิญญาณ: โอเคค่ะ!]

เมื่อเห็นเช่นนี้ โจวโจวก็เดินไปยังค่ายกลเคลื่อนย้ายระยะไกลพร้อมกับไป่อี้และสองพี่น้องมนุษย์แมว

เขาเห็นเด็กหญิงตัวเล็กๆ ในชุดสีขาวและทหารผู้หญิงยืนอยู่ด้วยกันเมื่อพวกเขามาถึงค่ายกลเคลื่อนย้ายระยะไกล

“หลิงเอ๋อร์?”

โจวโจวมายืนอยู่ตรงหน้าของเธอและยิ้มออกมา

“พี่!”

หลิงเอ๋อร์มองมาที่โจวโจว และดวงตาของเธอก็เปล่งประกายขึ้นมา

“พี่หล่อจัง”

ดวงตาของเธอเป็นประกาย

“แล้วคนนี้คือ?”

โจวโจวยิ้มและมองไปยังทหารหญิงที่อยู่ข้างๆ เธอ

“ชื่อของเธอคือเฟิงเสี่ยวเยว่ เธอเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองโอสถวิญญาณ เธอรับหน้าที่ในการสั่งการกองกำลังทั้งหมดในดินแดนของหนู”

“พี่เฟิงไม่ได้เดินออกมาจากประตูอัญเชิญ เธอหนีออกมาจากสงครามและเข้าร่วมกับดินแดนของหนู” หลิงเอ๋อร์หัวเราะ

เห็นได้ชัดว่าเธอภูมิใจมากที่ได้รับลูกน้องอย่างเฟิงเสี่ยวเยว่มา

“คาราวะท่านลอร์ด” เฟิงเสี่ยวเยว่กล่าวแสดงความเคารพ

เธอลอบตกใจ

คนสามคนที่อยู่เคียงข้างลอร์ดคนนี้ทำให้เธอรู้สึกถึงกลิ่นอายอันทรงพลังไม่ว่าจะเป็นใคร

โดยเฉพาะอย่างยิ่งแม่ทัพในชุดเกราะสีแดงที่มีคันธนูสีแดงโลหิตอยู่บนหลังของเธอ มันทำให้เธอรู้สึกกดดันราวกับว่าเธอกำลังพบกับสิ่งมีชีวิตระดับเหนือสามัญอยู่เลย

เธอเป็นใครกัน?! ทำไมข้าถึงรู้สึกกดดันได้ขนาดนี้?

เธอคิดด้วยความตกใจ

เดิมทีเธอก็คิดว่าเธอทรงพลังมากแล้วด้วยอายุเท่านี้ อย่างไรก็ตาม เธอก็รู้สึกสูญเสียความมั่นใจทั้งหมดไปในทันทีที่เธอได้เจอกับแม่ทัพสาวที่อยู่ตรงหน้าของเธอ

โจวโจวพยักหน้า

เขาเองก็กำลังมองดูข้อมูลของอีกฝ่าย

ในฐานะที่อีกฝ่ายคือลูกน้องในดินแดนรองของเขา เขาที่เป็นลอร์ดของดินแดนหลักย่อมสามารถดูข้อมูลของเธอได้โดยตรง

จากนั้นเขาก็เห็นว่าเธอคือพลหอกระดับเงินขาวขั้นต้น

โจวโจวประหลาดใจเล็กน้อย

ด้วยระดับดินแดนของหลิงเอ๋อร์ เธอโชคดีมากจริงๆ ที่ได้ทหารในระดับนี้มา

“พี่ พวกเราไปประลองกันเลยไหม? หนูบอกทหารให้เตรียมพร้อมแล้ว พวกเขาสามารถเข้าไปประลองได้ทุกเมื่อเลย” หลิงเอ๋อร์กล่าว

“ไม่ต้องรีบ พี่อยากจะไปดูสวนสมุนไพรเทวะของเธอซะก่อน พี่สงสัยเกี่ยวกับมันมานานแล้ว” โจวโจวยิ้ม

“ได้เลยค่ะ พวกเราไปดูกันเลยไหม?” หลิงเอ๋อร์ถาม

โจวโจวพยักหน้า

หลิงเอ๋อร์ไม่พูดอะไรอีกเมื่อเธอเห็นเช่นนี้ จากนั้นทุกคนก็เดินไปยังค่ายกลเคลื่อนย้ายระยะไกลด้วยกัน

จากนั้นโจวโจวก็เอาแกนหมอกระดับเงินขาวออกมา 10 ชิ้นและใส่ลงไปในค่ายกล

หลังจากนั้นก็มีข้อความแจ้งเตือนปรากฏขึ้นมา

[ท่านต้องการใช้พลังงาน 0.3% ของค่ายกลเพื่อไปยังดินแดนรอง—เมืองโอสถวิญญาณหรือไม่?]

“ต้องการ” โจวโจวพูดกับตัวเอง

อึดใจต่อมาก็มีการผันผวนของมิติปรากฏขึ้นบนค่ายกล

จากนั้นร่างกายของทุกคนก็บิดเบี้ยวอยู่ชั่วขณะก่อนที่จะหายไปพร้อมกัน

ส่วนแกนหมอกระดับเงินขาว 10 ชิ้น พวกมันก็หรี่แสงลงเล็กน้อย

ณ เมืองโอสถวิญญาณ บริเวณค่ายกลเคลื่อนย้ายระยะไกล

การผันผวนของมิติปรากฏขึ้น

จากนั้นโจวโจว หลิงเอ๋อร์ และคนอื่นๆ ก็ปรากฏตัวขึ้น

“พี่ พวกเรามาถึงเมืองโอสถวิญญาณแล้ว”

หลิงเอ๋อร์กล่าว

โจวโจวพยักหน้า

เขามองไปรอบๆ

สิ่งปลูกสร้างที่อยู่ที่นี่ใกล้เคียงกับในเมืองตะวันสาดแสงของเขา อย่างไรก็ตามมันก็ด้อยกว่าในแง่ของคุณภาพและปริมาณ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งกำแพงเมือง

กำแพงเมืองโอสถวิญญาณนั้นสูงแค่ 7-8 เมตรเท่านั้น

มันด้อยกว่ากำแพงธาตุแสงของเมืองตะวันสาดแสงมาก

ในอนาคต เขาคงต้องให้หลิงเอ๋อร์ให้ความสนใจกับสิ่งปลูกสร้างที่เกี่ยวกับการป้องกันเมืองให้มากกว่านี้

โจวโจวคิด

อย่างไรก็ตาม เขาก็จะพูดเรื่องนี้กับเธอเป็นการส่วนตัว เพราะมันคงจะช่วยไม่ให้หลิงเอ๋อร์ต้องเสียหน้าต่อหน้าลูกน้องของเขา

จากนั้นเขาก็ไม่ได้พูดอะไรและตามหลิงเอ๋อร์ไปยังที่ๆ ทหารของเธออยู่

มันมีทหารมากกว่า 1,500 คนในเมืองโอสถวิญญาณ

จำนวนทหารของเธอน้อยกว่าของโจวโจวมาก แต่มันก็ไม่ได้แย่อะไรถ้าเทียบกับลอร์ดจากดาวเคราะห์สีน้ำเงินคนอื่นๆ

สุดท้ายพวกเขาก็มาถึงสวนสมุนไพรเทวะ

“พี่ นี่คือสวนสมุนไพรเทวะ”

หลิงเอ๋อร์แนะนำสิ่งปลูกสร้างที่อยู่ตรงหน้า

โจวโจวพยักหน้าเล็กน้อยในขณะที่เขามองไปยังสิ่งปลูกสร้างตรงหน้าของเขา

นี่คืออาคารที่ดูเหมือนโบสถ์มาก

มันเป็นสีขาวบริสุทธิ์ และพื้นผิวของอาคารก็ถูกแกะสลักด้วยรูปปั้นจำนวนมากของจิตวิญญาณเทพเจ้า

เหนือพวกมันขึ้นไปคือดวงอาทิตย์สีดำ

“ดวงอาทิตย์สีดำงั้นเหรอ?”

โจวโจวอึ้ง

“ดูเหมือนมันจะเป็นสัญลักษณ์ศักดิ์สิทธิ์ที่มอบความสามารถพิเศษให้กับสวนสมุนไพรเทวะ หนูก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน พรสวรรค์แห่งลอร์ดของหนูไม่ได้บอกอะไรเอาไว้”

หลิงเอ๋อร์เองก็ไม่เข้าใจด้วยเหมือนกัน

โจวโจวเดาะลิ้นด้วยความประหลาดใจ

ผู้ที่ทำให้เกิดสวนสมุนไพรเทวะแห่งนี้คือจิตวิญญาณเทพเจ้าแห่งดวงอาทิตย์สีดำงั้นเหรอ?

เขาไม่คิดมากเกี่ยวกับมัน จากนั้นเขาก็ตามหลิงเอ๋อร์เข้าไปในสวนสมุนไพรเทวะ

โจวโจวได้กลิ่นหอมแตะจมูกของสมุนไพรและกลิ่นพิเศษบางอย่างในทันทีที่เข้าไป

กลิ่นเหล่านี้ดูเหมือนจะเป็นแหล่งกำเนิดของชีวิต หลังจากสูดลมหายใจหนึ่งหรือสองครั้ง โจวโจวก็รู้สึกว่าจิตวิญญาณของเขากระปรี้กระเปร่าขึ้นมาราวกับว่าเขามีพลังงานที่ไม่มีที่สิ้นสุดที่จะระบายออกไป

จากนั้นเขาก็เห็นสมุนไพรหลายๆ ประเภทถูกปลูกไว้บริเวณสวนสมุนไพร

พวกมันมีจำนวนมากและมองไม่เห็นจุดสิ้นสุดเลย

มันมีทั้งสมุนไพรที่ใช้ทำยาฟื้นพลังชีวิต ยาฟื้นพลังงาน ยาเนตรโลหิต และยายกระดับศักยภาพ…

มันมีสมุนไพรทุกชนิดที่เขาคุ้นเคย โจวโจวพอจะรู้จักสมุนไพรส่วนใหญ่ดี

นี่เป็นเพราะเขาเป็นคนบอกให้หลิงเอ๋อร์ปลูกพวกมันเอง

แต่ก็มีบางส่วนที่โจวโจวไม่เคยเห็นมาก่อน พวกมันน่าจะเป็นสมุนไพรที่หลิงเอ๋อร์ปลูกเอง

“สวนสมุนไพรเทวะนี่ใหญ่ขนาดไหนกัน?”

โจวโจวถามด้วยความสงสัย

“มันมีขนาดแค่เพียง 50 เอเคอร์ในตอนแรก แต่หลังจากที่ดินแดนของหนูเลื่อนระดับขึ้นเป็นระดับเหล็กดำขั้นสูงแล้ว มันก็มีขนาด 200 เอเคอร์แล้ว”

หลิงเอ๋อร์ตอบ

โจวโจวเดาะลิ้น

พื้นที่ของมันสามารถขยายได้ด้วยงั้นเหรอ?

มันมีขนาด 200 เอเคอร์แล้วเหรอตอนอยู่ในระดับเหล็กดำขั้นสูง?

งั้นในอนาคตมันจะเป็นยังไงกัน? ตามที่คาดไว้เลยจากพรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับตำนาน

ในอดีตเขาเคยคิดว่าแม้ว่าสวนสมุนไพรเทวะระดับตำนานของหลิงเอ๋อร์จะแข็งแกร่งมาก แต่ก็ไม่น่าจะเทียบได้กับอัตราการดรอป 100% ของเขา

อย่างไรก็ตาม เมื่อมองดูจากขนาดของพื้นที่ที่เพิ่มขึ้น โจวโจวก็เริ่มรู้สึกไม่มั่นใจแล้วว่าพรสวรรค์แห่งลอร์ดอันไหนจะแข็งแกร่งกว่ากัน

แต่ตอนนี้มันก็ย่อมเอามาเทียบกันไม่ได้แล้ว เพราะพรสวรรค์แห่งลอร์ดของเขาได้กลายเป็นระดับเทวะไปแล้ว!

โจวโจวทั้งประหลาดใจและมีความสุขเมื่อได้เห็นเช่นนี้

ในอนาคต ดินแดนของเขาจะสามารถใช้งานพรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับตำนานนี้ได้โดยตรง แม้ว่าพรสวรรค์นี้จะยังเป็นของหลิงเอ๋อร์อยู่ แต่มันก็ไม่ได้ต่างอะไรจากการเป็นของเขาเลย

จากนั้นโจวโจวก็มองไปที่หลิงเอ๋อร์และคิดว่าเขาควรแบ่งปันพรสวรรค์แห่งลอร์ดอันไหนให้เธอดี

นี่เป็นเพราะเขาสามารถแบ่งปันพรสวรรค์แห่งลอร์ดได้เพียงอันเดียวเท่านั้น ดังนั้นเขาจึงต้องคิดเรื่องนี้ให้ดี

ครู่ต่อมา โจวโจวก็ตัดสินใจที่จะแบ่งปันพรสวรรค์ พรแห่งเทพเจ้าทั้งสิบ—พรแห่งเทพสงคราม—ให้กับหลิงเอ๋อร์

พรสวรรค์แห่งลอร์ดอันนี้อาจจะมีระดับที่ต่ำ แต่มันก็เป็นพรสวรรค์ที่สามารถเพิ่มความแข็งแกร่งของดินแดนได้โดยตรง

ด้วยการมีมัน หลิงเอ๋อร์ก็จะมีความแข็งแกร่งที่สามารถปกป้องสวนสมุนไพรเทวะของเธอและยังสามารถเดินต่อไปในเส้นทางของลอร์ดได้ในอนาคต

โจวโจวสามารถส่งคนมาปกป้องเธอและดินแดนของเธอได้ แต่มันก็ดีกว่าที่จะสอนให้คนจับปลาแทนที่จะมอบปลาให้ตรงๆ

โจวโจวยังคงรู้สึกว่าเป็นการดีกว่าที่จะปล่อยให้หลิงเอ๋อร์เติบโตด้วยตัวเอง

นอกจากนี้เขาก็ยังจะอัพเกรดพรสวรรค์นี้ด้วยในอนาคต ดังนั้นเขาจึงไม่คิดว่าเขาปฏิบัติต่อหลิงเอ๋อร์ไม่ดี

อีกด้านหนึ่ง หลิงเอ๋อร์ยังคงดื่มด่ำกับความสุขที่ได้อยู่กับโจวโจว

เธอรู้สึกราวกับว่ายังอยู่ในฝัน

ในเวลานั้นเองก็มีข้อความสีทองปรากฏขึ้นตรงหน้าของเธอ

[ลอร์ดของดินแดนหลักได้แบ่งปันพรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับเงินขาว—พรแห่งเทพเจ้าทั้งสิบ—พรแห่งเทพสงครามให้กับท่าน!]

[ท่านสามารถตรวจสอบข้อมูลของพรสวรรค์แห่งลอร์ดนี้ได้แล้ว]

หลิงเอ๋อร์อี้งไปทันที